Niemieckie czołgi nie napotkały większego oporu ze strony czołgów polskich, gdyż było ich niewiele, a nadto nie zostały należycie wykorzystane.

Ojciec nazywał mnie zawsze swoją radością, ty nazywasz mnie swoją miłością, obaj zaś nazywaliście mnie swoim dzieckiem (s.663).

Ojciec nazywał mnie zawsze swoją radością, ty nazywasz mnie swoją miłością, obaj zaś nazywaliście mnie swoim dzieckiem (s.663).

Ujął jej ręce w swoje ciepłe dłonie i spojrzał jej prosto w oczy.
- Długo nad tym myślałem i w końcu doszedłem, w czym tkwi sedno kłopotu.
- A mamy jakiś kłopot?
- Tak, maleńki. Polega on na tym, że my, Klementyno, najzwyczajniej w świecie się kochamy - powiedział miękko. - Kocham cię. Twoje łzy, twój śmiech, twoją złość i to, jak śmiesznie marszczysz nos, gdy czujesz się zakłopotana. Kocham się koło ciebie budzić i czuć zapach twoich włosów. Kocham, jak z czułością na mnie patrzysz, gdy myślisz, że tego nie widzę. I patrząc na ciebie myślę, że i ty mnie kochasz. Kochasz? - wyszeptał, przyciągając ją do siebie.
- Najbardziej na świecie - odszepnęła, z trudem wydobywając głos z zaciśniętego wzruszeniem gardła. A potem pocałowali się tak jakoś czule i uroczyście. Serce jej w piersi zatrzepotało i stało się jasne, że od tej chwili nic już nie będzie takie samo. Bo gdy się mówi komuś drugiemu, że się go kocha, to wyznanie sprawia, że liczba pojedyncza znika. Od tego momentu wszystko dzieli się na dwa. I człowiek nie może już stanowić o samym sobie, bo zanim pomyśli "ja", pojawia się słowo "on". I to jest piękne i wzruszające, i wyjątkowe. Klementyna ze zdumieniem odkryła, że po raz pierwszy słowo "my" nie budzi w niej najmniejszego nawet lęku. Pomyślała, że rozumie, co mają na myśli ludzie, mówiąc, że są cali w skowronkach. Po prostu serce wtedy dostaje skrzydeł.

Ujął jej ręce w swoje ciepłe dłonie i spojrzał jej prosto w oczy.
- Długo nad tym myślałem i w końcu doszedłem, w czym tkwi sedno kłopotu.
- A mamy jakiś kłopot?
- Tak, maleńki. Polega on na tym, że my, Klementyno, najzwyczajniej w świecie się kochamy - powiedział miękko. - Kocham cię. Twoje łzy, twój śmiech, twoją złość i to, jak śmiesznie marszczysz nos, gdy...

Sama nie wiem. Skąd mam to wiedzieć?Czemu Bóg nie może zejść na chwilę z nieba i wskazać wielkim paluchem jakiegoś kolesia, mówiąc przy tym: "Evie, to ten. To w nim się zakochaj. Już sprawdziłem i uwierz mi, nie jest palantem".

Sama nie wiem. Skąd mam to wiedzieć?Czemu Bóg nie może zejść na chwilę z nieba i wskazać wielkim paluchem jakiegoś kolesia, mówiąc przy tym: "Evie, to ten. To w nim się zakochaj. Już sprawdziłem i uwierz mi, nie jest palantem".

Chodzi o to, żeby mieć relacje z ludźmi, ale żeby każdy był oddzielnie. Żeby był ze względu na to, że jest wartościowy, a nie żeby do czegoś służyć”.

Chodzi o to, żeby mieć relacje z ludźmi, ale żeby każdy był oddzielnie. Żeby był ze względu na to, że jest wartościowy, a nie żeby do czegoś służyć”.

Kiedy wszystko, co dla człowieka ważne, nagle przestawało się liczyć, spokój przychodził sam.

Kiedy wszystko, co dla człowieka ważne, nagle przestawało się liczyć, spokój przychodził sam.

Niezależnie gdzie się znajdziesz, ludzie pozostają zasadniczo tacy sami.

Niezależnie gdzie się znajdziesz, ludzie pozostają zasadniczo tacy sami.

- Dobry Boże, Poirot! Wiesz, że dałbym znaczną sumę pieniędzy, żeby zobaczyć, jak choć raz robisz z siebie głupca. Jesteś tak piekielnie zarozumiały!
- Nie wściekaj się, Hastings. Prawdę mówiąc, zauważyłem, że czasami omal mnie nienawidzisz! Niestety, cierpię z powodu wielkości!

- Dobry Boże, Poirot! Wiesz, że dałbym znaczną sumę pieniędzy, żeby zobaczyć, jak choć raz robisz z siebie głupca. Jesteś tak piekielnie zarozumiały!
- Nie wściekaj się, Hastings. Prawdę mówiąc, zauważyłem, że czasami omal mnie nienawidzisz! Niestety, cierpię z powodu wielkości!

- Tazerwalt, to przecież fortuna... - Ron nigdy nie widział ćwierć miliona dolarów, a już zwłaszcza wyjmowanych z glinianego garnka.
- To tylko papier. I jeśli zabrać ludziom wiarę w te drukowane symbole i liczby, jest mniej wart niż naręcze suchych krzewów, bo nie można nawet rozpalić z niego ogniska, żeby się ogrzać.

- Tazerwalt, to przecież fortuna... - Ron nigdy nie widział ćwierć miliona dolarów, a już zwłaszcza wyjmowanych z glinianego garnka.
- To tylko papier. I jeśli zabrać ludziom wiarę w te drukowane symbole i liczby, jest mniej wart niż naręcze suchych krzewów, bo nie można nawet rozpalić z niego ogniska, żeby się ogrzać.

Kto jak kto, ale chrześcijanie nie powinni mieszać wiary z pieniędzmi. Kupowanie Boga kończy się tragicznie, na przykład Judasz.

Kto jak kto, ale chrześcijanie nie powinni mieszać wiary z pieniędzmi. Kupowanie Boga kończy się tragicznie, na przykład Judasz.