Dawno, dawno temu anioł konał we mgle.
Diablica uklękła nad nim i się uśmiechnęła.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Odpowiadanie agresją za agresję[...] powodowało tylko mnożenie się zła i co gorsza, je usprawiedliwiało. Odpowiadania na agresję miłością oznaczało zadawanie gwałtu przemocy, podsumowanie jej pod nos lustra, by ujrzała swoje pełne nienawiści, wykrzywione i szpetne oblicze.

Odpowiadanie agresją za agresję[...] powodowało tylko mnożenie się zła i co gorsza, je usprawiedliwiało. Odpowiadania na agresję miłością oznaczało zadawanie gwałtu przemocy, podsumowanie jej pod nos lustra, by ujrzała swoje pełne nienawiści, wykrzywione i szpetne oblicze.

Nie dajemy wam Boga, bo sami musicie Go odszukać we własnej duszy w samotnym tru­dzie. Nie dajemy wam ojczyzny, bo musicie odnaleźć ją własną pracą swego serca i myśli. Nie dajemy wam miłości dla ludzi, bo nie ma miłości bez przebaczenia, a przebaczenie to wielki mozół i trud, którego trzeba się podjąć. Dajemy wam tęsknotę za lepszym życiem, którego nie ma, a które kiedyś będzie. Może ta tęsknota doprowadzi was do Bo­ga, ojczyzny i Miłości.

Nie dajemy wam Boga, bo sami musicie Go odszukać we własnej duszy w samotnym tru­dzie. Nie dajemy wam ojczyzny, bo musicie odnaleźć ją własną pracą swego serca i myśli. Nie dajemy wam miłości dla ludzi, bo nie ma miłości bez przebaczenia, a przebaczenie to wielki mozół i trud, którego trzeba się podjąć. Dajemy wam tęsknotę za lepszym życiem, którego nie ma, a które kiedyś będzi...

Ludzie z wiekiem nie stają się lepsi, stają się tylko sprytniejsi. Kiedy jesteś starszy i mądrzejszy, to wcale nie przestajesz obrywać skrzydełek muchom, po prostu potrafisz wymyślić lepsze powody, żeby to usprawiedliwić.

Ludzie z wiekiem nie stają się lepsi, stają się tylko sprytniejsi. Kiedy jesteś starszy i mądrzejszy, to wcale nie przestajesz obrywać skrzydełek muchom, po prostu potrafisz wymyślić lepsze powody, żeby to usprawiedliwić.

- Wszyscy jesteśmy egoistami - dokończyłem - myślimy tylko o sobie, a jeżeli zdarza nam się o kimś drugim, to dlatego, by go dla swoich celów wykorzystać. Taka jest, niestety, brutalna prawda o życiu.

- Wszyscy jesteśmy egoistami - dokończyłem - myślimy tylko o sobie, a jeżeli zdarza nam się o kimś drugim, to dlatego, by go dla swoich celów wykorzystać. Taka jest, niestety, brutalna prawda o życiu.

Żyjąc w samotności, zapomina się nawet, co to znaczy opowiadać: prawdopodobieństwo znika razem z przyjaciółmi. Pozwalamy ginąć wydarzeniom; nagle wychyną jacyś ludzie coś mówią i drążą się w historiach, które znikają: ładny byłby ze mnie świadek.

Żyjąc w samotności, zapomina się nawet, co to znaczy opowiadać: prawdopodobieństwo znika razem z przyjaciółmi. Pozwalamy ginąć wydarzeniom; nagle wychyną jacyś ludzie coś mówią i drążą się w historiach, które znikają: ładny byłby ze mnie świadek.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze dają ludziom przestrzeń na miłość i nadzieję. Brak pieniędzy całkowicie wypełnia ich myśli i nie zostawia miejsca na nic innego.

Pieniądze dają ludziom przestrzeń na miłość i nadzieję. Brak pieniędzy całkowicie wypełnia ich myśli i nie zostawia miejsca na nic innego.

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".