Dążenie do angażowania - stała cecha kultury korporacyjnej - ma charakter totalizujący. Były kierownik zespołu czuwającego nad Aktualnościami na Facebooku wspominał, że gdy tylko spadała liczba lajków i udostępnień, programiści otrzymywali automatyczne powiadomienie, a wtedy majstrowali przy systemie i zwiększali jego skuteczność. "Komuś, kto ma stale zwiększać osiągi, w pewnym momencie kończy się zasób dobrych, uczciwych metod", wyznał były kierownik do spraw operacyjnych Facebooka. "Zaczynasz się zastanawiać: no dobra, jakich sztuczek mogę użyć, by zmusić ludzi do ponownego zalogowania się?".

Koniec mojej pierwszej miłości nie może się równać ze śmiercią starego przyjaciela i rozpaczą starej przyjaciółki, ale przebiegał według tego samego schematu. Dokładnie. I jeśli wydawało mi się, że to koniec świata - z czego wzięły się najpierw te myśli samobójcze (cóż, że głupie i snute bez przekonania), a potem radykalna zmiana mojego dotychczas niekwestionowanego kursu - musicie zrozumieć, że nie miałem skali, według której mógłbym ocenić to, o się stało. To się nazywa młodość.

Koniec mojej pierwszej miłości nie może się równać ze śmiercią starego przyjaciela i rozpaczą starej przyjaciółki, ale przebiegał według tego samego schematu. Dokładnie. I jeśli wydawało mi się, że to koniec świata - z czego wzięły się najpierw te myśli samobójcze (cóż, że głupie i snute bez przekonania), a potem radykalna zmiana mojego dotychczas niekwestionowanego kursu - mus...

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

W życiu doświadczyłam miłości i straty. Utrata rzuciła mi wyzwanie, czyniąc mnie silną, ale to miłość mi pomagała, gdy byłam słaba. Przetrwałam. A teraz pragnęłam skupić się na tym, by żyć.

W życiu doświadczyłam miłości i straty. Utrata rzuciła mi wyzwanie, czyniąc mnie silną, ale to miłość mi pomagała, gdy byłam słaba. Przetrwałam. A teraz pragnęłam skupić się na tym, by żyć.

Dbaj o siebie, drogi Thomasie, a przede wszystkim nie smuć się z mego powodu! Nie wiem, co Ci radzić, ale wybieraj właściwe bitwy! Niektóre należy pominąć, zwłaszcza gdy się jest samemu. Czasami warto negocjować i odnieść triumf tam, gdzie ja poległem. Zaangażuj się w innych, samotność zabija".

Dbaj o siebie, drogi Thomasie, a przede wszystkim nie smuć się z mego powodu! Nie wiem, co Ci radzić, ale wybieraj właściwe bitwy! Niektóre należy pominąć, zwłaszcza gdy się jest samemu. Czasami warto negocjować i odnieść triumf tam, gdzie ja poległem. Zaangażuj się w innych, samotność zabija".

Uwierzyć w życie, jakaż to trudna wiara, jeśli się nad tym zastanowić. Może dlatego że z pozoru prosta, zwyczajna, pospolita. A jednak to najtrudniejsza z wiar. Tym bardziej że są tylko dwie perspektywy życia: młodość i starość. Kiedy człowiek jest młody, nie wierzy, że będzie stary, a gdy jest stary, nie wierzy, że był młody.

Uwierzyć w życie, jakaż to trudna wiara, jeśli się nad tym zastanowić. Może dlatego że z pozoru prosta, zwyczajna, pospolita. A jednak to najtrudniejsza z wiar. Tym bardziej że są tylko dwie perspektywy życia: młodość i starość. Kiedy człowiek jest młody, nie wierzy, że będzie stary, a gdy jest stary, nie wierzy, że był młody.

Eliza od dziecka nie lubiła zupy ogórkowej i ludzi.
Mama i babcia Sabina powtarzały jej, że zupa jak zupa, ale ludzi toby jednak mogła lubić, ludzie są mili, czasem dobrzy, czasem nawet wspaniali. Eliza wysłuchiwała tych argumentów i cicho przytakiwała, jednak ostatecznie ani do ogórkowej, ani do ludzi nie potrafiła się przekonać.

Eliza od dziecka nie lubiła zupy ogórkowej i ludzi.
Mama i babcia Sabina powtarzały jej, że zupa jak zupa, ale ludzi toby jednak mogła lubić, ludzie są mili, czasem dobrzy, czasem nawet wspaniali. Eliza wysłuchiwała tych argumentów i cicho przytakiwała, jednak ostatecznie ani do ogórkowej, ani do ludzi nie potrafiła się przekonać.

Pieniądze niewiele maja wspólnego z życiem w szczęściu,trudno się z tym nie zgodzić,ale jednak sprawiają,ze żyje się wygodniej,gdy gonisz za szczęściem.

Pieniądze niewiele maja wspólnego z życiem w szczęściu,trudno się z tym nie zgodzić,ale jednak sprawiają,ze żyje się wygodniej,gdy gonisz za szczęściem.

Gdyby ktoś mnie zapytał, czego nie może zabraknąć gangsterowi...pewnie odpowiedziałbym tak: po pierwsze: głowy na karku (żeby móc robić pieniądze). Po drugie: przedsiębiorczości (żeby móc robić pieniądze). Po trzecie: godności osobistej (czytaj: honoru). Po czwarte: wpływów (bez nich nie ma szans na awans). Aczkolwiek... nawet ktoś, komu brakuje tego, czego gangsterowi zabraknąć nie powinno, i tak jest w stanie nim zostać. Podsumowując... każdy może nim zostać.

Gdyby ktoś mnie zapytał, czego nie może zabraknąć gangsterowi...pewnie odpowiedziałbym tak: po pierwsze: głowy na karku (żeby móc robić pieniądze). Po drugie: przedsiębiorczości (żeby móc robić pieniądze). Po trzecie: godności osobistej (czytaj: honoru). Po czwarte: wpływów (bez nich nie ma szans na awans). Aczkolwiek... nawet ktoś, komu brakuje tego, czego gangsterowi zabrakną...

(…) pomyśl, jak fajnie żyłoby się w Polsce, gdyby wszyscy, którym się udało, dali sobie na wstrzymanie. (…) Jest coś niestosownego w tym, w jaki sposób wydajemy pieniądze. Niestety, trudno nawet o tym mówić, bo brakuje dziś dobrego języka do takiej dyskusji. Brakuje pojęć. Takie słowa jak „skromność”, „powściągliwość” i „umiar” trącą myszką. Trzeba by używać jakichś poczciwych zdań z Prusa, żeby uzasadnić, dlaczego nie wypada szastać kasą. Coś w tej naszej wolnej Polsce po drodze zgubiliśmy, tylko nawet nie wiemy dokładnie, co (Dorota Wellman).

(…) pomyśl, jak fajnie żyłoby się w Polsce, gdyby wszyscy, którym się udało, dali sobie na wstrzymanie. (…) Jest coś niestosownego w tym, w jaki sposób wydajemy pieniądze. Niestety, trudno nawet o tym mówić, bo brakuje dziś dobrego języka do takiej dyskusji. Brakuje pojęć. Takie słowa jak „skromność”, „powściągliwość” i „umiar” trącą myszką. Trzeba by używać jakichś poczciwych ...