Tęsknota jest silniejsza od cierpienia.

Romeo! Czemuż ty jesteś Romeo? Wyrzecz się swego rodu, rzuć tę nazwę! Lub jeśli tego nie możesz uczynić, To przysiąż wiernym być mojej miłości, A ja przestanę być z krwi Kapuletów.

Romeo! Czemuż ty jesteś Romeo? Wyrzecz się swego rodu, rzuć tę nazwę! Lub jeśli tego nie możesz uczynić, To przysiąż wiernym być mojej miłości, A ja przestanę być z krwi Kapuletów.

Być może moje serce pokrywa twarda skorupa. Przebija się przez nią i dostaje do wnętrza niewiele. Być może z tego powodu nie umiem nikogo pokochać.

Być może moje serce pokrywa twarda skorupa. Przebija się przez nią i dostaje do wnętrza niewiele. Być może z tego powodu nie umiem nikogo pokochać.

Istnieje granica nieszczęścia i zamętu, jakie można znieść dla miłości, tak jak istnieje granica bałaganu, jaki toleruje się w domu. Nie wiadomo z góry, gdzie ona przebiega, ale wie się, gdy się do niej dotrze.

Istnieje granica nieszczęścia i zamętu, jakie można znieść dla miłości, tak jak istnieje granica bałaganu, jaki toleruje się w domu. Nie wiadomo z góry, gdzie ona przebiega, ale wie się, gdy się do niej dotrze.

Nie wierzyłem nigdy w malowanie dla <>. Uważałem zawsze, iż obraz musi obudzić coś
nawet w człowieku, który zwykle nie patrzy na obrazy, tak jak w Molierze jest zawsze coś, co pobudza do śmiechu bardzo inteligentnego odbiorcę, ale tak samo kogoś, kto nic nie rozumie. W Szekspirze również. W moich dziełach, tak samo jak u Szekspira, często zdarza się groteska oraz rzeczy relatywne wulgarne. Dzięki temu dosięgam każdego. Nie znaczy to, że chcę leżeć plackiem przed publicznością, ale chcę dać coś każdemu, na każdym poziomie.

Nie wierzyłem nigdy w malowanie dla <>. Uważałem zawsze, iż obraz musi obudzić coś
nawet w człowieku, który zwykle nie patrzy na obrazy, tak jak w Molierze jest zawsze coś, co pobudza do śmiechu bardzo inteligentnego odbiorcę, ale tak samo kogoś, kto nic nie rozumie. W Szekspirze również. W moich dziełach, tak samo jak u Szekspira, często zdarza...

Może gdybyśmy wszyscy wiedzieli, że w każdej chwili umieramy i umierają wszyscy obok nas, bylibyśmy dla siebie odrobinę lepsi? niedużo, tyle... Maciupeńką odrobinę...

Może gdybyśmy wszyscy wiedzieli, że w każdej chwili umieramy i umierają wszyscy obok nas, bylibyśmy dla siebie odrobinę lepsi? niedużo, tyle... Maciupeńką odrobinę...

Jestem człowiekiem, który chciałby wieśc życie heroiczne i uczynic świat znośniejszym - przynajmniej we własnych oczach. Jeżeli w chwilach słabości, rozleniwienia, potrzeby daję upust gniewowi - rozpalony do czerwoności wybucham wściekłością ostudzoną, bo ujętą w słowa, w jakimś namiętnym śnie opakowanym w poetyckie obrazy - zaakceptujcie to albo nie... ale dajcie mi spokój!
Jestem człowiekiem wolnym i ta wolnośc jest mi potrzebna. Muszę byc sam. Czuję potrzebę analizowania swego wstydu i rozpaczy w osamotnieniu; potrzeba mi słońca i brukowych ulicznych kamieni - bez towarzyszy, bez rozmów; muszę stac twarzą w twarz ze sobą, mając za towarzystwo jedynie muzykę własnego serca. Czego ode mnie chcecie? Kiedy mam coś do powiedzenia, publikuję to. Kiedy mam coś do ofiarowania ofiarowuję to. Mdli mnie od waszej wścibskiej ciekawości! Wasze komplementy są upokarzające! Wasze herbatki - trujące! Nikomu nic nie jestem winien. Odpowiadał będę jedynie przed samym Bogiem - jeśli On istnieje!

Jestem człowiekiem, który chciałby wieśc życie heroiczne i uczynic świat znośniejszym - przynajmniej we własnych oczach. Jeżeli w chwilach słabości, rozleniwienia, potrzeby daję upust gniewowi - rozpalony do czerwoności wybucham wściekłością ostudzoną, bo ujętą w słowa, w jakimś namiętnym śnie opakowanym w poetyckie obrazy - zaakceptujcie to albo nie... ale dajcie mi spokój! Rozwiń Zwiń

Jedni pracują, inni robią pieniądze.

Jedni pracują, inni robią pieniądze.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeśli nie - nie jestem w pełni wolna.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeś...

Dobrze z dziećmi, póki kieszeni nie dorosną.

Dobrze z dziećmi, póki kieszeni nie dorosną.