[Matka] Nie wyszłaby z domu bez kapelusza, rękawiczek i klipsów. Zastygła w przedwojennym Lwowie, tak jak ciotki: Kamcia, Lolcia, Mińcia, Filcia, Melcia i na dodatek panna Ziuta, przyjacióka domu, która miewała ataki migreny. Okropnie mnie to irytowało, ale dziś, po latach, myślę, że ten kapelusz, te rękawiczki miały w sobie coś heroicznego: ginę, lecz nie poddaję się! Wyróżniały na tle szarej, nieforemnej masy. Kłuły w oczy. To przecież wyzwanie: mieć migreny w czasach, w których zwykłemu człowiekowi łeb napierdala. (s. 16).

[...] im żywsza i szczersza jest miłość, tym bardziej powinna być tajemnicza, okryta zasłoną. Nie powierzajmy naszej tajemnicy nikomu.

[...] im żywsza i szczersza jest miłość, tym bardziej powinna być tajemnicza, okryta zasłoną. Nie powierzajmy naszej tajemnicy nikomu.

...zmusił się, by wrócić do budynku: podjął tę samą decyzję, z którą walczył średnio dwa razy w tygodniu. Całe to złamane serce, złość, lęk, że już nigdy nie będzie inaczej - wszystko było tego warte. Tutaj mógł przynajmniej patrzeć jej w oczy i cieszyć się jej uśmiechami - nawet wówczas, gdy uśmiecha się do kogoś innego. Każdy dzień warty był bólu, jaki odczuwał.

...zmusił się, by wrócić do budynku: podjął tę samą decyzję, z którą walczył średnio dwa razy w tygodniu. Całe to złamane serce, złość, lęk, że już nigdy nie będzie inaczej - wszystko było tego warte. Tutaj mógł przynajmniej patrzeć jej w oczy i cieszyć się jej uśmiechami - nawet wówczas, gdy uśmiecha się do kogoś innego. Każdy dzień warty był bólu, jaki odczuwał.

Evanie Mathews, możesz wmawiać sobie i wszystkim wokół, że jesteś tu by poznać odpowiedzi. Ale prawda jest taka, że ją kochasz. Zawsze ją kochałeś. Zawsze będziesz ją kochał. Jesteś tutaj, bo nie możesz odejść. Widziałeś ją w Weslyn załamaną i bez życia i musiałeś za nią pojechać. Nigdy nie pozwolisz jej odejść. Jesteś tutaj, ponieważ... tu jest twoje miejsce. Przy niej.

Evanie Mathews, możesz wmawiać sobie i wszystkim wokół, że jesteś tu by poznać odpowiedzi. Ale prawda jest taka, że ją kochasz. Zawsze ją kochałeś. Zawsze będziesz ją kochał. Jesteś tutaj, bo nie możesz odejść. Widziałeś ją w Weslyn załamaną i bez życia i musiałeś za nią pojechać. Nigdy nie pozwolisz jej odejść. Jesteś tutaj, ponieważ... tu jest twoje miejsce. Przy niej.

Eliza od dziecka nie lubiła zupy ogórkowej i ludzi.
Mama i babcia Sabina powtarzały jej, że zupa jak zupa, ale ludzi toby jednak mogła lubić, ludzie są mili, czasem dobrzy, czasem nawet wspaniali. Eliza wysłuchiwała tych argumentów i cicho przytakiwała, jednak ostatecznie ani do ogórkowej, ani do ludzi nie potrafiła się przekonać.

Eliza od dziecka nie lubiła zupy ogórkowej i ludzi.
Mama i babcia Sabina powtarzały jej, że zupa jak zupa, ale ludzi toby jednak mogła lubić, ludzie są mili, czasem dobrzy, czasem nawet wspaniali. Eliza wysłuchiwała tych argumentów i cicho przytakiwała, jednak ostatecznie ani do ogórkowej, ani do ludzi nie potrafiła się przekonać.

Człowiek jest istotą społeczną. Pragnie akceptacji, uznania i poczucia przynależności. W chwilach powodzenia i szczęścia pragnie dzielić radość z innymi. W chwilach cierpienia i zgryzoty szuka otuchy i wsparcia. Jakkolwiek na niego spojrzeć, jest zaprogramowany relację.

Człowiek jest istotą społeczną. Pragnie akceptacji, uznania i poczucia przynależności. W chwilach powodzenia i szczęścia pragnie dzielić radość z innymi. W chwilach cierpienia i zgryzoty szuka otuchy i wsparcia. Jakkolwiek na niego spojrzeć, jest zaprogramowany relację.

Czasami, kiedy bogowie nie patrzą, a los gubi się gdzieś na drodze, nawet dobrzy ludzie potrafią zaznać trochę szczęścia w życiu.

Czasami, kiedy bogowie nie patrzą, a los gubi się gdzieś na drodze, nawet dobrzy ludzie potrafią zaznać trochę szczęścia w życiu.

Jakież to niewłaściwe, jakie śmieszne: sądzić, że nie może być z kimś z innego środowiska, że inni są od ciebie lepsi, bo mają pieniądze.

Jakież to niewłaściwe, jakie śmieszne: sądzić, że nie może być z kimś z innego środowiska, że inni są od ciebie lepsi, bo mają pieniądze.

Jako to się na świecie zawżdy dzieje, ułapiono go zaraz, bo za mało ukradł.

Jako to się na świecie zawżdy dzieje, ułapiono go zaraz, bo za mało ukradł.

Proszę wziąć te pieniądze. Nie dają szczęścia, ale pomagają zapomnieć o zmartwieniach.

Proszę wziąć te pieniądze. Nie dają szczęścia, ale pomagają zapomnieć o zmartwieniach.