Czasami, kiedy bogowie nie patrzą, a los gubi się gdzieś na drodze, nawet dobrzy ludzie potrafią zaznać trochę szczęścia w życiu.

-[...] jesteś jedynym chłopakiem, jakiego kiedykolwiek miałam
ochotę polizać.
– To dobrze. Bo ty jesteś jedyną dziewczyną, jaką kiedykolwiek miałem ochotę pokochać.

-[...] jesteś jedynym chłopakiem, jakiego kiedykolwiek miałam
ochotę polizać.
– To dobrze. Bo ty jesteś jedyną dziewczyną, jaką kiedykolwiek miałem ochotę pokochać.

Ale twoja miłość i twoje serce zostanie. I te parę dni, które spędzimy ze sobą. To tak, kiedy czasami budują dom. I przyjdzie dziecko, i dotknie wilgotnego betonu ręką. Potem w tym domu zamieszkują ludzie i rodzą się, i umierają, i przychodzą nowi, ale ten ślad ręki zostaje na zawsze. To chyba jakoś tak... Nie umiem mówić o miłości.

Ale twoja miłość i twoje serce zostanie. I te parę dni, które spędzimy ze sobą. To tak, kiedy czasami budują dom. I przyjdzie dziecko, i dotknie wilgotnego betonu ręką. Potem w tym domu zamieszkują ludzie i rodzą się, i umierają, i przychodzą nowi, ale ten ślad ręki zostaje na zawsze. To chyba jakoś tak... Nie umiem mówić o miłości.

-To miłość- usłyszała i drgnęła gwałtownie.- Poznałaś jej smak i nic już nie będzie jak dawniej. A to dopiero początek.

-To miłość- usłyszała i drgnęła gwałtownie.- Poznałaś jej smak i nic już nie będzie jak dawniej. A to dopiero początek.

Zastanawiam się jednak, czy w pewnym wieku nie traci się prawa do porównania z własną młodością. Czy z odległości tych kilkudziesięciu lat człowiek ma prawo powiedzieć, że jest ten sam, którym był?

Zastanawiam się jednak, czy w pewnym wieku nie traci się prawa do porównania z własną młodością. Czy z odległości tych kilkudziesięciu lat człowiek ma prawo powiedzieć, że jest ten sam, którym był?

Człowiek żyje, wznosząc bariery, poza które zakazuje sobie wychodzić: za nimi są wszystkie stworzone przez niego potwory. Wierzymy, że są straszne, niepokonane, tymczasem tak nie jest. Wystarczy znaleźć w sobie odwagę, aby stawić im czoło, a okazują się o wiele słabsze, niż nam się wydawało. Maleją, rozwiewają się wolno. Aż w końcu zastanawiamy się, czy w ogóle istniały.

Człowiek żyje, wznosząc bariery, poza które zakazuje sobie wychodzić: za nimi są wszystkie stworzone przez niego potwory. Wierzymy, że są straszne, niepokonane, tymczasem tak nie jest. Wystarczy znaleźć w sobie odwagę, aby stawić im czoło, a okazują się o wiele słabsze, niż nam się wydawało. Maleją, rozwiewają się wolno. Aż w końcu zastanawiamy się, czy w ogóle istniały.

Ludzie chętnie uciekają w przesądy, by w ich cieniu ukryć się przed prawdą jak przed słońcem w upał. Prawda ich pali, bo nie pasuje do ich wizji świata, a przede wszystkim wizji samych siebie. Oczywiście, wizji pięknej, spójnej i obiektywnej (...) Przyczyn osobistych klęsk i niepowodzeń szukają wszędzie wokół, zamiast stawić czoło własnej głupocie czy nieudacznictwu. To nie ja, ja sobie niezasłużyłem. To świat. To los!

Ludzie chętnie uciekają w przesądy, by w ich cieniu ukryć się przed prawdą jak przed słońcem w upał. Prawda ich pali, bo nie pasuje do ich wizji świata, a przede wszystkim wizji samych siebie. Oczywiście, wizji pięknej, spójnej i obiektywnej (...) Przyczyn osobistych klęsk i niepowodzeń szukają wszędzie wokół, zamiast stawić czoło własnej głupocie czy nieudacznictwu. To nie ja,...

Jego nieśmiałość szybko znika. Na ustach pojawia się pewny siebie uśmiech. Opowiada o swojej pracy i o konferencji w Sztokholmie, o tym jak ważna jest branża informatyczna. Nie zapomina też wspomnieć o swoich wysokich zarobkach.
Jako samiec nie może skusić ofiary barwnym pióropuszem, dlatego chwali się pieniędzmi.

Jego nieśmiałość szybko znika. Na ustach pojawia się pewny siebie uśmiech. Opowiada o swojej pracy i o konferencji w Sztokholmie, o tym jak ważna jest branża informatyczna. Nie zapomina też wspomnieć o swoich wysokich zarobkach.
Jako samiec nie może skusić ofiary barwnym pióropuszem, dlatego chwali się pieniędzmi.

Oszczędzamy, pracujemy, bierzemy kredyty, ale tak na prawdę nie żyjemy. Życie dla pieniądza, to wcale nie życie.

Oszczędzamy, pracujemy, bierzemy kredyty, ale tak na prawdę nie żyjemy. Życie dla pieniądza, to wcale nie życie.

W chwili kiedy staramy się być bogaci, trzymając coś z uczuciem pewności w swoich rękach, jesteśmy na pozycji straconej, bowiem dopóki nic w nich nie mamy, możemy przyjmować, wyrzekać się, robić, co chcemy.

W chwili kiedy staramy się być bogaci, trzymając coś z uczuciem pewności w swoich rękach, jesteśmy na pozycji straconej, bowiem dopóki nic w nich nie mamy, możemy przyjmować, wyrzekać się, robić, co chcemy.