Weselne przyjęcie teraz z kolei przypominało mu wielki, potężny, bezkształtny organizm, który oddycha, porusza się, szepce, tańczy i napełnia powietrze swym gorącym oddechem, upajającym i niespokojnym.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Najwyraźniej chłopcy są jak autobusy - kiedy wreszcie zrezygnujesz z czekania, nagle zza rogu wyłaniają się dwaj na raz.

Najwyraźniej chłopcy są jak autobusy - kiedy wreszcie zrezygnujesz z czekania, nagle zza rogu wyłaniają się dwaj na raz.

Żaden kosmetyk nie jest w stanie sprawić, aby kobieta poczuła się tak piękna, jak czuje się, gdy jest kochana.

Żaden kosmetyk nie jest w stanie sprawić, aby kobieta poczuła się tak piękna, jak czuje się, gdy jest kochana.

[...] szczęście póty trwa, póki je człowiek ocenia należycie. A dla człowieka wartość ma tylko to, co ciężko się zdobyło.

[...] szczęście póty trwa, póki je człowiek ocenia należycie. A dla człowieka wartość ma tylko to, co ciężko się zdobyło.

Dopóki nie rozpoznamy, że łajdak i zbrodniarz kryją się w głębi nas samych, będziemy żyć w pobożnym kłamstwie.

Dopóki nie rozpoznamy, że łajdak i zbrodniarz kryją się w głębi nas samych, będziemy żyć w pobożnym kłamstwie.

[...] Mam prawo gadać, co chcę. Człowiek jestem. Nie potrzebuję ani wyborów, ani księży. Powiadam: człowiek to człowiek! Tak powiadam. Jakby człowiek nie był człowiekiem, to czym by był? Zawsze powiadam: czym byłby człowiek jak nie człowiekiem? Jak widzę człowieka, to wiem, że to człowiek.[...] My, katolicy, w tej dziedzinie doszliśmy tylko do zrozumienia, że człowiek jest człowiekiem. Ale twój Ibsen, Zola, Shaw i Tołstoj nawet do tego nie doszli.

[...] Mam prawo gadać, co chcę. Człowiek jestem. Nie potrzebuję ani wyborów, ani księży. Powiadam: człowiek to człowiek! Tak powiadam. Jakby człowiek nie był człowiekiem, to czym by był? Zawsze powiadam: czym byłby człowiek jak nie człowiekiem? Jak widzę człowieka, to wiem, że to człowiek.[...] My, katolicy, w tej dziedzinie doszliśmy tylko do zrozumienia, że człowiek jest czło...

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Twoim wewnętrznym systemie operacyjnym jako niewidzialna prawda. W rzeczywistości była to tylko opinia. Ale nieświadomy umysł nie odróżnia prawdy od często powtarzanego wzorca.

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Tw...

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.