-(...) Wpakowali twoją marchewkę kozie do pyska.
- Nigdy nie słyszałem tego powiedzenia.
- Wymyśliłam je.

(...) nie można poświęcać wszystkiego dla miłości. Nie warto rezygnować z siebie. Nie chodzi o egoizm, ale o stawianie granic, o jakąś przestrzeń w związku. Jeśli kobieta nie pokocha siebie, nie będzie potrafiła kochać drugiego człowieka. (Joanna Kulig).

(...) nie można poświęcać wszystkiego dla miłości. Nie warto rezygnować z siebie. Nie chodzi o egoizm, ale o stawianie granic, o jakąś przestrzeń w związku. Jeśli kobieta nie pokocha siebie, nie będzie potrafiła kochać drugiego człowieka. (Joanna Kulig).

Dla serca nie ma żadnych ograniczeń, jeśli tylko odważysz się pójść za jego głosem.

Dla serca nie ma żadnych ograniczeń, jeśli tylko odważysz się pójść za jego głosem.

Gdy mnie pocałowałaś, stałem się twoim więźniem.

Gdy mnie pocałowałaś, stałem się twoim więźniem.

Bardzo dziwne jest uczyć się nowego języka, gdy człowiek jest dorosły. Zdolność rozumienia znaczenia wyprzedza umiejętność mówienia, a ponieważ nie jesteś w stanie konwersować na tym poziomie co twoi rozmówcy, ludzie uznają że ich nie rozumiesz. W efekcie spędzasz mnóstwo czasu słuchając, jak ludzie rozmawiają na twój temat w trzeciej osobie.

Bardzo dziwne jest uczyć się nowego języka, gdy człowiek jest dorosły. Zdolność rozumienia znaczenia wyprzedza umiejętność mówienia, a ponieważ nie jesteś w stanie konwersować na tym poziomie co twoi rozmówcy, ludzie uznają że ich nie rozumiesz. W efekcie spędzasz mnóstwo czasu słuchając, jak ludzie rozmawiają na twój temat w trzeciej osobie.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przelatując. To coś w rodzaju rentiera. Tymczasem więzień żyje, nie umiera, na zewnątrz nie widać nic z tego, co się dzieje w jego wnętrzu, jest zdrowy, a nawet cieszy się promieniem słońca. Ale nadchodzi pora odlotu. Napad melancholii - dzieci, które się nim opiekują, mówią: on ma przecież wszystko, czego mu potrzeba - ale on patrzy na niebo ciężkie, chmurne i czuje w sobie bunt przeciw swemu losowi. "Jestem w klatce, jestem w klatce, nie brak mi niczego, głupcy! Mam wszystko, czego mi potrzeba! Och, łaski, wolności, móc być ptakiem jak wszystkie ptaki!"
Pewien rodzaj próżniaka-człowieka przypomina pewien rodzaj próżniaka-ptaka.
Ludzie często nie mogą nic zrobić, są więźniami w jakiejś strasznej, strasznej, najstraszniejszej klatce.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przel...

Wszystkie miejsca poza człowiekiem to już nie są te miejsca. Jedyne miejsce człowieka jest tylko w nim. Niezależnie, czy jesteśmy tu, gdzie indziej czy gdziekolwiek. Teraz czy kiedykolwiek. Wszystko, co na zewnątrz, to jedynie złudzenia, okoliczności, przypadki, pomyłki. Człowiek jest sam dla siebie zwłaszcza tym ostatnim miejscem.

Wszystkie miejsca poza człowiekiem to już nie są te miejsca. Jedyne miejsce człowieka jest tylko w nim. Niezależnie, czy jesteśmy tu, gdzie indziej czy gdziekolwiek. Teraz czy kiedykolwiek. Wszystko, co na zewnątrz, to jedynie złudzenia, okoliczności, przypadki, pomyłki. Człowiek jest sam dla siebie zwłaszcza tym ostatnim miejscem.

Im więcej będą pracować twoje pieniądze, tym mniej sam będziesz musiał pracować.

Im więcej będą pracować twoje pieniądze, tym mniej sam będziesz musiał pracować.

zwano mnie tak dla mojej manii nicowania słów. (Nadal kocham słowa: lubię je gromadzić, układać, tasować, przestawiać, wiązać. Poniekąd jak ludzie kochający pieniądze poczynają sobie z monetami i banknotami, a kochający karty - z kartami).

zwano mnie tak dla mojej manii nicowania słów. (Nadal kocham słowa: lubię je gromadzić, układać, tasować, przestawiać, wiązać. Poniekąd jak ludzie kochający pieniądze poczynają sobie z monetami i banknotami, a kochający karty - z kartami).

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, mężczyzna kobietę, czasem kobieta mężczyznę. Dziwna rzecz, jak miłość u ludzi idzie zawsze w parze z jedzeniem.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, m...