(...) nie ma tylko dobra i tylko zła. One są zawsze razem, jak szczęście i nieszczęście.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

-Dlaczego pan się nade mną lituje? - zapytała ostro.
-Bo, drogie dziecko, pani musi się jeszcze w życiu nauczyć tylu rzeczy!
-Czego mianowicie?
-Wszystkich tych uczuć, których doznają ludzie dorośli: litości, współczucia, zrozumienia. Jedyne uczucia, które pani zna i w ogóle znała w życiu, to miłość i nienawiść.

-Dlaczego pan się nade mną lituje? - zapytała ostro.
-Bo, drogie dziecko, pani musi się jeszcze w życiu nauczyć tylu rzeczy!
-Czego mianowicie?
-Wszystkich tych uczuć, których doznają ludzie dorośli: litości, współczucia, zrozumienia. Jedyne uczucia, które pani zna i w ogóle znała w życiu, to miłość i nienawiść.

Gatunkiem smutku jest tęsknota - tęskni się za kimś ukochanym i jest to przykre uczucie, ale nikt nie powie, że tęsknota jest złym uczuciem. Jest ono jedynie nieprzyjemne, ale dowodzi szlachetności serca i wzmaga pragnienie spotkania.

Gatunkiem smutku jest tęsknota - tęskni się za kimś ukochanym i jest to przykre uczucie, ale nikt nie powie, że tęsknota jest złym uczuciem. Jest ono jedynie nieprzyjemne, ale dowodzi szlachetności serca i wzmaga pragnienie spotkania.

Człowiek, który nie jest wolny, zawsze idealizuje swą niewolę.

Człowiek, który nie jest wolny, zawsze idealizuje swą niewolę.

Radę, którą dajesz drugiemu, zastosuj również do siebie.

Radę, którą dajesz drugiemu, zastosuj również do siebie.

Kiedyś to były zimy! — rozmarzyła się babcia. — Pamiętam tę z trzydziestego dziewiątego, na Wołyniu. Woda zamarzała w studni. A śnieg był taki, że przez podwórko przejść się nie dawało. A teraz? Wszystko takie jakieś nijakie. Nijaka pogoda. Ludzie nijacy. Nawet miłość.

Kiedyś to były zimy! — rozmarzyła się babcia. — Pamiętam tę z trzydziestego dziewiątego, na Wołyniu. Woda zamarzała w studni. A śnieg był taki, że przez podwórko przejść się nie dawało. A teraz? Wszystko takie jakieś nijakie. Nijaka pogoda. Ludzie nijacy. Nawet miłość.

Informacja jest towarem (...). Można ją kupować, sprzedawać i wykorzystywać. Koniec końców, kredyty mają tylko taką wartość, jak tajemnice, które można za nie nabyć.

Informacja jest towarem (...). Można ją kupować, sprzedawać i wykorzystywać. Koniec końców, kredyty mają tylko taką wartość, jak tajemnice, które można za nie nabyć.

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.

Odpowiedziałem, że pieniędzy z praw autorskich wystarczy mi do końca życia, pod warunkiem że umrę w przyszłym roku.

Odpowiedziałem, że pieniędzy z praw autorskich wystarczy mi do końca życia, pod warunkiem że umrę w przyszłym roku.