Nie da się pogodzić z tym, że się nic nie znaczy.

Niezdolna wypowiadać siebie, oznajmiać cokolwiek, miłość chce wszak siebie wykrzyczeć, siebie wywołać, wszędzie siebie zapisać. Niech no tylko podmiot miłosny stworzy czy zmajstruje jakieś dzieło, a już wpada w pęd ku dedykacji. Chcę natychmiast, a nawet z wyprzedzeniem dać to, co robi, temu, kogo kocha, dla kogo pracował lub pracować będzie. Imienny adres przybędzie wypowiedzieć dar.

Niezdolna wypowiadać siebie, oznajmiać cokolwiek, miłość chce wszak siebie wykrzyczeć, siebie wywołać, wszędzie siebie zapisać. Niech no tylko podmiot miłosny stworzy czy zmajstruje jakieś dzieło, a już wpada w pęd ku dedykacji. Chcę natychmiast, a nawet z wyprzedzeniem dać to, co robi, temu, kogo kocha, dla kogo pracował lub pracować będzie. Imienny adres przybędzie wypowiedzi...

Działam zawsze – upieram się, by działać, cokolwiek mi się powie i wbrew własnemu zniechęceniu, tak jakby miłość mogła któregoś dnia wszystko we mnie spełnić, jakby Najwyższe Dobro było możliwe. Stąd ta szczególna dialektyka, która bez kłopotu po jednej miłości absolutnej wprowadza nową miłość absolutną, tak jakbym miłością dostępował innej logiki (gdzie absolut nie musi już być bytem jedynym), innego czasu (z miłości na miłość przeżywam chwile pionowe), innej muzyki (ten dźwięk, bez pamięci, odcięty od wszelkiej konstrukcji, bez pamięci o tym, co go poprzedza i co po nim następuje, ten dźwięk jest sam w sobie muzyczny). Poszukuję, zaczynam, próbuję, idę dalej, biegnę, lecz nigdy nie wiem, że kończę: o Feniksie nie powiada się, że umiera, lecz tylko że się odradza (mogę zatem odrodzić się, nie umierając?). Od chwili, gdy nie jestem spełniony, lecz mimo wszystko się nie zabijam, miłosna tułaczka staje się moim przeznaczeniem.

Działam zawsze – upieram się, by działać, cokolwiek mi się powie i wbrew własnemu zniechęceniu, tak jakby miłość mogła któregoś dnia wszystko we mnie spełnić, jakby Najwyższe Dobro było możliwe. Stąd ta szczególna dialektyka, która bez kłopotu po jednej miłości absolutnej wprowadza nową miłość absolutną, tak jakbym miłością dostępował innej logiki (gdzie absolut nie musi już by...

Nigdy nie czułem tego wcześniej i wiem, że też to czujesz – powiedział a jego głos był niski. – To niezaprzeczalne. Jak grawitacja. To nie jest coś, co mogę kontrolować, zmienić czy zatrzymać. To po prostu jest.

Nigdy nie czułem tego wcześniej i wiem, że też to czujesz – powiedział a jego głos był niski. – To niezaprzeczalne. Jak grawitacja. To nie jest coś, co mogę kontrolować, zmienić czy zatrzymać. To po prostu jest.

Miłość jest czymś, co rozjaśnia wnętrze człowieka.

Miłość jest czymś, co rozjaśnia wnętrze człowieka.

Droga najbardziej okrężna okazuje się najkrótszą drogą do celu.

Droga najbardziej okrężna okazuje się najkrótszą drogą do celu.

Większość ludzi nie przywiązuje uwagi do swoich własnych życiowych spraw, nie wspominając o otaczającej ich rzeczywistości.

Większość ludzi nie przywiązuje uwagi do swoich własnych życiowych spraw, nie wspominając o otaczającej ich rzeczywistości.

Wszystkie pieniądze są brudne. Gdyby były czyste, nikt by ich nie chciał.

Wszystkie pieniądze są brudne. Gdyby były czyste, nikt by ich nie chciał.

Znalezienie prawdziwej miłości uskrzydla tak samo jak znalezienie banknotu studolarowego na parkingu przed wielkim sklepem - i jest równie mało prawdopodobne.

Znalezienie prawdziwej miłości uskrzydla tak samo jak znalezienie banknotu studolarowego na parkingu przed wielkim sklepem - i jest równie mało prawdopodobne.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.