Kiedy się rodzimy, mamy w sobie mnóstwo zapalonych światełek, to taka przenośnia (...). Po narodzeniu cali świecimy. Z biegiem czasu nie wszystkie światełka będą się paliły. Jedne się wypalą same, inne ktoś zgasi. Jeszcze inne będą mrugać. Jednak to światło, które nie może w was zgasnąć, to to w głębi waszych serduszek. (...) Czasami żarówki same się wypalają. Czasami ktoś nas skrzywdzi i zgasi jakieś nasze światełko, jak już powiedziałem. Czasami zły los zabierze nam światło (...) Czasami będziemy szli w ciemności. (...) Ale zawsze musimy pamiętać, że nieważne jaka ciemność zapanuje, my mamy wciąż awaryjne światło, które nie zgaśnie do końca naszych dni.
- To w serduszku?- do rozmowy włączył się piegowaty chłopiec.
- To w serduszku- potwierdził Igor.

- Czy Campbell podoba mi się dlatego, że jest debilnym kretynem - pytam swoją siostrę - czy pomimo to, że taki właśnie jest?

- Czy Campbell podoba mi się dlatego, że jest debilnym kretynem - pytam swoją siostrę - czy pomimo to, że taki właśnie jest?

Słuchaj, to uczucie było mi dotąd nieznane. Chcę należeć do ciebie, póki mi życia starczy. Chcę być twoja. Ale muszę się zdecydować. Proszę cię, nie przestań mnie kochać, już nigdy nikomu bym nie zaufała. Proszę cię, kochaj mnie, nie ustawaj w miłości.

Słuchaj, to uczucie było mi dotąd nieznane. Chcę należeć do ciebie, póki mi życia starczy. Chcę być twoja. Ale muszę się zdecydować. Proszę cię, nie przestań mnie kochać, już nigdy nikomu bym nie zaufała. Proszę cię, kochaj mnie, nie ustawaj w miłości.

Człowiek w młodości zupełnie inaczej odbiera życie. Moje nie było nudne, ale było trudne. Powtarzałam sobie, że muszę je wygrać. Tajemnica życia jest w człowieku. Możesz zabić własne myśli albo pielęgnować. Ale człowiek mierzy siebie miłością do siebie i ludzi.

Człowiek w młodości zupełnie inaczej odbiera życie. Moje nie było nudne, ale było trudne. Powtarzałam sobie, że muszę je wygrać. Tajemnica życia jest w człowieku. Możesz zabić własne myśli albo pielęgnować. Ale człowiek mierzy siebie miłością do siebie i ludzi.

dojrzałość osobowości- polega na umiejętnym utrzymywaniu tego paradoksalnego napięcia między światem obiektywnym a subiektywnym. Dojrzałość podtrzymuje to napięcie: wolność i posłuszeństwo, dziecięctwo i męstwo. Niedojrzałość polega zaś na tym, że się w tym napięciu ucieka na jeden biegun, ignorująć drugi.

dojrzałość osobowości- polega na umiejętnym utrzymywaniu tego paradoksalnego napięcia między światem obiektywnym a subiektywnym. Dojrzałość podtrzymuje to napięcie: wolność i posłuszeństwo, dziecięctwo i męstwo. Niedojrzałość polega zaś na tym, że się w tym napięciu ucieka na jeden biegun, ignorująć drugi.

Większość ludzi kłamie, by uniknąć wstydu. Bardzo nieliczni kłamią po to, by się zawstydzić, co skłania innych, by im uwierzyli.

Większość ludzi kłamie, by uniknąć wstydu. Bardzo nieliczni kłamią po to, by się zawstydzić, co skłania innych, by im uwierzyli.

- No, ale tak poważnie - spytał pewnego dnia przy obiedzie Kitaj -
czego ty się właściwie uczysz?
Kitaj, podobnie jak wszyscy z roku, uważał, że tradycja jest
kursem historii religii, specyficzną mieszaniną antropologii
i ludowej mitologii. Nie wyprowadzała ich z błędu. Zdecydowanie
łatwiej było powielać wiarygodne kłamstwo, niż przekonywać
niedowiarków do nad wyraz skomplikowanej prawdy.
- Że nic z tego, co myślałam dotąd o świecie, nie jest prawdą -
odparła rozmarzonym głosem. - Że rzeczywistością można
manipulować. Że wszystkie żywe istoty są ze sobą powiązane
niewidzialnymi nićmi. Że cały świat jest nieledwie myślą, sennym
majakiem motyla.
- Rin?
- Tak?
- Wsadziłaś mi łokieć do kaszy.
- Och! - Zamrugała. – Przepraszam.
Chłopak odsunął miskę na bezpieczną odległość.
- Gadają o tobie, wiesz? Kadeci.
Tak? I co takiego mówią? – Zaplotła ramiona na piersi.
Zawahał się.
- Pewnie możesz się domyślić. No wiesz... Nic przyjemnego.
Czy mogła się spodziewać czegoś innego?
- Nie lubią mnie. - Wywróciła oczyma. – Wielka mi
niespodzianka.
- Nie w tym rzecz - odparł Kitaj. - Oni się ciebie boją.
- Bo zwyciężyłam w turnieju?
- Bo wpadłaś tu jak burza ze wsi, o której nikt w życiu nie słyszał,
a następnie odrzuciłaś możliwość nauki na jednym z najbardziej
prestiżowych kierunków po to, by studiować u miejscowego świra.
Nie potrafią cię rozgryźć. Nie wiedzą, co zamierzasz osiągnąć –
powiedział i przechylił głowę na bok. - W sumie... co zamierzasz
osiągnąć?.

- No, ale tak poważnie - spytał pewnego dnia przy obiedzie Kitaj -
czego ty się właściwie uczysz?
Kitaj, podobnie jak wszyscy z roku, uważał, że tradycja jest
kursem historii religii, specyficzną mieszaniną antropologii
i ludowej mitologii. Nie wyprowadzała ich z błędu. Zdecydowanie
łatwiej było powielać wiarygodne kłamstwo, niż przekonywać
n...

Prawdziwy kapitalista, przedsiębiorca wie, jak z dolara zrobić sto dolarów. Daj dolara urzędnikowi, a on wyda sto.

Prawdziwy kapitalista, przedsiębiorca wie, jak z dolara zrobić sto dolarów. Daj dolara urzędnikowi, a on wyda sto.

Zbyt wielu ludzi wydaje pieniądze, których nie ma, na rzeczy, których nie potrzebuje, aby zrobić wrażenie na ludziach, których nie lubi – Will Smith (z rozdziału: Mądre postępowanie z pieniędzmi).

Zbyt wielu ludzi wydaje pieniądze, których nie ma, na rzeczy, których nie potrzebuje, aby zrobić wrażenie na ludziach, których nie lubi – Will Smith (z rozdziału: Mądre postępowanie z pieniędzmi).

Większość wielkich fortun zaczęła się od zbrodni.

Większość wielkich fortun zaczęła się od zbrodni.