Że życie jest przerażające i przytłaczające, i może zdarzyć się w każdej chwili. A kiedy stajesz z życiem twarzą w twarz, możesz albo być tchórzem, albo zdobyć się na odwagę, ale tak czy siak będziesz żył.
Więc równie dobrze możesz zdobyć się na odwagę.

To, co czuję jest dla Ciebie nieużyteczne, wiem. Ale kiedyś będziesz miał wiele rzeczy za sobą i mało przed sobą. Będziesz może szukał wśród wspomnienia jakiegoś oparcia, czegoś, od czego zaczyna się rachubę lub na czym się ją kończy. Będziesz już całkiem inny i wszystko będzie inne, i nie wiem, gdzie będę, ale to nie ważne. (...)

Pomyśl wtedy, że mogłeś mieć moje sny i głos i troski i nieznane mi jeszcze pomysły. I moją niecierpliwość i nieśmiałość, że w taki sposób mogłeś mieć świat po raz drugi. A kiedy będziesz tak myślał, nie ważne będzie, żeś nie umiał, czy nie chciał tego mieć. (...) Ważne będzie tylko, że byłeś moją słabością i siłą, utratą i odzyskaniem, światłem, ciemnością, bólem – to znaczy życiem…

Będziesz trwał w pyle, w który zmieni się moja pamięć zatrzymana na zawsze, silniejsza niż czas, niż gwiazdy, silniejsza niż śmierć… (...) Milczysz? To dobrze. Nie mów „zapomnij”. Nie mów tak. Jesteś przecież rozumnym mężczyzną.

Więc gdybym zapomniała, to nie byłabym już ja, bo Ty wszedłeś we wszystkie moje rzeczy, zmieszałeś się z najdawniejszymi wspomnieniami, doszedłeś tam, gdzie nie ma jeszcze myśli, gdzie nie rodzą się nawet sny. I gdyby ktoś wydarł Cię ze mnie, zostałaby pustka, jak gdyby nigdy mnie nie było… (...) Chciałam o Tobie zapomnieć, jednak gdy patrzyłam na Błękitną Ziemię, było tak, jakbym patrzyła na Ciebie. Bo Ty jesteś wszędzie, gdzie patrzę.

To, co czuję jest dla Ciebie nieużyteczne, wiem. Ale kiedyś będziesz miał wiele rzeczy za sobą i mało przed sobą. Będziesz może szukał wśród wspomnienia jakiegoś oparcia, czegoś, od czego zaczyna się rachubę lub na czym się ją kończy. Będziesz już całkiem inny i wszystko będzie inne, i nie wiem, gdzie będę, ale to nie ważne. (...)

Pomyśl wtedy, że mogłeś mieć moje ...

Ona nie ma pojęcie. W ogóle nie rozumie, jak ludzie na nią reagują. ~Peeta.

Ona nie ma pojęcie. W ogóle nie rozumie, jak ludzie na nią reagują. ~Peeta.

Spojrzał na nią.
-Ale....przecież między nami coś się zaczęło.
Już zaczął używać czasu przeszłego.
- Przebudziłeś mnie, przypomniałeś to, o czym zapomniałam, ale.....
Urwała, nie chcąc przedłużać jego cierpień, a jednocześnie pragnąc wypowiedzieć słowa prawdy. Ujęła jego dłonie, w których wciąż trzymał zdjęcie Claudii.
-Połączyła nas strata. Ty swoją odnalazłeś.

Spojrzał na nią.
-Ale....przecież między nami coś się zaczęło.
Już zaczął używać czasu przeszłego.
- Przebudziłeś mnie, przypomniałeś to, o czym zapomniałam, ale.....
Urwała, nie chcąc przedłużać jego cierpień, a jednocześnie pragnąc wypowiedzieć słowa prawdy. Ujęła jego dłonie, w których wciąż trzymał zdjęcie Claudii.
-Połączyła nas strata. Ty swo...

Lecz żeby z karykatury Homera stać się Homerem prawdziwym, z mitomana - mitotwórcą, żeby powstać z popiołów odnowionym, trzeba było na początku spalić poprzedniego siebie. Zdawało mu się, że jeśli wciąż będzie wątpił, znacznie użalać się nad sobą w swojej tęsknocie za domem, kobietą, nieustannie oglądać się za siebie, to z pewnością przegapi coś bardzo ważnego przed sobą.

Lecz żeby z karykatury Homera stać się Homerem prawdziwym, z mitomana - mitotwórcą, żeby powstać z popiołów odnowionym, trzeba było na początku spalić poprzedniego siebie. Zdawało mu się, że jeśli wciąż będzie wątpił, znacznie użalać się nad sobą w swojej tęsknocie za domem, kobietą, nieustannie oglądać się za siebie, to z pewnością przegapi coś bardzo ważnego przed sobą.

Wyobraźnia, nie iteligencja czyni nas ludźmi.

Wyobraźnia, nie iteligencja czyni nas ludźmi.

Śmiejcie się nie czekając, aż będziecie szczęśliwi, inaczej bowiem umrzecie nie roześmiawszy się ani razu.

Śmiejcie się nie czekając, aż będziecie szczęśliwi, inaczej bowiem umrzecie nie roześmiawszy się ani razu.

What action could not do, diplomacy might accomplish. Or, failing that, money.

What action could not do, diplomacy might accomplish. Or, failing that, money.

Swój sukces zawdzięczam samodyscyplinie, systematyczności, zaangażowaniu, ciągłej nauce, pasji oraz pytaniu Kim jestem i dokąd zmierzam?

Swój sukces zawdzięczam samodyscyplinie, systematyczności, zaangażowaniu, ciągłej nauce, pasji oraz pytaniu Kim jestem i dokąd zmierzam?

Człowiek, który kocha pieniądze, jest draniem, kimś godnym pogardy... ale ten, kto nie potrafi o nie zadbać, jest głupcem, nad którym można się jedynie litować.

Człowiek, który kocha pieniądze, jest draniem, kimś godnym pogardy... ale ten, kto nie potrafi o nie zadbać, jest głupcem, nad którym można się jedynie litować.