Człowiek próbuje, los decyduje.

Najpierw zakochujemy się w obrazie. Bo też zakochaniu się od pierwszego wejrzenia, potrzebny jest sam znak nagłości (która czyni mnie nieodpowiedzialnym, podporządkowuje fatalności, unosi mnie, porywa); obraz ten najlepiej spośród wszystkich ustawień obiektu trafia po raz pierwszy do oczu: zasłona zostaje rozdarta: to, co nigdy nie zostało jeszcze zobaczone, odkrywa się całkowicie i daje się wówczas pożreć oczom: bezpośredniość jest niczym pełnia; doznałem inicjacji: obraz uświęca obiekt, który pokocham. Wszystko, co może dotrzeć do mnie przez otoczkę,przez rozdarcie, sprzyja zachwyceniu.

Najpierw zakochujemy się w obrazie. Bo też zakochaniu się od pierwszego wejrzenia, potrzebny jest sam znak nagłości (która czyni mnie nieodpowiedzialnym, podporządkowuje fatalności, unosi mnie, porywa); obraz ten najlepiej spośród wszystkich ustawień obiektu trafia po raz pierwszy do oczu: zasłona zostaje rozdarta: to, co nigdy nie zostało jeszcze zobaczone, odkrywa się całkowi...

Rozpacz i miłość są zrośnięte, jedno nie występuje bez drugiego.

Rozpacz i miłość są zrośnięte, jedno nie występuje bez drugiego.

Ja wiem. Ja wiem, dlaczego ona ciebie zdradzała. Ty wtedy, jak ona tam jeździła, nie byłeś dla niej miły. A on był miły. I tyle. Nic więcej.

Ja wiem. Ja wiem, dlaczego ona ciebie zdradzała. Ty wtedy, jak ona tam jeździła, nie byłeś dla niej miły. A on był miły. I tyle. Nic więcej.

Ludzie nie są idealni. Masz rację. Nie wszyscy są dobrzy. Mnóstwo jest złych ludzi. To fakt. Ale są też ci dobrzy. Ci, którzy bez zastanowienia poświęcają swoje życie dla innych. Dla nich warto to robić, co robimy. Dla nich warto się strać i im pomagać.

Ludzie nie są idealni. Masz rację. Nie wszyscy są dobrzy. Mnóstwo jest złych ludzi. To fakt. Ale są też ci dobrzy. Ci, którzy bez zastanowienia poświęcają swoje życie dla innych. Dla nich warto to robić, co robimy. Dla nich warto się strać i im pomagać.

Gdybyśmy chcieli w jednym zdaniu zdefiniować rodzaj ludzki, mogłoby ono brzmieć tak: ludzie to zwierzęta, które same tworzą sobie możliwość czynienia zła.

Gdybyśmy chcieli w jednym zdaniu zdefiniować rodzaj ludzki, mogłoby ono brzmieć tak: ludzie to zwierzęta, które same tworzą sobie możliwość czynienia zła.

Starzy ludzie zazwyczaj cierpią co najmniej na dwie przypadłości: altretyzm i głupotę. Nie można ich winić za żadną z nich.

Starzy ludzie zazwyczaj cierpią co najmniej na dwie przypadłości: altretyzm i głupotę. Nie można ich winić za żadną z nich.

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.

Nawet między zwierzętami nie znajdziesz tak podłych bydląt jak ludzie. W całej naturze samiec należy do tej samicy, która mu się podoba i której on się podoba. Toteż u bydląt nie ma idiotów. Ale u nas!... Jestem Żyd, więc nie wolno mi kochać chrześcijanki... On jest kupiec, więc nie ma prawa do hrabianki... A ty, który nie posiadasz pieniędzy, nie masz praw do żadnej zgoła kobiety...

Nawet między zwierzętami nie znajdziesz tak podłych bydląt jak ludzie. W całej naturze samiec należy do tej samicy, która mu się podoba i której on się podoba. Toteż u bydląt nie ma idiotów. Ale u nas!... Jestem Żyd, więc nie wolno mi kochać chrześcijanki... On jest kupiec, więc nie ma prawa do hrabianki... A ty, który nie posiadasz pieniędzy, nie masz praw do żadnej zgoła kobi...

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.