W nauce droga rozwoju biegnie od jednej hipotezy do drugiej. W dzisiejszej sztuce natomiast zdajemy się błąkać między coraz to nowymi receptami na sukces. A jednak tak wygląda tylko strona zewnętrzna. "Dzieło stworzenia żyje jeszcze pogruchotane pod ruinami świata, którego już nie sposób wyrazić" (...). Pod "powierzchnią" nadal toczy się walka jednostki o prymat wewnętrznego, moralnie zobowiązującego przekonania, obojętnie czy będzie to pop-art, czy klasyka. Nikt nie jest w stanie przewidzieć, kiedy, gdzie i z którego kąta tej próżni wynurzy się znowu nieprzerwane dążenie człowieka do stworzenia prawdziwego obrazu samego siebie. Chcę wierzyć, że wynurzy się ono również z dzisiejszej antysztuki.

Z marzeniami to jest tak, że przechodzą z serca do serca razem z miłością.

Z marzeniami to jest tak, że przechodzą z serca do serca razem z miłością.

Jak żona wilgotna i gorąca dobiera się do mojego „ptaka”, a ja mam przed swoimi oczami, jedynie porozrywane ludzkie gardła? Wiesz, jak się wtedy czuję?

Jak żona wilgotna i gorąca dobiera się do mojego „ptaka”, a ja mam przed swoimi oczami, jedynie porozrywane ludzkie gardła? Wiesz, jak się wtedy czuję?

Jak ktoś Cię kocha tak bezgranicznie, to zrobisz wszystko, żeby trzymać się blisko.

Jak ktoś Cię kocha tak bezgranicznie, to zrobisz wszystko, żeby trzymać się blisko.

Określają nas nasze czyny czy nasze pragnienia? To tak jakby zapytać, co jest ważniejsze w trakcie jazdy: koń czy wóz.

Określają nas nasze czyny czy nasze pragnienia? To tak jakby zapytać, co jest ważniejsze w trakcie jazdy: koń czy wóz.

Taki wąski się świat zrobił jak korytarz, coraz mniej ludzi się w nim mieści.

Taki wąski się świat zrobił jak korytarz, coraz mniej ludzi się w nim mieści.

A przecież w pogoni za czymś, co nie należy do ciebie, nie ma ani krzty honoru.

A przecież w pogoni za czymś, co nie należy do ciebie, nie ma ani krzty honoru.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

Musiało minąć sporo czasu, zanim pozbyłam się mentalności biedaka i zrozumiałam, że moja kondycja finansowa zależy ode mnie, nie jest dziedziczna, ani ustalona raz na zawsze. Uwierzyłam, że bogactwa wystarczy dla mnie i dla innych ludzi (...) Kiedy zmienisz swój sposób myślenia o pieniądzach, zmienią się Twoje dochody. (...) Mentalność bogacza nie oznacza, że wygrywa się kosztem innych. W tej sytuacji nie ma przegranych. To przekonanie, że pieniędzy wystarczy dla wszystkich. To swoboda finansowa. To wiara. To uważnie wydawać, oszczędzać i obdarowywać innych. Kochać to, co robisz, tak mocno, że nigdy nie czujesz się jak w pracy.

Musiało minąć sporo czasu, zanim pozbyłam się mentalności biedaka i zrozumiałam, że moja kondycja finansowa zależy ode mnie, nie jest dziedziczna, ani ustalona raz na zawsze. Uwierzyłam, że bogactwa wystarczy dla mnie i dla innych ludzi (...) Kiedy zmienisz swój sposób myślenia o pieniądzach, zmienią się Twoje dochody. (...) Mentalność bogacza nie oznacza, że wygrywa się koszte...

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?