Luke stwierdził, że stanowią niezwykły orszak. (...) Najpierw szła Gwardia ochrony hapańskiej - cztery oryginalnie wyglądające kobiety. (...) O jakieś dziesięć metrów za Gwardią szli obok siebie Luke i Tenel Ka (...). Dziesięć metrów dalej szły roboty C-3PO i R2-D2 (...). Główni uczestnicy tej dziwacznej karawany szli tuż za robotami - mistrzowie Jedi Saba Sebatyne i Cilghal oraz pół tuzina doradców królowej matki. Pochód zamykali czterej członkowie ochrony hapańskiej.
Luke zniżył głos do scenicznego szeptu:
- Niezła świta jak na taki niewielki spacerek. Ile osób bierzesz ze sobą, kiedy idziesz do odświeżacza?
(...)
- We własnym pałacu nikogo... w obcych pałacach co najmniej czworo.
- A kiedy odwiedzasz Dathomirę, gdzie jedynym dostępnym udogodnieniem są krzaki?
- Wtedy jest to najlepiej strzeżony krzak w promieniu dwunastu parseków.

Powstał obraz wspólnej przygody, czegoś, co było małe i zaczęło się niemal przez przypadek, a stało ogromną pasją, wesołą i osobną, która wszystko zdominowała. Naprzeciw jego Prousta, jej Wergiliusz i Dante, dwoje ludzi czytających sobie na głos w długie zimowe noce, dwuosobowy klasztor, w którym powoli, przez te wszystkie lata powstaje księga z opowieści ludzi z wyspy, z obserwacji, czytania i nieustannie, jak to określa, ze złożoności gruntu pod człowiekiem, gdy postawi na nim ten jeden krok, z historii ziemi pod stopami […].

Powstał obraz wspólnej przygody, czegoś, co było małe i zaczęło się niemal przez przypadek, a stało ogromną pasją, wesołą i osobną, która wszystko zdominowała. Naprzeciw jego Prousta, jej Wergiliusz i Dante, dwoje ludzi czytających sobie na głos w długie zimowe noce, dwuosobowy klasztor, w którym powoli, przez te wszystkie lata powstaje księga z opowieści ludzi z wyspy, z obser...

Na koniec wymówił dwa proste słowa, których nigdy nie zdołają do końca zdewaluować stosy złej literatury i złej wiary.

Na koniec wymówił dwa proste słowa, których nigdy nie zdołają do końca zdewaluować stosy złej literatury i złej wiary.

Miłość to stawanie się kryształem.

Miłość to stawanie się kryształem.

Nawet odważny człowiek często boi się swoich pragnień. Próbując je stłumić, sprawia, że krążą potem w jego ciele, jak trucizna i stają się wezbranymi falami tęsknot. Należy więc ulegać pokusom, bo jeśli zbytnio się opierasz, chorujesz z pragnienia tego, czego sobie zakazałeś.

Nawet odważny człowiek często boi się swoich pragnień. Próbując je stłumić, sprawia, że krążą potem w jego ciele, jak trucizna i stają się wezbranymi falami tęsknot. Należy więc ulegać pokusom, bo jeśli zbytnio się opierasz, chorujesz z pragnienia tego, czego sobie zakazałeś.

Miłość jest czymś, co rozjaśnia wnętrze człowieka.

Miłość jest czymś, co rozjaśnia wnętrze człowieka.

Ludzie nie są idealni. Masz rację. Nie wszyscy są dobrzy. Mnóstwo jest złych ludzi. To fakt. Ale są też ci dobrzy. Ci, którzy bez zastanowienia poświęcają swoje życie dla innych. Dla nich warto to robić, co robimy. Dla nich warto się strać i im pomagać.

Ludzie nie są idealni. Masz rację. Nie wszyscy są dobrzy. Mnóstwo jest złych ludzi. To fakt. Ale są też ci dobrzy. Ci, którzy bez zastanowienia poświęcają swoje życie dla innych. Dla nich warto to robić, co robimy. Dla nich warto się strać i im pomagać.

Resztę dnia spędziłem w dziwnym stanie umysłu, wymyślając życiowy biznesplan i bawiąc się tym, dokąd doprowadziły mnie moje pomysły. Wahały się od kolejnych podróży po wielkie korporacje, ale wszystkie wywodziły się z głównego celu biznesowego, jaki postawiłem przed sobą jeszcze na uniwersytecie: dostawać pieniądze za to, kim się jest, a nie za to, co robię. Według mnie tylko tak mogłem czerpać prawdziwą wartość z poświęcanego czasu i wysiłku.

Resztę dnia spędziłem w dziwnym stanie umysłu, wymyślając życiowy biznesplan i bawiąc się tym, dokąd doprowadziły mnie moje pomysły. Wahały się od kolejnych podróży po wielkie korporacje, ale wszystkie wywodziły się z głównego celu biznesowego, jaki postawiłem przed sobą jeszcze na uniwersytecie: dostawać pieniądze za to, kim się jest, a nie za to, co robię. Według mnie tylko t...

Od pewnego momentu w historii świata wszystko jest możliwe. Co najmniej od siódmego wieku przed naszą erą, kiedy Fenicjanie wymyślili pieniądze.

Od pewnego momentu w historii świata wszystko jest możliwe. Co najmniej od siódmego wieku przed naszą erą, kiedy Fenicjanie wymyślili pieniądze.

Od trwania na klęczkach przed bóstwem lub pieniądzem wiotczeją mięśnie i wola niezbędne do marszu naprzód.

Od trwania na klęczkach przed bóstwem lub pieniądzem wiotczeją mięśnie i wola niezbędne do marszu naprzód.