...a że okoliczne wiedźmy zbierają się na sabat. Urządzimy wielką orgię i razem z moimi 80 podwładnymi popełnimy wszystkie znane zakazane czyny!

Miłość to suma wyborów, siła zaangażowania, więzi, które trzymają nas razem.

Miłość to suma wyborów, siła zaangażowania, więzi, które trzymają nas razem.

L'amor che muove il sole e l'altre stelle."
,,Miłość, co wprawia w ruch słońce i gwiazdy.

L'amor che muove il sole e l'altre stelle."
,,Miłość, co wprawia w ruch słońce i gwiazdy.

Związki to sznury. Miłość to pętla.

Związki to sznury. Miłość to pętla.

[...] Mam prawo gadać, co chcę. Człowiek jestem. Nie potrzebuję ani wyborów, ani księży. Powiadam: człowiek to człowiek! Tak powiadam. Jakby człowiek nie był człowiekiem, to czym by był? Zawsze powiadam: czym byłby człowiek jak nie człowiekiem? Jak widzę człowieka, to wiem, że to człowiek.[...] My, katolicy, w tej dziedzinie doszliśmy tylko do zrozumienia, że człowiek jest człowiekiem. Ale twój Ibsen, Zola, Shaw i Tołstoj nawet do tego nie doszli.

[...] Mam prawo gadać, co chcę. Człowiek jestem. Nie potrzebuję ani wyborów, ani księży. Powiadam: człowiek to człowiek! Tak powiadam. Jakby człowiek nie był człowiekiem, to czym by był? Zawsze powiadam: czym byłby człowiek jak nie człowiekiem? Jak widzę człowieka, to wiem, że to człowiek.[...] My, katolicy, w tej dziedzinie doszliśmy tylko do zrozumienia, że człowiek jest czło...

Widzę, jak nieustannie poruszam się przez czas, jak nigdy nie mogę się zatrzymać, obsesyjnie myśląc o przeszłości, wyobrażając sobie przyszłość, usiłując schwycić kosmyk teraźniejszości i wciąż wypuszczając go z rąk.

Widzę, jak nieustannie poruszam się przez czas, jak nigdy nie mogę się zatrzymać, obsesyjnie myśląc o przeszłości, wyobrażając sobie przyszłość, usiłując schwycić kosmyk teraźniejszości i wciąż wypuszczając go z rąk.

My, wychowani na mitologii Starego Testamentu, moglibyśmy powiedzieć, że idylla to obraz, w którym pozostało jakieś wspomnienie Raju. Życie w Raju nie przypominało biegu po prostej, który prowadzi nas w nieznane, nie było przygodą. Poruszało się w koło wśród znajomych przedmiotów. Jego monotonia nie była nudą, ale szczęściem. Dopóki człowiek żył na wsi, w przyrodzie, otoczony przez domowe zwierzęta, w objęciach pór roku i ich powtarzalności, pozostawał w nim wciąż przynajmniej odblask tej rajskiej idylli. (...) Adam w Raju pochylony nad studnią nie wiedział jeszcze, że to, co widzi w kręgu wody, jest nim. (...) Dokładniej mówiąc: człowiek nie został jeszcze wyrzucony na drogę człowieka. Nas wystrzelono tam już dawno i lecimy przez próżnię czasu biegnącego po linii prostej. Ale wciąż istnieje w nas cienka nić łącząca nas z dalekim, mglistym Rajem, w którym Adam nachyla się nad studnią i - całkiem niepodobny do Narcyza - nie przypuszcza, że blada, żółta plama, którą w niej widzi, to on sam. Tęsknota za Rajem jest tęsknotą człowieka do tego, by nie być człowiekiem.

My, wychowani na mitologii Starego Testamentu, moglibyśmy powiedzieć, że idylla to obraz, w którym pozostało jakieś wspomnienie Raju. Życie w Raju nie przypominało biegu po prostej, który prowadzi nas w nieznane, nie było przygodą. Poruszało się w koło wśród znajomych przedmiotów. Jego monotonia nie była nudą, ale szczęściem. Dopóki człowiek żył na wsi, w przyrodzie, otoczony p...

W całej tej pogoni za pieniędzmi zapomniałem jednak o tym, że żadna suma nie wynagrodzi ci czasu, którego nie spędziliśmy razem.

W całej tej pogoni za pieniędzmi zapomniałem jednak o tym, że żadna suma nie wynagrodzi ci czasu, którego nie spędziliśmy razem.

Pieniądze świadczą, że jest człowiekiem, pomyślał. A jeśli się zostaje przez to zabitym, to nie jak zwierzę! Za pieniądze - jak człowiek...

Pieniądze świadczą, że jest człowiekiem, pomyślał. A jeśli się zostaje przez to zabitym, to nie jak zwierzę! Za pieniądze - jak człowiek...

Wszyscy mężowie są nudni, braciszku. Żadna kobieta mająca co nieco oleju w głowie nie wychodzi za mąż, żeby ją ktoś zabawiał, tylko żeby ją utrzymywał.

Wszyscy mężowie są nudni, braciszku. Żadna kobieta mająca co nieco oleju w głowie nie wychodzi za mąż, żeby ją ktoś zabawiał, tylko żeby ją utrzymywał.