Wszelako ponad wszystkie te zadziwiające wynalazki największym osiągnięciem popisał się umysł tego, kto potrafi znaleźć sposób przekazywania swoich najskrytszych myśli innej osobie, choćby najbardziej odległej w czasie i przestrzeni, przemówić do tych, którzy przebywają w Indiach, i do tych, którzy się jeszcze nie urodzili ani też nie urodzą przed upływem tysiąca i dziesięciu tysięcy lat, i to z jaką łatwością, tylko dzięki różnorakiemu zestawieniu dwudziestu literek na kartce papieru. - Sagredo

Umieram z miłości... tak bardzo ją kochałem!... I nadal kocham, bo z tego umieram. Gdybyś wiedział jaka ona była piękna, kiedy pozwoliła mi się żywa pocałować! Po raz pierwszy wtedy pocałowałem kobietę... żywą, tak, żywą, a piękną jak umarła!

Umieram z miłości... tak bardzo ją kochałem!... I nadal kocham, bo z tego umieram. Gdybyś wiedział jaka ona była piękna, kiedy pozwoliła mi się żywa pocałować! Po raz pierwszy wtedy pocałowałem kobietę... żywą, tak, żywą, a piękną jak umarła!

Nadzieja na Miłość jest cnotą Wiary.

Nadzieja na Miłość jest cnotą Wiary.

Wszystkie rozwiązania, jakie sobie wyobrażam, są wewnętrzne wobec systemu miłosnego: odejście, podróż, samobójstwo – to zawsze zakochany zamyka się, odchodzi czy umiera; jeśli patrzy na siebie w odosobnieniu, odchodzącego czy umierającego, widzi zawsze kogoś zakochanego; nakazuję sobie być zawsze zakochany oraz już nim nie być. Ten rodzaj tożsamości problemu i rozwiązania w sposób dokładny tworzy definicję pułapki: zostałem schwytany, gdyż zmiana systemu jest poza moim zasięgiem: „urządziłem się” dwa razy: wewnątrz własnego systemu oraz dlatego, że nie mogę go zastąpić żadnym innym. Ten podwójny węzeł jest, jak się zdaje, definicją pewnego typu szaleństwa (pułapka się zamyka, kiedy nieszczęściu nic się nie przeciwstawia: „Aby powstało nieszczęście, nawet dobro musi krzywdzić”). Łamigłówka: chcąc „z tego wyjść”, należałoby wyjść z systemu – z którego chcę wyjść itd. Gdyby obłęd miłosny nie mijał z „natury”, nie znikał sam z siebie, nikt nigdy nie mógłby położyć mu kresu.

Wszystkie rozwiązania, jakie sobie wyobrażam, są wewnętrzne wobec systemu miłosnego: odejście, podróż, samobójstwo – to zawsze zakochany zamyka się, odchodzi czy umiera; jeśli patrzy na siebie w odosobnieniu, odchodzącego czy umierającego, widzi zawsze kogoś zakochanego; nakazuję sobie być zawsze zakochany oraz już nim nie być. Ten rodzaj tożsamości problemu i rozwiązania w spo...

Wykpił sumienie, aby się lepiej sprzedać.

Wykpił sumienie, aby się lepiej sprzedać.

Czyny ludzkie są zawsze zrozumiałe. Kiedy przestają nimi być, wyłączamy ich sprawców poza nawias, nazywamy ich obłąkanymi, uważamy ich za obcych ludzkości.

Czyny ludzkie są zawsze zrozumiałe. Kiedy przestają nimi być, wyłączamy ich sprawców poza nawias, nazywamy ich obłąkanymi, uważamy ich za obcych ludzkości.

Rozpacz...Lament...Strach...Powoli...Pokaże Ci każde z nich!

Rozpacz...Lament...Strach...Powoli...Pokaże Ci każde z nich!

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.

Moist zanotował w pamięci: koperty z kartką papieru wewnątrz i naklejonym od razu znaczkiem. Błyskawiczny Zestaw Listowy, wystarczy dodać atrament... To ważna zasada w każdej grze: trzeba jak najbardziej ułatwić ludziom oddawanie pieniędzy.

Moist zanotował w pamięci: koperty z kartką papieru wewnątrz i naklejonym od razu znaczkiem. Błyskawiczny Zestaw Listowy, wystarczy dodać atrament... To ważna zasada w każdej grze: trzeba jak najbardziej ułatwić ludziom oddawanie pieniędzy.

Całe życie skierowane ku pieniądzom to śmierć. Odrodzenie jest w bezinteresowności.

Całe życie skierowane ku pieniądzom to śmierć. Odrodzenie jest w bezinteresowności.