-A to ci paradne! Czymże panią tak urzekł? Chętnie wybatożyłbym tego cherlaka!
-Byłby raczej wniebowzięty.- mruknęła Alexia, która żywiła pewne podejrzenia względem upodobań przyjaciela.

Bo niby po co w ogóle się do czegokolwiek przyzwyczajać, skoro po pierwsze, to coś na pewno nie potrwa długo, a po drugie, gdy się skończy, serce pęka na pół.

Bo niby po co w ogóle się do czegokolwiek przyzwyczajać, skoro po pierwsze, to coś na pewno nie potrwa długo, a po drugie, gdy się skończy, serce pęka na pół.

Kiedy niespodziewanie ujrzę ją w czerwieni,
pęka moje serce przepełnione smutkiem.
A ona krew spojrzeniem rozlewa
na swoją suknię w kolorze szafranu.

Kiedy niespodziewanie ujrzę ją w czerwieni,
pęka moje serce przepełnione smutkiem.
A ona krew spojrzeniem rozlewa
na swoją suknię w kolorze szafranu.

-Jeśli ci dam królową, cóż z nią poczniesz? Gdzie ją zawiedziesz?
-Het, w górę, między niebo a chmury, do pięknego domku ze szkła. Słońce przenika go promieniami, wiatry nie mogą nim wstrząsnąć; zaniosę tam królową do komnaty z kryształu, uwieńczoną różami, całą lśniącą w poranku, skoro słońce na nią padnie.

-Jeśli ci dam królową, cóż z nią poczniesz? Gdzie ją zawiedziesz?
-Het, w górę, między niebo a chmury, do pięknego domku ze szkła. Słońce przenika go promieniami, wiatry nie mogą nim wstrząsnąć; zaniosę tam królową do komnaty z kryształu, uwieńczoną różami, całą lśniącą w poranku, skoro słońce na nią padnie.

Trochę Względów, trochę Troski o Innych. W tym cała rzecz. Tak przynajmniej mówią.

Trochę Względów, trochę Troski o Innych. W tym cała rzecz. Tak przynajmniej mówią.

Półsen po zażyciu opium nakazuje nam snuc się po korytarzach, wędrowac po przedsionkach i przekraczac drzwi, by w końcu zagubic się w świecie, gdzie przebudzeni znienacka ludzie okropnie się nas boją.

Półsen po zażyciu opium nakazuje nam snuc się po korytarzach, wędrowac po przedsionkach i przekraczac drzwi, by w końcu zagubic się w świecie, gdzie przebudzeni znienacka ludzie okropnie się nas boją.

Ten wysoki, postawny mężczyzna przydybał mnie w kuchni i poprosił, żebym go uświadomił, co to znaczy pić po polsku, bo wiele o tym słyszał. Nie byłem specjalistą od tych spraw ani pijakiem, ale moja patriotyczna duma kazała mi zachować się godnie. Do wysokiej szklanki wlałem w równych proporcjach piwo, wino, wermut, wódkę i trochę likieru do smaku, po czym powiedziałem Chandlerowi, że trzeba to wypić duszkiem. Był zachwycony, że wreszcie pozna lokalny obyczaj. Kiedy go przeniesiono z kuchni na leżankę, mimo zamkniętych oczu wyglądał na szczęśliwego.

Ten wysoki, postawny mężczyzna przydybał mnie w kuchni i poprosił, żebym go uświadomił, co to znaczy pić po polsku, bo wiele o tym słyszał. Nie byłem specjalistą od tych spraw ani pijakiem, ale moja patriotyczna duma kazała mi zachować się godnie. Do wysokiej szklanki wlałem w równych proporcjach piwo, wino, wermut, wódkę i trochę likieru do smaku, po czym powiedziałem Chandler...

Człowiek ucieka zatem od dzielenia się swoim szczęściem i miłością z własną żoną i dziećmi, bo nie posiada on tych zasobów sam w sobie. Ucieka zatem od dbanie o siebie i rodzinę, ponieważ nie dbano o niego i nie nauczono go tego w dzieciństwie. Ucieka od obowiązkowości i odpowiedzialności poprzez opiekę i dawania bezpieczeństwa tak finansowego jak i fizycznego, swoim najbliższym członkom rodu krwi, ponieważ nie zaznał takich wzorców w swoim rodzie.

Człowiek ucieka zatem od dzielenia się swoim szczęściem i miłością z własną żoną i dziećmi, bo nie posiada on tych zasobów sam w sobie. Ucieka zatem od dbanie o siebie i rodzinę, ponieważ nie dbano o niego i nie nauczono go tego w dzieciństwie. Ucieka od obowiązkowości i odpowiedzialności poprzez opiekę i dawania bezpieczeństwa tak finansowego jak i fizycznego, swoim najbliższy...

Rozumiem w stu procentach kupowanie luksusowych rzeczy, gdy były one rzeczywiście luksusowe, czyli nieosiągalne dla większości ludzi i wyjątkowe. Jednak gdy wyglądały jak masa innych produktów, a różniły się jedynie ceną i metką, to po prostu odbierałam to nieco tak, jakby ktoś kupował to tylko po to, aby pokazać, że go stać.

Rozumiem w stu procentach kupowanie luksusowych rzeczy, gdy były one rzeczywiście luksusowe, czyli nieosiągalne dla większości ludzi i wyjątkowe. Jednak gdy wyglądały jak masa innych produktów, a różniły się jedynie ceną i metką, to po prostu odbierałam to nieco tak, jakby ktoś kupował to tylko po to, aby pokazać, że go stać.

Dobrze z dziećmi, póki kieszeni nie dorosną.

Dobrze z dziećmi, póki kieszeni nie dorosną.