Nie poczuj się tu zbyt wygodnie, mała Pełnio, szepnął cicho głos. Nawet telepaci dają się zaskoczyć, kiedy myślą, że wiedzą, komu mogą zaufać.
Smoki, które lubią cię teraz, to te, które najprędzej cię zdradzą. Uwierz mi. Już ja to wiem.

- Jeśli ty chcesz być ze mną, a ja z tobą, dlaczego nie jesteśmy razem?
- Pewnie gdybyśmy naprawdę tego chcieli, nie stawialibyśmy sobie nawzajem żadnych warunków.

- Jeśli ty chcesz być ze mną, a ja z tobą, dlaczego nie jesteśmy razem?
- Pewnie gdybyśmy naprawdę tego chcieli, nie stawialibyśmy sobie nawzajem żadnych warunków.

-Dlaczego pan się nade mną lituje? - zapytała ostro.
-Bo, drogie dziecko, pani musi się jeszcze w życiu nauczyć tylu rzeczy!
-Czego mianowicie?
-Wszystkich tych uczuć, których doznają ludzie dorośli: litości, współczucia, zrozumienia. Jedyne uczucia, które pani zna i w ogóle znała w życiu, to miłość i nienawiść.

-Dlaczego pan się nade mną lituje? - zapytała ostro.
-Bo, drogie dziecko, pani musi się jeszcze w życiu nauczyć tylu rzeczy!
-Czego mianowicie?
-Wszystkich tych uczuć, których doznają ludzie dorośli: litości, współczucia, zrozumienia. Jedyne uczucia, które pani zna i w ogóle znała w życiu, to miłość i nienawiść.

Łączyła nas miłość. Byliśmy dwiema połówkami, zawsze gotowymi wspierać się nawzajem. Żadne z nas nie było doskonałe, ale to nie miało znaczenia.

Łączyła nas miłość. Byliśmy dwiema połówkami, zawsze gotowymi wspierać się nawzajem. Żadne z nas nie było doskonałe, ale to nie miało znaczenia.

- Głupcze - powiedział. - Tańczymy wszyscy kankana na wulkanie. Jesteś pan takim samym głupcem jak wszyscy: dziś każdy człowiek jest tylko głupcem.

- Głupcze - powiedział. - Tańczymy wszyscy kankana na wulkanie. Jesteś pan takim samym głupcem jak wszyscy: dziś każdy człowiek jest tylko głupcem.

Dla mnie są Ściany Płaczu tam, gdzie rozstrzeliwano ludzi.

Dla mnie są Ściany Płaczu tam, gdzie rozstrzeliwano ludzi.

Kiedyś to były zimy! — rozmarzyła się babcia. — Pamiętam tę z trzydziestego dziewiątego, na Wołyniu. Woda zamarzała w studni. A śnieg był taki, że przez podwórko przejść się nie dawało. A teraz? Wszystko takie jakieś nijakie. Nijaka pogoda. Ludzie nijacy. Nawet miłość.

Kiedyś to były zimy! — rozmarzyła się babcia. — Pamiętam tę z trzydziestego dziewiątego, na Wołyniu. Woda zamarzała w studni. A śnieg był taki, że przez podwórko przejść się nie dawało. A teraz? Wszystko takie jakieś nijakie. Nijaka pogoda. Ludzie nijacy. Nawet miłość.

(...) można kupić ciało psa, lecz nie jego miłość.

(...) można kupić ciało psa, lecz nie jego miłość.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojona potrzeba czy niespełnione pragnienie, które można zaspokoić pracą.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojo...

Swój sukces zawdzięczam samodyscyplinie, systematyczności, zaangażowaniu, ciągłej nauce, pasji oraz pytaniu Kim jestem i dokąd zmierzam?

Swój sukces zawdzięczam samodyscyplinie, systematyczności, zaangażowaniu, ciągłej nauce, pasji oraz pytaniu Kim jestem i dokąd zmierzam?