Moja matka mawiała: wszyscy mają tajemnice. Dlatego nikogo nie można dobrze poznać. Ani nikomu zaufać. Dlatego nie zna się dobrze samego siebie. Bo czasem nie chcemy znać nawet własnych sekretów.

W gruncie rzeczy, Óskarze, jesteśmy do siebie bardzo podobni. Zakochani bez pamięci i skazani na samotność.

W gruncie rzeczy, Óskarze, jesteśmy do siebie bardzo podobni. Zakochani bez pamięci i skazani na samotność.

Każdy zakochany dzięki miłości ma wrażenie, że poprzez ukochaną osobę posiada cały świat. Został mu przekazany klucz do królestwa. Nie zadaje sobie więcej pytań. Nie ma sensu szukać dalej. Całe piękno wszechświata zostało przed nim odsłonięte.

Każdy zakochany dzięki miłości ma wrażenie, że poprzez ukochaną osobę posiada cały świat. Został mu przekazany klucz do królestwa. Nie zadaje sobie więcej pytań. Nie ma sensu szukać dalej. Całe piękno wszechświata zostało przed nim odsłonięte.

(...) żeby uczucie trwało, trzeba zgodzić się na niepewność, wypłynąć na niebezpieczne wody, tam gdzie posuwa się do przodu tylko ten, kto ufa, odpoczywać unosząc się na zmiennych falach zwątpienia, znużenia, spokoju, ale nigdy nie zbaczać z kursu.

(...) żeby uczucie trwało, trzeba zgodzić się na niepewność, wypłynąć na niebezpieczne wody, tam gdzie posuwa się do przodu tylko ten, kto ufa, odpoczywać unosząc się na zmiennych falach zwątpienia, znużenia, spokoju, ale nigdy nie zbaczać z kursu.

Czy wiesz, jakie to uczucie, gdy w środku coś nieuchronnie gnije i człowiek sam to czuje?

Czy wiesz, jakie to uczucie, gdy w środku coś nieuchronnie gnije i człowiek sam to czuje?

Kiedy dwoje ludzi się kocha, szczerość jest jedynym rozwiązaniem.

Kiedy dwoje ludzi się kocha, szczerość jest jedynym rozwiązaniem.

(..) czy człowieka stać na takie przywiązanie do psa, jak psa do człowieka? Wątpię. O, to nie takie samo przywiązanie. Według mnie, psy mają wiele przewagi nad człowiekiem. Psy nie prowadzą wojen, nie łamią praw, bo ich nie muszą ustanawiać, mają je w sobie. Słyszy się nieraz co ludzie z psami wyczyniają. Wyrzucili z samochodu. Wywieźli w jakieś odległe miejsce, zostawili na wczasach, w sanatorium. Lgnęły do każdego z nadzieją, że może odnajdą w nim człowieka. (..)
I dlatego powiem panu, trudniej zrozumieć psa niż człowieka. Skąd w nim aż takie przywiązanie, niezależnie człowiek to czy łotr. Słyszał pan, żeby kiedyś pies opuścił z własnej woli człowieka?

(..) czy człowieka stać na takie przywiązanie do psa, jak psa do człowieka? Wątpię. O, to nie takie samo przywiązanie. Według mnie, psy mają wiele przewagi nad człowiekiem. Psy nie prowadzą wojen, nie łamią praw, bo ich nie muszą ustanawiać, mają je w sobie. Słyszy się nieraz co ludzie z psami wyczyniają. Wyrzucili z samochodu. Wywieźli w jakieś odległe miejsce, zostawili na wc...

Im więcej się ma pieniędzy - wyjaśnił Almie - tym lepsze się stają maniery ludzi. Oto fakt godny uwagi.

Im więcej się ma pieniędzy - wyjaśnił Almie - tym lepsze się stają maniery ludzi. Oto fakt godny uwagi.

To jest przestępstwo, matko! Najpodlejszy mord milionów ludzi – mord dusz... Rozumiesz – dusze zabijają. Widzisz różnicę między nami i nimi – uderzył człowiek i brzydzi się, i wstyd mu, i boli go to. Ale najważniejsze – brzydzi się! A ci zabijają tysiącami, bez litości, bez drżenia serca, z zadowoleniem! I tylko dlatego zadławiają na śmierć wszystko i wszystkich, żeby ocalić srebro, złoto, marne papierki, całe to nędzne paskudztwo, które daje im władzę nad ludźmi.

To jest przestępstwo, matko! Najpodlejszy mord milionów ludzi – mord dusz... Rozumiesz – dusze zabijają. Widzisz różnicę między nami i nimi – uderzył człowiek i brzydzi się, i wstyd mu, i boli go to. Ale najważniejsze – brzydzi się! A ci zabijają tysiącami, bez litości, bez drżenia serca, z zadowoleniem! I tylko dlatego zadławiają na śmierć wszystko i wszystkich, żeby ocalić sr...

To nieprawda, że zawsze, gdy nie wiadomo, o co w sporze idzie, to idzie o pieniądze. Bardzo często nie o pieniądze idzie, lecz o honor [s. 265].

To nieprawda, że zawsze, gdy nie wiadomo, o co w sporze idzie, to idzie o pieniądze. Bardzo często nie o pieniądze idzie, lecz o honor [s. 265].