Kiedy kogoś nie widzisz przez długi czas, z początku starasz się zachować w pamięci wszystko co chcesz mu powiedzieć. Próbujesz kontrolować to, co pojawia się w głowie. Trochę jednak przypomina to próbę utrzymania piasku w garści: wysypuje się po trochu z dłoni, aż ściskasz jedynie powietrze i pył. Nie da się wszystkiego zachować. Bo kiedy się wreszcie spotykacie, zostają już tylko duże sprawy, zbyt trudno jest mówić o małych. Ale życie składa się z tych małych.

Czasami miłość sprawia, że kochający staje się egoistą, a kochany obiektem najbardziej aktywnych podłości.

Czasami miłość sprawia, że kochający staje się egoistą, a kochany obiektem najbardziej aktywnych podłości.

Utraciłam wiarę, ale nadzieja i miłość ze mną pozostały.

Utraciłam wiarę, ale nadzieja i miłość ze mną pozostały.

Tak bardzo uważam, będąc przy niej, tak bardzo staram się nie dopuścić do tego, by cała siła moich uczuć do niej wypłynęła na zewnątrz. Nie chcę jej naciskać. Nie chcę zniszczyć tego, co mamy, ale teraz mam wrażenie, jakbyśmy balansowali na szczycie góry; jeśli za mocno przechylimy się na bok, wpadniemy w coś cudownego, czego pragnąłem chyba od lat. Jednak jeśli dla niej to tylko przyjaźń, a ja uczynię fałszywy krok, spadnę w próżnię: pozostanę bez jej przyjaźni i bez jej miłości.

Tak bardzo uważam, będąc przy niej, tak bardzo staram się nie dopuścić do tego, by cała siła moich uczuć do niej wypłynęła na zewnątrz. Nie chcę jej naciskać. Nie chcę zniszczyć tego, co mamy, ale teraz mam wrażenie, jakbyśmy balansowali na szczycie góry; jeśli za mocno przechylimy się na bok, wpadniemy w coś cudownego, czego pragnąłem chyba od lat. Jednak jeśli dla niej to tyl...

Gdy patrzy się nieustannie tylko na swoje identyczne twarze, przeżywa się coś w rodzaju szoku na widok odmienności. I wszystko, co jest inne, staje się brzydkie, nieporadne, dziwaczne.

Gdy patrzy się nieustannie tylko na swoje identyczne twarze, przeżywa się coś w rodzaju szoku na widok odmienności. I wszystko, co jest inne, staje się brzydkie, nieporadne, dziwaczne.

Wiem, że kogoś kocham, gdy nie mogę sobie przypomnieć, jak ta osoba wygląda. Nie umiem sobie uzmysłowić, czy jest ładna albo przystojny, a może brzydal z niej, albo inni ludzie myślą, że jest słodka. Wiem tylko, że gdy nie jesteśmy razem, myślę o tej osobie i o tym, gdzie w tej wielkiej chmurce dobrych uczuć i miłości byłaby jej twarz.

Wiem, że kogoś kocham, gdy nie mogę sobie przypomnieć, jak ta osoba wygląda. Nie umiem sobie uzmysłowić, czy jest ładna albo przystojny, a może brzydal z niej, albo inni ludzie myślą, że jest słodka. Wiem tylko, że gdy nie jesteśmy razem, myślę o tej osobie i o tym, gdzie w tej wielkiej chmurce dobrych uczuć i miłości byłaby jej twarz.

Życie w społeczeństwie wymaga udawania, że kontrolujesz sytuację, nawet gdy jej nie kontrolujesz. Może nawet szczególnie wtedy, gdy jej nie kontrolujesz. Jeśli pozwolisz innym na poznanie prawdy, zniszczą cię, zjedzą, wyssą do kości.

Życie w społeczeństwie wymaga udawania, że kontrolujesz sytuację, nawet gdy jej nie kontrolujesz. Może nawet szczególnie wtedy, gdy jej nie kontrolujesz. Jeśli pozwolisz innym na poznanie prawdy, zniszczą cię, zjedzą, wyssą do kości.

Dostatecznie wcześnie pojął, jaką rolę w życiu grają pieniądze: to one są środkiem umożliwiającym prowadzenie takiego życia, na jakie ma się ochotę. Kto ma pieniądze, może robić co zechce - kto ich nie ma, musi robić to, czego chcą inni.

Dostatecznie wcześnie pojął, jaką rolę w życiu grają pieniądze: to one są środkiem umożliwiającym prowadzenie takiego życia, na jakie ma się ochotę. Kto ma pieniądze, może robić co zechce - kto ich nie ma, musi robić to, czego chcą inni.

- (...)Droga Patrycjo, co jest potrzebne do spełnienia swoich marzeń?
- Kesz.
Tu Katarzyna M. się przewraca.

- (...)Droga Patrycjo, co jest potrzebne do spełnienia swoich marzeń?
- Kesz.
Tu Katarzyna M. się przewraca.

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.