Wojna to zawsze teraźniejszość albo przeszłość.

- Poznanie cię było dla mnie katastrofą.
Uniosła brwi.
- No dziękuję ci pięknie...
[...]
- Codziennie jestem wdzięczny za tę katastrofę. Potrzebowałem kataklizmu, który wyrwałby mnie z życia, jakie znałem wcześniej. Ty byłaś trzęsieniem ziemi. Lawiną.

- Poznanie cię było dla mnie katastrofą.
Uniosła brwi.
- No dziękuję ci pięknie...
[...]
- Codziennie jestem wdzięczny za tę katastrofę. Potrzebowałem kataklizmu, który wyrwałby mnie z życia, jakie znałem wcześniej. Ty byłaś trzęsieniem ziemi. Lawiną.

(...) nie można poświęcać wszystkiego dla miłości. Nie warto rezygnować z siebie. Nie chodzi o egoizm, ale o stawianie granic, o jakąś przestrzeń w związku. Jeśli kobieta nie pokocha siebie, nie będzie potrafiła kochać drugiego człowieka. (Joanna Kulig).

(...) nie można poświęcać wszystkiego dla miłości. Nie warto rezygnować z siebie. Nie chodzi o egoizm, ale o stawianie granic, o jakąś przestrzeń w związku. Jeśli kobieta nie pokocha siebie, nie będzie potrafiła kochać drugiego człowieka. (Joanna Kulig).

Chyba właśnie odkryłam,czym naprawdę jest miłość. Miłość może oznaczać namiętność, szacunek i podziw, lecz namiętność może przybrać różne kształty. Nie zawsze sprawia, że człowiek czuje się, jakby mu ktoś próbował wyrwać serce z piersi, jakby mu deptano po wnętrznościach. Namiętność to również zaufanie, przyjaźń i bliskość.

Chyba właśnie odkryłam,czym naprawdę jest miłość. Miłość może oznaczać namiętność, szacunek i podziw, lecz namiętność może przybrać różne kształty. Nie zawsze sprawia, że człowiek czuje się, jakby mu ktoś próbował wyrwać serce z piersi, jakby mu deptano po wnętrznościach. Namiętność to również zaufanie, przyjaźń i bliskość.

Powiedziałam, że człowiek jest zły. Nie powiedziałam, zły z natury. Człowiek jest zły z kultury.

Powiedziałam, że człowiek jest zły. Nie powiedziałam, zły z natury. Człowiek jest zły z kultury.

Człowiek to cholernie dziwne zwierzę...

Człowiek to cholernie dziwne zwierzę...

(...) niebiosa nie są humanitarne i człowiek, który się para myśleniem, także humanitarny nie jest.

(...) niebiosa nie są humanitarne i człowiek, który się para myśleniem, także humanitarny nie jest.

I tak żył w swoim świecie bez przyjaciół, bez pieniędzy, bez dachu nad głową, dając tym dowód, że na tym naszym zgniłym globie, gdzie trwa wieczna, twarda walka, można żyć bez domu, bez pieniędzy, bez żadnej opieki, nie znając trosk ni smutku, czy też uczucia niedostatku. Spokojny i szczęśliwy jak nigdy dotąd przedtem, nie odczuwał głodu, chłodu ani bezdomności.

I tak żył w swoim świecie bez przyjaciół, bez pieniędzy, bez dachu nad głową, dając tym dowód, że na tym naszym zgniłym globie, gdzie trwa wieczna, twarda walka, można żyć bez domu, bez pieniędzy, bez żadnej opieki, nie znając trosk ni smutku, czy też uczucia niedostatku. Spokojny i szczęśliwy jak nigdy dotąd przedtem, nie odczuwał głodu, chłodu ani bezdomności.

(...) ludzie nie są w stanie sami się kontrolować, gdy w grę wchodzą władza i pieniądze. Taka jest nasza natura. Zniekształcamy prawdę dla własnych zysków.

(...) ludzie nie są w stanie sami się kontrolować, gdy w grę wchodzą władza i pieniądze. Taka jest nasza natura. Zniekształcamy prawdę dla własnych zysków.

W chwili kiedy staramy się być bogaci, trzymając coś z uczuciem pewności w swoich rękach, jesteśmy na pozycji straconej, bowiem dopóki nic w nich nie mamy, możemy przyjmować, wyrzekać się, robić, co chcemy.

W chwili kiedy staramy się być bogaci, trzymając coś z uczuciem pewności w swoich rękach, jesteśmy na pozycji straconej, bowiem dopóki nic w nich nie mamy, możemy przyjmować, wyrzekać się, robić, co chcemy.