Dwie małe rybki sobie płyną i spotykają starszą rybę płynącą w odwrotnym kierunku, która kłania im się i mówi:
- Cześć chłopaki! Jaka woda?
I dwie małe rybki płyną dalej przez chwilę, w końcu jedna z nich patrzy na drugą i mówi:
- Co to, do diabła, jest woda?

Czuję, że z każdą chwilą zakochuję się w nim coraz bardziej. Boję się tego. Nie można odczuwać emocji z taką siłą, która jest zdolna zmieść mnie z powierzchni ziemi.

Czuję, że z każdą chwilą zakochuję się w nim coraz bardziej. Boję się tego. Nie można odczuwać emocji z taką siłą, która jest zdolna zmieść mnie z powierzchni ziemi.

Każde dobro jakie otrzymujemy i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności.

Każde dobro jakie otrzymujemy i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności.

Ktoś może cię znać, ale nie kochać, lub kochać, ale nie znać.

Ktoś może cię znać, ale nie kochać, lub kochać, ale nie znać.

Bo my jesteśmy zagadką, której nikt nie zgaduje. To my jesteśmy baśnią, zamkniętą we własnym obrazie.

Bo my jesteśmy zagadką, której nikt nie zgaduje. To my jesteśmy baśnią, zamkniętą we własnym obrazie.

Bądź zadowolonym ze zwyczajnego bycia, kim jesteś, bez porównywania się do innych i konkurowania z nimi, zaskarbiasz sobie powszechny szacunek.

Bądź zadowolonym ze zwyczajnego bycia, kim jesteś, bez porównywania się do innych i konkurowania z nimi, zaskarbiasz sobie powszechny szacunek.

Jest różnica pomiędzy kochaniem kogoś, a kochaniem idei tej osoby.

Jest różnica pomiędzy kochaniem kogoś, a kochaniem idei tej osoby.

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

Doszliśmy do takiego kulturowego położenia, w którym pomieszaliśmy symbole z realną rzeczywistością, pieniądze z dobrobytem, a menu z kolacją, i głodujemy, zjadając menu.

Doszliśmy do takiego kulturowego położenia, w którym pomieszaliśmy symbole z realną rzeczywistością, pieniądze z dobrobytem, a menu z kolacją, i głodujemy, zjadając menu.

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.