Zadawał sobie sprawę że wszyscy mają swoje problemy, że niczyje życie nie jest idealne. Ale niektóre bolączki są większe odd innych i mimo że czuł się okropnie, zastanawiał się czy śmierć nie byłaby dla ich córki łatwiejszym wyjściem niż życie z kalectwem- nie brakiem kończyny, lecz czymś znacznie gorszym- przez które będzie cierpiała do końca życia, niezależnie jak byłoby ono długie. Nie umiał sobie wyobrazić że może mieć dziecko dla którego ból i cierpienie będą czymś tak naturalnym jak oddychanie lub bicie serca.

Żyć bez miłości to tak, jakby związać ptakowi skrzydła i pozbawić go możliwości fruwania.
Ból też potrafi spętać skrzydła i uniemożliwić latanie - ...- I jeśli będą spętane przez długi czas, zapomnisz, że zostałeś stworzony do latania.

Żyć bez miłości to tak, jakby związać ptakowi skrzydła i pozbawić go możliwości fruwania.
Ból też potrafi spętać skrzydła i uniemożliwić latanie - ...- I jeśli będą spętane przez długi czas, zapomnisz, że zostałeś stworzony do latania.

Miłość i wolność można znaleźć tylko wtedy, kiedy człowiek potrafi cieszyć się każdą nową chwilą, która nadchodzi i następnie gdy pozwala jej odejść, by móc być w pełni otwartym na przychodzącą rzeczywistość.

Miłość i wolność można znaleźć tylko wtedy, kiedy człowiek potrafi cieszyć się każdą nową chwilą, która nadchodzi i następnie gdy pozwala jej odejść, by móc być w pełni otwartym na przychodzącą rzeczywistość.

Teraz, kiedy wiem, że był dzień, w którym mnie kochałeś, mogę znieść...mogę znieść każdą myśl... prócz tej, że miałbyś umrzeć.

Teraz, kiedy wiem, że był dzień, w którym mnie kochałeś, mogę znieść...mogę znieść każdą myśl... prócz tej, że miałbyś umrzeć.

Każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem nie jest od niej wolny. I trzeba czuwać nad sobą nieustannie, żeby w chwili roztargnienia nie tchnąć dżumy w twarz drugiego człowieka.

Każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem nie jest od niej wolny. I trzeba czuwać nad sobą nieustannie, żeby w chwili roztargnienia nie tchnąć dżumy w twarz drugiego człowieka.

Samotność jest wspaniała, Cale'u, i to w dwójnasób. Po pierwsze, pozwala człowiekowi przebywać sam na sam ze sobą, po drugie, chroni go od towarzystwa innych.

Samotność jest wspaniała, Cale'u, i to w dwójnasób. Po pierwsze, pozwala człowiekowi przebywać sam na sam ze sobą, po drugie, chroni go od towarzystwa innych.

Prawdziwi bohaterowie niewiele mają wspólnego z naszymi wyobrażeniami o nich. Niekoniecznie są atrakcyjni i zachwycają imponującą posturą, mocno zarysowaną szczęką czy doskonale widoczną muskulaturą. Bohatera nie przekreśla niski wzrost lub niedoskonałości fizyczne, bo pięknem i siłą emanuje jego wnętrze.

Prawdziwi bohaterowie niewiele mają wspólnego z naszymi wyobrażeniami o nich. Niekoniecznie są atrakcyjni i zachwycają imponującą posturą, mocno zarysowaną szczęką czy doskonale widoczną muskulaturą. Bohatera nie przekreśla niski wzrost lub niedoskonałości fizyczne, bo pięknem i siłą emanuje jego wnętrze.

- Kościołowi chodzi o pieniądze, chłopcze, tylko o pieniądze. Księża mają być pasterzami, prawda? Mają niby zajmować
się swoimi owieczkami, ale wszyscy siedzą we dworach i opychają się smakołykami, więc owieczki muszą same o siebie zadbać.

- Kościołowi chodzi o pieniądze, chłopcze, tylko o pieniądze. Księża mają być pasterzami, prawda? Mają niby zajmować
się swoimi owieczkami, ale wszyscy siedzą we dworach i opychają się smakołykami, więc owieczki muszą same o siebie zadbać.

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.