Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2019
2017
2006
Nie mój dom Serge Bloch 
Pierwsza myśl była taka: skąd ja znam te charakterystyczne ilustracje? Zaraz, zaraz. No tak, Serge Bloch i jego rewelacyjny „Wróg”.
Tym razem temat bardziej dziecięcy. 5-letni chłopiec lubi swój pokój, wielkim uwielbieniem darzy drzewo za oknem. Chłopiec jest bardzo przywiązany do swojego domu i jego otoczenia, lubi jego klimat i atmosferę . Kiedy nadchodzi noc, w ciemności chłopiec potrafi trafić do różnych zakątków domu: do kuchni, łazienki, pokoju siostry. Widok z okna, schody ze znaną liczbą stopni, przedszkole, znajomi koledzy z grupy, najbliższy przyjaciel, wspólne zabawy. Chłopiec kocha dom, znajome miejsca. Sam mówi: „Nigdy go nie opuszczę”. To nie jest taki dom, w którym wszystko zapięte jest na ostatni guzik. Czasem panuje w nim rozgardiasz, nawet bałagan, tu i tam leżą porozrzucane ubrania, buty. Pewnego dnia rodzice podejmują decyzję o wyprowadzce – daleko, daleko od domu. Chłopiec jest załamany, smutny. Pojawiają się prośby, nawet groźby z jego strony. Niestety, klamka zapadła – trzeba jechać. Czy na nowym miejscu spodoba się chłopcu? Czy znajdzie tam przyjaciół?
Jakże często człowiek przywiązuje się do tu i teraz, do rzeczy w swoim życiu. Chłopiec też nie wyobraża sobie bez nich życia. Bez miejsc, dotychczasowych przyjaciół i znajomych. Tymczasem świat oferuje coś nowego. Inni ludzie, nowe szanse. A o tych starych można, a nawet trzeba pamiętać.
Książka dla dzieci, które czeka opuszczenie swojego dotychczasowego miejsca zamieszkania , zmiana środowiska, rozstanie z przyjaciółmi. Ilustracje bardzo dziecięce odzwierciedlają emocje związane ze szczęściem, poczuciem straty, nadzieją. Pewnie niejedno dziecko znajdzie się w tych obrazach.
Wiek 4+
Różowa walizka Serge Bloch 
To zadziwiająca książka, niby podobna do innych, ale czymś się wyróżnia i nie daje o sobie zapomnieć. Przykuwa uwagę, nakazuje powracać do jej lektury. Historia niby trywialna, ale jednak niezapomniana, dowcipna, z przekąsem. Wciąga, bawi i puszcza do czytelnika oczko.
A co w niej takiego zaskakującego, a mianowicie dzidziuś i walizka. I cóż w tym nadzwyczajnego, a to to, że z okazji urodzin wnuka babcia darowuje mu w prezencie walizkę, pustą, mocno różową. Mama z jej powodu była poirytowana, tata skonsternowany, zaś dzidziuś w miarę dorastania coraz bardziej z walizką związany.
Ten nietuzinkowy prezent spełniał w życiu noworodka najprzeróżniejsze funkcje, które zmieniały się wraz z jego dorastaniem. Ta walizka jest jego atrybutem, znakiem rozpoznawczym, towarzyszką w różnych okolicznościach, nieodłącznym i przydatnym elementem.
To historia przewrotna, przykuwająca uwagę, wywołująca przemyślenia i pobudzająca dyskusje. Pokazuje, że każdy ma prawo mieć swoje zdanie, ulubione przedmioty i zachowania, że warto być sobą i nie zważać na gusta innych. Bardzo zabawna a jednocześnie refleksyjna książka. Cudnie nastraja w te jesienne wieczory.
