Katarzyna Borowska

Również byłabym ciekawa tych "dowodów" pani Borowskiej, ale nie na tyle, żeby książkę kupować. A sugestia, żeby żyć nie oceniając innych ludzi, jest po prostu absurdalna. Wiadomo też, skąd się bierze - ze strachu przed oceną. Boję się, że to, co robię, zostanie źle odebrane, więc optuję za zakazem oceniania w ogóle. Żałosne, ale dość częste. Czemu żałosne? Bo wyraźnie widać, co jest najważniejsze: życie i zdrowie innych ludzi, w tym dzieci, jest ważne, ale tylko pod warunkiem, że nie psuje mi to dobrego humoru i mniemania o sobie. Nie lubię językowo-politycznej poprawności ewidentnie przesadnej. Jak Afro-Afrykanin albo właśnie osadzeni. W więzieniach, jak sama nazwa polska wskazuje, siedzą więźniowie, a nie jacyś osadzeni. Mogłabym jeszcze zrozumieć, gdyby ktoś usiłował nazywać więźniów bandytami lub przestępcami, bo nie wszyscy więźniowie nimi są, ale to tyle ustępstw i realizmu.