Cytat dnia
Tutaj te dni spędzone w domu, wcześniej tak niedoceniane, po raz pierwszy jawią się jako pełne cudowności, których przecież zwykliśmy nie do...
Najnowsze artykuły
Artykuły„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć
1
ArtykułyNowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS43
ArtykułyWielkanocna chwila odpoczynku z literaturą – okazje na ebooki do -95% i ranking top tytułów2
ArtykułyNie żyje Wiesław Myśliwski. Autor „Kamienia na kamieniu” i „Traktatu o łuskaniu fasoli” miał 94 lata48
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Niezwykły żołnierz Georg Rauch 
Autobiografia żołnierza Hitlera z Wiednia, który był miszlingiem (jego matka z arystokratycznej rodziny austriackiej była córką żydówki i goja). Straszne, co przeszedł w czasie walk i potem w sowieckiej niewoli. Inna odsłona niesprawiedliwej wojny Hitlera. Jakże aktualna w obliczu rosyjskiej agresji na Ukrainę, trwającej rok z hakiem.
Niezwykły żołnierz Georg Rauch
Wojenna odyseja Austriaka żydowskiego pochodzenia, wcielonego wbrew swej woli do Wehrmachtu. Georg Rauch opisał, kilkadziesiąt lat po wojnie, dzięki swojej pamięci oraz zachowanym listom do rodziców całą swoją wojenną gehennę. Syn został wcielony, a matka w tym czasie w środku Wiednia ukrywała kilka rodzin żydowskich...
Rozpoczął oczywiście od szkolenia, po którym, gdy przyznała się do narodowości swojej matki, został natychmiast wysłany na front wschodni. Jako biegły radiotelegrafista nie miał źle, bardzo rzadko znajdował się w strefie bezpośredniego zagrożenia, a jeżeli już, to nie opisuje tego zbyt dokładnie we swoich wspomnieniach. Na front dotarł późną jesienią 1943 roku, gdy już przegrana Rzeszy była coraz lepiej widoczna. Wieczne odwroty, ucieczki z kotłów. Początkowa obfitość jedzenia kuchni polowych przeradza się w codzienne wypady i kombinowanie jedzenia. I na tym właśnie opiera się ta książka. Na prostych wspomnieniach zwykłego, wykształconego żołnierza. Brak tu wielkiej polityki, brak taktyki wojennej. Jest za to głód, poczucie beznadziei i strach. Listy pisane do rodziców przeważnie są optymistyczne, ale wiadomo, co się pisze do rodziców.
Sytuacja zmienia się, gdy oddział Raucha znajduje się w Rumunii. Obfitość jedzenia, kontakty towarzyskie z mieszkańcami (w tym z kobietami). Nic nie trwa wiecznie, zmienia się to wraz z przesuwającym się frontem.
Rauch dostaje się do niewoli, przeżywa głodowe marsze do obozów, ciężko choruje, zgadza się nawet kolaborować z Rosjanami, wie, że bez pomocy medycznej umrze. Ma dwadzieścia lat, chce żyć. Unika bycia szpiclem dzięki końcowi wojny, ogólnemu zamętowi i licznym przenosinom ze szpitala do szpitala.
Po długiej wędrówce pociągami i ciężarówkami wraca do rodzinnej Austrii jako wrak człowieka. Na pisanie wspomnień zdecydował się dopiero po kilkudziesięciu latach.
Dobra antywojenna książka. Polecam.
Mam tylko małą uwagę do tłumacza – rzekę Boh niepotrzebnie przetłumaczono na Bug, wprowadzić to może trochę zamętu. Należało chyba zostawić wersję oryginalną lub przetłumaczyć jako Bug Południowy. Ale to niewielki mankament.
