Marcin Melon

Niedawno otrzymałam możliwość przeczytania książki po śląsku – tak, dobrze widzicie: po śląsku. W języku, o którym mówi się, że nie istnieje, a jednak jest. Jako Ślązaczka bardzo się z tego cieszę – takich książek nie ma wiele, a śląski nie jest językiem ujednoliconym. „Komisorz Hanusik” napisany jest trochę inaczej niż się godo u nos (jo żech je prawie spod czeskij granicy 😉). Śląski bywa różny – tak jak nasze jedzenie – a pisowni nikt nas oficjalnie nie uczy. Dostajemy książkę i myślimy: kryminał, tylko że po śląsku. Pierwszy rozdział – może i tak. Ale im dalej, tym mniej typowego kryminału. Zamiast tego pojawiają się ważne tematy – śląskość, tożsamość, stereotypy, historia i to, jak się nas postrzega. Jak często próbuje się nas oderwać od tego, kim naprawdę jesteśmy. Główny bohater – Achim (tak, takie śląskie imię – wciąż tu spotykane) – lubi se golnąć 😉 i wychował się u ohmy, która wpajała mu śląskie wierzenia. Tak – mamy swoje wierzenia! Często coś, co dla reszty Polski jest pozytywne, dla nas ma inne znaczenie – i odwrotnie. A o śląskich wierzeniach się nie pamięta – wszędzie Celtowie, Słowianie… a Śląsk? No właśnie. Z biegiem stron pojawiają się stworoki, postacie z legend – najpierw pokazane jako ludzie. Im dalej, tym ciekawiej. Aż żal zdradzać więcej – warto przeczytać i samemu się przekonać. Poznajemy też przeszłość Achima i jego rodziny… ale cicho, już nic nie powiem. 😉 A teraz pytanie: kto uczył się w podstawówce o Skarbniku? Ja tak – ale chyba teraz to już rzadkość. A szkoda! Czemu pytam? A tak se – przeczytacie, to się dowiecie. 😁 🟡 Dla kogo ta książka? Trzeba znać język śląski – bez tego trudno ją zrozumieć. I może właśnie dlatego warto ją promować – bo śląskość się zatraca. Dla tych, którzy śląskiego nie znają – czasem są wydania z tłumaczeniami. Warto sięgnąć. Bo to książka nie tylko po śląsku, ale i o Śląsku. Dla mnie to jedna z lepszych książek, jakie ostatnio czytałam. Aż żal, że taka krótka (ok. 200 stron z posłowiem). Dziękuję @SilesiaProgress za tę możliwość ❤️ Wiem, że ten wpis może wydawać się chaotyczny, ale emocje są zbyt silne – to temat, który mnie naprawdę porusza.