Tajemnica lorda Listerdale'a

Uwielbiam kryminały retro!

Uwielbiam kryminały retro!

Kilka ciekawych opowiadań. Najbardziej podobały mi się z pomylonym autem z kolią diamentów I o mężu który był seryjnym mordercą. Czuć było napięcie i byłem bardzo ciekawy jak się skończy. Na pewno trzeba pochwalić za różnorodność opowiadań. Niestety minus dla Wydawnictwa Dolnośląskiego bo parę opowiadań się powtarza (zostały wydanych w innych zbiorach opowiadań). Nikt tego nie sprawdza?

Kilka ciekawych opowiadań. Najbardziej podobały mi się z pomylonym autem z kolią diamentów I o mężu który był seryjnym mordercą. Czuć było napięcie i byłem bardzo ciekawy jak się skończy. Na pewno trzeba pochwalić za różnorodność opowiadań. Niestety minus dla Wydawnictwa Dolnośląskiego bo parę opowiadań się powtarza (zostały wydanych w innych zbiorach opowiadań). Nikt tego...

W tym zbiorze, który nosi znamienny tytuł „Tajemnica lorda Listerdale’a” Agatha Christie posługuje się nowymi postaciami i nie pojawiają się w nim stali bohaterowie, Panna Marple czy Herkules Poirot.

Autorka skupia się na ludziach z wyższych sfer, opisując ich niewiarygodne, i wręcz nieprawdopodobne przypadki, w sposób lekki, inteligentny, barwny i z humorem. Historie są pełne staroświeckiego uroku i dystyngowanego stylu.
Są to krótkie utwory literackie, w których Agatha Christie tworzy fabuły zadziwiające i zaskakujące. Opowiadania łączy wątek niespodziewanych wydarzeń wkraczających w życie zwykłych ludzi. Znienacka zostają uwikłani w szpiegowskie afery, zuchwałe kradzieże i rozgrywki towarzyskie najwyższego szczebla.

Tę książkę, wyróżnia też urokliwy, elegancki język i formę, w jakiej została napisana. I tak na przykład w jednym ze zbiorów, który nosi ciekawy tytuł Domek Pod Słowikami – Alix Martin wraz ze świeżo poślubionym małżonkiem Geraldem, rozpoczyna nowe życie w domku „Pod Słowikami”. Nadchodzi dzień, gdy wizyta ogrodnika i znaleziony w trawie notes stają się dla Alix początkiem koszmaru.

Pomimo tego, że jest to inny styl od jej pozostałych powieści, to ten zbiór polecam zarówno fanom jej klasycznych kryminałów, jak i tym, którzy szukają czegoś nowego przy podwieczorku z angielską herbatką.

W tym zbiorze, który nosi znamienny tytuł „Tajemnica lorda Listerdale’a” Agatha Christie posługuje się nowymi postaciami i nie pojawiają się w nim stali bohaterowie, Panna Marple czy Herkules Poirot.

Autorka skupia się na ludziach z wyższych sfer, opisując ich niewiarygodne, i wręcz nieprawdopodobne przypadki, w sposób lekki, inteligentny, barwny i z humorem. Historie są...

Trzeba przyznać, iż jest to niezwykle przyjemny zbiór z krótkimi, bardziej przygodowymi niż kryminalnymi, za to pełnymi pasji i miłości historiami. Znajdziemy tu historie o skradzionym szmaragdzie, ślubie czy otruciu. Każda z nich wypełniona jest akcją i wachlarzem emocji, jakie targają bohaterami. W książce znajdziemy 12 opowiadań, które mimo iż mają w sobie podobne motywy, są tak różne ze względu na scenerię oraz opis bohaterów.
Muszę przyznać, że bardzo mimo spędziłam czas czytając ,,Tajemnica Lorda Listerdale'a" i mimo, iż nie ma w tych historiach ani Poirota, ani Panny Marple, to i tak miłośnicy Agathy Christie powinni być zadowoleni z lektury.
Moje ulubione opowiadania to Piosenka za sześć pensów Szmaragd radży.

Trzeba przyznać, iż jest to niezwykle przyjemny zbiór z krótkimi, bardziej przygodowymi niż kryminalnymi, za to pełnymi pasji i miłości historiami. Znajdziemy tu historie o skradzionym szmaragdzie, ślubie czy otruciu. Każda z nich wypełniona jest akcją i wachlarzem emocji, jakie targają bohaterami. W książce znajdziemy 12 opowiadań, które mimo iż mają w sobie podobne...

Zapoznawanie się z tym zbiorem nie było tak oczywiste w moim przypadku, ponieważ czytałam go pierwszy raz, a jednocześnie znałam wcześniej ponad połowę opowiadań, jak nie prawie wszystkie. Jak to się stało? Już wyjaśniam. Wydawca jubileuszowego wydania postanowił stworzyć zbiory, które łączyła mniej lub więcej pora roku („Zło rozkwita wiosną”, „Mord nocy letniej”, „Śmierć nadchodzi jesienią” i „Zbrodnie zimową porą”) i opowiadania, które się tam znalazły pochodziły z innych oryginalnie wydanych zbiorów. A, że czytam tę serię po raz pierwszy właśnie w tym wydaniu i w miarę możliwości na bieżąco to mam teraz takie déjà vu. 😂

Z resztą to nie zawsze wygląda tak, że wszystko doskonale pamiętam, bo w czytaniu równie fajne jak zapamiętywanie jest zapominanie i są opowiadania, których pamiętam początek, poszczególne sceny, a i takie gdzie pamiętam zakończenie, więc konfrontuję czy dobrze to przypasowałam.

Opowiadania są przyjemne w odbiorze i na tyle krótkie, że można spędzić przy najdłuższych półgodziny, a i są takie na kwadrans czytania. Tak patrzę się teraz na spis treści i widząc te tytuły uważam, że nie ma w nich jakichś mocno wyróżniających się na tle innych, bo prawie wszystkie są na podobnym bardzo dobrym poziomie. Przy dwunastu tytułach może wskazałabym z dwa, które mniej mnie porwały, więc mówimy o naprawdę przyzwoitej dziesiątce. Takiej średniej mogą pozazdrościć inne zbiory opowiadań.

Dla fanów bardzo krótkiej formy i zagadek kryminalnych jest to pozycja warta przeczytania, a dla fanów książek Agathy Christie nie muszę dodawać słów zachęty, bo i tak po nią prędzej czy później sięgnięcie. 😉

Zapoznawanie się z tym zbiorem nie było tak oczywiste w moim przypadku, ponieważ czytałam go pierwszy raz, a jednocześnie znałam wcześniej ponad połowę opowiadań, jak nie prawie wszystkie. Jak to się stało? Już wyjaśniam. Wydawca jubileuszowego wydania postanowił stworzyć zbiory, które łączyła mniej lub więcej pora roku („Zło rozkwita wiosną”, „Mord nocy letniej”, „Śmierć...

Jestem naczelnym hejterem opowiadań, ale muszę przyznać, że te przeczytałam w miarę bez bólu. Jak to zwykle ze zbiorami bywa, poziom jest nierówny - trafiają się opowiadania lepsze i gorsze, choć raczej nie było takiego, który byłby obraźliwie niedorzeczny. Mamy tu kilkanaście tekstów raczej pogodnych w wymowie, czasami niemal humorystycznych, a w większości z nich nie pojawia się sprawa morderstwa. Pewnym minusem jest spora powtarzalność motywów - często pojawiają się kradzione klejnoty, sfałszowane tożsamości, mylenie ze sobą podobnych przedmiotów i oświadczyny po trzech minutach znajomości.

Jestem naczelnym hejterem opowiadań, ale muszę przyznać, że te przeczytałam w miarę bez bólu. Jak to zwykle ze zbiorami bywa, poziom jest nierówny - trafiają się opowiadania lepsze i gorsze, choć raczej nie było takiego, który byłby obraźliwie niedorzeczny. Mamy tu kilkanaście tekstów raczej pogodnych w wymowie, czasami niemal humorystycznych, a w większości z nich nie...

Po prostu dobry zbiór opowiadań.

Po prostu dobry zbiór opowiadań.

Nie wiem skąd taka niska ocena.
Styl w pełni Chrisite, ale tym razem bez trupa w szafie.
Ta pozycja to zbiór opowiadań, idealnych na małą przerwę w ciągu zabieganego dnia, lub jedno niedzielne popołudnie.
Propozycja dla tych, którzy mają 15 min wolnego i nie chcą zamykać książki niedokończonej.

Nie wiem skąd taka niska ocena.
Styl w pełni Chrisite, ale tym razem bez trupa w szafie.
Ta pozycja to zbiór opowiadań, idealnych na małą przerwę w ciągu zabieganego dnia, lub jedno niedzielne popołudnie.
Propozycja dla tych, którzy mają 15 min wolnego i nie chcą zamykać książki niedokończonej.

Ciężko dać tu więcej niż 4 skoro większość tych opowiadań już się znalazła w poprzednich zbiorach opowiadań. Nie wiem dlaczego tak się dzieje czy wydawnictwo nie pilnuje które opowiadania były już publikowane, mega słabo. Same opowiadania mogą być bo są lekkie i szybko się czyta.

Ciężko dać tu więcej niż 4 skoro większość tych opowiadań już się znalazła w poprzednich zbiorach opowiadań. Nie wiem dlaczego tak się dzieje czy wydawnictwo nie pilnuje które opowiadania były już publikowane, mega słabo. Same opowiadania mogą być bo są lekkie i szybko się czyta.

*Tajemnica lorda Listerdale’a* Agathy Christie to zbiór intrygujących opowiadań, w których autorka udowadnia swój talent do budowania napięcia i zaskakujących zwrotów akcji. Każda historia skrywa tajemnicę – od zagadkowego zniknięcia arystokraty, przez niezwykłe przypadki miłosne, aż po kryminalne intrygi, które potrafią zmylić nawet najbardziej czujnego czytelnika. Choć brakuje tu słynnych detektywów, jak Poirot czy panna Marple, Christie wciąga nas w świat, gdzie pozornie zwyczajne sytuacje skrywają drugie dno. Czytając, czułam zarówno dreszcz emocji, jak i subtelny humor, który nadaje opowiadaniom lekkości. To książka idealna na wieczór – pełna tajemnic, które pozostają w pamięci na długo po odłożeniu ostatniej strony.

*Tajemnica lorda Listerdale’a* Agathy Christie to zbiór intrygujących opowiadań, w których autorka udowadnia swój talent do budowania napięcia i zaskakujących zwrotów akcji. Każda historia skrywa tajemnicę – od zagadkowego zniknięcia arystokraty, przez niezwykłe przypadki miłosne, aż po kryminalne intrygi, które potrafią zmylić nawet najbardziej czujnego czytelnika. Choć...