Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Morze krwi, ziemia ognia

Okładka książki Morze krwi, ziemia ognia autora Maciej Paterczyk, 9788378356165
Okładka książki Morze krwi, ziemia ognia
Maciej Paterczyk
7,0 / 10
Wydawnictwo: Videograf kryminał, sensacja, thriller
256 str. 4 godz. 16 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Data wydania:
2019-01-30
Data 1. wyd. pol.:
2019-01-30
Liczba stron:
256
Czas czytania
4 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
9788378356165
Średnia ocen
7,0 7,0 / 10
24 opinii 67 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Morze krwi, ziemia ognia w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Morze krwi, ziemia ognia

Średnia ocen
7,0 / 10
67 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
4 ocen
9
4 ocen
8
16 ocen
7
20 ocen
6
14 ocen
5
5 ocen
4
3 ocen
3
1 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Morze krwi, ziemia ognia

avatar
603
448
Dominika
04.03.2024
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Świetna książka, klimat bohaterowievi humor to coś co zawsze podoba mi się w książkach Autora.
Powojenna Polska, ziemie odzyskane i morderstwo do rozwiązania przez Stanisława, człowieka o wielku twarzach i wielu problemach, tych widocznych i tych niewidocznych (jak mu się zdaje)
Bardzo zaangażowałam się w akcję, byłam ciekawa co się naprawdę wydarzyło i kyo jest mordercą. Do tego opisy działania urzędu bezpieczeństwa, okrutne i przerażające.
Świetna lektura, jak zawsze zakończona w taki sposób że pozostawia po sobie niedosyt. Potrzebuję więcej.

Świetna książka, klimat bohaterowievi humor to coś co zawsze podoba mi się w książkach Autora.
Powojenna Polska, ziemie odzyskane i morderstwo do rozwiązania przez Stanisława, człowieka o wielku twarzach i wielu problemach, tych widocznych i tych niewidocznych (jak mu się zdaje)
Bardzo zaangażowałam się w akcję, byłam ciekawa co się naprawdę wydarzyło i kyo jest mordercą....

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1508
1475
Dotka02
28.01.2023
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Nie przebrnęłam...
,
Kryminał retro
,
Audiobook
,
Miasta i miasteczka...
,
Z historią w tle...PRL

Kamień Pomorski. Nie mogłam się zorientować, o czym jest ta książka i kiedy w końcu będzie Kamień Pomorski...

Kamień Pomorski. Nie mogłam się zorientować, o czym jest ta książka i kiedy w końcu będzie Kamień Pomorski...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
449
413
Rafał
07.10.2022
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Przyjemny lekki kryminał osadzony w powojennej Polsce, Bardzo ciekawie zbudowany główny bohater. Trochę prosta była zbrodnia.

Przyjemny lekki kryminał osadzony w powojennej Polsce, Bardzo ciekawie zbudowany główny bohater. Trochę prosta była zbrodnia.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

145 użytkowników ma tytuł Morze krwi, ziemia ognia na półkach głównych
  • 76
  • 69
24 użytkowników ma tytuł Morze krwi, ziemia ognia na półkach dodatkowych
  • 14
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Morze krwi, ziemia ognia

Literatura polska kryminał retro Kamień Pomorski Pomorze Zachodnie lata 40. morderstwo śledztwo PRL milicja powojnie

Inne książki autora

Więcej
więcej
Maciej Paterczyk
Maciej Paterczyk
Ukończył historię i dziennikarstwo na Uniwersytecie Szczecińskim. Do tej pory wydał trzy powieści, których akcja rozgrywa się na Pomorzu Zachodnim: Ziemie niczyje (2014),Na zgliszczach (2015),Morze krwi, ziemia ognia (2019). Wyróżniony stypendium marszałka województwa zachodniopomorskiego w dziedzinie kultury. Szczęśliwy mąż i ojciec dwójki dzieci.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Echo serca Piotr Liana
Echo serca
Piotr Liana
Echo serca Piotra Liany to jedna z tych książek, które zostają z czytelnikiem jeszcze długo po odłożeniu ich na półkę. To kryminał z krwi i kości — mroczny, emocjonalny i pełen niespodzianek, w którym fabuła nieustannie gna naprzód, a każda strona jakby domaga się, by przewrócić ją jeszcze szybciej 📖💥 Akcja rozpoczyna się od tragedii — na przedmieściach Tarnowa umiera córka Krzysztofa Roty, cenionego kardiologa. Okoliczności tej śmierci są niejasne, a prokuratura zdaje się nie widzieć w nich niczego podejrzanego. To właśnie ten moment, kiedy zwykły lekarz staje się człowiekiem zdeterminowanym, by znaleźć prawdę — choćby miał przez to stracić wszystko. I w tym właśnie jest siła tej historii: to nie tylko kryminał, to opowieść o bólu, żałobie, walce z systemem i z własnymi demonami. Narracja Liany jest konkretna i pozbawiona zbędnych ozdobników, co sprawia, że historia płynie wartko, ale nie płytko. Autor mistrzowsko prowadzi czytelnika przez kolejne zwroty akcji, budując napięcie tak, że trudno oderwać się od lektury przed dotarciem do końca. Większość postaci jest dobrze zarysowana, a ich motywacje — nawet jeśli nie zawsze jednoznaczne — wzbogacają narrację i dodają jej wielowymiarowości. To, co szczególnie zapadło mi w pamięć, to konflikt między człowiekiem a systemem, który w Echo serca często wydaje się być równie groźny jak realny sprawca zbrodni. Liana nie boi się poruszać trudnych tematów — od biurokracji, przez opór instytucji, aż po osobiste dramaty bohaterów — i robi to w sposób, który nie moralizuje, ale skłania do refleksji. Nie wszystko w tej książce jest idealne — momentami można poczuć lekki rozdźwięk między dynamiczną akcją a miejscami wolniejszym rytmem — ale to drobne uchybienia w ogromnej, mrocznej i wciągającej historii. Podsumowując, Echo serca to thriller, który pochłania Cię całkowicie — zarówno emocjonalnie, jak i narracyjnie. To lektura, którą polecam każdemu, kto lubi kryminały nie tylko z zagadką, ale też z duszą i prawdziwymi emocjami.
ZaczytanaBestia - awatar ZaczytanaBestia
oceniła na72 miesiące temu
Gwiazdy Oriona Aleksander Sowa
Gwiazdy Oriona
Aleksander Sowa
Niewątpliwą mocną stroną tej książki jest według mnie obnażanie niedoskonałości struktur policji u podstaw jej powstawania. To trochę zawoalowany postacią głównego bohatera przekaz, ale jednak wciąż prawdziwy i dobitny. To również książka, która nie gloryfikuje mordercy, ani jego czynów pomimo zręcznego przywoływania wspomnień mających umotywować kształtowanie się jego skłonności. Ze względu na opisy szczególnego okrucieństwa książka czekała u mnie na półce bardzo długo. Te fragmenty czytało mi się ciężko, ale to dlatego że autor ma talent do realizmu. To jest np. ogromną zaletą przy przenoszeniu czytelnika w miejsce fabuły, bo z tych stron prawie czuć dym ze śląskich kominów, a pomiędzy oczami a literami prawie zasnuwa się czytelnikowi poranna mgła i smog Zagłębia. Ostatecznie tylko rozczarowuje doprowadzanie do zakończenia i samo rozwiązanie.
AniaJagoda - awatar AniaJagoda
oceniła na625 dni temu
Smak błękitu Grzegorz Skorupski
Smak błękitu
Grzegorz Skorupski
„Smak błękitu” to mocny, mroczny kryminał z niepowtarzalnym klimatem początku XX wieku. Grzegorz Skorupski świetnie oddaje atmosferę sennego miasteczka, w którym pod powierzchnią spokoju kryje się zło. Historia wciąga od pierwszych minut — tajemnicze zgony, zagadki i niepokój narastający z każdym rozdziałem sprawiają, że trudno się oderwać. Idealna pozycja dla fanów klasycznego kryminału z duszą.
Nyna Czyta - awatar Nyna Czyta
oceniła na106 miesięcy temu
Faza REM Agnieszka Sudomir
Faza REM
Agnieszka Sudomir
✨Główny bohater? Komisarz Igor Blattner, doskonały glina, nieugięty. Wierzył w sprawiedliwość, uczciwość i prawo. Cytując fragment książki, "Dla komisarza świat miał prostą konstrukcję: popełniasz zbrodnię - idziesz siedzieć. Występek nie zasługiwał na wybaczenie. Zasługiwał wyłącznie na sprawiedliwą karę". Prywatnie czterdziesto siedmio letni dojrzały mężczyzna z bagażem doświadczeń i traum stojący na zakręcie i w imię miłości gotowy zdradzić własne zasady. Komisarza poznajemy w chwili, gdy w jego ukochanym mieście Łódź pojawia się pierwszy od wielu lat seryjny morderca. Naprawdę polubiłam postać komisarza, autorka nadała mu bardzo ludzką twarz, melancholijny temperament i oczywiście analityczny intelekt, tak ważny dla rozwiązywania trudnych spraw. ✨Miejsce? W książce znajdują się niezwykle obrazowe opisy miasta Łódź, nadające jej bardzo klimatyczny charakter. "Była jak Dr. Jekyll i Mr Hyde, pełna kontrastów, mistrzowsko niekonsekwentna". ✨Nastrój? Nie brakuje tu fragmentów, które pomiędzy zbrodniami, trudnym śledztwem i kryzysem komisarza, bawiły i wywoływały uśmiech na twarzy. Wkomponowane są w dialogi jak i opisy. Mój ulubiony to porównanie Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego z zakładem karnym, a współczesnej architektury jako przypominającej świat Orwella czy Zajdlowską "Paradyzję". 😉 Na uwagę zasługuje także motyw zbrodni, niestandardowy, ale aktualny, szczególnie w pewnej społeczności aktywnej w social mediach. 🤫 Jak przebiegło śledztwo, czy Igor Blattner sprostał wyzwaniu? Tego nie zdradzę. Polecam książkę przeczytać, bo jest warta poświęconego jej czasu. Osobiście sięgam po dalsze historie z miasta obiecanego, w drugim tomie "Panaceum".
Ponad_gwiazdami - awatar Ponad_gwiazdami
ocenił na109 dni temu
Zapach prawdy Iga Karst
Zapach prawdy
Iga Karst
„Zapachu prawdy” autorstwa Pani Igi Karst to wciągająca powieść oraz pierwszy tom serii „Pensjonat Biały Dwór”. Profesor Adam Korczyński, wybitny znawca storczyków, zostaje znaleziony martwy w lesie pod Sycowem. Początkowo wszystko wskazuje na strzał z broni palnej, ale szybko okazuje się, że sprawa jest dużo bardziej skomplikowana – prawdziwą przyczyną śmierci było pchnięcie nożem, a rana postrzałowa została sfingowana. Śledztwo prowadzi komisarz Michał Orski, a z własnej inicjatywy włącza się w nie także adwokatka Anita Herbst, która przyjeżdża na zaproszenie wnuka zmarłego profesora. Z domu Korczyńskiego znikają dwa cenne przedmioty: unikalny XIX-wieczny album botaniczny oraz rzadki okaz storczyka. Śledczy podejmują trop czy oba przedmioty mogą mieć związek z motywem zbrodni. Tajemnic przybywa, gdy w ogrodzie willi profesora odkryte zostają ludzkie szczątki, które... znikają tuż przed przyjazdem policji. Zostaje jedynie żuchwa. Anita i wnuk zmarłego, Sebastian, podejmują własne dochodzenie, które ujawnia rodzinne sekrety, fałszywe tropy i nieoczywiste relacje w małej, zamkniętej społeczności. Książka Pani Karst zgrabnie łączy elementy klasycznego kryminału z nietuzinkowym motywem botanicznym. Orchidee, egzotyczne zapachy i stare ryciny tworzą niepowtarzalny klimat, który kontrastuje z brutalną zbrodnią. Autorka serwuje liczne zwroty akcji, prowokacyjne dialogi i lekki humor, by ostatecznie poprowadzić czytelnika do zaskakującego finału. Takiego, którego trudno się spodziewać 🙂
czarcie_pióro - awatar czarcie_pióro
ocenił na78 miesięcy temu
Gra w oczko Grzegorz Kalinowski
Gra w oczko
Grzegorz Kalinowski
Całkiem uda pozycja, trzyma w napięciu, słucha się przyjemnie, momentami nawet bawi. To co można zarzucić to trochę rozwiązanie które pojawia się nagle z nikąd. Wszystko przychodzi za łatwo, brakuje zwrotów akcji. Świetna kreacja postaci Wiśni i Miśka, Joanna i Komisarz trochę zbyt bezbarwni
SiwyWlos - awatar SiwyWlos
ocenił na62 miesiące temu
Indygo Michał Jan Chmielewski
Indygo
Michał Jan Chmielewski
Nie znajdziesz tu dramatycznych zwrotów akcji ani wielkich tajemnic, ale każda strona ma w sobie coś, co zatrzymuje i sprawia, że zaczynasz patrzeć na świat trochę inaczej. Autor pisze w sposób lekki, a jednocześnie poruszający – jakby prowadził z Tobą rozmowę, w której nagle odkrywasz rzeczy, o których dawno zapomniałaś. ✨ Dla mnie „Indygo” to książka, która zostaje po przeczytaniu – zmusza do refleksji, pozwala poczuć i zrozumieć siebie trochę głębiej. Idealna, jeśli szukasz czegoś, co zostawi w Tobie ślad i da chwilę oddechu w codziennym chaosie. 💭
ZaczytanaBestia - awatar ZaczytanaBestia
oceniła na71 miesiąc temu
Pierwszy glina Andrzej W. Sawicki
Pierwszy glina
Andrzej W. Sawicki
jest to lekka literatura naprawdę wysokich lotów. Autor naprawdę ma umiejętność pisania w taki sposób, że wciąga czytelnika w akcję szalenie mocno i oderwanie się od słuchania jest bardzo trudne. Podobnie jak i w pierwszym tomie pojawiają się postacie historyczne, np. Berek Joselewicz, Żyd, który walczył w powstaniu kościuszkowskim. Jest też Stanisław Staszic i jego Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Staszic kojarzył mi się z oświeceniem i działalnością za czasów Stanisława Augusta, a przecież on zajmował się działalnością polityczną i naukową aż do śmierci w znacznie późniejszym czasie. Można właśnie przy okazji zobaczyć, jak sobie radzą w zupełnie nowej rzeczywistości, porozbiorowej, ludzie których świat z chwilą rozbiorów się skończył. Czytający audiobooka Wojciech Masiak tak jak i pierwszym tomie wypada świetnie. całość https://powrot-do-krainy-ksiazki.blogspot.com/2023/04/andrzej-w-sawicki-pierwszy-glina.html
LadyBlackCat - awatar LadyBlackCat
ocenił na73 lata temu
Dom Jętki James Hazel
Dom Jętki
James Hazel
Nie wiem co napisać o tej książce, bo z jednej strony temat bardzo mi się podobał i przeplatane z przeszłością i teraźniejszością monety w historii były intrygujące, ale jakoś do połowy książki miałam już w głowie, że chyba odłożę tę książkę i tyle z tego będzie. Ale na szczęście od połowy książki akcja się rozkręca i pewne wątki zaczynają się łączyć, ale i tak nadal coś brakuje w całości. Pomysł świetny, przeszłość i teraźniejszość plus historia związana z Holocaustem, naprawdę wysoki poziom jak na pomysł, ale realizacja? Nie wiem. Coś mi brakowało. Coś mnie gryzło w tej książce. Nie umiem powiedzieć nawet co. Ale może komuś się spodoba, bo widziałam też niektórych osób wysokie oceny, więc one coś w niej odnalazły, może ja to przeoczyłam. Nie wiem.
Chochlik - awatar Chochlik
ocenił na67 miesięcy temu
Detoks Krzysztof Domaradzki
Detoks
Krzysztof Domaradzki
Oryginalny pomysł na mordercę pochodzącego z wyższych sfer. Te wszystkie powiązania przywodzą na myśl historię „Zatoki Sztuki”. Autor trafił też do mnie swoją bezpośredniością. Nie pasuje mi tam jedynie osoba bohatera i dość mierny pomysł na zgwałcenie ofiary przez psa
Paulina - awatar Paulina
oceniła na78 miesięcy temu
Panaceum Agnieszka Sudomir
Panaceum
Agnieszka Sudomir
Łódź skąpana słońcem, piękna, szalona, nostalgiczna, a w niej komisarz Igor Blattner, prowadzący kolejną trudną sprawę… Druga część serii Miasta Obiecanego, Panaceum, ma zupełnie inną energię, większą moc. Być może za sprawą komisarza, który przestaje stać na zakręcie życia i iście po kowbojsku wyrzuca z siebie to, co trzeba było, wraz z nowym kompanem - prokuratorem Radziejowskim. 😉 Muszę przyznać, że sama poczułam ich ulgę. 😁 A może też to sama zbrodnia, gdzie podejrzanych w przeciwieństwie do sprawy Aptekarza z pierwszej części “Faza Rem”, było znacznie więcej. W tej części bardziej zwróciłam uwagę na pozostałych bohaterów, towarzyszących w pracy zawodowej komisarza Blattnera. Stworzył się tu całkiem niezły zespół. Jestem oczarowana stylem pisania Agnieszki Sudomir - język jest bogaty i jednocześnie prosty, ale nie wulgarny, autorka pisze “do ludzi”. Również przedstawiona policja to ludzie z krwi i kości, mają swoje życie, emocje i potrzeby, a ukazanie drogi młodych lekarzy na tle innych zawodów, ile pracy ich to kosztuje przy niezwykłej odpowiedzialności, bardzo dobrze zostało wkomponowane w śledztwo prowadzone w środowisku medycznym. Na co dzień czytam raczej sf, kryminały polskich autorów niekoniecznie, bardziej odpowiadały mi zawsze skandynawskie serie, a tu proszę, taka niespodzianka. 😁 Komisarz Blattner zapisał mi się już obok mojego ulubionego bohatera serii autorstwa Hjorth & Rosenfeldt - Sebastiana Bergmana, a nie sądziłam, że jeszcze taką ciekawą postać spotkam (w literaturze oczywiście)! 😉 Tymczasem, tuptam już do kolejnej sprawy, z którą przyjdzie się zmierzyć śledczemu Igorowi Blattnerowi wraz z ekipą w trzeciej części mojej nowej ulubionej serii Miasto Obiecane: “Efekt pominięcia”.
Ponad_gwiazdami - awatar Ponad_gwiazdami
ocenił na109 dni temu
Trans Krzysztof Domaradzki
Trans
Krzysztof Domaradzki
W lesie zostają znalezione zmasakrowane zwłoki, okazuje się iż młodej miejscowej policjantki. Mordercę poszukuje m.in. kontrowersyjny policjant Tomek Kawęcki. Kolejna część, w której samotny alkoholik, wypalony glina, chamski introwertyk, Tomasz Kawęcki, "ugania się" za - jego zdaniem - seryjnym mordercą. W porównaniu do pierwszej części, czyta się ciut szybciej. Znamy już większość bohaterów i bardziej się orientujemy do czego dążą, co mają do ukrycia, jak działają, a co pomaga w poznawaniu dalszej fabuły. Dobry kryminał w realiach łódzkiego półświatka, na styku władzy i gangsterki.
FranS - awatar FranS
ocenił na75 miesięcy temu
Dłonie śmierci Grzegorz Skorupski
Dłonie śmierci
Grzegorz Skorupski
Ponieważ „Smak błękitu” Grzegorza Skorupskiego, otwierający serię „Prokurator Adam Karski”, mimo wyraźnych wad, nad którymi trudno przejść do porządku dziennego, bardzo mi się spodobał, było oczywistym, że wcześniej czy później sięgnę i po drugą powieść cyklu, czyli „Dłonie śmierci”. Wybrałem wersję audio z głosem, tak jak i poprzednio, Kamila Prubana. Fabuły oczywiście nie będę zdradzał; spojlerowanie kryminałów to zbrodnia na czytelnikach. Mogę jednak napomknąć, że tym razem Karski zmierzy się z seryjnym mordercą. I znów mamy niezwykły klimat – rok 1920. Okres mało znany naszemu społeczeństwu, gdyż tak jakoś mamy, że więcej kultywujemy klęski, niż zwycięstwa. Stąd mało miejsca zajmuje w polskiej społecznej świadomości historycznej Powstanie Wielkopolskie, a jeszcze mniej proces przyłączania Wielkopolski do powstającej Polski międzywojennej. Przypomnienie tej problematyki i przypomnienie warunków, w jakich się ten proces odbywał, jest wielkim atutem książki, podobnie jak próba oddania specyfiki ówczesnego Gostynia, w którym autor umieścił powieściową akcję. Nawet sama I wojna światowa, która do dziś odciska się na zbiorowej psychice Europy, w Polsce, co jest ewenementem, niemal została ze zbiorowej pamięci wyparta (głównie przez propagandę rosyjską szermującą II wojną światową). Przypomnienie i pokazanie jakie były koszty tej zapomnianej u nas wojny, również dla Polaków, i to nie tylko dla żołnierzy, ale dla wszystkich, kosztów, które nie skończyły się z nastaniem pokoju, jest kolejną wartością, o której nie sposób nie wspomnieć omawiając to dzieło. Na czasie jest też przypomnienie, poprzez ukazanie rzeczywistości 1920, że fake newsy, hate i dezinformacja nie są wynalazkiem XXI wieku. Sama intryga kryminalna jest interesująco skomplikowana, a mroczna atmosfera wzmocniona przez powojenne patologie wprowadza odbiorcę w niepowtarzalny nastrój, który ponownie mnie urzekł. Styl jest w zasadzie bardzo dobry, szczególnie podobały mi się niektóre porównania. W zasadzie, gdyż nie jest równy i miejscami jest psuty przez niedociągnięcia, jak na przykład momentami rażące powtórzenia. Po raz drugi, podobnie jak w pierwszej odsłonie cyklu, muszę wyrazić żal, że powieść nie miała szczęścia do dobrej pracy redakcyjnej. Brak redakcji dotyczy zresztą nie tylko stylu. Nie wyłapano na przykład niekonsekwencji, gdy protagonista dziwi się Kasprowiakowi, że ten chodzi w zimowym płaszczu i na tej podstawie uznaje, iż tego nie stać na odzież przejściową, a w jednej z następnych scen sam biega i poci się w zimowym płaszczu, choć stać go na wszystko. Nie do końca szczęśliwe i prawdziwe stwierdzenie o pochodzeniu psa od wilka też powinno być poprawione. Oba gatunki pochodzą od wspólnego przodka, nazywanego po równi pra-psem i pra-wilkiem. To coś tak jak z małpą i człowiekiem; mają wspólnego przodka, lecz powiedzenie, iż się pochodzi od małpy, jest delikatnie mówiąc faux-pas. Podsumowując – książka mi się podobała, mimo iż nie przepadam za kryminałami w stylu retro, szczególnie zaś takimi powieściami detektywistycznymi i policyjnymi. Siłą rzeczy proces wykrywczy jest w nich siermiężny, co często skutkuje nieprzekonującym wykryciem sprawcy, gdy autor nie wie, jak do niego doprowadzić bez współczesnych metod. I w przypadku „Dłoni śmierci” też miałem takie uczucie, jednak zastrzeżenia budzi przede wszystkim brak porządnej redakcji. Wbrew pozorom największe światowe sławy pióra bardzo wiele zawdzięczają swym redaktorom, z czym zresztą często wcale się nie kryją. Wielka szkoda, że nasz przemysł i rynek wydawniczy jest pod tym względem dość patologiczny. Nie wiem, dlaczego powieść ma taki tytuł. On mnie nie przekonuje, podobnie jak znalezione w sieci próby jego racjonalizowania. Sama powieść, mimo tych kilku krytycznych uwag, jest jednak godna polecenia. Nie tylko jako kryminał, ale i jako powieść historyczna oraz społeczno-obyczajowa z mocnym rysem psychologicznym przykrojonym na miarę epoki. Polecam jednak zacząć od „Smaku błękitu”; „Prokurator Adam Karski” to jedna z serii, w których poszczególne powieści łączy więcej niż sama osoba protagonisty. źródło: https://www.goodreads.com/user/show/98941868?ref=nav_profile_l
Andrew Vysotsky - awatar Andrew Vysotsky
ocenił na72 miesiące temu
To nie przypadek Przemysław Semczuk
To nie przypadek
Przemysław Semczuk
Początek sprawia wrażenie kompletnego chaosu, dopiero później wątki łączą się w całość. W powieści jest opisany przygraniczny świat lat 90. związany głównie z przemytem i innymi kryminalnymi zajęciami. Autor sprytnie w powieść wplata postaci rzeczywiste i fikcyjne (np. Ksiądz Kubek, Jan Łączówka, Teofil Olkiewicz). Przy okazji opisane zostały realia tamtych lat w miastach Jelenia Góra i Zgorzelec. Wszystko łączy się w całość, zakończenie potrafi zaciekawić, choć nie jest wielkim zaskoczeniem.
pebro - awatar pebro
ocenił na71 rok temu
Zabij ich wszystkich Robert Ostaszewski
Zabij ich wszystkich
Robert Ostaszewski
Audiobook (9h02m) Lektor 7/10 (Marcin Popczynski) Głowy nie urywa. I jak mozna schrzanic taki fajny kryminał? Postac nadkomisarza Polanskiego. To on kladzie ta ksiazke, Tego nie lubi, zachowuje sie prawie jak kapitan Zbik. Zadnych przeklenstw, tylko ladne i przyjemne. Intryga i morderstwa. Teofil Ociepka, Nikiszowiec Czasy wojny i pozniej . Co krylo sie w walizce? I ktory z sledczych mial racje? Dla tych ktorzy kochaja Slask obowiazkowa lektura
Marcin - awatar Marcin
ocenił na69 miesięcy temu
Ostatnia sprawa Agnieszka Chodkowska-Gyurics
Ostatnia sprawa
Agnieszka Chodkowska-Gyurics
Niespodzianka jako żywo! Nie spodziewałam się tak dobrej lektury. Sprawnie poprowadzona narracja, brak sztampowych rozwiązań, bez przesadnych fajerwerków, a jednak wciąga po uszy. Historia osnuta lekko, a skutecznie w niejasne okoliczności śmierci jednej z sióstr. Wielkich tajemnic tu niby nie ma, a jednak każdy wątek ostatecznie splata się w końcową zagadkę budując wizerunek niezbyt kryształowej postaci. Samo rozwiązanie przychodzi w zasadzie przypadkiem, ale nie byłoby zaskoczenia, gdyby za "winnego" uznać którąś z wcześniej wytypowanych osób. Jak wspomina blurb, sprawiedliwość a aresztowanie to kompletnie inne sprawy...
milvva - awatar milvva
oceniła na84 lata temu
Człowiek z brzytwą Anna Trojanowska
Człowiek z brzytwą
Anna Trojanowska
Książkę przeczytałam z miłości do XIX wieku i dużej sympatii do autorki. Jak zwykle język i styl pisania autorki na plus. Atmosfera XIX wieku oddana bardzo dobrze. Wiele osób pisze, że łatwo można było wyczuć kto był zabójcą, jednak ja w sumie do samego końca nie miałam pojęcia kto nim był i totalnie nic nie przychodziło mi do głowy. Sam portret psychologiczny sprawcy i pomysł bardzo dobry, ale czegoś mi w tej historii zabrakło. Nie czuło się napięcia, też sprawa Libaszki ostatecznie nie została rozwiązana. Brakowało mi też głębszego wyjaśnienia motywu i wyboru ofiar przez mordercę. Nie zmienia to jednak faktu, że uważam książkę za dobrą.
nela36 - awatar nela36
ocenił na64 lata temu
Miliarder Sławek Michorzewski
Miliarder
Sławek Michorzewski
Lubię czasami przeczytać książki inne niż wszystkie, a tym bardziej lubię książki wnoszące coś do mojego życia. A co za tym idzie, lubię tę książkę. Jest to druga książka tego autora, z którą miałam przyjemność. Bardzo spodobał mi się sposób przedstawienia człowiekowi jego wad i słabości. Człowiek zazwyczaj mógłby czuć się urażony, aczkolwiek autor robi to w sposób zabawny i mało pretensjonalny. Książka jest zabawna, napisana prostym językiem. Czyta się zaskakująco szybko. Myślę, że przypadnie każdemu do gustu. Zaskakujące jest to, jak w doskonale zakamuflowany, śmieszny, często zaskakujący i niezbyt grzeczny sposób Michorzewski pokazuje Polakom, grupom zawodowym, jak i ogólnie człowiekowi jego wady, słabości, przywary. Ta książka śmieszy, jednak bardziej przeraża jej prawdziwość w odniesieniu do czasów współczesnych. Jak każda książka Michorzewskiego nie jest to książka dla Dulszczyzny, smutnych pań polonistek, którym "wydaje się" i ogólnie osób bez poczucia humoru. Urzekło mnie wyjątkowo trafne spojrzenie na świat przez autora, oczywiście nie obyło się bez groteski i absurdu. Zdecydowanie w tej powieści był inny „klimat”. Michorzewski nie tylko ozłocił naszego bohatera, ale przeniósł nas za granicę Polski.
Pierrotka Elżbieta - awatar Pierrotka Elżbieta
oceniła na73 lata temu
Sekret antykwariusza Paweł Jaszczuk
Sekret antykwariusza
Paweł Jaszczuk
Zaskakujące ile mrocznych sekretów może mieć z pozoru nijaki antykwariusz. Spodziewałam się kryminału z antykwariatem i książkami w tle ,tajemnicami ukrytymi w książkach , nie mniej jednak nie jestem zawiedziona czasem spędzonym z książką . Tytułowy antykwariusz nie wzbudził mojej sympatii, okropny typ . Niektóre opisy zbędne ,wątki albo nudne albo z niezłymi zwrotami akcji . Ogólnie książkę polecam . Przekonajcie się sami czy warto ;)
ZaczytanaKari - awatar ZaczytanaKari
ocenił na71 rok temu
W Imię Natury Jędrzej Pasierski
W Imię Natury
Jędrzej Pasierski
Jędrzej Pasierski w swojej powieści serwuje nam klasyczny motyw "zwyczajnego człowieka w nadzwyczajnej sytuacji", ale robi to z precyzją chirurga. Główny bohater, Mateusz Chabrowski, to postać, z którą łatwo się utożsamić, prawnik, ekolog, ojciec. Gdy jego stabilny świat rozpada się po otrzymaniu jednego zdjęcia, czytelnik natychmiast wpada w wir wydarzeń razem z nim. Pasierski nie traci czasu na zbędne opisy. Od momentu pojawienia się zdjęcia martwego mężczyzny akcja nabiera tempa, a zniknięcie Mai tylko podbija stawkę. Autor świetnie wykorzystuje polski krajobraz. Kontrast między nowoczesną morską farmą wiatrową a mrocznym, skrywającym sekrety jeziorem w lesie buduje gęstą, niemal duszną atmosferę. To właśnie to jezioro i tragedia sprzed lat stanowią emocjonalny kręgosłup powieści. Motyw bohatera, któremu nie wierzy policja, zawsze budzi silne emocje. Kibicujemy Mateuszowi w jego desperackich poszukiwaniach, czując narastającą frustrację i paranoję. Ta książka to świetny kryminał dla fanów gatunku, którzy szukają czegoś więcej niż tylko brutalności. Pasierski stawia na psychologię postaci i stopniowe odkrywanie prawdy, która boli najbardziej. To opowieść o tym, jak przeszłość potrafi upomnieć się o nas w najmniej odpowiednim momencie.
Angelika - awatar Angelika
oceniła na72 miesiące temu

Cytaty z książki Morze krwi, ziemia ognia

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Morze krwi, ziemia ognia