Domniemanie niewinności. Tom 2. Niewinna

8

8

W tym przypadku tak samo jak w pierwszym tomie akcja jest bardzo szybka. Ale tutaj dostajemy trochę więcej dramaturgii i lepiej poznajemy bohaterów. Polecam!

W tym przypadku tak samo jak w pierwszym tomie akcja jest bardzo szybka. Ale tutaj dostajemy trochę więcej dramaturgii i lepiej poznajemy bohaterów. Polecam!

Gorsza niż tom 1. Sceny zbliżeń toporne, szkoda, że książkę tłumaczył mężczyzna. Główna bohaterka naiwna, że aż mi jej żal.

Gorsza niż tom 1. Sceny zbliżeń toporne, szkoda, że książkę tłumaczył mężczyzna. Główna bohaterka naiwna, że aż mi jej żal.

Po co to dzielić na 3 części?Tu jest ledwie parę stron

Po co to dzielić na 3 części?Tu jest ledwie parę stron

3,2/5
Nadal sądzę, że jest to opowiadanie, a nie cała książka. Gdyby całą trylogię przemienić w jedno wyszłoby o wiele lepiej.
Bo co mogę napisać? Wątek romansu się rozwija, dochodzi więcej tajemnic, nic nie jest wyjaśnione, trochę średnio.

3,2/5
Nadal sądzę, że jest to opowiadanie, a nie cała książka. Gdyby całą trylogię przemienić w jedno wyszłoby o wiele lepiej.
Bo co mogę napisać? Wątek romansu się rozwija, dochodzi więcej tajemnic, nic nie jest wyjaśnione, trochę średnio.

Marry B. Addison została oskarżona o zabójstwo dziecka. Podczas pierwszego przesłuchania niemal milczała, a media szybko wypełniły luki własnymi narracjami, które pasowały do ich przekazu. Opinia publiczna i ława przysięgłych uznały ją za winną. Ale czy rzeczywiście to ona była sprawcą? Marry nie chciała mówić. Spędziła sześć lat w więzieniu, zanim trafiła do ośrodka wychowawczego – miejsca, w którym czuje się zagrożona. Jedyną osobą, która daje jej choć namiastkę poczucia bezpieczeństwa, jest Ted, chłopak poznany podczas prac społecznych.

Dotychczas Marry nie miała potrzeby wyjaśnienia tej sprawy. Wszystko zmienia się jednak, gdy okazuje się, że jest w ciąży. Gdy państwo grozi jej odebraniem dziecka, dziewczyna postanawia stawić czoła swojej przeszłości. Jej przyszłość zależy od osoby, której ufa najmniej – własnej matki.

Muszę przyznać, że po przeczytaniu „Białego dymu” miałam ogromną ochotę zapoznać się z całą twórczością autorki. Klimat tamtej książki na tyle mnie zafascynował, że wsiąkłam w jej styl pisania. Jednak w „Niewinnej” Jackson wprowadziła jeszcze bardziej niepokojącą atmosferę. Historia Marry, która większość życia spędziła w zamknięciu, jest poruszająca. Dziewczyna zaakceptowała swój los, ale sytuacja zmienia się, gdy dowiaduje się, że spodziewa się dziecka, które może zostać jej odebrane. Postanawia walczyć o swoją wolność i udowodnić niewinność.

Wraz z Marry poznajemy jej historię, a w narracji pojawiają się fragmenty artykułów i zapisów przesłuchań świadków. Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć okoliczności jej skazania. Początek książki był dla mnie dziwny i pełen niepewności – uczucie dezorientacji towarzyszyło mi niemal do połowy. Kiedy już wydawało mi się, że znam prawdziwego sprawcę, książka zupełnie mnie zaskoczyła, ukazując inną stronę historii.

Postacie zostały wyśmienicie wykreowane. Szczególnie zapadła mi w pamięć matka Marry – dawno żadna bohaterka nie irytowała mnie tak bardzo. Emocje, jakie wywołała we mnie ta książka, są nie do opisania. Po zakończeniu kwestionowałam wszystko, co przeczytałam. „Niewinna” porusza także ważne tematy, takie jak rasizm i niesprawiedliwość w systemie sądowniczym wobec osób o innym kolorze skóry. Ukazuje również, jak ośrodki wychowawcze potrafią tłamsić chęć rozwoju młodych ludzi.

Nie pamiętam, kiedy ostatnio książka pozostawiła mnie w takim stanie zawieszenia. Ostatni rozdział czytałam kilkukrotnie, nie mogąc uwierzyć w to, co się wydarzyło.

Teraz wiem, że sięgnę po każdą kolejną książkę Tiffany D. Jackson. Emocje, jakie wywołała we mnie ta powieść, są nie do opisania. Jeśli szukacie czegoś, co dosłownie „rozwali Wam głowę”, to będzie idealna pozycja dla Was. Gorąco polecam!

Marry B. Addison została oskarżona o zabójstwo dziecka. Podczas pierwszego przesłuchania niemal milczała, a media szybko wypełniły luki własnymi narracjami, które pasowały do ich przekazu. Opinia publiczna i ława przysięgłych uznały ją za winną. Ale czy rzeczywiście to ona była sprawcą? Marry nie chciała mówić. Spędziła sześć lat w więzieniu, zanim trafiła do ośrodka...

Ciut lepsza niż poprzednia. Czyta się szybko, a zakończenie jest całkiem intrygujące.

Nadal jestem zdania, że zarówno cześć I i II mogłyby być jako jedno, no ale nie jestem twórcą, więc to tylko taki mój pomysł.

Historia się rorozkręca. Jest coraz więcej zawiłych informacji, ale wciąż to za mało. W dalszym ciągu brakuje mi rozwinięcia niektórych wątków. Wszystko jest tak pobieżnie opisane. Trochę z każdej sfery życia głównych bohaterów.

Andrew to skomplikowany mężczyzna, który boi sie zaangażować, zasłaniając się tym, że nienawidzi kłamstw. Broni się przed uczuciem, jest uparty, a z drugiej strony to uroczy romantyk, choć pewnie by siebie tak nie nazwał. Aubrey, z kolei, to uparta dziewczyna (trafił, swój na swego 😀),która ewidentnie chce jego złamać i przekonać do uczuć. Z jednej strony walczy o swoje marzenia, w pewien sposób potrafi postawić na swoim, a z drugiej strony nie potrafi wybrać czego naprawdę chce. Oboje, na swój sposób, są skomplikowani.

Ciut lepsza niż poprzednia. Czyta się szybko, a zakończenie jest całkiem intrygujące.

Nadal jestem zdania, że zarówno cześć I i II mogłyby być jako jedno, no ale nie jestem twórcą, więc to tylko taki mój pomysł.

Historia się rorozkręca. Jest coraz więcej zawiłych informacji, ale wciąż to za mało. W dalszym ciągu brakuje mi rozwinięcia niektórych wątków. Wszystko jest...

Kobieta, która go przyciąga ale on nie chce na to sobie pozwolić. Ona się zakochuje ale nie pozwoli sobie na takie traktowanie.
Drugi tom jest tak samo krótki jak pierwszy także bardzo szybko się czyta.

Kobieta, która go przyciąga ale on nie chce na to sobie pozwolić. Ona się zakochuje ale nie pozwoli sobie na takie traktowanie.
Drugi tom jest tak samo krótki jak pierwszy także bardzo szybko się czyta.

Ten erotyk jest naprawdę słaby. Nawet słabszy niż sławetne 365 dni. Wyłania się jakaś historia skrzywdzenia ale bardzo nieśmiało i żałośnie. Jedyna pozytywna strona to fakt, że książka jest krótka, więc czyta się błyskawicznie. Ale szkoda czasu. W dalszym ciągu nie rozumiem wysokiej noty.

Ten erotyk jest naprawdę słaby. Nawet słabszy niż sławetne 365 dni. Wyłania się jakaś historia skrzywdzenia ale bardzo nieśmiało i żałośnie. Jedyna pozytywna strona to fakt, że książka jest krótka, więc czyta się błyskawicznie. Ale szkoda czasu. W dalszym ciągu nie rozumiem wysokiej noty.

Przewidywalna i przyjemna. Ale bohaterowie irytujący.

Przewidywalna i przyjemna. Ale bohaterowie irytujący.