Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pomnik Cesarzowej Achai - Tom I

Cykl: Pomnik Cesarzowej Achai (tom 1)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,35 (2767 ocen i 187 opinii) Zobacz oceny
10
228
9
303
8
736
7
830
6
448
5
126
4
46
3
29
2
12
1
9
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375746792
liczba stron
688
słowa kluczowe
polska fantastyka, Achaja
język
polski
dodał
Sternik

Pomnik cesarzowej Achai był tak duży, że wyrastał nawet nad okoliczne skały. Kai skrzywiła się patrząc na wykute w kamieniu wyobrażenie dziewczyny sprzed paruset lat. Miała dziwną twarz o wyrazie arogancji i pewności siebie, patrzyła gdzieś w przestrzeń, ponad piaskami pustyni otaczającymi szkołę czarowników. Ciekawe czy naprawdę była taka brzydka, czy to tylko wyobrażenie nieznanego...

Pomnik cesarzowej Achai był tak duży, że wyrastał nawet nad okoliczne skały. Kai skrzywiła się patrząc na wykute w kamieniu wyobrażenie dziewczyny sprzed paruset lat. Miała dziwną twarz o wyrazie arogancji i pewności siebie, patrzyła gdzieś w przestrzeń, ponad piaskami pustyni otaczającymi szkołę czarowników. Ciekawe czy naprawdę była taka brzydka, czy to tylko wyobrażenie nieznanego rzeźbiarza, który uważał, że cesarzowa powinna wyglądać chamsko i butnie? Chwała cesarstwa przede wszystkim, ponad kobiecość? Podobno baba była tak dobra w mieczu, że pokonała samego Viriona. Kai pamiętała to z nudnych wykładów w szkole. Kurza dupa! Wzruszyła ramionami. A kto to był Virion?

 

źródło opisu: http://fabrykaslow.com.pl/zapowiedzi.php?ibook=663&flash=y

źródło okładki: http://fabrykaslow.com.pl/zapowiedzi.php?id=638#searchkk

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5687)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2248

RECENZJA WSPÓLNA DLA DWÓCH PIERWSZYCH CZĘŚCI CYKLU.

"Pomnik cesarzowej jest potężny i wzbudza strach."

Od wydarzeń z "Achai"minęło tysiąc lat. Cesarstwo chyli się ku upadkowi, armia cały czas wykańcza się walcząc z potworami. Tymczasem po drugiej stronie globu, za Górami Pierścienia, polska marynarka wojenna testuje eksperymentalną łódź pod wodną. Jednocześnie z drugiej strony zbliża się wyprawa wojenna z czarownicą Kai na pokładzie.

Tym razem recenzja jest nietypowa, bo dwie części przeczytałam w odstępie tygodnia. Nigdy tak nie robię, ale "Pomnik Cesarzowej Achai" po prostu mnie porwał i znokautował poprzednią serię z cyklu, "Achaję".

"Achaja" posiada specjalne miejsce w moim zimnym serduchu. Przeczytałam ją w czerwcu zeszłego roku i muszę stwierdzić, że to jej zawdzięczam zrycie bani do obecnego stopnia. Taka prawda. To nie jest książka dla czternastolatek wkraczających w swoją przygodę z fantastyką. Ale spodobała mi się ona w pewien perwersyjny sposób. Była to po prostu...

książek: 663
Monika KanapaLiteracka | 2015-07-01
Na półkach: 2015, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 01 lipca 2015

Pełna opinia dostępna na: http://www.my-story.pl/?p=4590

Świat podzielony jest na dwie części Górami Bogów. Biegną dookoła globu po równiku i sięgają stratosfery, czyli na czasy opisywane w książce tak wysoko, że jeszcze nikt nie zdołał ich przebyć. Półkula południowa nie ma pojęcia co znajduje się na północnej i na odwrót.
Po jednej stronie mamy młodą czarownicę, która puszy się z dumy, ponieważ dostała swoją pierwszą poważną misję i młodą żołnierz zmierzającą na wyspę, na której odbędzie szkolenie do walki z potworami.
Po drugiej stronie jest ORP Dragon. Eksperymentalna, naszpikowana nowoczesnymi urządzeniami łódź podwodna polskiej marynarki wojennej próbuje opanować sytuację. Gigantyczny sztorm doprowadził do awarii urządzeń nawigacyjnych i łódź zmierza prosto ku stromym zboczom gór.
Przygoda na dobre rozkręca się momencie, w którym statek podwodny nieodkrytym do tej pory tunelem przedostaje się na drugą stronę gór i zaraz po wynurzeniu napotyka tubylców. Wśród...

książek: 716
Libro | 2016-01-10
Na półkach: Przeczytane, Na wymianę

Spodziewałam się czegoś lepszego .
Ostatnio zrobiłam się jakaś wybredna.
Fabuła kręciła się jak mucha po pokoju,prawie tak samo irytując.
Nie potrafiłam pozowolić tej książce dać się wciągnąć .
Sam styl pisarski też nie był zachwycający .
Postacie na szczęście były trochę bardziej ciekawsze.

książek: 1583
Krzysztof Baliński | 2012-10-17
Na półkach: Przeczytane, Kcnk
Przeczytana: 17 października 2012

Zabierając się za tą książkę zastanawiałem się czy Ziemieńskiemu uda się powrót do fantastycznego świata jaki autor wykreował w trylogii "Achaja". Jak może niektórzy z was drodzy czytelnicy pamiętają recenzowałem, pisząc o książce, że jest rewelacyjna po prostu. Obawy były czy coś co jest tak doskonałe może być równie doskonałe, jeśli dokona się literackiego powrotu do tego świata. Przykład Książki zatytułowanej "Pomnik cesarzowej Achai" udowadnia jednoznacznie, że to jest możliwe. Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy jest, że Ziemiański jest dobrym pisarzem fantastyki. Dzięki naprawdę świetnym literackim pomysłom autora powrót do fantastycznego świata jest udany.

Zacznę od tego, że trzeba wspomnieć jedna rzecz akcja toczy się tysiąc lat później niż pierwsza trylogia o Achai. Sama Achaja się nie pojawia i niby tak powinno być, ale jak nas zapewnił autor kończąc tamtą trylogię, że to nie koniec losów Achai, więc niewykluczone, że i ona się gdzieś pojawi, może niekoniecznie jako...

książek: 677
Karolina | 2012-04-10
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, 2012
Przeczytana: 07 kwietnia 2012

Pamiętam z jaką przyjemnością czytałam o dokonaniach Achai, czytając tomiska o jej przygodach chciałam więcej i więcej. Ale nawet nie wiedziałam, że Pan Ziemiański szykuje kontynuację. Dowiedziawszy się o nowej pozycji czym prędzej nabyłam 'Pomnik cesarzowej Achai', rozłożyłam się wygodnie na kanapie i odpłynęłam.
Zaczęło się tak, jak mogłabym się spodziewać: co prawda od dokonań Achai upłynęło 1000 lat, ale klimat nadal utrzymany. Właściwie jakby te lata w ogóle nie minęły - fakt, powstało cesarstwo, stworzono kult Achai, ale to by było na tyle. Trochę dziwne, że nie zanotowano jakiegoś większego postępu cywilizacyjnego, ale w zasadzie niczego by to nie zmieniło. Chyba.
Pierwszy zgrzyt pojawił się jednak szybko. Za szybko. Polska ukrytą potęgą militarną? Przewodnią siłą technologiczną w kraju za Górami Bogów? Głównym kolonizatorem? Panu Ziemiańskiemu chyba śnią się sny o potędze i tęskno mu do Polski władającej światem, o zasięgu od morza do morza. Do tego teorie...

książek: 423
Adrian F | 2017-04-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 kwietnia 2017

Muszę przyznać, że nieco niechętnie podchodziłem do tej książki. Jednak pozytywnie mnie zaskoczyła. Autor potrafił wspaniale wykreować świat powieści. Czułem pewien niedosyt jeśli chodziło o sytuację polityczną, nic nie zostało wyjaśnione, ani nawet przybliżone w północnym świecie no ale kolejnych części jest całkiem sporo. Niestety, autor nie ustrzegł się podobnego błędu jak w oryginalnej "Achai". Mianowicie żołnierze cesarstwa są strasznie głupie, przez tysiąc lat niewiele zmieniła się ich taktyka walki i podejście do człowieka. Rozumiem, że technologia niewiele się rozwinęła, ale myśl wojskowa powinna pójść sporo do przodu. Prowadzenie operacji, które zakładają 90% strat chyba nie powinno mieć racji bytu. Po drugie zastanawiam się jak w warunkach zerowej higieny kobiety radziły sobie z utrzymaniem się w zdrowiu. Poza tym denerwującym (chociaż istotnym) wątkiem, książkę czytało się bardzo przyjemnie.

książek: 332
deskath | 2013-04-07
Przeczytana: 07 kwietnia 2013

Niby wszystko w porządku, ale czegoś mi zabrakło. Książkę bardzo dobrze się czyta (jak wszystkie Ziemiańskiego), wszystko jest na swoim miejscu, akcja, bohaterowie, humor, ale czuję pewien niedosyt. Mam nadzieję, że drugi tom zaspokoi moje oczekiwania. Polecam wszystkim miłośnikom Achai, bo mimo wszystko jest to bardzo dobra pozycja.

książek: 294
apaindegia | 2016-03-27
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 27 marca 2016

Ziemniański połączył fantastykę z elementami realistycznego świata. Kula ziemska jest podzielona na 2 części- granicą są góry, których żadna ze stron nie może pokonać. Do czasu. Jednej ze stron, tej, która przypomina nasz świat, udaje się pokonać góry i dostają się na drugą stronę. Okazuje się, że tu również istnieje cywilizacja, ale bardziej zacofana, tutaj nie znajdziemy komputera czy telewizora, ale drewniane łodzie napędzane jedynie ludzkimi mięśniami i przede wszystkim magię.
Mamy tutaj 3 przeplatane z sobą wątki- Shen, która jest żołnierzem walczącym z potworami. Postać wykreowana równie dobrze jak inne, ale sposób przedstawienia przyprawia o mdłości. Autor żeby przybliżyć nam bestialstwo i warunki, jakie panowały na wojnie używa słownictwa, którego nie mogłam przetrawić. Nagromadzenie określeń typu "glupia dupo" jest wręcz irytujące.
Mamy też historię Kai- czarownicy, która opuszcza rodzinne strony i wyrusza na wyprawę wotywną oraz żołnierza marynarki-Tomaszewskiego. Ich...

książek: 1657
Alan Węcławik | 2014-03-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 18 marca 2014

Kawałek czasu minął odkąd skończyłem czytać 3 tom Achaii i zacząłem czytać pomnik. Myślę, że jak każdy zastanawiałem się jak będzie wyglądał świat w tym uniwersum w nowej serii. Z czystym sumieniem muszę stwierdzić, że wypadł nadzwyczajnie dobrze;) Jak najbardziej występują elementy zawarte w poprzedniej trylogii i trzymają wszystko we w miare jednolitej fabule. Pojawiają się nowe elementy świata przedstawionego czyli tzw Cisi Bracia zza gór, o dziwo są to nasi rodacy, a sama Polska przedstawiona jest jako militarna potega nawet w świetle swiatowego kryzysu. Nie dziwi mnie sam fakt, że autor do książki fantasy dokooptował świat realny, bo przecież pojawiają się nazwy państw takie jak: Wielka Brytania, Rosja, Niemcy, ile dziwi mnie brak uzupełnienia samej wizji. Góry bogów okalają ziemię na wysokości równika, i teraz może to znaczyć, że cześć Afryki, Australia i Oceania, Ameryka Płd oraz Antarktyda nie istnieją albo są skomasowane na południowej pólkuli, taki może mało istotny...

książek: 6429
Kaga | 2014-01-09
Przeczytana: 09 stycznia 2014

Napierdalanie, kurwienie, chędożenie, przełamane przez militaryzm, który kompletnie nie jest na miejscu. Cud, ze seksizmu wcześniejszych części nie było, tych skórzanych, ledwie zasłaniających tyłki spódniczek i OBOWIĄZKOWO żadnej bielizny pod spodem.
Ta książka jest... zła. Po prostu. Nic więcej nie napiszę. Dziwię się zachwytom i podziwom, pianiu wręcz i kurantom nad tym tomiszczem, pozbawionym wszystkiego, z logiką na czele (w ogóle, skąd, cholera jasna, Polska tu!? Jakiś cholerny kryptopatryjotyzm się obudził w aŁtoreczku, czy kie licho?). Postacie znów papierowe, fabuła naciągana na siłę, która z "bosh, kurwa, napierdalać już nie mogę" zamienia się za zdanie w "napierdalam kurwa aż kurwa miło kurwa" - i bynajmniej, to nie są słowa wzięte z kosmosu, ale niemal żywcem z kart tego schabowczaka serwowanego chyba w restauracjach Gesslerowej...
Ogólnie? Źle. Bardzo źle. Tragicznie.
Zmierzch i tym podobne okolice? Jeszcze nie. Bo brakuje tu tylko ciotowatego, świecącego jak...

zobacz kolejne z 5677 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Znamy nominacje do Nagrody im. Janusza A. Zajdla

Wczoraj, w warszawskiej Klubokawiarni Grawitacja, uroczyście ogłoszono listę utworów nominowanych do Nagrody Literackiej im. Janusza A. Zajdla, przyznawanej przez czytelników twórcom polskiej fantastyki. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd