Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pomnik Cesarzowej Achai - Tom I

Cykl: Pomnik Cesarzowej Achai (tom 1)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,36 (2619 ocen i 177 opinii) Zobacz oceny
10
220
9
290
8
692
7
781
6
432
5
119
4
44
3
23
2
10
1
8
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375746792
liczba stron
688
słowa kluczowe
polska fantastyka, Achaja
język
polski
dodał
Sternik

Pomnik cesarzowej Achai był tak duży, że wyrastał nawet nad okoliczne skały. Kai skrzywiła się patrząc na wykute w kamieniu wyobrażenie dziewczyny sprzed paruset lat. Miała dziwną twarz o wyrazie arogancji i pewności siebie, patrzyła gdzieś w przestrzeń, ponad piaskami pustyni otaczającymi szkołę czarowników. Ciekawe czy naprawdę była taka brzydka, czy to tylko wyobrażenie nieznanego...

Pomnik cesarzowej Achai był tak duży, że wyrastał nawet nad okoliczne skały. Kai skrzywiła się patrząc na wykute w kamieniu wyobrażenie dziewczyny sprzed paruset lat. Miała dziwną twarz o wyrazie arogancji i pewności siebie, patrzyła gdzieś w przestrzeń, ponad piaskami pustyni otaczającymi szkołę czarowników. Ciekawe czy naprawdę była taka brzydka, czy to tylko wyobrażenie nieznanego rzeźbiarza, który uważał, że cesarzowa powinna wyglądać chamsko i butnie? Chwała cesarstwa przede wszystkim, ponad kobiecość? Podobno baba była tak dobra w mieczu, że pokonała samego Viriona. Kai pamiętała to z nudnych wykładów w szkole. Kurza dupa! Wzruszyła ramionami. A kto to był Virion?

 

źródło opisu: http://fabrykaslow.com.pl/zapowiedzi.php?ibook=663&flash=y

źródło okładki: http://fabrykaslow.com.pl/zapowiedzi.php?id=638#searchkk

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5397)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2028

RECENZJA WSPÓLNA DLA DWÓCH PIERWSZYCH CZĘŚCI CYKLU.

"Pomnik cesarzowej jest potężny i wzbudza strach."

Od wydarzeń z "Achai"minęło tysiąc lat. Cesarstwo chyli się ku upadkowi, armia cały czas wykańcza się walcząc z potworami. Tymczasem po drugiej stronie globu, za Górami Pierścienia, polska marynarka wojenna testuje eksperymentalną łódź pod wodną. Jednocześnie z drugiej strony zbliża się wyprawa wojenna z czarownicą Kai na pokładzie.

Tym razem recenzja jest nietypowa, bo dwie części przeczytałam w odstępie tygodnia. Nigdy tak nie robię, ale "Pomnik Cesarzowej Achai" po prostu mnie porwał i znokautował poprzednią serię z cyklu, "Achaję".

"Achaja" posiada specjalne miejsce w moim zimnym serduchu. Przeczytałam ją w czerwcu zeszłego roku i muszę stwierdzić, że to jej zawdzięczam zrycie bani do obecnego stopnia. Taka prawda. To nie jest książka dla czternastolatek wkraczających w swoją przygodę z fantastyką. Ale spodobała mi się ona w pewien perwersyjny sposób. Była to po prostu...

książek: 644
Monika KanapaLiteracka | 2015-07-01
Na półkach: 2015, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 01 lipca 2015

Pełna opinia dostępna na: http://www.my-story.pl/?p=4590

Świat podzielony jest na dwie części Górami Bogów. Biegną dookoła globu po równiku i sięgają stratosfery, czyli na czasy opisywane w książce tak wysoko, że jeszcze nikt nie zdołał ich przebyć. Półkula południowa nie ma pojęcia co znajduje się na północnej i na odwrót.
Po jednej stronie mamy młodą czarownicę, która puszy się z dumy, ponieważ dostała swoją pierwszą poważną misję i młodą żołnierz zmierzającą na wyspę, na której odbędzie szkolenie do walki z potworami.
Po drugiej stronie jest ORP Dragon. Eksperymentalna, naszpikowana nowoczesnymi urządzeniami łódź podwodna polskiej marynarki wojennej próbuje opanować sytuację. Gigantyczny sztorm doprowadził do awarii urządzeń nawigacyjnych i łódź zmierza prosto ku stromym zboczom gór.
Przygoda na dobre rozkręca się momencie, w którym statek podwodny nieodkrytym do tej pory tunelem przedostaje się na drugą stronę gór i zaraz po wynurzeniu napotyka tubylców. Wśród...

książek: 661
Libro | 2016-01-10
Na półkach: Przeczytane, Na wymianę

Spodziewałam się czegoś lepszego .
Ostatnio zrobiłam się jakaś wybredna.
Fabuła kręciła się jak mucha po pokoju,prawie tak samo irytując.
Nie potrafiłam pozowolić tej książce dać się wciągnąć .
Sam styl pisarski też nie był zachwycający .
Postacie na szczęście były trochę bardziej ciekawsze.

książek: 1550
Krzysztof Baliński | 2012-10-17
Na półkach: Przeczytane, Kcnk
Przeczytana: 17 października 2012

Zabierając się za tą książkę zastanawiałem się czy Ziemieńskiemu uda się powrót do fantastycznego świata jaki autor wykreował w trylogii "Achaja". Jak może niektórzy z was drodzy czytelnicy pamiętają recenzowałem, pisząc o książce, że jest rewelacyjna po prostu. Obawy były czy coś co jest tak doskonałe może być równie doskonałe, jeśli dokona się literackiego powrotu do tego świata. Przykład Książki zatytułowanej "Pomnik cesarzowej Achai" udowadnia jednoznacznie, że to jest możliwe. Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy jest, że Ziemiański jest dobrym pisarzem fantastyki. Dzięki naprawdę świetnym literackim pomysłom autora powrót do fantastycznego świata jest udany.

Zacznę od tego, że trzeba wspomnieć jedna rzecz akcja toczy się tysiąc lat później niż pierwsza trylogia o Achai. Sama Achaja się nie pojawia i niby tak powinno być, ale jak nas zapewnił autor kończąc tamtą trylogię, że to nie koniec losów Achai, więc niewykluczone, że i ona się gdzieś pojawi, może niekoniecznie jako...

książek: 661
Karolina | 2012-04-10
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, 2012
Przeczytana: 07 kwietnia 2012

Pamiętam z jaką przyjemnością czytałam o dokonaniach Achai, czytając tomiska o jej przygodach chciałam więcej i więcej. Ale nawet nie wiedziałam, że Pan Ziemiański szykuje kontynuację. Dowiedziawszy się o nowej pozycji czym prędzej nabyłam 'Pomnik cesarzowej Achai', rozłożyłam się wygodnie na kanapie i odpłynęłam.
Zaczęło się tak, jak mogłabym się spodziewać: co prawda od dokonań Achai upłynęło 1000 lat, ale klimat nadal utrzymany. Właściwie jakby te lata w ogóle nie minęły - fakt, powstało cesarstwo, stworzono kult Achai, ale to by było na tyle. Trochę dziwne, że nie zanotowano jakiegoś większego postępu cywilizacyjnego, ale w zasadzie niczego by to nie zmieniło. Chyba.
Pierwszy zgrzyt pojawił się jednak szybko. Za szybko. Polska ukrytą potęgą militarną? Przewodnią siłą technologiczną w kraju za Górami Bogów? Głównym kolonizatorem? Panu Ziemiańskiemu chyba śnią się sny o potędze i tęskno mu do Polski władającej światem, o zasięgu od morza do morza. Do tego teorie...

książek: 291
apaindegia | 2016-03-27
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 27 marca 2016

Ziemniański połączył fantastykę z elementami realistycznego świata. Kula ziemska jest podzielona na 2 części- granicą są góry, których żadna ze stron nie może pokonać. Do czasu. Jednej ze stron, tej, która przypomina nasz świat, udaje się pokonać góry i dostają się na drugą stronę. Okazuje się, że tu również istnieje cywilizacja, ale bardziej zacofana, tutaj nie znajdziemy komputera czy telewizora, ale drewniane łodzie napędzane jedynie ludzkimi mięśniami i przede wszystkim magię.
Mamy tutaj 3 przeplatane z sobą wątki- Shen, która jest żołnierzem walczącym z potworami. Postać wykreowana równie dobrze jak inne, ale sposób przedstawienia przyprawia o mdłości. Autor żeby przybliżyć nam bestialstwo i warunki, jakie panowały na wojnie używa słownictwa, którego nie mogłam przetrawić. Nagromadzenie określeń typu "glupia dupo" jest wręcz irytujące.
Mamy też historię Kai- czarownicy, która opuszcza rodzinne strony i wyrusza na wyprawę wotywną oraz żołnierza marynarki-Tomaszewskiego. Ich...

książek: 318
deskath | 2013-04-07
Przeczytana: 07 kwietnia 2013

Niby wszystko w porządku, ale czegoś mi zabrakło. Książkę bardzo dobrze się czyta (jak wszystkie Ziemiańskiego), wszystko jest na swoim miejscu, akcja, bohaterowie, humor, ale czuję pewien niedosyt. Mam nadzieję, że drugi tom zaspokoi moje oczekiwania. Polecam wszystkim miłośnikom Achai, bo mimo wszystko jest to bardzo dobra pozycja.

książek: 1653
Alan Węcławik | 2014-03-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 18 marca 2014

Kawałek czasu minął odkąd skończyłem czytać 3 tom Achaii i zacząłem czytać pomnik. Myślę, że jak każdy zastanawiałem się jak będzie wyglądał świat w tym uniwersum w nowej serii. Z czystym sumieniem muszę stwierdzić, że wypadł nadzwyczajnie dobrze;) Jak najbardziej występują elementy zawarte w poprzedniej trylogii i trzymają wszystko we w miare jednolitej fabule. Pojawiają się nowe elementy świata przedstawionego czyli tzw Cisi Bracia zza gór, o dziwo są to nasi rodacy, a sama Polska przedstawiona jest jako militarna potega nawet w świetle swiatowego kryzysu. Nie dziwi mnie sam fakt, że autor do książki fantasy dokooptował świat realny, bo przecież pojawiają się nazwy państw takie jak: Wielka Brytania, Rosja, Niemcy, ile dziwi mnie brak uzupełnienia samej wizji. Góry bogów okalają ziemię na wysokości równika, i teraz może to znaczyć, że cześć Afryki, Australia i Oceania, Ameryka Płd oraz Antarktyda nie istnieją albo są skomasowane na południowej pólkuli, taki może mało istotny...

książek: 6373
Kaga | 2014-01-09
Przeczytana: 09 stycznia 2014

Napierdalanie, kurwienie, chędożenie, przełamane przez militaryzm, który kompletnie nie jest na miejscu. Cud, ze seksizmu wcześniejszych części nie było, tych skórzanych, ledwie zasłaniających tyłki spódniczek i OBOWIĄZKOWO żadnej bielizny pod spodem.
Ta książka jest... zła. Po prostu. Nic więcej nie napiszę. Dziwię się zachwytom i podziwom, pianiu wręcz i kurantom nad tym tomiszczem, pozbawionym wszystkiego, z logiką na czele (w ogóle, skąd, cholera jasna, Polska tu!? Jakiś cholerny kryptopatryjotyzm się obudził w aŁtoreczku, czy kie licho?). Postacie znów papierowe, fabuła naciągana na siłę, która z "bosh, kurwa, napierdalać już nie mogę" zamienia się za zdanie w "napierdalam kurwa aż kurwa miło kurwa" - i bynajmniej, to nie są słowa wzięte z kosmosu, ale niemal żywcem z kart tego schabowczaka serwowanego chyba w restauracjach Gesslerowej...
Ogólnie? Źle. Bardzo źle. Tragicznie.
Zmierzch i tym podobne okolice? Jeszcze nie. Bo brakuje tu tylko ciotowatego, świecącego jak...

książek: 254
Northman | 2014-04-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 11 czerwca 2012

Bałem się powrotu Andrzeja Ziemiańskiego do historii rozpoczętej w "Achai". Historia ta tworzyła bardzo zgrabną całość i, pomimo że zostawiała wiele pytań bez odpowiedzi, to wydawało się że tak zostanie, bo wyglądało to na papierze po prostu dobrze. Pan Andrzej zabrał mnie jednak z powrotem do swojego świata. Czytając pierwsze strony z przerażeniem zacząłem myśleć, że trzymana przez mnie książka jest strasznym nieporozumieniem. Po kolejnych kilkudziesięciu typowałem dwie możliwości: albo to będzie kompletna klapa, albo dzieło z rodzaju genialnych. Okazało się, że książka nie jest po przeczytaniu ani jednym, ani drugim. Choć "Pomnikowi Cesarzowej Achai" jest zdecydowanie bliżej do dzieła genialnego niż do kompletnej klapy. Powrót do świata Achai można podsumować w sposób następujący: jest rewelacyjny. Cięty humor ten sam co zawsze, głupota ludzka i zacofanie wyśmiane że aż miło. Intryga - trzeba to powiedzieć - dużo bardziej zawiła niż w "Achai", ale obiecująca po sobie...

zobacz kolejne z 5387 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Znamy nominacje do Nagrody im. Janusza A. Zajdla

Wczoraj, w warszawskiej Klubokawiarni Grawitacja, uroczyście ogłoszono listę utworów nominowanych do Nagrody Literackiej im. Janusza A. Zajdla, przyznawanej przez czytelników twórcom polskiej fantastyki. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd