Lewa strona życia

Sam sposób poruszenia problemu pomijania jednostronnego jest naprawdę dobry, ale wstęp tej książki tak bardzo się dłuży, że ponad 100 stron czekamy na rozpoczęcie właściwego wątku. Podoba mi się ujęcie przywracania sprawności po wypadku Sary, a także na ogromny plus działa ukazanie zachowań dziecka z ADHD i osoby chorej na depresję, więc zachęcam was do przeczytania, bo jest wartościowa, ale nie zniechęcajcie się na wstępie.

Sam sposób poruszenia problemu pomijania jednostronnego jest naprawdę dobry, ale wstęp tej książki tak bardzo się dłuży, że ponad 100 stron czekamy na rozpoczęcie właściwego wątku. Podoba mi się ujęcie przywracania sprawności po wypadku Sary, a także na ogromny plus działa ukazanie zachowań dziecka z ADHD i osoby chorej na depresję, więc zachęcam was do przeczytania, bo...

Zdecydowanie jedna z najlepszych,kiedykolwiek przeczytanych przeze mnie książek .
Dla mnie to totalne arcydzieło .
Historia absolutnie nieprawdopodobna.
Treść spójna,bardzo ciekawa .
Bardzo,bardzo polecam
Ps Opinię dałam dziś ,jednak książkę przeczytałam 8-9 lat temu ..doskonale pamiętam autora ,tytuł ,treść i emocje towarzyszące czytaniu .Myślę,że to konkretna rekomendacja .Książki jest po prostu nie zapomina .

Zdecydowanie jedna z najlepszych,kiedykolwiek przeczytanych przeze mnie książek .
Dla mnie to totalne arcydzieło .
Historia absolutnie nieprawdopodobna.
Treść spójna,bardzo ciekawa .
Bardzo,bardzo polecam
Ps Opinię dałam dziś ,jednak książkę przeczytałam 8-9 lat temu ..doskonale pamiętam autora ,tytuł ,treść i emocje towarzyszące czytaniu .Myślę,że to konkretna rekomendacja...

Lubię książki Lisy Genovy. Kropka. Na żadnej się nie zawiodłam. Ta pozycja jest o spokojniejszej narracji, dużo obyczajówki rodzinnej na początku, a potem rozkręca się i opowiada o trudnej rehabilitacji bohaterki po wypadku, która pozostała z uszkodzeniem neurologicznym uniemożliwiającym jej zachowanie pełnej sprawności.
Książki autorki przypominają mi, że żadne pieniądze nie są warte czasu, jaki możemy przeznaczyć na budowę relacji z bliskimi i nie warto za nimi gonić, bo w pogoni możemy dużo stracić. Wiem, oklepany frazes, ale tego właśnie żałujemy na końcu, braku czasu na przyjemność bycia razem, naprawy wątłych relacji, spełniania siebie, czy chwili zadumy nad otaczającą przyrodą.
Ta historia może i jest trochę przesłodzona, bo bohaterce z nieba spada rozwiązanie problemów w momencie, kiedy najbardziej tego potrzebowała i wszystko się bajecznie ułożyło. W życiu realnym osób z niepełnosprawnością tak różowo zapewne nie jest. Mimo to, serce rośnie jak się czyta. Wspaniała.

Lubię książki Lisy Genovy. Kropka. Na żadnej się nie zawiodłam. Ta pozycja jest o spokojniejszej narracji, dużo obyczajówki rodzinnej na początku, a potem rozkręca się i opowiada o trudnej rehabilitacji bohaterki po wypadku, która pozostała z uszkodzeniem neurologicznym uniemożliwiającym jej zachowanie pełnej sprawności.
Książki autorki przypominają mi, że żadne pieniądze...

Lewa strona życia, choć nie podobała mi się tak bardzo jak “Motyl”, najsłynniejsza książka autorki (polecam ekranizację Still Alice z cudowną Julianne Moore),to jednak jest warta uwagi. Pokazuje, jak bardzo pędzimy przez życie, chcąc osiągać sukcesy na każdym szczeblu, nie przyjmując żadnych porażek. Jak bardzo chcemy być najlepsi, aż do momentu, kiedy zostajemy zmuszeni do zatrzymania się. Być może dla kogoś będzie to frustrujące, ale może podobnie jak głównej bohaterce pokaże, że jest inna strona, inna rzeczywistość.

Lewa strona życia, choć nie podobała mi się tak bardzo jak “Motyl”, najsłynniejsza książka autorki (polecam ekranizację Still Alice z cudowną Julianne Moore),to jednak jest warta uwagi. Pokazuje, jak bardzo pędzimy przez życie, chcąc osiągać sukcesy na każdym szczeblu, nie przyjmując żadnych porażek. Jak bardzo chcemy być najlepsi, aż do momentu, kiedy zostajemy zmuszeni...

Książka pozwala na zamyślenie się nad własnym życiem i uczy jak docenić to co mamy i to w jaki sposób postrzegamy świat.
Główna bohaterka stara się dzielić swój czas miedzy rodziną a pracą, co bardzo dobrze zostało nakreślone e pierwszej jej części. Czytając miałam wrażenie, że biegnę jak i ona, nie widzę nic poza lista obowiązków, tabelami, spotkaniami biznesowymi.
Jedno zdarzenie sprawia, że musi wyhamować, bardzo gwałtownie...
Czy to zmienia jej życie?
Na pewno tak, a moim zdaniem ...na lepsze.

Książka pozwala na zamyślenie się nad własnym życiem i uczy jak docenić to co mamy i to w jaki sposób postrzegamy świat.
Główna bohaterka stara się dzielić swój czas miedzy rodziną a pracą, co bardzo dobrze zostało nakreślone e pierwszej jej części. Czytając miałam wrażenie, że biegnę jak i ona, nie widzę nic poza lista obowiązków, tabelami, spotkaniami biznesowymi.
Jedno...

Przeczytałam jednym tchem. Wzruszająca, ciepła, zabawna. Trochę o rodzinie, trochę o relacjach, trochę o pracy, z tragedią w tle. Książka, po którą sięgnęłabym ponownie i którą z czystym sercem poleciłabym. Wszystko w tej książce mi się podobało. Już nie mogę się doczekać kolejnych pozycji tej autorki. Czytałam ją powoli, żeby nie skończyła się zbyt szybko. Moje nowe odkrycie. Super.

Przeczytałam jednym tchem. Wzruszająca, ciepła, zabawna. Trochę o rodzinie, trochę o relacjach, trochę o pracy, z tragedią w tle. Książka, po którą sięgnęłabym ponownie i którą z czystym sercem poleciłabym. Wszystko w tej książce mi się podobało. Już nie mogę się doczekać kolejnych pozycji tej autorki. Czytałam ją powoli, żeby nie skończyła się zbyt szybko. Moje nowe...

Przepiękna, przepełniona czułością opowieść. Mimo strat w wielu aspektach życia, Sara, główna bohaterka, nie traci optymizmu ani nadziei na odnalezienie siebie. "Mniej pieniędzy, więcej czasu". Myśl warta zastanowienia. Może wysiąść z tego pędzącego pociągu zwanego codziennością?
Gorąco polecam!

Przepiękna, przepełniona czułością opowieść. Mimo strat w wielu aspektach życia, Sara, główna bohaterka, nie traci optymizmu ani nadziei na odnalezienie siebie. "Mniej pieniędzy, więcej czasu". Myśl warta zastanowienia. Może wysiąść z tego pędzącego pociągu zwanego codziennością?
Gorąco polecam!

Sarah jest kobietą sukcesu. Ma mnóstwo obowiązków, ale wszystko udaje jej się pogodzić. Jednak wystarczy jedna chwila, aby jej życie zmieniło się o 180 stopni. Jeden wypadek, który sprawi, że już nigdy nie będzie jak wcześniej.

Autorka przybliża nam zespół pomijania stronnego, schorzenie, które sprawia, że jakaś połowa przestaje dla nas istnieć. W przypadku Sarah była to lewa strona. Nie widziała jej, nie wiedziała gdzie jest ani jak poruszyć lewą ręką.

Autorka dobrze wie o czym pisze, bo jest neurolożką, co naprawdę czuć w książce. Jednak nie jesteśmy zawalani terminami medycznymi, więc jest ona przystępna dla każdego.

Książka jest rewelacyjna i niesamowicie interesująca. Myślę, że mało osób ma świadomość, że takie schorzenie istnieje. Ja nie miałam, a każdą kolejną stronę pochłaniałam jeszcze szybciej nie mogąc uwierzyć jak jedna sytuacja może zniszczyć całe nasze życie. To straszne, że mózg może się tak po prostu wyłączyć i uniemożliwić nam codzienne funkcjonowanie. Możemy pomyśleć, że jak jesteśmy prawo ręczni to nie potrzebna nam lewa strona. Ja po przeczytaniu książki zrozumiałam, że obie są niesamowicie ważne do samodzielnego funkcjonowania. Dla Sarah każdy dzień to była walka w zasadzie z samą sobą - swoim mózgiem i ciałem.

Czuję, że sięgnę po następne dzieła autorki, bo jestem zachwycona stylem jak i tematyką książek!

⭐⭐⭐⭐⭐ /5

Sarah jest kobietą sukcesu. Ma mnóstwo obowiązków, ale wszystko udaje jej się pogodzić. Jednak wystarczy jedna chwila, aby jej życie zmieniło się o 180 stopni. Jeden wypadek, który sprawi, że już nigdy nie będzie jak wcześniej.

Autorka przybliża nam zespół pomijania stronnego, schorzenie, które sprawia, że jakaś połowa przestaje dla nas istnieć. W przypadku Sarah była to...

"Lewa strona życia" - to powieść napisana przez neurobiolożkę, a jej tematem jest jedno z najbardziej niewyobrażalnych uszkodzeń pracy mózgu, o jakich słyszałam - zespół pomijania stronnego.
Główna bohaterka, Sarah, to kobieta sukcesu - matka trójki dzieci, zabiegana i zapracowana, osoba na wysokim stanowisku i zarabiająca wysokie kwoty (podobnie zresztą, jak jej mąż). Czytając o jej życiu na początku książki, momentami trochę się z nią utożsamiałam i w pełni rozumiałam (kiedy mowa była o tym, że nie wyobrażała sobie rezygnować z pracy zawodowej po to, aby siedzieć w domu z dziećmi),czasem trochę czułam pewną przewagę ("hej, jak mogłaś z takim trybem życia zdecydować się aż na trójkę dzieci?? przecież to nie do ogarnięcia, ja też bym nie dała rady, ale dlatego właśnie nie mam tylu dzieci"),a czasem byłam oburzona jej brakiem właściwego ułożenia priorytetów, właśnie w tych momentach, kiedy opisany był jej styl jazdy samochodem, podczas której dzieliła uwagę między drogę, a telefon i pracę, a w dodatku nie oszczędzała pedału gazu. Polubiłam ją w sumie, bo chociaż pod wieloma względami była kompletnie inna ode mnie, jednak pod pewnymi - podobna. To, co się jej przytrafiło, było w jakiś sposób konsekwencją jej stylu życia, a w sposób bardziej bezpośredni - konsekwencją braku ostrożności i przedkładania rzeczy mniej ważnych nad ważniejsze. Omal nie zginęła w poważnym wypadku, którego efektem był uraz mózgu. Po odzyskaniu przytomności, nie od razu zorientowała się, że coś jest nie tak. Cechą charakterystyczną zespołu pomijania stronnego jest to, że chory sam z siebie nie zauważa, że coś się nie zgadza, choć wydawałoby się, że tego się nie da nie zauważyć. A konkretnie chodziło o to, że Sarah przestała w ogóle dostrzegać lewą stronę. Wszystkiego.
Jeśli chcecie dowiedzieć się, jak wygląda życie, rehabilitacja i sposób postrzegania osoby z tym przedziwnym urazem, zachęcam do przeczytania tej powieści. Fabuła nie jest tu wcale jakoś bardzo mocno rozbudowana, a mimo to ta prosta historia niesamowicie przykuwa uwagę, zwłaszcza jeśli interesujecie się trochę takimi rzeczami.

"Lewa strona życia" - to powieść napisana przez neurobiolożkę, a jej tematem jest jedno z najbardziej niewyobrażalnych uszkodzeń pracy mózgu, o jakich słyszałam - zespół pomijania stronnego.
Główna bohaterka, Sarah, to kobieta sukcesu - matka trójki dzieci, zabiegana i zapracowana, osoba na wysokim stanowisku i zarabiająca wysokie kwoty (podobnie zresztą, jak jej mąż)....

Sięgnęłam po kolejną książkę tej autorki ponieważ Motyl absolutnie mnie zachwycił. Bez wahania oceniłam ją na 10 . Tutaj niestety lekkie rozczarowanie . Książka ma ciekawy temat . Kolejny raz dowiadujemy się o chorobie z punktu widzenia pacjenta. Pisana jest prostym , zrozumiałym językiem z dawką humoru . Nie jest jednak za bardzo wciągająca . Momentami nawet czytałam pobieżnie byle by dalej przebrnąć. Koniec na plus. Skłania do refleksji nad tym co naprawdę w życiu ważne.

Sięgnęłam po kolejną książkę tej autorki ponieważ Motyl absolutnie mnie zachwycił. Bez wahania oceniłam ją na 10 . Tutaj niestety lekkie rozczarowanie . Książka ma ciekawy temat . Kolejny raz dowiadujemy się o chorobie z punktu widzenia pacjenta. Pisana jest prostym , zrozumiałym językiem z dawką humoru . Nie jest jednak za bardzo wciągająca . Momentami nawet czytałam...