Jak zostać pisarzem. Pierwszy polski podręcznik dla autorów

Każdy z nas z pewnością choć raz zastanawiał się jak zostać pisarzem, albo kim są ci tajemniczy ludzie, którzy tworzą książki. Niejeden będąc nastolatkiem pisał pamiętniki lub wiersze, czasem do szuflady, a czasem dla kolegów. Ja zaczęłam od wierszy, gdy miałam dziesięć lat, potem były pamiętniki, a teraz są opowiadania i książki, póki co dla znajomych i bliskich. Czas pokaże, czy będzie z tego coś więcej.
Właśnie dlatego, że sama piszę i podchodzę to tego bardzo poważnie, pozycja „Jak zostać pisarzem” wydana przez Bukowy Las wydała mi się niezwykle ciekawa i kusząca. Bo czy jedna książka może uczynić z kogoś pisarza? Z tym pytaniem zasiadłam do lektury.

Zacznijmy od powierzchni. Po raz kolejny przekonałam się, że Bukowy Las pięknie wydaje książki. Projekt i sposób wykonania okładki, trwałość książki, papier – wszystko to składa się na całość, którą przyjemnie trzyma się w dłoniach, chłonie się jej zapach, a to sprawia, że czytania jest jeszcze większą ucztą.

„Jak zostać pisarzem” jest pracą zbiorową, pracowali nad nią tacy ludzie jak Andrzej Zawada, Urszula Glensk, Karol Maliszewski, Leszek Pułka i Paweł Urbaniak. I dobrze, że jest to owoc, nad którym pracowała grupa, bo takie zagadnienia, jak pisarstwo nie mogą być omawiane w pojedynkę.
Książka ta jest pierwszym polskim podręcznikiem dla pisarzy. Zaczyna szkolić czytelnika od filozoficznego pytania: praca czy natchnienie? Jedni twierdzą, że wystarczy 1% talentu i 99% pracy, by pisać. Inni, że z tym trzeba się urodzić. A cóż robią autorzy książki? Rzecz najmądrzejszą – opowiadają czytelnikowi o tym, jak inni słynni pisarze zostali tymi, kim są dziś. Powołując się na doświadczenie wielkich ludzi, pokazują prawdę o tym zawodzie, a każdy młody pisarz może dzięki temu odnaleźć na stronach „Jak zostać pisarzem” swojego mentora.
Bowiem prawda jest taka, iż pisarstwo to absolutnie subiektywna sprawa – kwintesencja danego człowieka. Jednak także i wypadkowa jego doświadczenia, środowiska, ludzi, których spotyka, oraz czasów, w których mieszka. Nie wolno zamykać się pod kloszem pt. „jestem pisarzem i sam wiem, co dobre”. Pisarz oraz ten, kto pisarzem zostać pragnie, powinien zawsze słuchać wszelkich rad i opinii (a zatem pozycja przeze mnie recenzowana jest jak najmilej widziana w rękach przyszłego twórcy bestsellerów), a następnie przepuszczać je przez własny filtr swojego zdania.

W tej książce znajdziecie także całą masę praktycznych rad i przykładów. Przeczytacie o tym, czym jest fabuła i z czym ją się je, dowiecie się o czasie powieści, przestrzeni, narracji, stylu, kreowaniu bohaterów i tworzeniu dialogów. A także o pracy z redaktorem, o tym, co należy zrobić, jak już się książkę napisze, o prawach autorskich (bo swoje prawa trzeba znać!) i o zawodzie copywritera.
Przede wszystkim jednak przekonacie się, jak ciężką pracą jest pisanie. Choć gdyby wziąć pod uwagę pracę wszystkich organów człowieka odpowiedzialnych za oddychanie, także uznalibyśmy to za ciężką i strasznie skomplikowaną czynność. A z pisaniem jest jak z oddychaniem – by żyć, po prostu musisz to robić.

„Jak zostać pisarzem” to znakomity zbiór rad i informacji. Nie tylko dla tych, którzy piszą, bądź chcą pisać. Ale i dla tych, którzy po prostu chcą się dowiedzieć o słynnych mistrzach pióra i o zasadach rządzących powieścią. A zatem polecam tę książkę każdemu. Czas, który przy niej spędziłam, uważam za cudowny, wchłonęłam w siebie całą masę wiedzy. Takie właśnie książki powinno się wydawać – książki, które uczą, napełniają nas i motywują do działania.

Nie pytajcie: jak zostać pisarzem? Pisarzem zostaje się pisząc. A może pisarzem się rodzi? Lub zostaje się nim, gdy na półkach księgarni pojawia się pozycja z waszym nazwiskiem… Różne są drogi do zostania mistrzem pióra. A zatem nie pytajcie. Po prostu bądźcie sobą i oddychajcie.

Jak zostać pisarzem to pierwszy polski podręcznik dla autorów. Na całym świecie już od lat wydawane są książki mające na celu przybliżyć podstawową wiedzę dotyczącą sztuki pisania, co więcej jest wiele szkół, na których studenci mogą zgłębiać tajniki pisarstwa. W Polsce dziedzina creative writting dopiero nabiera wiatru w żagle, pytanie brzmi czy da się nauczyć tej jakże wymagającej sztuki ?

Zgadzam się ze stwierdzeniem, że pisanie jest sztuką,a nie rzemiosłem, dlatego jeżeli osoba, która sięga po tę książkę spodziewa się, że po przeczytaniu jej przeczytaniu z marszu zostanie autorem bestsellerów , to od razu powiem szkoda pieniędzy i czasu. Natomiast możliwym jest, a nawet prawdopodobnym jest, że warsztat pisarski osoby posiadającej chęci, zdolności i predyspozycje po przeczytaniu Jak zostać pisarzem wkroczy na wyższy poziom.

Osobie mającej aspiracje do bycia pisarzem pozostaje śledzić najlepszych w tej dziedzinie i od nich się uczuć. Niestety większość takich osób jest nieosiągalna i rzadko chce brać pod swoje skrzydła jeszcze nieopierzonego literata. W książce wydanej przez Wydawnictwo Bukowy Las mamy okazję, chodź pośrednio uczyć się od najlepszych. Rąbka swojej wiedzy uchylili dr Urszula Glensk, dr Marcin Hamkało, dr hab Leszek Pułka, dr Paweł Urbaniak i prof.dr hab. Andrzej Zawada. Są to osoby, które w dziedzinach literaturoznawstwa, krytyki i publicystyki zasłynęły wybitnymi osiągnięciami,a teraz zechciały podzielić się swoim doświadczaniem.

Dużym plusem tego poradnika prócz oczywistych walorów treściowych jest jego jasność i czytelność. Całość składa się z XVII rozdziałów, każdy z nich zawiera klarownie zatytułowane rozdziały, tak że czytelnik nie musi się zastanawiać co autor miał na myśli pisząc dany rozdział, ani do czego zmierza dana myśl. Jest to tym ważniejsze, że książki nie trzeba czytać od razu w całości. Oczywiście rozdziały dotyczące budowania fabuły, czasu i przestrzeni są podstawą, jednak są i takie, które można czytać w międzyczasie np. rozdziały dotyczące pracy z redaktorem czy prawa autorskiego. W książce znajdziemy także bardzo dużo ćwiczeń , dzięki czemu po przeczytaniu konkretnego rozdziału, można wykorzystać wiedzę teoretyczną w praktyce.

Z mojej perspektywy książka zawiera bardzo wiele przydatnych informacji i bez wahania mogę nazwać ją kompleksowym kompendium wiedzy dla osoby zaczynającej przygodę z pisaniem. Mi jako osobie siedzącej po drugiej stronie, czyli takiej, do której trafia gotowy produkt, ta książka pozwoliła chodź przez chwilę pochodzić w butach autora, a nie czytelnika.

Gorąco polecam.

Jakiś czas temu brałam udział w niezwykle ciekawym kursie kreatywnego pisania. Prowadząca, Barbara Piórkowska, wbiła mi do głowy fajną rzecz: pisz o tym, co wokół Ciebie, pisz o tym, jak czujesz, pisz o tym, co znasz. No to piszę - o książkach. I sprawia mi to niemałą frajdę. Po lekturze "Jak zostać pisarzem" utwierdziłam się w przekonaniu, że napisanie książki to ciężka praca. Bardzo ciężka!


"Jak zostać pisarzem" to podręcznik, który z powodzeniem można by wykorzystać na zajęciach kreatywnego pisania. Autorzy omawiają strukturę utworu literackiego - fabułę, czas akcji, jej miejsce, przestrzeń, techniki narracyjne, styl, postaci literackie, strukturę dialogów. Wszystkie rady i uwagi opatrzone są przykładami. Co bardzo cieszy - przykładami głównie z polskiej literatury. Wykład o pisaniu prowadzony jest w dużej mierze (każdy rozdział ma innego autora) wartko, dowcipnie i niezwykle ciekawie. Mnóstwo jest tutaj bardzo konkretnych i sprecyzowanych uwag, autorzy zwracają uwagę na często popełniane przez niedoświadczonych pisarzy błędy.


A jakie nauki płyną z tej książki dla początkującego pisarza? A proszę bardzo - pozwoliłam sobie wynotować główne myśli. Co najważniejsze, dla nas blogerów piszących o książkach, żeby dobrze pisać (aby w ogóle pisać!) trzeba dużo czytać. Zgadzam się zupełnie z tym stwierdzeniem - sama po swoich notkach widzę, że im więcej czytam, tym moje "recenzje" lepiej się piszą. Kolejna zasada, której większość blogerów również przyklaśnie, podstawą warsztatu piszącego musi być Regularność, Solidność, Cierpliwość. Jeśli masz ochotę stworzyć coś własnego - notuj sny, trenuj swoją kreatywność poprzez pisanie alternatywnych zakończeń do dobrze znanych historii. Rozwijaj fabułę, wątki swoich ulubionych lektur - pisz dla zabawy, parodiuj klasyków (w liceum kolega z klasy, Miłosz, napisał parodię J.W. Goethego pt. "Cierpienia Młodego Pozera", które nie dość, że było zabawne, to w idealny sposób parodiowało styl pisania klasyka). Zdecydowana większość autorów, polskich i zagranicznych, podkreśla, jako najważniejszą zasadę - zasadniczo powinno się pisać o tym, o czym się wie, a reguły zacząć łamać dopiero wtedy, kiedy dobrze się je samemu pozna. Kluczowe jest ponadto uszanowanie kontekstu kulturalnego oraz wiedza na temat, który chcemy spisać. Ignorancji (w każdym aspekcie życia, nie tylko pisaniu) mówimy zdecydowanie: "NIE!". I na koniec oczywista oczywistość: żeby dobrze pisać, zacznij każde zdanie od wielkiej litery, kończ zaś kropką. Prawda. Najprawdziwsza.


"Jak zostać pisarzem" nie nauczy Was pisać. Nie zgadzam się do końca z tezą autorów, że pisania można nauczyć każdego. To dar, talent. Się ma albo się nie ma. Jednak dar ten można rozwijać, poprawiać, ulepszać. Nie ma takiego zdania, tekstu, którego nie dałoby się napisać lepiej. Ogromną zaletą książki jest kompleksowe podejście do tematu, poparte wieloma przykładami. Omówione są nie tylko części składowe utworu literackiego, ale też jego rodzaje. Powieść kryminalna, fikcja, reportaż, esej - każdy gatunek został scharakteryzowany i pokrótce omówiony. Wszystko w lekkiej, niemal dowcipnej formie. Na uwagę zasługuje również poziom wydania książki - naprawdę nie pamiętam, kiedy ostatnio czytałam szytą książkę (ogromne brawa!). Piękna, nowoczesna okładka, wygodna czcionka. To zdecydowane atuty. Szkoda jednak, że książka traktuje o pisaniu, a nie ustrzeżono się literówek (to staje się bardzo niemiły zwyczaj wszystkich wydawnictw).


Po lekturze "Jak zostać pisarzem" mam listę (ogromną!) lektur do uzupełnienia. Na szczęście wydawca się zlitował i przygotował ją w formie bibliografii na końcu książki. Także - mam co czytać na najbliższe millenium. Książkę polecam wszystkim - tym, co myślą o pisaniu, tym, co piszą, tym, co uważają, że to nie dla nich. Mnóstwo przydatnych rad dla osób pracujących słowem i pisaniem. "Na pisarza można spojrzeć w trojaki sposób - jako na gawędziarza, nauczyciela i czarodzieja. Wielki pisarz łączy te trzy cechy, ale to zdolność odprawiania czarów czyni go pisarzem wielkim" *. Jeśli chcecie pisać - warto o tym pamiętać.

bazgradelko.pl

O tej książce dowiedziałem się zupełnie przypadkowo, poszukując informacji o nowościach w Wydawnictwie Bukowy Las. Kiedy zobaczyłem tytuł, poczułem że jest to książka dla mnie. W życiu nie czytuję poradników, pomijając właśnie te, traktujące o sztuce pisania, która do łatwych nie należy. Kiedy otrzymałem książkę, po raz pierwszy zaskoczyło mnie wydanie książki. Książka jest w utwardzalnej oprawie, klejona i szyta. Troska o czytelnika przejawia się również w czcionce, która jet duża i przyjazna dla oczu. Nie ukrywam, że książka bardzo mnie zaskoczyła. Dodam, że pozytywnie. Składa się z XVII rozdziałów i wielu podrozdziałów. Czym jest książka? Czy tylko poradnikiem? Zapewniam że nie tylko. Autorzy rozbierają sztukę pisania na części pierwsze, przeprowadzając laika przez kręte tajemnice tej sztuki. Ja, mimo że przeczytałem wiele pozycji książkowych na ten temat, przy lekturze "Jak zostać pisarzem" czułem się jak pierwszoklasista, który jest pierwszy dzień w szkole. Jest to idealna pozycja dla tych, którzy chcą rozpocząć pisanie, mają za sobą próby literackie, oraz dla czytelników, którzy chcą poznać warsztat literacki od kuchni. Z czystym sumieniem polecam każdemu. Książka jest napisana w sposób prosty, rozdziały są doskonale podzielone, a czytelnik nie ma czasu na nudę. Dodatkowym plusem są przykłady literackich bohaterów dostosowane do danego rozdziału, oraz mnogość ćwiczeń na końcu każdego rozdziału. Ja książki nie odkładam na półkę. Będzie mi towarzyszyła. Mam nadzieję że przez wiele lat. Będę do niej wracał. "Jak zostać pisarzem" zostaje moim przewodnikiem po sztuce pisania. Polecam.

Jak pisać? Wielu początkujących pisarzy usilnie się nad tym zastanawia. Każdy z nas ma pewnie za sobą ten etap w życiu, kiedy w najcichszych zakątkach własnego pokoju, zapisywał wspomnienia w formie pamiętnika. Ci, dla których był to dopiero początek spotkania ze sztuką pisania, z pewnością ucieszą się z istnienia tej książki.

Jak zostać pisarzem. Pierwszy polski podręcznik dla autorów jest pracą zbiorową. Z pewnością jest to bardzo ciekawy zabieg, ponieważ czytelnik ma do czynienia z wieloma spojrzeniami, sugestiami, poradami i uwagami. To co niezwykle inspirujące w tej książce, to ukazanie sylwetek znanych i cenionych pisarzy. Jak wyglądała ich droga do sukcesu? Czy była wyboista? Co ukształtowało ich styl? Odbiorca ma szansę przekonać się czym tak na prawdę jest praca pisarza i z jakimi trudnościami się wiąże. Nie łatwo jest bowiem zostać artystą tolerancyjnym. Wśród wielu panuje przecież moda na egoizm i samouwielbienie.

W książce zapoznać można się również z typowo „warsztatowymi” rozdziałami. Jak rozwinąć fabułę, aby uniknąć błędu popełnionego przez Gradego – głównego bohatera filmu „Cudowni chłopcy”. Grady jako pisarz z ambicjami jest w trakcie pisania swojej drugiej powieści (pierwsza stała się hitem). Jedyny problem tkwił w braku natchnienia. W jednej ze scen widzimy jak mężczyzna wystukuje na maszynie kolejne, wymęczone zdania... na ponad dwutysięcznej stronie.

Na tym jednak zalety książki się nie kończą. Dla wytrwałych autorzy przygotowali liczne ćwiczenia po każdym z rozdziałów. Idealna pozycja dla wszystkich pragnących doszlifować swoje zdolności pisarskie i poznać tajniki pracy w tym zawodzie. Książkę czyta się niezwykle przyjemnie, nie pozwala się nudzić i inspiruje.

Tak - bo to rzetelne źródło wiedzy, kompozycyjnie świetnie pomyślane kompendium i przystępnie dzielona wiedza.
Nie - jeśli ktokolwiek po przeczytaniu tej książki zechce napisać arcydzieło i zapomni o solidnej pracy stojącej u podłoża każdego dzieła sztuki.

Dużo informacji podanych jest w nie do końca jasny sposób. Nudnawa.Czytałam lepsze na ten sam temat.