Książki kiedyś przeczytane powracają do nas w najbardziej niezwykły sposób.

(...) to mnie jeszcze boli;

a ja sądziłem: minie, przejdzie,
że jakoś ból wypielę -
a ty mi ciągle z dna pamięci
wypływasz jak topielec...

(...) to mnie jeszcze boli;

a ja sądziłem: minie, przejdzie,
że jakoś ból wypielę -
a ty mi ciągle z dna pamięci
wypływasz jak topielec...

- Co za potwór! - westchnął, oglądając się za nią. - Wygląda jak cała poezja tego świata, a mózg ma jak statystyka. Kocham ją, jak kocha się dżunglę, a ona odpowiada jak ogródek warzywny.

- Co za potwór! - westchnął, oglądając się za nią. - Wygląda jak cała poezja tego świata, a mózg ma jak statystyka. Kocham ją, jak kocha się dżunglę, a ona odpowiada jak ogródek warzywny.

Przez całą drogę jakby otaczała ich moskitiera,jaka chroni dobre pary przed ukąszeniami świata.Gdyby była pewna,że on także czuje taką moskitierę ,może przyszłaby do jego pokoju i kochała go tej nocy.

Przez całą drogę jakby otaczała ich moskitiera,jaka chroni dobre pary przed ukąszeniami świata.Gdyby była pewna,że on także czuje taką moskitierę ,może przyszłaby do jego pokoju i kochała go tej nocy.

Dziś, nawet gdy nam się wydaje, że ze sobą rozmawiamy, to i tak się nawzajem nie słyszymy; słuchamy swojego głosu, swoich myśli. Ludzie, którzy ze sobą naprawdę rozmawiają, nie mają czasu na zbrodnie, przestępstwa, na wojny, na krzywdzenie bliźnich. Bo rozmawiając, słyszy drugiego człowieka, bo chce go zrozumieć. Więc gdyby wszyscy ze sobą rozmawiali, gdyby nadal pamiętali jak to się robi, być może nie byłoby wojen, przemocy i zbrodni. I dlatego rozmowa, prawdziwa rozmowa, jest miłością bliźniego, a ponieważ zapomnieliśmy, co to znaczy rozmawiać, więc tej miłości jest niewiele lub wcale jej nie ma, i będzie jej jeszcze mniej.

Dziś, nawet gdy nam się wydaje, że ze sobą rozmawiamy, to i tak się nawzajem nie słyszymy; słuchamy swojego głosu, swoich myśli. Ludzie, którzy ze sobą naprawdę rozmawiają, nie mają czasu na zbrodnie, przestępstwa, na wojny, na krzywdzenie bliźnich. Bo rozmawiając, słyszy drugiego człowieka, bo chce go zrozumieć. Więc gdyby wszyscy ze sobą rozmawiali, gdyby nadal pamiętali jak ...

Są ludzie obdarzeni nadzwyczajnym talentem zadawania niezręcznych, krępujących pytań.

Są ludzie obdarzeni nadzwyczajnym talentem zadawania niezręcznych, krępujących pytań.

Droga najbardziej okrężna okazuje się najkrótszą drogą do celu.

Droga najbardziej okrężna okazuje się najkrótszą drogą do celu.

Szwecja stała się krajem, z którego ludzie uciekają, pomyślał. Ci, których na to stać. A ci, których nie stać, gonią za pieniędzmi, aby przyłączyć się do grupy wyjeżdżających. s.99.

Szwecja stała się krajem, z którego ludzie uciekają, pomyślał. Ci, których na to stać. A ci, których nie stać, gonią za pieniędzmi, aby przyłączyć się do grupy wyjeżdżających. s.99.

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijania, okazały się silniejsze niż biblijny zakaz, głoszący by nie zabijać.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijan...