Profil użytkownika: kasinka00

Jedna z moich ulubionych części.

Jedna z moich ulubionych części.

Właśnie skończyłam czytać niewielką książeczkę „Listy heter” Alkifrona i mam poczucie, że była to jedna z tych literackich przygód, które zostają w pamięci na długo. Sięgnęłam po nią początkowo z dość prozaicznego powodu — urzekła mnie jej forma oraz ilustracje Jadwigi Desag. Już samo wydanie przyciąga uwagę: drobne wstawki graficzne i kameralny charakter książki sprawiają wrażenie obcowania z czymś trochę zapomnianym, a zarazem niezwykle eleganckim.

Największym odkryciem okazały się jednak same listy. Czytałam je z prawdziwą przyjemnością — momentami wzruszałam się, a chwilami śmiałam się na głos. Bohaterki Alkifrona mają w sobie niezwykłą lekkość i bezczelny wdzięk. Ich cięty język, ironia i bezpośredniość są po prostu znakomite. Potrafią bez skrępowania napisać do kochanka: jeśli chcesz przyjść — przynieś pieniądze, suknie i klejnoty; jeśli nie, to nie marnuj mojego czasu. W tych listach jest wszystko: kpina, kokieteria, zazdrość, obraza, pochlebstwo i bardzo świadoma gra uczuciami.

Czytając, miałam wrażenie, jakbym zaglądała bohaterkom przez ramię — do ich prywatnych saloników i sypialni, w których powstają te krótkie, błyskotliwe wiadomości do przyjaciół i kochanków. To niezwykłe doświadczenie: świat starożytnych Aten okazuje się nagle zaskakująco bliski współczesności. Emocje, ambicje i relacje między ludźmi pozostają przecież niemal takie same.

To książka bardzo krótka — zaledwie około siedemdziesięciu stron drobnych listów — ale właśnie dzięki temu aż prosi się o ponowną lekturę. Mam ochotę przeczytać ją jeszcze raz i spróbować rozrysować mapę powiązań między bohaterami: kto kogo kocha, kto kim gardzi, kto z kim rywalizuje. Podejrzewam, że dopiero przy drugim czytaniu odkrywa się w pełni wszystkie niuanse tych relacji.

„Listy heter” okazały się dla mnie małą literacką perełką. To niby odległy świat starożytności, a jednak zaskakująco znajomy. Jeśli ktoś ma ochotę na krótką, inteligentną i bardzo żywą podróż do świata ludzkich namiętności — zdecydowanie warto po tę książkę sięgnąć.

Właśnie skończyłam czytać niewielką książeczkę „Listy heter” Alkifrona i mam poczucie, że była to jedna z tych literackich przygód, które zostają w pamięci na długo. Sięgnęłam po nią początkowo z dość prozaicznego powodu — urzekła mnie jej forma oraz ilustracje Jadwigi Desag. Już samo wydanie przyciąga uwagę: drobne wstawki graficzne i kameralny charakter książki sprawiają...

Książka okazała się ciekawą opowieścią osadzoną w świecie po bliżej nieokreślonej katastrofie, gdzie najcenniejszym dobrem staje się woda, a ludzkie życie niewiele znaczy — czasem nawet w oczach najbliższych. Historia wciąga, a motyw nowej religii stworzonej przez główną bohaterkę jest zaskakująco dobrze poprowadzony i dodaje fabule oryginalnego charakteru.
Styl autorki lubię i tu też czytało mi się dobrze: lekko, przyjemnie, bez zbędnego przeciążenia. Trzeba jednak przyznać, że momentami bohaterka była irytująca, jakby autorka na siłę próbowała włożyć jej w usta wielkie, „głębokie” myśli, które brzmiały trochę śmiesznie i niepoważnie. Nie zmienia to faktu, że całość trzyma tempo i potrafi wciągnąć.
To nie jest książka, która odmieni życie, ale zdecydowanie warto po nią sięgnąć — szczególnie wieczorem, kiedy chce się na spokojnie wejść w inną, surową rzeczywistość. Dobra, równa, z kilkoma zgrzytami, ale ogólnie udana. Polecam jako niezobowiązującą lekturę do zapoznania się z historią.

Książka okazała się ciekawą opowieścią osadzoną w świecie po bliżej nieokreślonej katastrofie, gdzie najcenniejszym dobrem staje się woda, a ludzkie życie niewiele znaczy — czasem nawet w oczach najbliższych. Historia wciąga, a motyw nowej religii stworzonej przez główną bohaterkę jest zaskakująco dobrze poprowadzony i dodaje fabule oryginalnego charakteru.
Styl autorki...