Profil użytkownika: jeremieblanc

Mimo dodatkowych lat na karku Bruno Scozzi dalej nie może wrócić do swojego spokojnego życia sprzed wydarzeń które zapoczątkowała powieść Maleficjum. Rodziców się nie wybiera, a ich tajemnica dość przypadkowo (cholerni Turcy!) ale skutecznie nadaje bohaterowi kierunek ku wydarzeniom, które odmieniły jego nudne życie pozwalając przeżyć niezapomniane przygody i poznać niesamowitych kompanów, z którymi w powieści "Dżin" spotykamy się ponownie. Wspominany Dżin jest zapalnikiem dla rozwinięcia fabuły, a brak znajomości wydarzeń z części pierwszej nie wpływa na przyjemność z czytania, niemniej jednak sugeruję aby Maleficjum przeczytać - bo po prostu warto. Marcin Mortka naprawdę potrafi pisać tajemnicze i dynamiczne książki, które wciągają czytelnika pozwalając mu z śmiechem na ustach cieszyć się przygodą. W tym przypadku magia, demony, konflikty i kłody pod nogi to normalka, ale dla kogoś kto ma dar dzięki któremu przeciwnicy potykają się, nie trafiają i nagle stają się jacyś ślamazarni to pestka - Bruno zazdroszczę, zresztą reszta "drużyny" też potrafi się przydać. Jak zwykle z książkami napisanymi przez Mortkę mam tylko jeden problem, a mianowicie taki, że nie warto zdradzać szczegółów fabuły w recenzji bo po prostu popsuje to Wam zabawę z odkrywania i łączenia faktów. W każdym razie, jeżeli lubicie odrobinę magii, bohaterów do zadań specjalnych, cięty język, wybuchy, pojedynki, tajemniczych i wrednych wrogów sięgacie po tę książkę. A zawsze jest nadzieja, że dostanieMY tego więcej...
„Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej wydawnictwa SQN”

Mimo dodatkowych lat na karku Bruno Scozzi dalej nie może wrócić do swojego spokojnego życia sprzed wydarzeń które zapoczątkowała powieść Maleficjum. Rodziców się nie wybiera, a ich tajemnica dość przypadkowo (cholerni Turcy!) ale skutecznie nadaje bohaterowi kierunek ku wydarzeniom, które odmieniły jego nudne życie pozwalając przeżyć niezapomniane przygody i poznać...

Epoka mitu to wstęp do wydarzeń, które mają zmienić bieg świata. Początek jest dla mnie wybitny, wydarzenia są nadspodziewanie ciekawe i wciągają czytelnika, później wątek jest być może trochę rozwleczony - niemniej w całkiem znośny sposób przedstawia nam najważniejszych bohaterów. Ostatnie dwie strony w sposób niemiłosierny sprowadzają czytelnika do myśli, że trzeba sięgnąć po kolejny tom. Jeżeli lubisz otoczkę tajemnicy, spiski, plany i duży ciekawy świat to powinieneś sięgnąć po tę książkę.

Epoka mitu to wstęp do wydarzeń, które mają zmienić bieg świata. Początek jest dla mnie wybitny, wydarzenia są nadspodziewanie ciekawe i wciągają czytelnika, później wątek jest być może trochę rozwleczony - niemniej w całkiem znośny sposób przedstawia nam najważniejszych bohaterów. Ostatnie dwie strony w sposób niemiłosierny sprowadzają czytelnika do myśli, że trzeba...

Żyjąc w XVII wieku, żeby wygrać wojnę zaprzedalibyście duszę diabłu, czy może wybralibyście oświecenie od samego Boga z nadzieją na zwycięstwo ? W oczach zwykłych ludzi posługiwanie się magią stawiałoby was po stronie szatana, a za to można przecież stracić życie. Z drugiej strony wasza wiedza i oddanie Bogu pewnie nikogo by nie przekonały, więc lepiej się nie chwalić, że moc jest darem od niego. Problem za problemem. Psy Pana to świetna książka, którą czyta się przyjemnie, a przecinające się wątki nadają jej odpowiedni rytm i tempo. Głównych bohaterów poznajemy na przestrzeni całej powieści, powoli odkrywane są przed nami ich charaktery oraz fakty dotyczące ich życia. Tajemnice odnoszące się do wydarzeń w świecie, który jest zarazem wymyślony i prawdziwy, a także tajemnice związane z niedostępną dla wszystkich wiedzą, która może zmienić obraz układu sił przed nadchodzącą bitwą, są dozowane czytelnikowi, sprawiając, że ma się ochotę na jeszcze jeden rozdział.

Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN

Żyjąc w XVII wieku, żeby wygrać wojnę zaprzedalibyście duszę diabłu, czy może wybralibyście oświecenie od samego Boga z nadzieją na zwycięstwo ? W oczach zwykłych ludzi posługiwanie się magią stawiałoby was po stronie szatana, a za to można przecież stracić życie. Z drugiej strony wasza wiedza i oddanie Bogu pewnie nikogo by nie przekonały, więc lepiej się nie chwalić, że...