Śmierć nie jest przeciwieństwem życia, a jego częścią.

Śmierć nie jest przeciwieństwem życia, a jego częścią.

Nawet bez naszego udziału wszystko ułoży się tak, jak ma się ułożyć, i choćby człowiek nie wiem jak się starał, prędzej czy później ktoś zostanie zraniony. Takie jest życie.

Nawet bez naszego udziału wszystko ułoży się tak, jak ma się ułożyć, i choćby człowiek nie wiem jak się starał, prędzej czy później ktoś zostanie zraniony. Takie jest życie.

Dlaczego ludzie muszą być tak samotni? Jaki to ma sens? Na tym świecie żyją miliony ludzi; każdy z nich tęskni, szuka spełnienia u innych, a jednak się izoluje. Dlaczego? Czy Ziemia powstała tylko po to, by pielęgnować ludzką samotność?

Dlaczego ludzie muszą być tak samotni? Jaki to ma sens? Na tym świecie żyją miliony ludzi; każdy z nich tęskni, szuka spełnienia u innych, a jednak się izoluje. Dlaczego? Czy Ziemia powstała tylko po to, by pielęgnować ludzką samotność?

Sądzisz że coś o mnie wiesz, ale to tylko wspomnienia, nic więcej.

Sądzisz że coś o mnie wiesz, ale to tylko wspomnienia, nic więcej.

Człowiek bierze do ręki rozdane karty, ogląda je, nie dostanie nowych. Może jedynie grać najlepiej, jak umie, tymi, które mu przypadły. I marzyć o tych, które mogły się trafić.

Człowiek bierze do ręki rozdane karty, ogląda je, nie dostanie nowych. Może jedynie grać najlepiej, jak umie, tymi, które mu przypadły. I marzyć o tych, które mogły się trafić.

Świat jest pokręcony i przez to powstaje trójwymiarowa głębia. Jak ktoś chce mieć wszystko proste, powinien żyć w świecie opartym na ekierce.

Świat jest pokręcony i przez to powstaje trójwymiarowa głębia. Jak ktoś chce mieć wszystko proste, powinien żyć w świecie opartym na ekierce.

-Serce to rzecz,której ty sam nie rozumiesz?
-Czasami. - odparłem. - Czasami rozumiem je dopiero po jakimś czasie. Często,gdy jest już za późno. A najczęściej wcale o nim nie pamiętam. Dlatego tak łatwo się gubię.
-To Twoje serce nie jest doskonałe - powiedziała,uśmiechając się.
[...]
-Masz rację. Nie jest doskonałe - powiedziałem. - Ale zostawia po sobie ślad. Idąc za tym śladem,mogę przejść jeszcze raz tą samą drogą. Jak po śladach zostawionych na śniegu.
-Dokąd prowadzą te ślady?
-Do samego siebie - odpowiedziałem. - Takie właśnie jest serce. Bez niego nie ma już żadnej drogi.

-Serce to rzecz,której ty sam nie rozumiesz?
-Czasami. - odparłem. - Czasami rozumiem je dopiero po jakimś czasie. Często,gdy jest już za późno. A najczęściej wcale o nim nie pamiętam. Dlatego tak łatwo się gubię.
-To Twoje serce nie jest doskonałe - powiedziała,uśmiechając się.
[...]
-Masz rację. Nie jest doskonałe - powiedziałem. - Ale zostawia po so...

Miej uśmiech dla każdego, kogo spotykasz, a równocześnie bądź gotowy go zabić.

Miej uśmiech dla każdego, kogo spotykasz, a równocześnie bądź gotowy go zabić.

Najemników nazywano "psami wojny". Mnie także tak nazywano. Niech będzie. Ale stare psy mają poczucie lojalności. I ten jeden pies chce spoczywać w spokoju.

Najemników nazywano "psami wojny". Mnie także tak nazywano. Niech będzie. Ale stare psy mają poczucie lojalności. I ten jeden pies chce spoczywać w spokoju.

Mam pewne zasady, które zawsze stosuję, gdy czeka mnie jakieś trudne zadanie. Po pierwsze, zaczynaj od razu. Po drugie, pracuj codziennie. Po trzecie, doprowadź sprawę do końca. Tylko w ten sposób można coś osiągnąć, a każde inne rozwiązanie to kłamstwo, ucieczka.

Mam pewne zasady, które zawsze stosuję, gdy czeka mnie jakieś trudne zadanie. Po pierwsze, zaczynaj od razu. Po drugie, pracuj codziennie. Po trzecie, doprowadź sprawę do końca. Tylko w ten sposób można coś osiągnąć, a każde inne rozwiązanie to kłamstwo, ucieczka.

Same uczucia nas nie osłabiają. Ale jeśli nie jesteśmy w stanie kontrolować myśli o nich, zniewolą nas.

Same uczucia nas nie osłabiają. Ale jeśli nie jesteśmy w stanie kontrolować myśli o nich, zniewolą nas.

Idealnie płaska powierzchnia nie ma charakteru. Dodaj pan jednak kilka pęknięć, skaz, kilka wad, i już powstaje kontrast. To właśnie ten kontrast wobec niemożliwej perfekcji tworzy nasze charaktery.

Idealnie płaska powierzchnia nie ma charakteru. Dodaj pan jednak kilka pęknięć, skaz, kilka wad, i już powstaje kontrast. To właśnie ten kontrast wobec niemożliwej perfekcji tworzy nasze charaktery.