Może to już zmęczenie materiału po przeczytaniu wszystkich powieści z tego cyklu, ale mam wrażenie, że te opowiadania zostały napisane na siłę. Wypełnianie chronologicznych luk z poprzednich powieści, które musiały pojawić się na samym końcu, gdyż byłyby spojlerem. Najbardziej rozczarowujący jest finał opowiadania “Ważka”. Nazwałbym go “odgrzewaną kaszanką”.

Może to już zmęczenie materiału po przeczytaniu wszystkich powieści z tego cyklu, ale mam wrażenie, że te opowiadania zostały napisane na siłę. Wypełnianie chronologicznych luk z poprzednich powieści, które musiały pojawić się na samym końcu, gdyż byłyby spojlerem. Najbardziej rozczarowują...

Rozwiń Zwiń

Uwielbiam głębię książek Ursuli. W treści tej książki dojrzałem rozdział ludzkości na tych którzy zostali i raju i tych którzy go opuścili przez swoje wybory. Widzę ludzi, którzy wzięli udział w rewolucji agrarnej i przywiązali się do ziemi i władzy oraz tych, którzy pozostali łowcami i zbieraczami ciesząc się pełnią wolności. Wyczuwam między słowami moc Sanskrytu albo jeszcze starszego języka. Najtrudniej było mi zinterpretować ideę muru więziącego umarłych. Niby czyściec ale nie do końca. Niby pozbycie się jakiejś iluzji jak u gnostyków ale też nie do końca. Podobno to coś z taoizmu. Ten obszar świadomości (jak i wiele innych) to dla mnie kompletnie biała mapa. Hej, przygodo!

Uwielbiam głębię książek Ursuli. W treści tej książki dojrzałem rozdział ludzkości na tych którzy zostali i raju i tych którzy go opuścili przez swoje wybory. Widzę ludzi, którzy wzięli udział w rewolucji agrarnej i przywiązali się do ziemi i władzy oraz tych, którzy pozostali łowcami i zb...

Rozwiń Zwiń

Miła historia ale finał potraktowany po macoszemu. Budowanie napięcia przez całą książkę i rozładowanie napięcia w kilku zdaniach.

Miła historia ale finał potraktowany po macoszemu. Budowanie napięcia przez całą książkę i rozładowanie napięcia w kilku zdaniach.