Profil użytkownika: serter

Spośród trzech pierwszych powieści o Sherlocku, ta chyba najsłabsza. Daje radość, ale ustępuje "Studium w szkarłacie" i "Znakowi czterech". A to mnie zdziwiło, bo przecież jak Sherlock, to przecież i "Pies Baskervillów", najsłynniejszy tytuł. Może dlatego, że ludzie lubią pieski, nawet te przerażające...

Spośród trzech pierwszych powieści o Sherlocku, ta chyba najsłabsza. Daje radość, ale ustępuje "Studium w szkarłacie" i "Znakowi czterech". A to mnie zdziwiło, bo przecież jak Sherlock, to przecież i "Pies Baskervillów", najsłynniejszy tytuł. Może dlatego, że ludzie lubią pieski, nawet te przerażające...

Po licznych opiniach zachwalających Turgieniewa, jako jednego z wielkich rosyjskich powieściopisarzy, spotkało mnie rozczarowanie. Książka nie jest obszerna, a i tak bez wielkiej szkody niemal połowa mogłaby być skreślona, czego przy ponownej lekturze pewnie bym nie zauważył. Ale tak się nie stanie, więc drugiego czytania nie będzie. Spasiba, wolę pić herbatę przy czymś innym.

Po licznych opiniach zachwalających Turgieniewa, jako jednego z wielkich rosyjskich powieściopisarzy, spotkało mnie rozczarowanie. Książka nie jest obszerna, a i tak bez wielkiej szkody niemal połowa mogłaby być skreślona, czego przy ponownej lekturze pewnie bym nie zauważył. Ale tak się nie stanie, więc drugiego czytania nie będzie. Spasiba, wolę pić herbatę przy czymś innym.

Gide gmatwa na potęgę, zatrzymując się w pół drogi i nagle zaczyna nowy wątek. Nie jest to złym językiem pisane, ale gdyby nie fragment o fabule na Wikipedii, nie do końca bym zrozumiał treść. Lektura absolutnie nieobowiązkowa, a wręcz zbędna. Spokojnie może wrócić na listę ksiąg zakazanych.

Gide gmatwa na potęgę, zatrzymując się w pół drogi i nagle zaczyna nowy wątek. Nie jest to złym językiem pisane, ale gdyby nie fragment o fabule na Wikipedii, nie do końca bym zrozumiał treść. Lektura absolutnie nieobowiązkowa, a wręcz zbędna. Spokojnie może wrócić na listę ksiąg zakazanych.