To kontynuacja intrygi, która wciąga w świat powojennych rozliczeń i mrocznych sekretów. Autorka znowu serwuje nam dynamiczną mieszankę bohaterów – młodą Polkę, niemieckiego dziennikarza, człowieka Bormanna i esesmana – których łączy jeden, zdradliwy cel: dopaść nazistowskiego zbrodniarza.
Tak jak w poprzednim tomie, każdy tu coś ukrywa, a fabuła jest gęsto utkana z intryg, tajemniczych morderstw i niewyjaśnionych zagadek. Ponownie śledzimy trop ukrytego złota w alpejskich grotach, brudnych spraw Watykanu i tajnych enklaw w Argentynie. To opowieść, która nie bierze jeńców, skupiając się na zdradzie, chciwości i hipokryzji, gdzie nie ma miejsca na sentymenty czy uczciwą grę.
Mimo że to już drugi tom tej samej historii, i dla mnie osobiście nie porwała mnie ona tak mocno, jak inne, bardziej obyczajowe dzieła Joanny Jax, to jednak trzyma w napięciu do samego końca. Jeśli lubicie dynamiczne thrillery historyczne, pełne zwrotów akcji i międzynarodowych spisków, gdzie finał zaskakuje wszystkich uczestników, to z pewnością znajdziecie tu coś dla siebie. To solidna propozycja dla fanów sensacji.

To kontynuacja intrygi, która wciąga w świat powojennych rozliczeń i mrocznych sekretów. Autorka znowu serwuje nam dynamiczną mieszankę bohaterów – młodą Polkę, niemieckiego dziennikarza, człowieka Bormanna i esesmana – których łączy jeden, zdradliwy cel: dopaść nazistowskiego zbrodniarza....

Rozwiń Zwiń

Kryminał historyczny, który kusi intrygującym pomysłem i powojennym tłem, ale muszę przyznać, że to jedna z nielicznych propozycji autorki, która mnie osobiście nie porwała. Mimo zbiegu ciekawych postaci – amerykańskiego oficera, młodej Polki, niemieckiego dziennikarza, człowieka Bormanna i żołnierza SS – całość, choć pełna zwrotów akcji, nie wciągnęła mnie tak, jakbym się spodziewała.
Fabuła obfituje w tajemnicze morderstwa, ukryte nazistowskie złoto w Alpach, brudne sprawki Watykanu i tajne enklawy w Argentynie. To wszystko brzmi jak przepis na doskonały thriller, ale dla mnie intryga, choć złożona, miejscami wydawała się zbyt chaotyczna. Joanna Jax zazwyczaj doskonale operuje emocjami i głębią postaci, jednak tutaj zabrakło mi tego charakterystycznego dla niej pierwiastka, który sprawia, że zżywam się z bohaterami. To opowieść o zdradzie, chciwości i hipokryzji, pozbawiona sentymentów, co w zamyśle jest atutem, ale w moim odczuciu sprawiło, że zabrakło mi punktu zaczepienia emocjonalnego. Mimo to, jeśli ktoś szuka dynamicznego kryminału historycznego z międzynarodową intrygą, może znaleźć w niej coś dla siebie.

Kryminał historyczny, który kusi intrygującym pomysłem i powojennym tłem, ale muszę przyznać, że to jedna z nielicznych propozycji autorki, która mnie osobiście nie porwała. Mimo zbiegu ciekawych postaci – amerykańskiego oficera, młodej Polki, niemieckiego dziennikarza, człowieka Bormanna ...

Rozwiń Zwiń

Po "Zbrodnie na lodowcu" sięgnęłam trochę z ciekawości, bo ta książka, mówiąc kolokwialnie, wyskakiwała już z lodówki – wszędzie natykałam się na reklamy i pozytywne opinie. Muszę przyznać, że to całkiem zgrabny kryminał, który można przeczytać, jednak nie jest tak rewelacyjny, jak niektórzy czytelnicy i marketing sugerują.
Fabuła z ciałem znalezionym w bryle lodu na patagońskim lodowcu, postrzelonym trzydzieści lat temu, brzmi intrygująco, a to, jak splata się z życiem Juliána z Barcelony, który nagle dowiaduje się o istnieniu wuja i odziedzicza tajemniczą posiadłość, buduje ciekawe otwarcie. Klimat El Chaltén i Patagonii jest niewątpliwym atutem.
Perfumo sprawnie prowadzi narrację, a Julián, zadając niewygodne pytania, szybko odkrywa, że prawda ma swoją cenę. Napięcie jest budowane, choć momentami czułam, że mogłoby być intensywniej. To solidny kryminał, który dostarcza rozrywki, ale nie porywa tak mocno, jak na to liczyłam po tak głośnej reklamie. Jeśli szukacie czegoś do przeczytania, sprawdzi się, ale bez przesadnych oczekiwań.

Po "Zbrodnie na lodowcu" sięgnęłam trochę z ciekawości, bo ta książka, mówiąc kolokwialnie, wyskakiwała już z lodówki – wszędzie natykałam się na reklamy i pozytywne opinie. Muszę przyznać, że to całkiem zgrabny kryminał, który można przeczytać, jednak nie jest tak rewelacyjny, j...

Rozwiń Zwiń

Dotknij nieba Marty Nowik to powieść, która udowadnia, że literatura obyczajowa może być daleka od sztampy, oferując czytelnikowi coś więcej niż tylko lekką rozrywkę. Mimo że porusza tematykę odnawiania życia po traumach, to czyta się ją zaskakująco przyjemnie, a jednocześnie czuje się jej głębię i autentyczność.
Malwina, główna bohaterka, rzuca wszystko – stresującą pracę i nieudany związek – by przenieść się do urokliwego Jantaru. Nadmorska sceneria, szum fal i bursztyny stają się tłem dla jej próby uporania się z pogmatwaną przeszłością. Autorka z wyczuciem pokazuje, że ucieczka to dopiero początek drogi do odzyskania wewnętrznego spokoju, a duchy minionych lat nie dają o sobie tak łatwo zapomnieć.
Spotkanie z Gabrielem, początkowo budzącym mieszane uczucia, wprowadza do życia Malwiny element niespodzianki i pomaga jej otworzyć się na nowe. Marta Nowik w subtelny sposób kreuje postacie, które nie są idealne, ale właśnie dzięki temu wydają się prawdziwe. To historia o tym, że nawet w najtrudniejszych chwilach wystarczy serdeczna dłoń i szczery uśmiech, by odzyskać nadzieję i poczuć, że "dotyka się nieba". To nie jest książka, która rozkłada na czynniki pierwsze ciężkie problemy, ale pokazuje, że z każdym dniem można dążyć do szczęścia, nawet jeśli droga do niego bywa kręta.

Dotknij nieba Marty Nowik to powieść, która udowadnia, że literatura obyczajowa może być daleka od sztampy, oferując czytelnikowi coś więcej niż tylko lekką rozrywkę. Mimo że porusza tematykę odnawiania życia po traumach, to czyta się ją zaskakująco przyjemnie, a jednocześnie czuje się jej...

Rozwiń Zwiń

Po intensywnych i wymagających lekturach, przyszedł czas na lżejszą odskocznię, i muszę przyznać, że "MVP. The Most Valuable Prize!" okazało się strzałem w dziesiątkę. Zazwyczaj nie sięgam po młodzieżówki, ale ta książka, z jej energią Wattpada i obiecującymi motywami, była idealna, by przełamać literacką ciężkość. I mimo moich początkowych obaw, naprawdę mi się podobała!
Historia Troya Evansa, kapitana drużyny koszykówki i szkolnego idola, oraz Mii, matematycznej duszy pracującej w stołówce, to klasyczny schemat "fake dating" z nutką sportowej rywalizacji. Kiedy świat Troya wali się po przegranych mistrzostwach i rozstaniu z popularną Evą, jego desperacka decyzja o zaproszeniu Mii na bal, by uciąć plotki, staje się początkiem czegoś znacznie bardziej skomplikowanego.
Chociaż to typowa młodzieżówka, opowieść jest świeża i angażująca. Podobało mi się, jak autorka buduje relację między Troyem a Mią – od początkowego "układu" po prawdziwe uczucia. To historia o tym, jak pozory mylą, a prawdziwa wartość kryje się często poza blaskiem reflektorów. Pokazuje, że popularność w mediach społecznościowych to jedno, a autentyczność i głębia to drugie.
"MVP. The Most Valuable Prize!" to urocza, optymistyczna lektura, która pozwoliła mi na chwilę oderwać się od poważniejszych tematów. To dowód na to, że nawet w gatunku młodzieżowym można znaleźć przyjemne zaskoczenie i dobrze spędzić czas.

Po intensywnych i wymagających lekturach, przyszedł czas na lżejszą odskocznię, i muszę przyznać, że "MVP. The Most Valuable Prize!" okazało się strzałem w dziesiątkę. Zazwyczaj nie sięgam po młodzieżówki, ale ta książka, z jej energią Wattpada i obiecującymi motywami, była ideal...

Rozwiń Zwiń

Szczepan Twardoch w "Chołodzie" ponownie udowadnia, że jest autorem, którego nie da się czytać "jednym tchem" powieść po powieści – to literatura, która wymaga przestrzeni, bo uderza z siłą mroźnego, arktycznego wiatru. Ta inspirowana polarnymi wyprawami opowieść to rozliczenie z ideologiami, egzystencjalna podróż i brutalne starcie z historią.
Poznajemy Konrada Widucha, Ślązaka, weterana i komunistę, którego rewolucja w końcu pożera. Jego ucieczka z łagru i wędrówka przez bezkresne śniegi, lody i tundrę to kwintesencja twardochowego stylu – surowego, pierwotnego, a jednocześnie hipnotyzującego. Odnalezienie tajemniczej osady Chołod, żyjącej poza cywilizacją i historią, to dla bohatera chwila wytchnienia, iluzja spokoju.
Jednak Twardoch nie daje o nim zapomnieć – rosyjski Behemot uparcie depcze po piętach, przypominając, że przed historią i jej konsekwencjami nie da się uciec. To głęboko osobista opowieść o rozczarowaniu, poszukiwaniu sensu i cenie wolności, napisana z charakterystyczną dla autora, niepokojącą precyzją i bezkompromisowością. "Chołod" to nie jest łatwa lektura, ale z pewnością niezapomniana i warta tego, by dać jej czas.

Szczepan Twardoch w "Chołodzie" ponownie udowadnia, że jest autorem, którego nie da się czytać "jednym tchem" powieść po powieści – to literatura, która wymaga przestrzeni, bo uderza z siłą mroźnego, arktycznego wiatru. Ta inspirowana polarnymi wyprawami opowieść to roz...

Rozwiń Zwiń

Szczepan Twardoch w "Królestwie" zaskakująco, a jednocześnie z brutalną szczerością, kontynuuje opowieść rozpoczętą w "Królu", wrzucając czytelnika w sam środek apokalipsy powojennej Warszawy. To nie jest zwykła kontynuacja – to chwytające za gardło, bezkompromisowe spojrzenie na wojnę i jej konsekwencje, zanurzone głęboko w charakterystycznym dla Twardocha, ostrym i niemal poetyckim stylu.
Autor, z niezwykłą precyzją oddaje cuchnącą beznadzieją atmosferę gruzowisk, gdzie Ryfka pielęgnuje cienie dawnego potężnego Jakuba Szapiry. Jej walka o przetrwanie, nocne wyprawy po pożywienie i broń, to obraz pierwotnego instynktu w czystej formie. Twardoch mistrzowsko operuje zmysłami, pozwalając nam "widzieć" upadek dawnego królestwa, "czuć" zapach śmierci i "słyszeć" pogłoski o mitycznym Aresie.
Równolegle śledzimy historię Dawida, syna Szapiry, który przeżył piekło Umschlagplatz. Jego perspektywa, pełna wspomnień o przedwojennej potędze ojca i gniewie wobec niego, dodaje kolejną warstwę do tej złożonej narracji.
Twardoch nie boi się mierzyć z najtrudniejszymi pytaniami o człowieczeństwo w obliczu ekstremalnych warunków. Prezentuje bezkompromisowe spojrzenie na oprawców i ofiary, na Żydów, Polaków i Niemców, zmuszając do refleksji nad tym, co to znaczy pozostać człowiekiem, gdy wszystko wokół się rozpada. To literatura, która boli, ale jest boleśnie prawdziwa, a charakterystyczna proza Twardocha, pełna rytmu i surowości, tylko wzmacnia ten efekt, pozostawiając czytelnika w długiej zadumie.

Szczepan Twardoch w "Królestwie" zaskakująco, a jednocześnie z brutalną szczerością, kontynuuje opowieść rozpoczętą w "Królu", wrzucając czytelnika w sam środek apokalipsy powojennej Warszawy. To nie jest zwykła kontynuacja – to chwytające za gardło, bezkompromisowe spo...

Rozwiń Zwiń

Epilog to wyjątkowe zwieńczenie szesnastu tomów sagi, prawdziwa gratka dla wiernych czytelników. To osobiste pożegnanie z bohaterami, których losy śledziliśmy przez dekady, od powojennej Polski po burzliwe lata 80. i świt transformacji. Akcja rzuca nas w przełom lat 80. i 90., kiedy Polska staje u progu wolności, ale też zmaga się z nowymi wyzwaniami.
Autorka z niezwykłą czułością i wnikliwością portretuje swoich bohaterów – Alicja i Sergiusz wracający do kraju, ich dzieci Kinga i Mateusz, szukający swojego miejsca Kostek Piotrowski, czy Karol Lewin, który zaskakująco odnajduje się w nowej rzeczywistości. Widzimy też Szymona Wielopolskiego próbującego sił w polityce i jego syna Krzysztofa przejmującego kancelarię.
Ten tom to nie tylko historyczne tło obrad Okrągłego Stołu i nadziei na odzyskanie niepodległości, ale też gorzka prawda o bezrobociu, korupcji i rodzącej się mafii. Jax pokazuje, że mimo zmian politycznych, przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a demony minionych lat wciąż wpływają na teraźniejszość. To wzruszające podsumowanie ludzkich wyborów, miłości, straty i odnajdywania siebie w zawirowaniach historii. Prawdziwa uczta dla tych, którzy zżyli się z bohaterami tej epickiej opowieści.

Epilog to wyjątkowe zwieńczenie szesnastu tomów sagi, prawdziwa gratka dla wiernych czytelników. To osobiste pożegnanie z bohaterami, których losy śledziliśmy przez dekady, od powojennej Polski po burzliwe lata 80. i świt transformacji. Akcja rzuca nas w przełom lat 80. i 90., kiedy Polska...

Rozwiń Zwiń

Autorka przenosi czytelników w ponurą rzeczywistość roku 1981, naznaczoną pękającą euforią po porozumieniach sierpniowych i narastającym kryzysem.
Jax z mistrzostwem ukazuje dramat reglamentacji, pustych półek i narastającego chaosu, który osiąga swój punkt kulminacyjny wraz z wprowadzeniem stanu wojennego. Bohaterowie, wcześniej zmagający się z osobistymi problemami, teraz stają w obliczu aresztowań i utraty marzeń o wolnej Polsce. Autorka z empatią oddaje atmosferę strachu i niepewności, w której wszyscy – niezależnie od poglądów – pragną jedynie spokoju i stabilizacji. To głębokie studium ludzkiego losu w obliczu historycznej zawieruchy, gdzie osobiste dramaty i dramaty narodu splatają się w jedną, poruszającą całość.

Autorka przenosi czytelników w ponurą rzeczywistość roku 1981, naznaczoną pękającą euforią po porozumieniach sierpniowych i narastającym kryzysem.
Jax z mistrzostwem ukazuje dramat reglamentacji, pustych półek i narastającego chaosu, który osiąga swój punkt kulminacyjny wraz z wprowadzenie...

Rozwiń Zwiń