Czy to jest książka o młodej bibliotekarce, która porywa chłopca, a my jej kibicujemy? I dzieje się jeszcze parę innych niedorzeczności, o których nie mogę napisać, bo byłby to spoiler? Tak, a czemu nie? To jest beletrystyka, a nie literatura faktu, więc różne rzeczy można, a nawet trzeba potraktować z przymrużeniem oka.

Debiut Makkai z 2011 roku ukazał się po polsku w lutym 2025 i ukazuje talent pisarski, który autorka potwierdziła w kolejnych powieściach. Widzę tu przede wszystkim to, za co lubię "Mam do pana kilka pytań" - w ciekawą fabułę zamknięte są refleksje o ważnych sprawach. W "Nie ma przed czym uciekać" uciekinierzy przeżywają przede wszystkim kryzys tożsamości. Może sposób, w jaki go rozwiązują, pozostawia pewien niedosyt, ale jako fanka Makkai i tak jestem oczarowana.

Mamy tu katalog barwnych postaci (najbarwniejsze są te drugoplanowe), konflikt wewnętrzny, poważną refleksję, ale okraszoną subtelnym poczuciem humoru. W pewnej naiwności fabuły kryje się oddech i pocieszenie. Polecam szczególnie tym, którzy znają już twórczość Makkai lub szukają czegoś lżejszego.

Czy to jest książka o młodej bibliotekarce, która porywa chłopca, a my jej kibicujemy? I dzieje się jeszcze parę innych niedorzeczności, o których nie mogę napisać, bo byłby to spoiler? Tak, a czemu nie? To jest beletrystyka, a nie literatura faktu, więc różne rzeczy można, a nawet trzeba ...

Rozwiń

Zwiń

Miejscami oniryczno-surrealistyczna, miejscami groteskowa diagnoza współczesnego społeczeństwa polskich miast. Trafna, przygnębiająca, ale czegoś mi w niej zabrakło. Może trochę jednostronna? Może mało odkrywcza? Cały czas miałam z tyłu głowy myśl, że świat taki nie jest, ale może ogranicza mnie moja perspektywa, a Masłowska pokazuje inną - trochę dla mnie niewygodną? Na pewno świetna językowo. Ciekawa kompozycyjnie - przez większość książki nie rozumiałam, czemu została opisana jako "powieść", bo odbierałam ją jako zbiór opowiadań, ale niesłusznie. Może więc zabrakło mi w niej spójności? Ale ta pozorna niespójność też coś mówi o pokazywanym przez Masłowską świecie. Jak widać - zostawiła mnie z mieszanymi uczuciami i licznymi pytaniami. Ale nie mogę przestać o niej myśleć. Chyba o to też chodzi w literaturze?

Miejscami oniryczno-surrealistyczna, miejscami groteskowa diagnoza współczesnego społeczeństwa polskich miast. Trafna, przygnębiająca, ale czegoś mi w niej zabrakło. Może trochę jednostronna? Może mało odkrywcza? Cały czas miałam z tyłu głowy myśl, że świat taki nie jest, ale może ogranicz...

Rozwiń

Zwiń