Profil użytkownika: Elvis

Dobrą książkę poznasz po tym, że pomimo wagi ciężkiej (>500 stron), wcale ci się nie nudzi.

Maciej Siemieda wprowadza nas w mroczne tajemnice świętokrzyskiej wsi - do momentu genezy konfliktu między zwaśnionymi rodami, który z czasem eskaluje do rozmiaru wojny klanów. Wojny, która nie bierze jeńców.

Historia opowiedziana przez autora balansuje na granicy prawdopodobieństwa. Momentami nie chce się wierzyć, że tak mógłby toczyć się los... A jednak - jest to powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i to czyni ją jeszcze bardziej mroczą.

Dobrą książkę poznasz po tym, że pomimo wagi ciężkiej (>500 stron), wcale ci się nie nudzi.

Maciej Siemieda wprowadza nas w mroczne tajemnice świętokrzyskiej wsi - do momentu genezy konfliktu między zwaśnionymi rodami, który z czasem eskaluje do rozmiaru wojny klanów. Wojny, która nie...

Rozwiń

Zwiń

Intrygujący tytuł sugeruje, jakoby ta pozycja skupiała się na relacjach międzyludzkich czy podejściu do oceny innych. Jest jednak inaczej, bo tematyka tej książki jest znacznie szersza - opowiada o ogólnej filozofii życiowej, która odpowiada na pytanie: czym jest szczęście?

Autor filozofii, Alfred Adler, stawia tezę stojącą w opozycji do Freudowskiej filozofii istnienia traum i faktu, że człowiek został ukształtowany przez przeszłość. Według Adlera człowiek to w pełni autonomiczna jednostka, która może w każdej chwili postanowić kim jest i zdefiniować się na nowo, a wszystko - całe nasze życie - jest kwestią wyboru.

Książka "Odwaga bycia nielubianym" to próba przybliżenia czytelnikowi filozofii Adlera przez dwóch rozmówców: filozofa, który Adlerowskie teorie zgłębił oraz młodego człowieka, który sceptycznie kwestionuje to podejście. Dzięki formie rozmowy książka jest lekka, czyta się ją przyjemnie i szybko.

Czy polecam tę książkę? To zależy. Dla jednego będzie odkryciem, dla innych banałem. Zależy więc, na jakim etapie samorozwojowej ścieżki jesteś. A czy filozofia Adlera jest słuszna? Każdy powinien móc ocenić sam.

Intrygujący tytuł sugeruje, jakoby ta pozycja skupiała się na relacjach międzyludzkich czy podejściu do oceny innych. Jest jednak inaczej, bo tematyka tej książki jest znacznie szersza - opowiada o ogólnej filozofii życiowej, która odpowiada na pytanie: czym jest szczęście?

Autor filozofi...

Rozwiń

Zwiń

Przepraszam, ale nie.

Zachwyty nad książką, rekomendacje i dobre opinie sprawiły, że ta pozycja już długo leżała na mojej półce "chcę przeczytać", dlatego z zapałem zabrałam się za czytanie. Niestety, szybko przekonałam się, że autor Henrykiem Sienkiewiczem nie będzie... Słabo napisana powieść polegająca na próbie wyjaśnienia skomplikowanych relacji międzyludzkich. Za wiele otwartych i niedokończonych wątków. Autor próbuje objaśnić nam bohaterów poprzez powrót do ich dzieciństwa, ale oprócz sentymentalnej podróży do lat 90. dostajemy spłyconą historię polskiej patologii z tego okresu. Momentami zabawne, momentami smutne, natomiast w większości słabe... Niestety

Przepraszam, ale nie.

Zachwyty nad książką, rekomendacje i dobre opinie sprawiły, że ta pozycja już długo leżała na mojej półce "chcę przeczytać", dlatego z zapałem zabrałam się za czytanie. Niestety, szybko przekonałam się, że autor Henrykiem Sienkiewiczem nie będzie... Słabo ...

Rozwiń

Zwiń

Klasyka polskiej literatury. Może nie nowoczesna, ale jednak przetrwała próbę czasu, a do tego niewątpliwie przyczyniły się następujące cechy:
- połączenie powieści historycznej i fabularnej - na tle Powstania Chmielnickiego rozgrywają się dzieje rycerzy, młodych mężczyzn patriotów, którzy są gotowi poświęcić życie i miłość by walczyć o sprawę Polską.
- barwny język, szczegółowe, ale nie nudne opisy, wciągające wątki - Sienkiewicz zasłużył na Nobla i ta część (jak pewnie wszystkie trzy części) trylogii są tego dowodem.
- doskonale rozpisane postaci: od bohatera narodowego dumnego Skrzetuskiego, któremu kibicujemy od pierwszych stron książki, przez komedianta, rozluźniającego atmosferę Zagłobę, który jest bohaterem drugoplanowym, a jednak bez którego ta powieść wiele by straciła, po Bohuna - czarny charakter, który jednak również potrafi rozmiękczyć serce (w końcu łobuz kocha najbardziej...).

Sienkiewicz teleportuje nas do XVII wieku, a przy okazji daje świetną lekcję hisotrii. Polecam!

Klasyka polskiej literatury. Może nie nowoczesna, ale jednak przetrwała próbę czasu, a do tego niewątpliwie przyczyniły się następujące cechy:
- połączenie powieści historycznej i fabularnej - na tle Powstania Chmielnickiego rozgrywają się dzieje rycerzy, młodych mężczyzn patriotów, którzy...

Rozwiń

Zwiń