Waga startowa

Dobrze się słucha w wersji audiobook'owej, napisana lekkim i przyjemnym językiem. Oczywiście przepisy w formie czytanej trochę nie mają sensu - nie da się ich spamiętać. Momentami autor traci przejrzystość przekazu, można się zagubić czy opowiada chronologicznie czy robi dygresje do przeszłych, czy też przyszłych zdarzeń. Końcówka trochę nostalgiczna bez tej radości z początku książki, słowem bieganie jest ucieczką ale ostatecznie, nie da się uciec od rzeczywistości...

„14 minut” to biografia jednego z bardziej utalentowanych biegaczy amerykańskich z początku lat 80-tych ubiegłego wieku. Alberto Salazar, biegacz kubańskiego pochodzenia, którego niesamowita sportowa kariera nagle utknęła, pokazuje swoje korzenie – rodzinną atmosferę, nawiązywane przyjaźnie oraz biegaczy, którzy stanowili dla niego źródło inspiracji. Autor odkrywa przed nami swoją pasję, która niejednokrotnie doprowadza organizm na skraj wyczerpania. W tym dążeniu do zwycięstwa widać ambiwalencję, która często towarzyszy młodemu Alberto – z jednej strony wielka siła, determinacja, zuchwałość; z drugiej – niepewność, lęk, niespełnienie. Sporo jest w tej książce o wierze, modlitwie, cudach. Bo w istocie, gdy mowa 14 minut w stanie śmierci klinicznej i powrocie do pełni sił, słowo „cud” ciśnie się na usta. Biografię Salazara dobrze się czyta – pojedynek podczas maratonu w Bostonie trzyma w napięciu, a refleksje nt. życia, relacji z innymi, określania celów, traktowania niepowodzeń, mogą być źródłem do namysłu dla niejednego czytelnika.

Prosta, przyjemna. Nie nazwałbym ją książką typu "motywacyjna" lub "samorozwojowa", a bardziej biografia/opowieść, a przeżyciach Deana. Zaczynając od dzieciństwa i pierwszych biegów, aż po ostatnie imponujące ultramaratony. Autor też nie próbuje nam wciskać jakieś typu diety czy sposobu trenowania jak mają w zwyczaju często inni biegacze np Rich Roll. Nie powiedziałbym też że książka jest jakaś wybitna choć jest to na pewno pozycja warta przeczytania

Długo jej szukałam, ale w końcu znalazłam. Zaintrygował mnie opis na stronie empik i ruszyłam na poszukiwania pomiędzy półkami. Nie zawiodłam się. Ta dziewczyna to wulkan energii. Od początku ma się ochotę do niej podejść i ją wyściskać. Jej biografia to zbiór przypadkowych podróży, spotkań i rozmów, które ostatecznie kształtują silną, niezależną i dążącą do celu zawodniczkę Ironmana. Taką, która wygrywa, ale i taką, która czeka na ostatniego zawodnika, by przybić mu piątkę na mecie. Ta książka powinna znaleźć się na półce każdego sportowca i kibica. Polecam ją jednak także osobom, które szukają swojej drogi życiowej.

Książka Bieganie metodą Danielsa jest to kompendium wiedzy dla tych, którzy potrzebują bardzo dokładnego planu treningowego. Jest to jednak dość trudna pozycja dla kogoś kto nie jest profesjonalistą. Nawet dla biegaczy, którzy mają już pewny staż treningowy wiele pojęć i planów jest za bardzo skomplikowanych. Nie mniej jednak każdy na pewno wyciągnie z tej książki choć trochę dla siebie, bo autor dzieli się swoją naprawdę wielką wiedzą i doświadczeniem na temat biegania.

Jeżeli ktoś zamierza przeczytać z myślą o poznaniu dokładnych jednostek treningowych oraz jak lepiej biegać to się zawiedzie. Autor opisuje codzienne życie Kenijczyków, opisuje swoje odczucia i rodziny co do danych posiłków, zachowań. Opisuje tez, ze jednego dnia idzie biegać i kto mu towarzyszy - ale nie nawiązuje to do żadnego planu treningowego itd. Ksiazka w zasadzie o krajobrazie, życiu Kenijczyków i o bieganiu w formie light.

Jest to ciekawa pozycja z kilkoma wieloma ciekawymi faktami na temat biegania. Porusza przydatne sprawy np. o jedzeniu przed i po treningu, urozmaicenie planu treningowego, suplementacja, techniki biegu czy sposób doboru obuwia do jego przeznaczenia. Jednak kluczowe informacje tutaj by się skończyły, ponieważ dziesiątki stron zajmuje bardziej opis przygody autora z bieganiem, okoliczności, czy niekoniecznie wciśnięte kwestie rekordzistów. Nie tego raczej poszukują osoby z potencjałem zaczynające z bieganiem. Podczas przewijania stron miałem wrażenie, że rady przekazywane są jak dla zawodowców, niezbyt osiągalne dla zwykłego Kowalskiego, który chce prowadzić zdrowy styl życia. Pomimo tego, warto sięgnąć po tę książkę, bo zawiera podstawową teorię biegową oraz pomocne różne wnioski od doświadczonego polskiego biegacza.

"Możesz mieć najlepsze zamiary. Możesz dawać przykład. Ale nie możesz nikogo zmienić." "To nie najszybszy wygrywa. Wygrywa ten, który może zwolnić najmniej." Książka nie tak ciekawa jak "Urodzeni biegacze", ani nie tak dobra jak "Jedz i biegaj", ale wciąż interesująca. Autor, jak sam siebie określił, to "tatusiek w średnim wieku na diecie roślinnej, który był narkomanem". W wieku 39 lat był 100-kilogramowym spaślakiem i postanowił coś z tym zrobić. Nie zgodzę się z zarzutami typu "kolejna historia w stylu od zera do bohatera", ponieważ Rich Roll jasno daje znać, że już od dzieciństwa był mocno aktywny fizyczne i był dobrym pływakiem, zatem nie możemy go określić jako osoba, która nic wspólnego z treningiem nie miała. Nie ma w niej także żadnego religijnego bełkotu, tylko duchowe odczucia. To nie jest to samo, jeśli ktoś nie odróżnia jednego i drugiego, to tylko sugeruje, że nikłe ma o tym pojęcie. Natomiast fakt, że często duchowe elementy są poruszane może dowodzić, że coś jest na rzeczy i osoby pod wpływem intensywnego i długotrwałego wysiłku faktycznie mogą doświadczać jakiejś "jedności ze światem", lecz empirycznie opartej. Nie ma to nic wspólnego z religią, tylko subiektywnymi wrażeniami (nawet nie trzeba być wierzącym). Z kolei jeśli chodzi o jakąś losową wzmiankę o reinkarnacji? "Często żartowałem, że jestem reinkarnacją Richarda Spindle’a, ale to nie do końca żart – czuję się duchowo z nim związany, mam poczucie, iż jestem jego spadkobiercą i powinienem doprowadzić do końca to, czego jemu nie udało się zrobić." Jak widać miał poczucie, że jest jego SPADKOBIERCĄ, a nie jego reinkarnacją w dosłownym tego słowa znaczeniu, no ale każdy może interpretować jak chce, więc ile ludzi, tyle opinii, jednak przez różne nadinterpretacje ktoś może niepotrzebnie poczuć się zniechęcony do lektury. Z kolei jeśli chodzi o sposób odżywiania, któremu w książce faktycznie poświęcono sporo treści, zapewne nawet i 1/3, to się nie wypowiem w kwestii, czy autor ma rację, ale jak wiadomo nie jest on jej jedynym zwolennikiem, który osiąga nadludzkie wyniki sportowe (np. Scott Jurek), zatem jakieś ziarno prawdy musi w tym być. Ale może warto byłoby chociaż samemu spróbować i się przekonać niż odrzucać to tylko za nachalność autora? Gdyż racją jest, że te informacje mogą wydawać się wciskane na siłę dla indoktrynacji czytelnika do weganizmu. Standardowo znalazło się nieco wskazówek treningowych, ale oczywiście ta książka jest biografią, chociaż część o weganizmie można potraktować trochę jak poradnik. Co ciekawe, w tej książce jest wzmianka o Davidzie Gogginsie, zanim stał się sławny na cały świat. Ogółem lekturę polecam, zwłaszcza że istnieje także w wersji audiobook (chociaż oczywiście w takim przypadku nie zobaczymy paru fotografii, które umieścił autor), jedynie należy liczyć się z tym, że około 1/3 objętości dotyczy weganizmu, a niektórzy mogą odebrać to w ogóle jako reklamę tej diety i suplementów. Fragment z książki: Nasze organizmy mają dwa poziomy wyzwalania energii. Pierwszy to system aerobowy, który energię zyskuje ze spalania tlenu i tłuszczu. To on dostarcza energii potrzebnej w codziennych, wykonywanych z określoną intensywnością czynnościach. Kiedy jednak intensywność ta przekracza tak zwany próg aerobowy (to właśnie ponad nim poziom kwasu mlekowego w moim organizmie poszybował w niebo), włącza się drugi system: anaerobowy, który energię potrzebną do nagłych zrywów, dźwigania ciężarów czy szybkiego biegu czerpie z glikogenu, czyli cukru. Ten układ można uruchomić na jakieś dziewięćdziesiąt minut, potem się wyłącza. Chris tłumaczył mi, że wyniki w sportach wytrzymałościowych zależą przede wszystkim od wzmocnienia skuteczności pierwszego, „codziennego” układu.

Wyprawa przez Pireneje zajęła pół książki - dużo więcej niż o niebo ciekawsze relacje z biegów. Książka bez wiedzy biegowej ale fajna czytanka. Trochę przefilozofowana ale cóż, autor chciał przekazać swoje myśli i rozterki. Biegowo i mentalnie Kilian TOP :-)

Tak jak mega szanuje poziom jako reprezentują autorzy i bardzo dobrze czytało mi się o ich historiach z dwóch perspektyw tak myślę, że książka mogłaby być trochę krótsza. Jeśli biegacz i lubisz góry to wielce prawdopodobne, że się tobie spodoba - dla tych nie biegających może to się wydać dziwna książka, ale spróbować zawsze można 😉

Historia pełnej trudności, porażek i sukcesów kariery Mo Faraha. Biegacz przedstawia nam szczegóły swojego dzieciństwa, dowiadujemy się dlaczego wybrał bieganie, a nie piłkę nożną, którą tak kochał. Ten wybór zmienił jego życie. W 2012 roku w Londynie zdobył dwa złota olimpijskie. Bardzo dobrze napisana autobiografia.

Jeśli ktoś posiada pulsometr i za bardzo nie wie jak go efektywnie wykorzystać w treningu to ta książka jest dla niego. Dużo wiedzy w jednym miejscu. Co tu dużo pisać,wszystko jest w opisie książki. >> Od siebie mogę dodać, że szczerze polecam, spełniła moje oczekiwania. Nauczyłem się jak wyznaczyć strefy tętna i w jakich strefach trenować aby mój trening był najefektywniejszy. Również w jaki sposób planować treningi w skali roku oraz jak dobierać obciążenie treningowe i dużo, dużo innych przydatnych reguł. Polecam.

Można powiedzieć, że to dość nietypowy poradnik biegowy. To książka, którą czyta się jak przygodę — wciągającą opowieść o ludziach, pasji i przekraczaniu własnych granic. I jest w tym sporo prawdy, bo dla tych, którzy lubią biegać, bieganie naprawdę potrafi być przygodą. Mam wrażenie, że to książka przede wszystkim dla tych, którzy już odkryli radość z biegania, szczególnie długodystansowego. Ale może też trafić do osób, które dopiero zaczynają i jeszcze nie wiedzą, że bieganie kiedyś stanie się dla nich czymś ważnym. Po lekturze pojawia się prosta myśl: skoro inni potrafią, to może ja też mogę. Może niekoniecznie w sandałach i niekoniecznie w najnowszych butach z kosmiczną technologią, ale mogę. Trzeba tylko trenować — bo naprawdę jest po co. Polecam tę książkę wszystkim długodystansowcom, ale też tym, którzy być może dopiero kiedyś nimi zostaną.

Kupiłem po przebiegnięciu pierwszego maratonu, a przeczytałem po przebiegnięciu drugiego. Lekko i przyjemnie napisana. W czasie czytania nogi same się rwały na trening, w głowie układały się plany i marzenia na kolejne biegi na królewskim dystansie. Nie spodziewałem się, że książka o bieganiu może być tak ciekawa i wciągająca. Idąc za ciosem, kolejne będzie "14 minut" Alberto Salazara; w końcu obaj panowie się znali i nie raz razem biegali.

Naprawdę dobra pozycja dla zainteresowanych bieganiem, niestety jest już dość mało aktualna. Rozdziały poświęcone jedzeniu, utrzymywania tempa czy tętna mocno się zestarzały. Nie mniej metoda bieg-marsz-bieg, radzenie sobie, kontuzjami czy psychologia biegu to ciągle złoto.

Zaczyna się ciekawie, po czym autor zbacza z głównego tematu i meandruje po często mało interesujących danych i faktach teoretycznie nawiązujących do sedna, niemniej niezmiernie nudnych... W zasadzie końcówka książki dopiero wciąga i przypomina, dlaczego w ogóle po nią sięgnąłem ("Urodzeni biegacze" dla mnie stoi kilka poziomów wyżej, choć i tam wiele technicznych czy statystycznych wtrętów autora do fabuły wytrącało czytelnika ze strefy uniesienia).

Jako że niedawno zaczęłam biegać, to kupiłam sobie w promocji 3 książki o bieganiu. Zaczęłam od najcieńszej "Bardzo długi bieg" i już nie mogłam doczekać się, aż poczytam o bieganiu. No i tak czytam, czytam, alkohol, narkotyki, dochodzę do połowy książki, dalej nie mogę doczekać się, aż przeczytam o bieganiu. Jest już późno, chce mi się już spać, ale usilnie czytam, by choć trochę zahaczyć o bieganie, no i jest, jakaś 60 strona - wzmianka o maratonie, potem ultra, a na koniec autor wysilił się, by napisać kilka słów więcej o biegu ultra, w którym startował. Ogólnie książka dobra, jeśli nie nastawiamy się na tematykę biegania, lecz biografię i pogaduszki o życiu. To tylko około 3 godziny czytania w moim przypadku, więc szybko minęło, a 2 kolejny tytuły myślę, że będą bogatsze w bieganie.

Najbardziej kompletna książka odnośnie żywienia dla sportowców. Zarówno zawodowców jak i amatorów. Napisana zrozumiałym językiem, pełna praktycznych porad, które są łatwe do wdrożenia i co najważniejsze skuteczne. Uważam ją za najlepszą książkę odnośnie żywienia dla sportowców. Zdecydowanie polecam.

Ciekawe i dość przekonujące spojrzenie na mechanikę funkcjonowania różnych środków treningowych w poprawie formy biegacza. Na pewno mamy tutaj do czynienia z myśleniem zyczeniowym i błędem potwierdzenia typowym dla amerykańskich poradników. Mimo wielu naciąganych argumentów, sama teoaria ma w sobie spore ziarno prawdy. Kilkudziesięciostronnicowa część teoretyczna uzupełniona jest szerokim wyborem konkretnych ćwiczeń oraz całych planów treningowych , w raz z opisami ich poprawnego wykonania, sugestiami co do modyfikacji w zależności od poziomu wytrenowania użytkownika, co czyni z książki bardziej praktyczny podręcznik niż skarbnice wiedzy teoretycznej. Kolejna pozycja raczej do posiadania na półce, niż wypożyczenia, przeczytania i pamiętania najważniejszych założeń. Nic nadzwyczajnego, ale dla samej świadomości wagi treningu siłowego w budowaniu formy biegowej, warto choćby przeczytać.

Książka "Płynę, jadę biegnę" to autobiografia prawdziwych mistrzów triathlonu, która pokazuje drogę od dzieciństwa, po ukoronowanie kariery, czyli Olimpiadę w Londynie. Każda strona, od początku do końca odkrywa historię, która zaprowadziła młodych sportowców na sam szczyt. Konstrukcja treści jest równie ciekawa. Jest to pewnego rodzaju wywiad rzeka, tylko, że bez pytań. Bohaterowie opowiadają na zmianę. Raz mówi Alistair, a raz Jonathan. Czytając możemy obserwować ten sam trening z dwóch perspektyw. Książkę bardzo dobrze się czyta. Naprawdę wciąga. Opowieści przesiąknięte są emocjami i dużą dawką humoru. W książce widać rozterki, które nimi targają - z jednej strony są zawodowcami, rywalizują, a z drugiej braćmi. Bitwa ambicji przeplata się tutaj z braterską troską i miłością.