Święta bez chemii. Zdrowe przepisy na tradycyjne potrawy na Boże Narodzenie i inne święta.

Jest to idealna książka dla osób, które zaczynają swoją przygodę z gotowaniem ( czyli również dla mnie). Znajdują się w niej proste przepisy na różne słodkośći z łatwo dostępnych i niedrogich składników. Piękne ilustracje powodują cieknącą ślinkę i zachęcają do spróbowania swoich sił w kuchni. Na końcu książki pojawiają się bezcenne rady dla raczkujących kucharzy ;) Jeśli chodzi o tych, którzy w swoich poczynaniach kuchennych z "niejednego pieca chleba jadły", przepisy mogą się wydawać zbyt proste i ich nie zainteresują. A ci, którzy posiadają wcześniejsze książki tejże autorki mogą czuć się zawiedzeni gdyż, jest to zbiór przepisów na słodkości z jej poprzednich książek.

Niezwykle przyjemna książka. Wtręty z życia osobistego, przeróżne wspominki i zdrowotne ciekawostki wrzucone pomiędzy przepisy nienachalnie, niemęcząco. Same przepisy zaś ciekawe. Jaglanka z karmelizowaną gruszką, zupa z czerwonej soczewicy, wielokrotnie przećwiczone na rodzinie placki komosowo-cukiniowe - pycha po stokroć! Tytuł zatem nader trafny - i jak tu nie jeść! I jak nie gotować!

Fantastyczna pozycja! (wszystkie 3 tomy są równie dobre) Pięknie przejrzyście wydana. Śliczne fotografie. Same przepisy są bardzo proste, składniki dostępne w Polsce bez problemu - fakt, ze nie zawsze w pierwszym lepszym hipermarkecie tylko w sklepach ze zdrową żywnością ale są. Poza tym kiedy zwiększamy swoją świadomość żywieniową to i miejsce zakupów również wybieramy rozważniej. Na pewno nie wszystkie połączenia smakowe podpasują każdemu ale to juz kwestia gustu ale też stopnia zaawansowania w temacie zdrowego odżywiania. Na początek pewnie sprawdzą się raczej owocowe koktajle, później zaczynają smakować te bardziej wyrafinowane :D Przy każdym przepisie króciutki opis właściwości prozdrowotnych składników. Nic tylko mieszać i pić!

Polecam! Pięknie wydana i bogata w proste, przejrzyste przepisy (bez wyszukanych składników). Duża różnorodność tego co można zrobić z kaszy. Znajdziecie garść informacji i sposobie przygotowania różnych kasz. Następnie książka prowadzi od sałatek, zup, dań głównych, propozycji potraw na kolacje, a na sam koniec przechodzimy do deserów. Oczywiście w tych potrawach królują kasze.

Recenzję tej książki znajdziesz także na: www.maagia-ksiazek.blogspot.com "Facet i Kuchnia" nie jest książką o zwykłych potrawach, które jada praktycznie każdy z nas na codzień. Przepisy, którymi pan Szymon dzieli się z nami w swojej książce mogą nauczyć Cię zdrowszego odżywiania, a także poznania odmiennych smaków, niekoniecznie składających się z mąki przennej. I nie chodzi mi tutaj o zamianę tego składnika na inny odpowiednik. Książka składa się z 20 części, a każda z nich skupia się na innym składniku: I Szparagi, bób, groszek II Cukinia i kwiaty cukinii III Pomidory IV Truskawki, maliny, jagody, wiśnie... V Dynia VI Jabłka i gruszki VII Marchew i buraki VIII Ziemniaki i bataty IX Pory X Szpinak i jarmuż XI Soczewica XII Kasze XIII Ryż i komosa ryżowa XIV Mąka XV Jaja XVI Sery XVII Ryby i owoce morza XVIII Mięso XIX Bakalie XX Czekolada Jak większość ludzi na tym świecie, uwielbiam czekoladę. Dlatego właśnie ten rozdział najbardziej przypadł mi do gustu (a zwłaszcza przepis na domową nutellę :D), choć jest też kilka innych, które górują na mojej liście, np. "Jabłka i gruszki", "Truskawki, maliny, jagody, wiśnie..." z racji gdyż uwielbiam owoce . :) W przyszłości na pewno będę z nich korzystać, choć teraz jeszcze rzadko mam okazję coś upichcić. :) Wiele spośród tych przepisów zaciekawiło mnie i pobudziło moją wyobraźnię, a że bardzo lubię jeść, spróbuję tej odmiany na potrawy bezglutenowe, choć na pewno nie zrezygnuję z glutenu na stałe, tylko od czasu do czasu. Pan Szymon zachęca nas w swojej książce także do tego, aby niekoniecznie w całości przygotowywać wszystko według tego, co napisał, lecz używać wyobraźni, eksperymentować, zamieniać niektóre składniki, może coś dodawać... Bądźmy kreatywni. :) Książkę polecam jak najbardziej i osobiście sama zachęcam do spróbowania takiej bezglutenowej diety - chociażby na jakiś czas. :)

Absolutny must-have dla każdej fanki szycia. Książka napisana bardzo przystępnie, przejrzyście, w logicznej kolejności. Tu wszystko wydaje się łatwe - i jest! Ja zachwyciłam się dokładnym wytłumaczeniem, jak zdejmować miarę, jakie są rodzaje materiałów, propozycjami rzeczy do samodzielnego uszycia. Porady są użyteczne i bardzo praktyczne, bez okrąglaków, tylko konkrety. Na rynku póki co nie znalazłam lepszej pozycji dla początkujących. Genialna książka!

Głównie dziewczęce jedzenie (słodkie), dość proste i nieliczne pomysły na bardziej obfite posiłki. Plus, że potrawy nie są, jak w wielu przypadkach modnej, zdrowej kuchni, nie opływają w węglowodany. W połączeniu z blogiem stanowi całkiem nie najgorszą pozycję na początek.

Książka Łukasza Maciejewskiego: "Aktorki. Portrety", to zapis 14 ciekawych rozmów w wielkimi damami ekranu i sceny. Znane, piękne, utalentowane aktorki, tj: Jadwiga Barańska, Iga Cembrzyńska, Bożena Dykiel, Jolanta Fraszyńska, Krystyna Janda, Maja Komorowska, Emilia Krakowska, Anna Radwan, Dorota Segda, Grażyna, Szapołowska, Marzena Trybała, Małgorzata Zajączkowska, Magdalena Zawadzka i Joanna Żółkowska, opowiadają szczerze o swoim życiu i niełatwej drodze do kariery. Wielkim atutem książki są czarno-białe fotografie autorstwa Pawła Panczakiewicza.

Myślę, że na tę książkę warto wygospodarować chociaż kilka minut wieczorem przy lampce wina, tudzież przy porannej kawie w promieniach nowego dnia. Lektura nastraja pozytywnie, zwraca uwagę na najistotniejsze rzeczy w codziennej układance, jaką są wewnętrzny spokój i opanowanie, w parze z docenianiem małych chwil, które budują naszą rzeczywistość oraz z ludźmi, którzy są naszym dopełnieniem.

Kolejna część z serii książek o zdrowym żywieniu Julity Bator. Cenię sobie pomysły autorki, jej szczerość i proste przepisy. Książka ma przejrzysty skład, ciekawe zdjęcia i poręczny format. Polecam, wszystkim, którzy chcą zmienić swoje nawyki żywieniowe.

Spośród przeczytanych przeze mnie książek Agnieszki Maciąg, ta jest taką, która mogę z czystym sumieniem polecić! Autorka naprawdę w moim odczuciu schowała w niej magię świąt. Wszystko to dzięki opisom tradycji świątecznych (szkoda że tak ich mało wymieniono) czy aromatycznym przepisom na herbaty, ryby (dużo śledzi!), zupy, ciasteczka... Oprócz tego nie mniej ważne są zdjęcia, opisy tworzenia przytulnego domu, opisy olejków eterycznych i ich właściwości, przepisy na domowe antybiotyki, czy krótkie anegdoty z życia autorki. W trakcie czytania książki dwa czy trzy razy spotkałam się z "nadzwyczajnymi, magicznymi rytuałami" polegającymi na oczyszczaniu przestrzeni dzwonkami i szałwią po wizycie "negatywnych energetycznie ludzi", ale przymykam na to oko, bo dużo tego nie ma... Przymykam też oko na opisywany konsumpcjonizm autorki.

Książka opowiada o naszym powszechnym nałogu – cukroholizmie, szkodliwość którego jest mało znana. Czarnym charakterem książki jest przemysł spożywczy, pchający nas wręcz do nadmiernego spożycia cukru: uzależniamy się, wydajemy więcej na żywność, a zyski rosną... Autorka prezentuje różnorodne triki przemysłu i handlu mające nas skłonić do cukroholizmu, i szokujące dane na temat zdrowotnych skutków tego nałogu. Lektura książki skłania do przemyśleń i zmiany nawyków żywieniowych. Niemiecka autorka zaczyna od przerażających danych: przeciętny Europejczyk pochłania rocznie co najmniej 40kg cukru przemysłowego, zaś Amerykanin – 62kg! A tylko około 15% z tej ilości każdy z nas używa w gospodarstwie domowym – do pieczenia, gotowania, słodzenia herbaty itd. Cała reszta jest nam aplikowana w masie innych produktów, m.in. w wędlinach. Dlaczego? Bo to „tani wypełniacz, nośnik smaku i uzależniacz.” No właśnie, uzależniacz: nasz mózg reaguje na regularne spożycie cukru podobnie jak przy uzależnieniu od leków, alkoholu czy innych stymulantów ale wiedza ta nie jest ani znana ani propagowana. Dlaczego? Bo nie leży to w interesie przemysłu spożywczego, który z naszego uzależnienia czerpie niebywałe profity: „W ten sposób uzależnienie od cukru plasuje się wśród tak zwanych legalnych, ogólnie przyjętych uzależnień naszego społeczeństwa”. Mechanizm uzależnienia od cukru jest szczegółowo omówiony od strony psychologicznej i fizjologicznej. Dowiadujemy się o też o przerażających skutkach zdrowotnych: w Niemczech na cukrzycę choruje 8mln osób; 2mln z nich nie ma pojęcia o swojej chorobie. Myślę że dla Polski dane są podobne. Przemysł spożywczy posługuje w swojej strategii promowania cukroholizmu kłamstwem (popatrzcie na reklamy telewizyjne batonów czekoladowych), manipulacją, lobbowaniem itd. Bardzo ciekawe są opisy różnych manipulacji ze składnikami żywieniowymi: dowiadujemy się np. dlaczego winniśmy unikać przemysłowej fruktozy. Nie ma się co dziwić: w grę wchodzą olbrzymie pieniądze. My, konsumenci, też na to idziemy, lubimy rzeczy słodkie, gotowce, produkty przetworzone, których przygotowanie nie wymaga dużo czasu ani wysiłku. Popatrzcie ile miejsca zajmują w supermarketach. Mamy też sporo porad praktycznych, m.in. test sprawdzający czy jesteśmy 'cukroholikami'. Inne ważne rady: „Czytajcie dokładnie skład każdego produktu i przyjmijcie zasadę: im dłuższa lista składników, tym bardziej nienaturalny i podejrzany jest dany produkt.” Albo: „stańcie się cukrowymi detektywami; nie dajcie się zwodzić przez wiele różnych nazw cukru. Uważajcie także na dodatek cukru przy niesłodkich produktach (np. kawa, wędliny, chipsy).” Jest też sporo wsparcia psychologicznego dla pragnących uwolnić się z cukrowego nałogu. Mało to przekonujące dla mnie prawdę mówiąc, (może dlatego, że nie jestem cukroholikiem). To takie, typowo niemieckie, podejście totalne: musimy kompletnie przeorientować swoje życie: zmienić dietę, samemu gotować, wprowadzić ćwiczenia fizyczne, relaksacyjne, trochę za dużo tego... Poza tym brakuje mi przepisów kulinarnych na zdrowe i słodkie potrawy. Niemniej książka jest b.ważna: pozwala inaczej spojrzeć na przemysł spożywczy, skłania do przyjrzenia się własnej diecie i wprowadzenia radykalnych zmian.

Czytanie poradników jest dobrym pomysłem, gdy przechodzimy trudne chwile w życiu. Dlaczego? Bo nie tracimy nic z treści powieści, gdy czasem myśli nasze błądzą, a czasem po prostu odświeżamy naszą wiedzę poszerzając ją o nowe rzeczy. W każdym razie nie zaszkodziło mi sięgnąć (przypadkiem, serio!) po tę książkę. Jestem pozytywnie rozczarowana, to naprawdę świetna książka!!! Chociaż autorka kieruje swoje uwagi i słowa dla kobiet 40+, to nawet z nieco inną cyfrą przed zerem mogą śmiało ją przeczytać. Dlaczego? Dlatego, by wiedzieć jak postępować w pewnym wieku, ale i pewne prawdy są prawdziwe w każdym wieku, a im wcześniej wdrożymy pewne, tym lepiej. Powiem szczerze, nie jestem niewolnikiem takiego myślenia, trzeba żyć i tyle. Są zmarszczki, bo to są! Jeśli ktoś to skomentuje, to jego problem (tylko trzeba to sobie uświadomić, a to trudne, nie zaprzeczę). Życie na tym polega, że zmarszczek przybywa i już. A każda kobieta chce jak najdłużej zachować młodość, zrozumiałe. I tu nie chodzi o facetów (to chyba ich myślenie, że tak jest), kobiety same dla siebie chcą być młode i tyle! Książka jest napisana w stylu koleżanki, która szczerze dzieli się z nami tajnikami konserwacji urody, które sama zagłębiła. Ciekawa jestem, czy produkty, które poleca są sponsorowane, czy to jej szczera opinia. Jak się czyta, wydaje się to drugie, ale nie mam nic na potwierdzenie moich odczuć. Naprawdę dobra książka, ale nie da się ukryć, że mamy amerykankę, kobietę, która robi co się da, żeby zdobyć francuski szyk. Absolutnie nie szydzę! Chylę czoła przed otwartością i dzieleniem się wiedzą. Niemniej i tak… albo coś się ma, albo nie. Okrutne, wiem. Sama nie mam wielu rzeczy, ale właśnie tak życie się ma i już. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie starać się mieć to, czego się nie ma, a czasem można osiągnąć niemałe efekty. Naprawdę, z czystym sercem polecam tę książkę. Nie mam na swoim koncie wielu poradników modowo-urodowych, ale ten, w mojej ocenie, jest naprawdę dobry. Serio, warto to przeczytać. Wiadomo, gdy autorka opisuje zabiegi za kilka tysięcy euro, to należy ładnie się uśmiechnąć i iść dalej, ale poza tym jest tu naprawdę sporo mających odbicie w rzeczywistości porad, dla kobiet w każdym wieku. Polecam! Ode mnie 10/10.

Nie zawiodłam się :) Ania Starmach jest cudowna w swoich książkach. Przepisy, które tutaj są zawarte są pyszne, cudowne, łatwe w przygotowaniu i co ważne lekkie. Już z 5 wypróbowałam więc jestem zachwycona doborem składników i nie są to drogie przepisy. Także na każdą kieszeń. Na prawdę super. Niestety ćwiczenia stosowane w tej książce są fajne tego nawet nie podważam, ale kto ćwiczy z książką? Każdy teraz stosuje płyty lub ćwiczy z pomocą internetu więc to minus tej książki. Reszta to sama przyjemność czytania, gotowania, smakowania. Polecam każdemu :) !!!

"Smak miłości" Agnieszki Maciąg to więcej niż tylko książka kucharska. To ciepła, pełna uczucia opowieść o gotowaniu jako sposobie wyrażania miłości do bliskich. Autorka, znana modelka i blogerka, dzieli się w niej nie tylko przepisami, ale także wspomnieniami związanymi z jedzeniem i rodziną. Znajdziesz tu zarówno tradycyjne, polskie potrawy, jak i inspiracje z różnych zakątków świata. Wszystkie są proste, a jednocześnie pełne smaku. Książka emanuje domowym ciepłem i przytulnością. Czytając ją, masz wrażenie, że autorka - Agnieszka - zaprasza Cię do swojej kuchni. Piękne fotografie potraw zachęcają do gotowania i delektowania się każdym kęsem. Autorka podkreśla znaczenie zdrowego odżywiania i korzystania z naturalnych składników.

Największym plusem książki, jak dla mnie, są komentarze dietetyczki - dużo przydatnych informacji, nie tylko jeśli chodzi o bilans dietetyczny konkretnych potraw / planów dziennych, ale przede wszystkim dotyczące konkretnych produktów. Fajne przepisy, jednak sięgając po książkę "dla zapracowanych", którzy cały dzień spędzają w pracy spodziewałam się, że będą one łatwe i szybkie w przygotowaniu. Jak dla mnie są one jednak bardziej wymagające, co nie znaczy że nie skorzystam :)

Bosacka i wszystko wiadomo. Lecz w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Oto mamy łatwe, proste i co najważniejsze - szybkie - przepisy na to, co zdrowe, a co przy okazji lubimy i co mamy pod ręką. Na szczęście nie ma tu jakiś wege odmian mleka, bio-kasz czy dziwnych innych bio-zdrowych-cudów. Są normalne składniki, jakie się ma na co dzień w szafce czy lodówce. A co najważniejsze, potrawy desery nam smakują. Mi niebywale. Czytam i czuję smak na języku. A przy okazji. Przy każdym przepisie jest notka czym (lub "w czym") są gorsze i niezdrowe gotowce z marketu lub z budki przy pobliskiej ulicy. Warto. Choćby dla samych... ciastek zbożowych czy kremu z zielonego groszku.

Rozmowy ciekawe, jednak opis książki i tytuł trochę mylący. Myślałem, że przynajmniej w każdej rozmowie padnie pytanie o umami, ale tak nie było. Ale jest to książka z rodzaju takich, które dają nadzieję, że wiele w życiu jest możliwe i warto iść za marzeniami.