Facet i kuchnia. Smacznie, kreatywnie i bez glutenu

To jest książka, która od kilku lat co roku wraca do mojej kuchni we wszystkie święta. Wcześniejszą książkę Julii także używam do dziś. I każda z nich ma świetne, praktyczne przepisy ale przede wszystkim zdrowe, dobrze skomponowane. Mam niezwykłą frajdę z gotowania tych dań i polecam je moim znajomym, bliskim. Nasze top of the top to naleśniki:) wiadomo...:) z kaszy jaglanej, pycha! Ta książka mówi po prostu "możesz" a nie "musisz". Idealne dania zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych. Super pomysł z gotowaniem razem.

Jest to idealna książka dla osób, które zaczynają swoją przygodę z gotowaniem ( czyli również dla mnie). Znajdują się w niej proste przepisy na różne słodkośći z łatwo dostępnych i niedrogich składników. Piękne ilustracje powodują cieknącą ślinkę i zachęcają do spróbowania swoich sił w kuchni. Na końcu książki pojawiają się bezcenne rady dla raczkujących kucharzy ;) Jeśli chodzi o tych, którzy w swoich poczynaniach kuchennych z "niejednego pieca chleba jadły", przepisy mogą się wydawać zbyt proste i ich nie zainteresują. A ci, którzy posiadają wcześniejsze książki tejże autorki mogą czuć się zawiedzeni gdyż, jest to zbiór przepisów na słodkości z jej poprzednich książek.

Niezwykle przyjemna książka. Wtręty z życia osobistego, przeróżne wspominki i zdrowotne ciekawostki wrzucone pomiędzy przepisy nienachalnie, niemęcząco. Same przepisy zaś ciekawe. Jaglanka z karmelizowaną gruszką, zupa z czerwonej soczewicy, wielokrotnie przećwiczone na rodzinie placki komosowo-cukiniowe - pycha po stokroć! Tytuł zatem nader trafny - i jak tu nie jeść! I jak nie gotować!

Bardzo dla początkujących, nic się nowego nie nauczyłam... Powiem więcej, jestem ekspertem od warkoczy, tą książkę dzieli cały ocean do moich umiejętności.... Mimo to mnie nadal dzieli morze do mistrzów, więc będę "płynąć dalej" w zaplataniu i szukać nowych horyzontów 😀 W warkoczach teoria idzie swoją drogą a praktyka jedzie swoją 😆

Dobrze czytało mi się tę książkę, autorka zachęca do prowadzenia zdrowego stylu życia bez chemii i toksycznych substancji. Przedstawia wiele propozycji na zastąpienie chemicznych środków i kosmetyków ekologicznymi preparatami przygotowywanymi w domu. Ja zdecydowanie jestem zwolenniczką takich rozwiązań i niesamowicie imponują mi ludzie, którzy tak radykalnie postanowili porzucić chemię i korzystać jedynie z ekologicznych środków. Jednak żyjemy w tak wygodnym świecie i tak bardzo przyzwyczailiśmy się do gotowych rozwiązań, że naprawdę ciężko z dnia na dzień z tego zrezygnować.

Rodzeństwa potrafią być przerażająco różne. Tak samo wychowywane dzieci stanowią często piękny kontrast, z jakim mamy do czynienia w książce „Damą być. Jak ubrać się i zachować w różnych sytuacjach”. Jula jest typem grzecznej dziewczynki, która zawsze chce się pięknie prezentować. Czasami przesadza z ozdobami, ale wszystko w imię upiększania się. Natomiast Pola jest prawdziwym tygrysem. Można powiedzieć, że takim tygryskiem jak z bajek o Kubusiu Puchatku: bryka, zachowuje się nieodpowiednio i nie do końca rozumie, dlaczego jej zachowanie jest złe. W całym tym zamieszaniu wielką rolę odgrywa mama, która musi dziewczynkom wiele rzeczy tłumaczyć, aby umiały się odpowiednio zachować w każdej sytuacji. Bycie damą to nie tylko chodzenie w pięknych bucikach i sukienkach, ale umiejętność dostosowania się do sytuacji. Razem z bohaterkami małe dziewczynki dowiedzą się, jak powinny się ubierać, dlaczego należy dbać o czystość i higienę oraz właściwe zachowanie. Odkryją, że bycie damą wcale nie musi być nudne, bo damy też chodzą na plażę, zwiedzają, bawią się na przyjęciach urodzinowych, chodzą do teatru, gdzie wbrew pozorom może być bardzo ciekawie. Książka Zofii Staneckiej jest napisana bardzo przystępnym językiem, dzięki czemu dzieci nie będą miały problemu ze zrozumieniem. Wielkim plusem jest podzielenie opowieści na rozdziały, co ułatwi rodzicom poruszanie się w książce i czasami czytanie podczas tych specjalnych okazji, kiedy brakuje sił na tłumaczenie, dlaczego strój, który sobie wybrało dziecko jest nieodpowiedni. Jest to świetna lektura dla dziewcząt, które chcą wiedzieć jak powinna zachowywać się i ubierać dana. Można ją śmiało czytać przedszkolakom i uczniom pierwszych klas szkoły podstawowej. Duża czcionka i interesujące ilustracje powinny przyciągnąć dziewczynki i zachęcić je do samodzielnego czytania. Polecam również serię o Basi autorstwa Zofii Staneckiej.

Głównie dziewczęce jedzenie (słodkie), dość proste i nieliczne pomysły na bardziej obfite posiłki. Plus, że potrawy nie są, jak w wielu przypadkach modnej, zdrowej kuchni, nie opływają w węglowodany. W połączeniu z blogiem stanowi całkiem nie najgorszą pozycję na początek.

Absolutny must-have dla każdej fanki szycia. Książka napisana bardzo przystępnie, przejrzyście, w logicznej kolejności. Tu wszystko wydaje się łatwe - i jest! Ja zachwyciłam się dokładnym wytłumaczeniem, jak zdejmować miarę, jakie są rodzaje materiałów, propozycjami rzeczy do samodzielnego uszycia. Porady są użyteczne i bardzo praktyczne, bez okrąglaków, tylko konkrety. Na rynku póki co nie znalazłam lepszej pozycji dla początkujących. Genialna książka!

Myślę, że na tę książkę warto wygospodarować chociaż kilka minut wieczorem przy lampce wina, tudzież przy porannej kawie w promieniach nowego dnia. Lektura nastraja pozytywnie, zwraca uwagę na najistotniejsze rzeczy w codziennej układance, jaką są wewnętrzny spokój i opanowanie, w parze z docenianiem małych chwil, które budują naszą rzeczywistość oraz z ludźmi, którzy są naszym dopełnieniem.

Polecam! Pięknie wydana i bogata w proste, przejrzyste przepisy (bez wyszukanych składników). Duża różnorodność tego co można zrobić z kaszy. Znajdziecie garść informacji i sposobie przygotowania różnych kasz. Następnie książka prowadzi od sałatek, zup, dań głównych, propozycji potraw na kolacje, a na sam koniec przechodzimy do deserów. Oczywiście w tych potrawach królują kasze.

Czytanie poradników jest dobrym pomysłem, gdy przechodzimy trudne chwile w życiu. Dlaczego? Bo nie tracimy nic z treści powieści, gdy czasem myśli nasze błądzą, a czasem po prostu odświeżamy naszą wiedzę poszerzając ją o nowe rzeczy. W każdym razie nie zaszkodziło mi sięgnąć (przypadkiem, serio!) po tę książkę. Jestem pozytywnie rozczarowana, to naprawdę świetna książka!!! Chociaż autorka kieruje swoje uwagi i słowa dla kobiet 40+, to nawet z nieco inną cyfrą przed zerem mogą śmiało ją przeczytać. Dlaczego? Dlatego, by wiedzieć jak postępować w pewnym wieku, ale i pewne prawdy są prawdziwe w każdym wieku, a im wcześniej wdrożymy pewne, tym lepiej. Powiem szczerze, nie jestem niewolnikiem takiego myślenia, trzeba żyć i tyle. Są zmarszczki, bo to są! Jeśli ktoś to skomentuje, to jego problem (tylko trzeba to sobie uświadomić, a to trudne, nie zaprzeczę). Życie na tym polega, że zmarszczek przybywa i już. A każda kobieta chce jak najdłużej zachować młodość, zrozumiałe. I tu nie chodzi o facetów (to chyba ich myślenie, że tak jest), kobiety same dla siebie chcą być młode i tyle! Książka jest napisana w stylu koleżanki, która szczerze dzieli się z nami tajnikami konserwacji urody, które sama zagłębiła. Ciekawa jestem, czy produkty, które poleca są sponsorowane, czy to jej szczera opinia. Jak się czyta, wydaje się to drugie, ale nie mam nic na potwierdzenie moich odczuć. Naprawdę dobra książka, ale nie da się ukryć, że mamy amerykankę, kobietę, która robi co się da, żeby zdobyć francuski szyk. Absolutnie nie szydzę! Chylę czoła przed otwartością i dzieleniem się wiedzą. Niemniej i tak… albo coś się ma, albo nie. Okrutne, wiem. Sama nie mam wielu rzeczy, ale właśnie tak życie się ma i już. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie starać się mieć to, czego się nie ma, a czasem można osiągnąć niemałe efekty. Naprawdę, z czystym sercem polecam tę książkę. Nie mam na swoim koncie wielu poradników modowo-urodowych, ale ten, w mojej ocenie, jest naprawdę dobry. Serio, warto to przeczytać. Wiadomo, gdy autorka opisuje zabiegi za kilka tysięcy euro, to należy ładnie się uśmiechnąć i iść dalej, ale poza tym jest tu naprawdę sporo mających odbicie w rzeczywistości porad, dla kobiet w każdym wieku. Polecam! Ode mnie 10/10.

Bardzo dobry poradnik, który przede wszystkim nie jest opresyjny. W dzisiejszych czasach kobiety są pod ogromną presją niemalże z każdej strony, a i strony te formułują swoje presje tak, że często się wykluczają - dlatego cenię to, że niczego mi się nie każe i nie traktuje się mnie jak gorszego człowieka, bo nie mam "małej czarnej". Co prawda jedynym minusem tejże właśnie pozycji jest sporo stwierdzeń, że "nie ma kobiecej szafy bez XX", ale jest pisane wyłącznie z troską i ze smakiem. Ilustracje w tej książce są tak piękne, że zasadniczo warto ją przeczytać/obejrzeć, tylko i wyłącznie ze względu na nie. Otóż istnieje szafa bez ponad połowy wymienianych tutaj przedmiotów - bez wspomnianej już małej czarnej (i bez żadnej innej sukienki czy spódnicy - noszę po prostu spodnie), bez butów innych niż sportowe i sportowo-eleganckie, bez trencza (to akurat trzeba nadrobić, po prostu rozdałam moje poprzednie trencze, bo coś mi w nich nie pasowało, czuję, że najbliższy sezon spędzę w nowym) i kilku innych. I ma się świetnie, taka sobie minimalistyczna szafa, bardzo przemyślana, z ubraniami z dobrych materiałów i pozbawiona dodatków (zarówno biżuterii jak i innych). Czuję się w tej szafie świetnie, to po co miałabym z niej wychodzić? Nie czuję się jednak przez autorki zmuszana, za co duży plus. W ogóle podoba mi się styl, luzacki, nonszalancki i taki... paryski. Książka obfituje w ciekawe treści, jest krótka historia danego elementu garderoby, popularne osoby, które mają jakąś historię oscylującą wokół niej plus drobne skandale z nią związane, a także praktyczne i konkretne rady pod tytułem co do jakiej sylwetki. Wielki plus dla autorek za to, że wspominają na każdym kroku, że daną rzecz możemy kupić np. w Zarze, toteż nie jest to książka wyłącznie dla snobów/osób majętnych. Jako wielka miłośniczka jeansów (chodzę w nich codziennie przez cały rok, ustępując w wyjątkowo gorące dni w lecie spodniom z wiskozy w stylu yellow bahama oraz eleganckim garniturowym na np. wesele [chociaż autorki zachęcają, że i tak można wybrać się w jeansach, to jednak wybieram, w zależności od tego kto tam będzie i jak chcę, żeby mnie odebrano]) doceniam szczegółowe wyjaśnienie jakie powinnam nosić i co jaki element może mi dać, w ogóle szalenie przyjemnie było po prostu o nich czytać. Wyzwanie czytelnicze LC czerwiec 2021: Przeczytam książkę z ilustracjami lub zdjęciami (21).

Ciekawie się tego słuchało. Nie jest to minimalizm dotyczący rzeczy, ilości ich a bardziej taki życiowy, filozoficzny. Trochę o pewności siebie i akceptacji siebie, odchodzeniu od naśladowania innych i życiu, odżywaniu zgodnie z samym sobą. Książka to jednak wywody osobiste autorki, jej poglądy plus rozmowy z innymi. Do przeanalizowania, własnych rozmyślań. Nie nazwałbym tej książki poradnikiem.

Jedna z najdłużej czytanych przeze mnie książek. Nie dlatego, że mi się dłużyła, ale dawkowałem ją po kilka stron na poprawę humoru. Autor nie tylko opisuje stare i nowe gafy na szczytach władzy w Polsce i na świecie. Systematycznie zbiera wiedzę na temat tego, jak polityk, dyplomata, i nie tylko oni, powinien się zachować. Dla pasjonatów polityki, dyplomacji i zwykłych zjadaczy chleba, którzy niejednokrotnie nie witaminy wpadliby na pomysł, że można strzelić taką gafę jak Bush, Obama czy książę Filip.

Ostatnio zrobił się szum wokół kreatywności. Pracodawcy, nieważne na jakie stanowiska, wymagają, aby przyszły pracownik był kreatywny, twórczy, pomysłowy. Tylko co to tak naprawdę znaczy i jak stać się taką osobą? Jak sprawić, abyśmy myśleli kreatywnie, w taki sposób rozwiązywali problemy? Nie jest to łatwe, zwłaszcza, gdy nie zna się dokładnie znaczenia tego terminu i nie wie się, jak zdobyć tę umiejętność. Na pomoc przychodzi Agnieszka Biela, która w swoim poradniku Trening kreatywności. Jak pobudzić twórcze myślenie wyjaśnia wszelkie zawiłości związane z tym terminem i pomoże teoretycznie i praktycznie obudzić w sobie kreatywność. Trening kreatywności składa się z czterech części. W pierwszej z nich, autorka skupiła się na wyjaśnieniu terminu kreatywność, opisaniu takiego człowieka, a także wymienieniu i opisaniu sposobów na rozwijanie tej kreatywności u siebie. Kolejne części skupiają się na metodach treningu kreatywności, metodzie pięciu kroków oraz na typowo praktycznym zastosowaniu tych metod. Co to za metody, na czym polegają i jakie są ich etapy dowiecie się sięgając po tę pozycję. Nie musicie się obawiać nadmiaru niezrozumiałych słów, ponieważ Agnieszka Biela stosuje język prosty, zrozumiały, przejrzysty. Trudne terminy od razu wyjaśnia, przez co czytelnik nie musi zaglądać do innych źródeł, aby poznać odpowiedź na niektóre pytania. Poradnik ten składa się z wiedzy teoretycznej i praktycznej. Z tym, że część praktyczna zdecydowanie przeważa nad teoretyczną. Znajdziemy tu bardzo wiele zadań, które mogą pomóc w rozwinięciu naszej kreatywności, nauczeniu się myślenia w tych kategoriach. Nie są to skomplikowane zadania, ale mimo to takie, które zmuszają nas do wyjścia poza własną sferę komfortu. Niby nic trudnego, a jednak wymagają skupienia, nieschematycznego myślenia. Rozwijają naszą spostrzegawczość, wzbogacają nasz słownik, wiedzę na dany temat, przyczyniają się do ćwiczenia koncentracji i pamięci.Zmuszają do sięgnięcia po kartkę, ołówek i do działania! Dla przykładu zacytuję jedno z zadań, które wydaje się banalnie proste, a w rzeczywistości takie nie jest. Warto powtarzać je co kilka dni, aby sprawdzić, jak pracuje nasza pamięć. Z biegiem czasu można zauważyć poprawę naszej koncentracji, pamięci i wzbogacony zasób słów. Bardzo lubię to ćwiczenie i często je powtarzam. Zdarza mi się również je lekko modyfikować, dodając przeróżne opcje, np. konkretne kategorie. Rzeczownik na literę... Wypisz na małych kartkach wszystkie litery polskiego alfabetu (pomiń Ą, Ę, Ó, V, X, Y i Q). Następnie złóż karteczki tak, by nie było widać, co na nich jest. Stworzone w ten sposób "losy" wrzuć do koszyczka, pudełka lub kapelusza. Wylosuj jedną literę. 1. Wypisz na kartce jak najwięcej rzeczowników, które rozpoczynają się na tę literę. 2. Potem wypisz jak najwięcej czasowników, które zaczynają się na tę samą literę. 3. Na koniec wypisz jak najwięcej przymiotników rozpoczynających się na wylosowaną literę. Litery Ć, Ś, Ń, Ź traktuj również jako "ci-", "si-", "ni-", i "zi-". [str. 86.] Nie wiem, czy jestem osobą kreatywną w takim stopniu, jaki teraz społeczeństwo oczekuje od ludzi. Nie mam pojęcia. Jednak potrzebowałam motywacyjnego kopa, aby ruszyć głową i zacząć myśleć nieszablonowo. Wyjście ze strefy komfortu często powoduje, że tracę wiarę w siebie. Ale jednocześnie jest to najbardziej rozwijające dla nas. W końcu przekraczając granice naszych umiejętności... zdobywamy nowe! A nic tak nie buduje naszej wiary w siebie i w swoje możliwości jak świadomość, że wykonało się coś wcześniej niewykonalnego dla nas. Choć może Wam się wydawać, że ten poradnik nic nowego nie wnosi to jesteście w dużym błędzie. Może i nie staniemy się kreatywnymi osobami od razu, może osobiście za mało nad tym pracowałam, ale na pewno mam głowę pełną pomysłów i wiem, że nie zawsze najbardziej uniwersalny sposób jest właściwy przy rozwiązywaniu problemów. A to, że posiadam nieco więcej wiedzy w tym temacie powoduje, że jestem pewniejsza siebie i coraz mniej jest mnie w stanie zaskoczyć (negatywnie). Jak najbardziej polecam Trening kreatywności. Jak pobudzić twórcze myślenie. Spodziewałam się kolejnego beznadziejnego poradnika, który zawiera w sobie zbiór mądrych słów przepisanych ze słowników, gdzie teorii jest zdecydowanie więcej niż praktyki. Na szczęście autorka miło mnie zaskoczyła, a do poradnika z przyjemnością wracam i ćwiczę, ćwiczę, ćwiczę...

Książka pełna praktycznych wskazówek z różnych obszarów wyglądu. Poradnik jak zadbać o siebie, o swój wygląd, a przede wszystkim jak dobrze i olśniewająco czuć się we własnym ciele. Dodatkiem są również listy kosmetyków i urządzeń, jakie możemy zakupić w drodze do naszej metamorfozy oraz podzielenie ich cenowo od tych najdrożych po te, od zakupu których nie zabraknie nam na czynsz.

Tak rzadko daję max gwiazdek, że aż muszę to zapisać w kalendarzu. Książka warta swojej ceny, choć mi udało się kupić za połowę ceny regularnej. Uwielbiam Katie Quinn Davies. To już druga część tej autorki, obydwie posiadam na własność i nie oddam. Tym razem również Katie nie zawiodła. Zdjęcia przepiękne, mistrzostwo, można jeść oczami. Cudownie dopracowana w każdym centymetrze. Dzieło sztuki, dla mnie genialna. Co do przepisów to najlepsze na świecie. Autorka zna się na fachu. Czego bym nie zrobiła z tej książki, to zasługuje na największe uznanie. Katie po prostu wie jak wydobyć z jedzenia co najlepsze, maximum rozkoszy dla kubków smakowych. Nie mam pojęcia czy sama wpadła na te pomysły, czy korzysta z pomocy fachowców, ale mnie to nie interesuje. Jeśli miałabym zabrać ze sobą dwie książki opuszczając dom wybrałabym What Katie Ate. Co do składników, których używa nie uważam żeby było trudno dostępne. Ser Pecorino można dostać w Biedronce (dzięki Katie dowiedziałam się do czego on może być używany) a Pancette można zastąpić naszym boczkiem. Naprawdę polecam. Nie mogę się doczekać wydanej na razie w innych krajach trzeciej książki Katie dotyczącej wypieków.

Jak to zwykle z obrazoburczymi tytułami bywa - mają zachęcić, zaintrygować, czyli przekonać nas do kupienia książki. W moim przypadku było to jedynie pójście do biblioteki, niemniej jednak z dużym zaciekawieniem sięgnęłam po tę pozycję. Po pierwsze chodzi o specyficzne bycie miłym. Takie, które wypływa z poczucia obowiązku, strachu przed krytyką lub odrzuceniem. Jest to patologiczne zachowanie sprawiające, że osoba miła stawia dobro innych na pierwszym miejscu. Nie liczy się z własnymi pragnieniami. Co nie oznacza, że nie jest z tego powodu sfrustrowana. Że nie złości się na otoczenie. Że nie choruje z tego powodu. Ponieważ autorka zna taki model postępowania z autopsji postanowiła pomóc zarówno sobie, jak i innym. A teraz korzystając z jej rady potraktuję ten poradnik niczym kanapkę, czyli konstruktywnie ocenię zalety i wady. Ważna jest kolejność. A zatem -  pochwalę rady. Rzeczywiście są konkretne, krok po kroku przedstawiają działania, jakie powinna podjąć osoba, która ma problem z obronieniem własnego stanowiska. Doceniłam również to, że autorka zamieściła przykłady osób z różnymi wersjami "bycia miłym" i ich historii. No dobrze, to w jakich miejscach pasta w kanapce była niesmaczna? Otóż amerykański nawyk powtarzania do znudzenia ważnych, zdaniem autorki, fraz sprawia, że odechciewa się czytać.. Podsumowanie po każdym rozdziale. Może to po prostu kwestia tego, że nie jestem fanką poradników.  A jeśli to nie jest wasza pierwsza książka na ten temat - możecie znaleźć w niej wtórne informacje.  Podsumowując, co najmniej kilka rad uważam za rozsądne, zatem jeśli zmagacie się z problemem braku asertywności - przeczytajcie. Może te rady was przekonają.