Starożytny Egipt

Wasze dzieci lubią zabawić się w detektywów? Jeżeli tak to każda książka opisująca jakieś śledztwo wciągnie ich w całości i sprawi, że sami poczują się jak pracownicy agencji, która potrafi rozwiązać każdą tajemnicę. Lady Berta to dziewczynka pochodząca z arystokratycznej rodziny, ale kompletnie do niej nie pasująca, nie lubi udawanych bali i tych wszystkich zajęć, które powinna wykonywać dobrze wychowana dziewczynka. Berta uwielbia za to wraz z przyjaciółmi rozwiązywać trudne zagadki i tym razem muszą odszukać osobę, która napada na ludzi i tnie ich kapelusze na drobne kawałeczki. Uwielbiam książki dla dzieci z motywem detektywistycznym, mają one delikatny dreszczyk emocji jednak zdecydowanie dostosowany do wieku odbiorcy i nie ma tam jakiś drastycznych scen. Zagadka, którą mają rozwiązać bohaterowie, jest dość trudna, nie mając prawie żadnych tropów, muszą zaufać swojej intuicji i małymi krokami dążyć do celu. Lady Berta to osoba, z którą spokojnie mogłaby zaprzyjaźnić się nie jedna dziewczynka, która myśli podobnie, jak ona, czyli nie do końca lubi być pouczana, co powinna robić mała dama, a czego nie. Berta jest zadziorna i lubi tupnąć nogą, absurdalne są dla niej zaloty chłopców w tak młodym wieku i kilkugodzinne lekcje etyki ze znienawidzona nauczycielką i często daje to wszystkim do zrozumienia swoim ciętym językiem. Książka napisana jest bardzo ciekawie, jest tekst, ale również dużo grafiki, czasami bardzo zabawnej, do tego niektóre teksty zamieszczone są w dymkach, jak w komiksach. Bardzo lubię takie zabiegi, ponieważ aktualnie dzieci nie sięgają tak chętnie po książki, a takie coś sprawia, że historia bardziej ich zaciekawia, pewnie bardziej niż mieliby czytać sam tekst. Ta historia to przygoda, którą można przeżywać wraz z bohaterami i samemu spróbować rozwiązać zagadkę, mnie się to nie udało, ale większość dzieci jest tak bystra, że im pójdzie na pewno lepiej. Mam nadzieję, że ta seria rozwinie się w bardzo wiele nowych tajemnic, które będą równie wciągające i każda dziewczynka zobaczy, że można mieć różne pasje i świetnie się w nich realizować.

"Bakterie pierdzące! To maleńkie organizmy w twoich jelitach ucztują na zjedzonym pokarmie i wydzielają gazy.” Czy warto wprowadzać do literatury dziecięcej tematykę toalet? Jak najbardziej tak. Czy zasadne jest na jej bazie stworzyć całą książkę o charakterze wyjaśniającym? Ponownie tak. A czy można to zrobić z przymrużeniem oka trafiającym do młodych czytelników? Kolejny raz, tak! W końcu osiem miliardów ludzi robi kupę i coś z nią trzeba począć. A zatem, dowiedzmy się, na jakie sprytne rozwiązania trafiono od epoki kamienia łupanego do współczesności, i co odkryli naukowcy. Przyjrzyjmy się odchodom od strony badawczej, z czego się składają i dlaczego brzydko pachną? Zerknijmy w fakty, kiedy przekonaliśmy się, że sprawne kanalizacje to warunek konieczny zachowania zdrowia? Jak dawno temu zorientowaliśmy się o istnieniu maluteńkich złych bakterii, które posiadają ogromną siłę wywołania zakaźnych chorób? Czy kupa może być skarbem? Na to pytanie dużo nam powiedzą powody zainteresowania się archeologów dołkami, wychodkami i gnojowiskami sprzed wieków. Wciąż odnajdują cenne od strony wiedzy zmumifikowane przedmioty. Wiesz, kiedy i w jakich warunkach kupa była używana jako narzędzie broni biologicznej? Trzeba przyznać, że armia mongolska wpadła na ciekawy pomysł, mieszania prochu strzelniczego z.. no właśnie, odchodami chorych żołnierzy. Jakim powodzeniem cieszyły się w starożytnym Rzymie publiczne toalety? Jak sprzątają po sobie syberyjscy mieszkańcy tundry, albo Indii? A co bardziej frapujące, jak uzyskać barwnik z sików, nawóz i paliwo z kupy? Autorki przytaczają japońską legendę o stolcu szoguna, wyjaśniają czym była piernikowa toaleta Majów, co należało do obowiązków królewskiej spłuczki, a nawet przywołują historię papieru toaletowego. Czym groziły konstrukcje pierwszych systemów kanalizacyjnych? Jakie mniej lub bardziej szalone pomysły powstały na zbudowanie toalet, sposoby korzystania z nich i spłukiwania odchodów? A na koniec, jak będą wyglądać toalety przyszłości? W książce znajdziecie wiele innych smrodliwych historii, ciekawostek o ściekach i wysypiskach, żołnierskich perypetiach z kibelkami. Autorki dopełniają książkę krótkim słowniczkiem i przydatnym indeksem. Nie tylko tekstowi warto poświęcić uwagę. Sporo atrakcyjnej wiedzy w tylko pozornie niewygodnym temacie dostarczy przyciągająca oko oprawa graficzna. Ella Kasperowicz świetnie poradziła sobie ze śmierdząca tematyką, tak aby nie tylko ją zobrazować, ale też wesprzeć różnorodnością formy i żartobliwym ujęciem. Fantastycznie, że powstają takie tematyczne publikacje, zaciekawiają, uświadamiają, uczą, bez wstydu, ale za to z humorem. Czy „Smrodliwa historia toalet” sprawdzi się jako prezent dla młodych odbiorców? Jestem przekonana, że tak! bookendorfina.pl

Mam tu fanów piłki nożnej? Mój synek lubi grać, ale czy interesuje się nią aż tak mocno? Nie powiedziałabym, chyba jeszcze nie ten wiek, ale książkę chętnie oglądał i z przyjemnością słuchał. Jest to pozycja napisana przez 10- latka, chłopca imieniem Jakub, który o piłce nożnej wie zachwycająco dużo. Swoją wiedzę przelał na papier i tak powstała książka ,, Gol to nie wszystko. Twoja książka o piłce nożnej", która jest ciekawie napisana i angażuje również małego czytelnika. Jak na ten wiek, stwierdzam, że młody autor ma naprawdę przyjemne pióro. Ta książka to nie tylko treść, ale również ciekawe rysunki, zaskakujące ciekawostki, boiskowe sekrety, piłkarskie triki i osobiste wrażenia chłopca, czy też wzmianki z wydarzeń, jego emocje, których doświadczył. Ja na piłce nie znam się totalnie, ale właśnie dzięki temu chłopcu, zrozumiałam podstawowe zasady i znam definicję niektórych słów, które padają np. podczas meczu. Ponadto solidny przekaz informacji to najprostszy przekaz, prostymi słowami, który można zrozumieć i tu właśnie taki jest. Polecam👍

🦴To jedna z tych książek, które zaskakują. Na pierwszy rzut oka wygląda jak pozycja typowo dla dzieci – kolorowa, z ilustracjami, napisana lekkim językiem. Ale po przeczytaniu muszę powiedzieć: to książka dla każdego, kto jest choć trochę ciekawy świata. Autorzy w przystępny sposób opowiadają o tym, co można wyczytać z ludzkich kości. A okazuje się, że naprawdę dużo! 📖 W pierwszej części cofamy się w czasie i poznajemy wcześniejsze gatunki człowieka – sprzed Homo sapiens. Dowiadujemy się, jak wyglądali, gdzie żyli, jakie mieli zwyczaje i czym różnili się od nas. To ciekawie opowiedziana historia człowieka, oparta na znaleziskach i odkryciach z różnych stron świata. 📖 Druga część skupia się już na nas – współczesnych ludziach. Z kości można odczytać nie tylko wiek czy płeć, ale też sposób życia, dietę, stres, a nawet choroby. Nasze ciała są jak archiwa – trzeba tylko umieć je czytać. 💀To naprawdę bardzo ciekawa książka. Fajne jest to, że można ją czytać po kawałku – każdy rozdział to osobna ciekawostka. Styl jest lekki – idealny również dla dorosłych. Ilustracje dobrze tłumaczą trudniejsze kwestie i dodają książce charakteru. Niektóre fragmenty naprawdę mnie zaskoczyły – np. jak bardzo kości mogą „pamiętać” to, jak żyliśmy. 🍖 Jeśli lubicie książki, które uczą czegoś nowego, a jednocześnie są przyjemne w czytaniu – „Tajemnice szkieletów” naprawdę warto poznać. Dobra dla dzieci, świetna dla dorosłych. I kto wie, może po niej spojrzycie na własne kości trochę inaczej. 😉 [Współpraca barterowa]

Książka bardzo przyjemna, krótka, lecz trzymająca w napięciu. Przepiękne ilustracje! Jedyne, co mnie denerwuje to to, że tytułowa kotka ninja jest niemal niewidoma, a często pojawiają się wątki, że stała gdzieś w drzwiach i obserwowała, co jej brat robi kilka metrów dalej. To, że jest sprytna i zwinna ok, ale zdania typu "obserwowała" to już przesada. Moim zdaniem źle zrobiona redakcja/tłumaczenie, można było inaczej to ująć.

Rewelacja! 🩵 Oby więcej takich pozycji. To książka, która odpowie na wszelkie pytania dotyczące uzębienia jakie tylko pociecha może Wam zadać 🤫😜 Pełna ciekawostek i rzetelnej wiedzy. Uczy (także rodziców) bawiąc i bawi ucząc. Czegoż chcieć więcej? Polecam z całego serca! Jeśli zależy Wam by przekazywać dzieciom wiedzę w sposób świadomy to to jest rewelacyjne wsparcie.

,,Jest buziak i mama mnie tuli do siebie. Wciąż myślę o drzewie i ciepło mi w brzuszku. Za oknem ptak śpiewa ostatnią piosenkę: jest wolny, radosny – jak lekko trel brzmi!” Słońce już świeci, gdy mama budzi swoją córeczkę. Czym prędzej zbierają się, by dotrzeć do ukochanego drzewa morwy. Dziewczynka jest niezwykle wyczulona na piękno natury. Dostrzega jej wyjątkowość. Nie marudzi na niespodziewany deszcz, zachwycając się wygrywaną przez wiatr melodią. Cieszy się wspólnym czasem z ukochaną mamą. Powrót do domu i wspólne pieczenie ciasta sprawiają, że dziewczynka jest zmęczona, więc otulona ramionami rodzicielki, wędruje do ciepłego łóżeczka. Z uśmiechem wspomina miniony dzień i bliskość najważniejszej osoby w jej życiu. Uwielbiam książeczki takie jak ta, przedstawiające relację rodzica z dzieckiem. Ma w sobie tak dużo miłości, empatii i wrażliwości. Niczym drogowskaz ukazuje jak budować piękną relację z pociechą. Jak sprawić, by wspomnienia zostały w serduszku na zawsze. Uczy wzajemnej troski i zrozumienia. Zachęca, by dbać o drobne gesty, jak choćby buziak na dobranoc. Jest niezwykle rozczulająca i spokojna, idealna na wieczorne czytanie. Ilustracje dodają książeczce uroku, podkreślając jej delikatność. To idealna propozycja dla przedszkolaków, ale także nieco starszych dzieci.

Tak! Tak! Taaaak!😍 Jak ja kocham takie książki 🩵 Toć to prawdziwy "must have" dla każdego małego inżyniera!🌁 Jestem nią zachwycona i bardzo cenię takie publikacje, bo pokazują dzieciom prawdziwy świat – świat projektowania, budowania i rozwiązywania problemów. To książka, która nie tylko uczy, ale też może stać się początkiem wielkiej pasji. Kto wie, może dzięki niej ktoś kiedyś zaprojektuje swój pierwszy prawdziwy most?👷 Jako inżynier budownictwa, do tego drogowiec, jestem nią po prostu za-ja-raaaaa-naaaaa! Kupuję hurtowo i rozdaję dzieciom, gdy tylko nadarzy się taka okazja 🤫☺️ Polecam z wielkim wzruszeniem - zarówno małym odkrywcom, jak i dorosłym, którzy chcą rozbudzać w dzieciach ciekawość, kreatywność i marzenia! To bardzo wartościowa i mądra książka. Po prostu piękna!❤️

„Leoś i trudny poranek” to niezwykle czuła i realistyczna opowieść autorstwa Marianny Gierszewskiej, która z ogromnym wyczuciem przedstawia świat emocji dziecka. Książka opowiada historię pewnego niełatwego poranka w życiu małego Leosia – poranka pełnego frustracji, nieporozumień i małych kryzysów, z którymi muszą się zmierzyć zarówno dzieci, jak i ich opiekunowie. Leoś budzi się bardzo wcześnie, kiedy jeszcze trwa nocna cisza. Pełen energii zachęca tatę do zabawy, jednak spotyka się z upomnieniem – przecież mieszkają w bloku, a sąsiedzi mogą jeszcze spać. Na domiar złego, mama jeszcze nie wróciła z wyjazdu, co dodatkowo potęguje napięcie u chłopca. Spacer z pieskiem Preclem również nie przebiega spokojnie. Leoś bardzo chce posprzątać po pupilu, ale tata mu nie pozwala, co kończy się ucieczką chłopca i poważną rozmową. To właśnie ta rozmowa jest kluczowym momentem książki – pokazuje, jak ważne jest zrozumienie emocji dziecka, nazywanie ich i wspólne szukanie rozwiązań To książka, która w piękny i mądry sposób uczy empatii, rozmowy o emocjach i wzmacniania więzi między dzieckiem a rodzicem. Idealna do wspólnego czytania i rozmów o tym, że każdy ma prawo do trudnych chwil – ważne, by potrafić o nich mówić i szukać zrozumienia. Bardzo polecam – to wartościowa lektura.

Znakomita książka dla dzieci, przy której i dorośli się nie nudzą. Dzieje się dużo, niezwykłe przygody wynikają z nieograniczonych pomysłów wszystkich członków zwyczanie niezwyczjnej rodzinki. Humor, pogoda ducha, rozwiązywanie nierozwiązywalnych problemów, wyjątkowa wyobraźnia i wspaniałe ilustracje nie pozwalają oderwać się od tej pogodnej książki. Drugi tom też już przeczytany! Z niecierpliwością czekamy na kolejne pozycje z tej serii.

Książka „Guzik. O Janie Brzechwie dla dzieci” autorstwa Michała Rusinka to niezwykle udana próba przybliżenia młodemu czytelnikowi postaci jednego z najważniejszych twórców polskiej literatury dziecięcej. Autor, znany z doskonałego wyczucia języka i humoru, tworzy opowieść biograficzną, która nie przypomina szkolnego życiorysu, lecz raczej barwną, pełną anegdot historię o chłopcu, który dzięki wyobraźni i uporowi stał się Panem Janem – przyjacielem dzieci. Rusinek rozpoczyna swoją opowieść od dzieciństwa Jana Brzechwy, pokazując go jako wrażliwego, ciekawskiego chłopca, zafascynowanego teatrem, parowozami i drobnymi przedmiotami codzienności – takimi jak tytułowe guziki. Ten pozornie nieistotny szczegół staje się symbolem: małe rzeczy mogą kryć w sobie wielką historię, a dziecięca ciekawość świata jest źródłem przyszłej twórczości. Autor subtelnie sugeruje, że właśnie z takich fascynacji narodziły się kaczka-dziwaczka, lis Witalis czy magiczna Akademia Pana Kleksa. Ogromną zaletą książki jest sposób, w jaki Rusinek pokazuje drogę Brzechwy do pisania. Fakt, że był z wykształcenia prawnikiem, a nie literatem, staje się punktem wyjścia do rozmowy o marzeniach, wyborach i odwadze podążania własną ścieżką. Młody czytelnik dowiaduje się, że nawet słynni twórcy spotykali się z krytyką, niepewnością i przeciwnościami losu. Brzechwa w książce nie jest pomnikiem – to człowiek z krwi i kości, skłonny do psot, żartów i drobnych kłamstewek, które czasem wpędzały go w kłopoty. Język książki zasługuje na szczególne uznanie. Michał Rusinek pisze lekko, dowcipnie i z wyraźnym szacunkiem dla młodego odbiorcy. Nie upraszcza nadmiernie treści, ale podaje ją w sposób zrozumiały i atrakcyjny. Humor językowy, rytm zdań i zabawa słowem wyraźnie nawiązują do ducha samego Brzechwy, co czyni lekturę spójną i autentyczną. „Guzik” to także opowieść o sile wyobraźni jako schronieniu przed trudną rzeczywistością. Gdy świat bywa przytłaczający, Brzechwa – podobnie jak jego bohaterowie – ucieka w krainę fantazji. To ważne przesłanie dla dzieci, pokazujące, że wyobraźnia może być wsparciem, a twórczość sposobem na radzenie sobie z emocjami. Podsumowując, „Guzik. O Janie Brzechwie dla dzieci” to wartościowa, mądra i pełna ciepła książka biograficzna. Doskonale sprawdzi się jako pierwsze spotkanie z postacią Jana Brzechwy, ale również jako inspirująca opowieść o marzeniach, pasji i wierze w siebie. To lektura, która bawi, uczy i zachęca do sięgnięcia po wiersze Brzechwy – a to najlepsza rekomendacja, jaką może otrzymać książka dla dzieci.

Czasem obserwuję czytelnicze wybory moich dzieci i zastanawiam się, jak bardzo zmienił się rynek wydawniczy od czasów, kiedy sama byłam dzieckiem i chodziłam wszędzie z książką pod pachą. Próbuję przewidzieć ich reakcje na pozycje, które podsuwam im w nadziei, że wybiorą te wartościowe. Pokazując im „Wilczynkę. Córkę Mikity” autorstwa Reginy Golińskiej-Barancewicz, nie wiedziałam, czego mam się po nich spodziewać. Przedstawiona tu historia wydała mi się interesująca, ale nie miałam pewności, czy opowieść ze Słonecznego Lasu zaciekawi ich na tyle, by do niej wracali. Okazało się jednak, że fascynacja wilkami nie jest u nich wspomnieniem z przeszłości, a opowieści o podejmowaniu słusznych decyzji wciąż mają się dobrze i chyba nic im nie grozi. Cieszę się, że w dobie wydawniczego prześcigania się nad formą książek, pozycja tych minimalistycznych jest wciąż niezachwiana. Historia zwierzęcej walki o terytorium i decyzji podjętej przez odważną Wilczynkę jest opatrzona ilustracjami Zuzanny Mukoid na wzór starych bajek dla dzieci. Wódz wilczego stada, dążący do poszerzenia swojego panowania, przedstawiony jest jako bezduszny i groźny tyran. Z kolei zwierzęta walczące o pokój budzą czytelniczą sympatię, mimo że ich wizerunek nie odbiega od realistycznych portretów. Potrzeba harmonii i dążenie do pokoju, które wypływają z każdej kartki tej książki, są dowodem na jej ponadczasową wartość, być może dlatego czyta się ją z przyjemnością, jest wręcz zaskakująco współczesna. Jestem szczerze zaskoczona tą książką i ogromnie się cieszę, że pojawiła się w naszym domu. Choć niepozorna, okazała się strzałem w dziesiątkę i nie mam wątpliwości, że będziemy wracać do niej jeszcze wiele razy. Ale w sumie, dlaczego mnie to dziwi? Skoro życie potrafi zaskakiwać mnie na każdym kroku, to książki tym bardziej!

Przyznam szczerze… ta książka dla dzieci z serii „Mi się podoba” trzymała mnie w napięciu najbardziej 🤭 Niby książka dla dzieci, niby lekka historia… a ja naprawdę do samego końca nie wiedziałam, co tu się wydarzyło 😳 Mam poczucie, że każda część z tej serii jest inna, każda coś wnosi, ale wszystkie mają w sobie coś wyjątkowego ☺️ Tu mamy zagadkę, humor, świetne dialogi… ale też coś więcej. Bo pod tą całą historią o deszczu, który pada tylko nad jednym blokiem, kryje się ważny temat. O byciu „gorszym”. O podziałach. O tym, że każde dziecko powinno czuć się tak samo ważne 🙂 Gwarantuję Ci, że ta książka zostanie z Twoim dzieckiem na dłużej 🤭

Kolejny z komiksów tych autorów. Mogłabym się z nimi uczyć całej historii Polski! Zabawne ilustracje i nawiązania do współczesności, spora dawka wiedzy historycznej, podana w lekki sposób i ciekawostki o zwyczajach i życiu codziennym, których zawsze brakuje w książkach historycznych. Już czekam na kolejne części. Dla wrażliwych młodych czytelników: jest krótki spis rodzajów tortur oraz plan odzierania ze skóry królika więc ew. cenzura 1 czy 2 stron lub wsparcie rodzica może się przydać:) Wiek: 9-10+

Dziecko potrafi odbiec, gdy akurat nie patrzysz. To się zdarza. Nawet tym najbardziej czujnym i odpowiedzialnym osobom. Bo nie na wszystko mamy wpływ i nikt nie jest idealny. Jednak, na taką sytuację możemy dziecko przygotować. Kazik, bohater serii książek, też się zgubił. Pojechał z rodzicami nad morze i spędzał tam wspaniały czas. Wszystko było takie ciekawe! Na straganach, położonych na deptaku też! To właśnie tam Kazik puścił rękę mamy, bo jego własna się spociła. I chociaż mieli ustalone, że trzyma się blisko rodziców, zachwyt nad dostrzeżonym niebieskim magnesem, zwyciężył. Kazik pobiegł do sklepiku, dopiero po chwili orientując się, że stracił z oczu rodziców! Strach, panika, walące serce… A po sekundzie, w pamięci chłopca pojawiają się słowa rodziców o głębokim wdechu i wydechu w chwilach zdenerwowania i kolejne - jeśli się zgubisz, nie ruszaj się z miejsca! Moment później, rodzice byli już przy nim, bo zauważyli, w którą stronę pobiegł, a Kazik rozpłakał się w objęciach taty. Cała sytuacja stała się okazją, nie tylko do kolejnych rozmów o tym, co zrobić, gdy się zgubimy, ale również o przeżywanych emocjach. Dla Was także! Bo czy Wasze dziecko wie, jak się wtedy zachować? Nie mogłabym polecić Wam bardziej tej książki! To czyste złoto! Musicie ją mieć! Ps. Na końcu znajdziecie też bardzo ważne, wartościowe słowa, skierowane do rodziców.

Nie ma co ukrywać, bagna nie mają dobrej prasy. Mroczne, zasnute mgłą, wciągające, niebezpieczne… To pierwsze skojarzenia większości ludzi. Na pewno nie pomagają też te wszystkie horrory, których akcja toczy się właśnie na bagnach. Ale, jak to często bywa, boimy się tego, czego po prostu nie znamy. Bo bagna to magiczne miejsca! Tętniące życiem, feerią barw i siłą dzikiej natury. Zapraszam Was w wyjątkową, książkową podróż po polskich bagnach! Jedyne, czego potrzebujecie to ciekawość i kalosze, bo obawiam się, że trampki szybko Wam przemokną. O resztę zadbają krasnoludki! Na stronach tej pięknej książki spotkacie dostojnego łosia, kroczącego po dywanie z torfowca i wabiącą owady rosiczkę. Usłyszycie, unoszący się gdzieś w oddali krzyk żurawia i dostrzeżecie rumianą plamę żurawiny… Poznacie niezwykłe ptaki i mieszkające pod wodą pająki. Będziecie opędzać się od komarów i zachwycać różowym kobiercem wrzośca. Dowiecie się, czym jest żeremie bobrów i jak śpią wydry. A na koniec odkryjecie, jaki gość z Ameryki Północnej przywędrował na polskie bagna pod koniec lat 70. i solidnie tam teraz rozrabia. Każda strona poświęcona jest tu jednej roślinie lub zwierzęciu (sporadycznie dwóm lub trzem). W sumie jest ich tu aż 38! Całość ma bardzo przejrzystą, przyjazną dzieciom strukturę. Ozdobnie pisany tytuł, tematyczny wierszyk i krasnoludki, które bardzo często trzymają transparenty z zabawnymi hasłami. Każda ma też pulę informacji, umieszczonych w ozdobnej ramce z żółtym tłem. Na końcu znajdziecie cenne rady dla miłośników bagien oraz elegancki „Zielnik i zwierzętnik”, czyli umieszczone na jednej rozkładówce wszystkie rośliny i zwierzęta z książki. Jest też, ułatwiający nawigację, spis treści. Ogromną wartością tej książki są też przepiękne ilustracje. Klimatyczne, realistyczne, zachwycające. Można je oglądać całymi godzinami! Bajeczne! Gorąco polecam Wam tę pozycję! Odczarujmy z nią BAGNA! Od 3 roku życia.

Chemia kojarzy ci się z nudą, wzorami, wybuchami w laboratoriach i z nauczycielem, który mówi szybciej niż Ty notujesz? STOP! Zatrzymaj tę reakcję łańcuchową, bo trzymasz w rękach książkę, która wywraca tabelę Mendelejewa do góry nogami (ale spokojnie nikt nie ucierpiał). 🧪 Jon Chad w swoim naukokomiksie „Pierwiastki. Tajemnice cząstek budujących świat” udowadnia, że wiedza może mieć bohaterski kostium, śmieszne dialogi i niesamowitą moc wciągania. 🧪 Zacznijmy od tego, że to nie jest zwykła książka o pierwiastkach. To jak wizyta w chemicznym wesołym miasteczku, gdzie każdy pierwiastek ma swoją osobowość, swoją historię i dość osobliwe poczucie humoru. Chad zabiera nas w podróż przez układ okresowy niczym szalony przewodnik wycieczek naukowych, z pasją, błyskiem w oku i dużą dozą sarkazmu. 🧪 Spotkamy tu np. tlen, który jest gwiazdą oddechu, wodór, który wszystko zaczął, i neon, który ma większy talent do świecenia niż niejedna gwiazda. Każdy pierwiastek ma swoją chwilę chwały i to dosłownie, bo każdy z nich dostaje komiksową scenę, w której pokazuje swoje moce i słabości. 🧪 Ilustracje w książce są jak laboratorium pełne kolorów i energii, dosłownie eksplodują z każdej strony. Styl jest dynamiczny, bardzo komiksowy, a przy tym przejrzysty. Nawet jeśli nie znosisz wzorów chemicznych, to te obrazki sprawią, że zapamiętasz, czym jest masa atomowa szybciej niż przez pięć godzin z podręcznikiem. 🧪 Szczególnie zachwyca sposób, w jaki autor łączy naukę z narracją wizualną. Mamy tu kadry rodem z powieści graficznych, strzałki, chmurki, wykresy, a wszystko to działa jak dobrze zaprojektowany eksperyment: bawi i uczy jednocześnie. 🧪 Autor udowadnia, że chemia nie musi być nudna, a pierwiastki mogą mieć większą osobowość niż niejedna postać z kreskówki. 🧪 „Pierwiastki. Tajemnice cząstek budujących świat” to książka, którą warto mieć w domowej biblioteczce, szczególnie jeśli Twoje dziecko pyta: „A po co mi to w życiu?”. Odpowiedź brzmi: bo to naprawdę fajne!

[...] Nazywam się Chrobry.... Bolesław Chrobry! Z zawodu jestem królem, a moi poddani mówią nawet, że bardzo dobrym. Spróbowaliby powiedzieć inaczej… To oczywiście taki żarcik. 𝐅𝐀𝐍𝐓𝐀𝐒𝐓𝐘𝐂𝐙𝐍𝐄 𝐙𝐀𝐏𝐑𝐎𝐒𝐙𝐄𝐍𝐈𝐄 𝐃𝐎 𝐇𝐈𝐒𝐓𝐎𝐑𝐈𝐈 ⵑ Jedno z wielu w tym cyklu. Jednak tu już sam wstęp, mnie osobiście zachęcił. Humorystycznie, historycznie i do tego wyśmienite rysunki zachęcają do zapoznania się z całością. Pomysł na serię rewelacyjny, żeby zachęcić kolejne pokolenia do zgłębienia wiedzy historycznej. Świetnie opracowana, początek roku szkolnego i na prezent idealna 😉👍 𝐏𝐎𝐋𝐄𝐂𝐀𝐌 ⵑ

Leniuch. Guzdrała. Bałaganiarz. Niezdara. Rozrabiaka. Czy znasz te słowa? A może ktoś kiedyś tak o Tobie powiedział? 📚 "Nie mów tak do mnie" autorstwa Lucíi Serrano to poruszająca i mądra książka, która pokazuje, czym naprawdę są etykiety i jak mogą wpływać na naszą samoocenę. Uczy, że ludzie to nie zabawki, które można włożyć do pudełka z napisem „leniuch” czy „bałaganiarz”. Każdy z nas ma wiele dobrych cech, jest wyjątkowy i zasługuje na zrozumienie oraz szacunek. To idealna propozycja na zajęcia wychowawczo-profilaktyczne w przedszkolu i w klasach 1–3, która pomoże dzieciom lepiej rozumieć siebie i innych, rozwija empatię oraz uczy świadomego używania słów. 🌟 👉 Sprawdź tę książkę i wprowadź w klasie lub w domu rozmowę, która może zmienić sposób patrzenia na innych!

,,Najważniejsze, że jesteśmy tu razem” Lisek uwielbia swój kocyk. Tak bardzo, że nie chce się z nim rozstawać, przez co sporadycznie wychodzi z domu. Pewnego razu mama proponuje piknik, oczywiście uwzględniając obecność ulubionego przyjaciela. Pragnie w ten sposób pokazać swojemu maluszkowi piękno otaczającego ich świata. Wspólna wędrówka otwiera Liskowi oczka na wiele ważnych zagadnień. Przełamuje lęki ucząc go własnych emocji, by na końcu zrozumiał jak ważna jest obecność Mamy w jego życiu. Zarówno dla Liska, jak i dla każdego dziecka, z początku wszystko jest nowe i niezrozumiałe. Jeśli tak jak w przypadku naszego bohatera, Maluch otrzyma wsparcie i opiekę, spokojnie otworzy się na otoczenie i pewniej postawi każdy kolejny krok. To cudowna lekcja zarówno dla dziecka, jak i rodzica. Z wrażliwością i dużym wyczuciem Autorka przekonuje, że RAZEM wszystko jest możliwe, a świat staje się jeszcze cudowniejszym miejscem. Mojo Graffi to dla mnie synonim piękna, delikatności i empatii. Od pierwszej książeczki, którą przypadkiem zobaczyłam, przepadłam. Umiejętnie przekazuje to co najcenniejsze, rozczulając przy tym do granic możliwości. Jej książeczki są niczym otulający kocyk na chłodne dni, jak promyczek słońca w pochmurny dzień, jak najczulszy powiew wiatru. Niezmiennie kocham, polecam i czytam mojemu Maluchowi.