Razem. W stadzie, ławicy i chmarze

Czasami trudno jest karmić małego niejadka. Wtedy z pomocą mogą przyjść takie książki jak "Niesamowite nasionka". Pięknie zilustrowana książka zawiera dużo informacji na temat nasion, które podane są w sposób przystępny i atrakcyjny dla dzieci. Lektura może zachęcić do próbowania różnych nasion (na przykład orzechów czy słonecznika). Fajnie, że powstają takie publikacje. Bardziej lubię książkę Ewy Podleś o warzywach, ale i tę szczerze polecam.

"Teoria względności i jej tajemnice" to niezwykle interesująca, a do tego wspaniale zilustrowana książka, w której młody czytelnik ma okazję poznać takie pojęcia jak np.: prędkość, czas, przestrzeń, ruch, względność, mion. Przedstawione eksperymenty myślowe pozwalają pobudzić wyobraźnię i wziąć udział w naprawdę absorbujących podróżach - m.in. w kierunku Proximy Centauri, a to wszystko pod bacznych okiem doktora Einsteina. Nieustannie podziwiałam osoby, które podejmują się wytłumaczenia niezwykle skomplikowanych rzeczy innym. Tematyka, z jaką mamy do czynienia w tej książcezdecydowanie jest jednym z takich trudnych obszarów. Forma przyjęta w publikacji nie zniechęca, a wręcz zaprasza do poznania fascynujących zagadnień z zakresy fizyki. Najpierw dowiadujemy się, czym właściwie jest teoria względności Alberta Einsteina i jak jej autor, będąc jeszcze nastolatkiem wracał nieustannie do takich pojęć jak czas i przestrzeń, by móc je lepiej zrozumieć. Następnie czytamy o pomiarach czasu, różnych rodzajach zegarów, o pomiarach przestrzeni i prędkości, o ruchu. Najciekawszy moim zdaniem jest fragment opisujący podróż do przyszłości, gdzie w przystępny sposób został wyjaśniony upływ czasu oraz różnica wieku, która przed tą podróżą nie istniała, a po niej wyniosła aż 9 lat!!! "Einstein wyobrażał sobie, że jazda na promieniu światła musiałaby być bardzo szalona i niesamowita. Zastanawiał się też, jak wyglądałby sąsiedni promień światła, który przemieszczałby się tuż obok z tą samą prędkością." Książka jest naprawdę fajnie wydana. Liczne, niezwykle barwne, a niekiedy również humorystyczne ilustracje (dziadzio Einstein robi furorę!!!) zdecydowanie ułatwiają zrozumienie skomplikowanych zagadnień. Tekst współgra z całością, a zróżnicowanie wielkości i kroje czcionki dodatkowo sprawiają, że łatwiej się skupić na poszczególnych fragmentach. Użyty język pozwala na zrozumienie większości zagadnień. Duże wydanie, twarda oprawa to dodatkowe atuty książki. "Teoria względności i jej tajemnice" jest przeznaczona dla dzieci w wieku około 9-11 lat, ale młodsze również wykazują zainteresowanie. Dorośli nie powinni się wstydzić sięgnąć po tę publikację, ponieważ na naukę nigdy nie jest za późno - szczególnie, jeśli przybiera ona taką fajną i przystępną formę. Zainteresowanych odsyłam do książki "KOSMOS i jego tajemnice", która ukazała się w ramach serii.

Wielki Wybuch, powstanie wszechświata, naszej galaktyki, a także naszej planety oraz jej mieszkańców to zagadnienia dość trudne i skomplikowane, z którymi nawet dorośli niejednokrotnie mają problem. Problem, by je zrozumieć, by ogarnąć je naszymi umysłami. ‘Niemożliwe” Catariny Sobral od Wydawnictwa Druga Noga to idealna książka stworzona z myślą o maluchach, o dzieciach wkraczających w wiek pytań. W bardzo przejrzysty, prosty sposób oraz również przy pomocy bardzo kolorowych, kontrastowych rysunków pokazuje, czym jest Wszechświat i jak powstał. Tej książce nie można odmówić pomysłowości, przemyślanie ułożonej wiedzy dawkowanej bardzo ostrożnie, aby każde dziecko było w stanie zrozumieć, o co w niej chodzi. Ilustracje są dość proste, z pewnością przyaciągną uwagę młodszych czytelników. Książka sprawdzi się w domowej biblioteczce, jak i w przedszkolu. Ma siłę przyciągania, niczym Ziemia.

Jak wytłumaczyć dziecku, skąd się bierze tęcza. Skorzystać z książki "Optyka dla maluchów", gdzie w prosty, przejrzysty sposób omówiono podstawy wiedzy z optyki. Mój dwuipółlatek bardzo polubił tę książkę. I nawet obserwowaliśmy załamywanie się fal na przykładzie słomki w bidonie :)

Dziś chciała Wam pokazać świetna książkę 🤩 🗣️ Stop Plotkom - cała prawda o Zwierzętach . Książka jest mega kolorowa a większość obrazków jest mega słodka 😍 Zwierzaki się złoszczą i żalą że ludzie przez fakt rozprowadzania wszechobecnych plotek psują im reputację 🙈🙉🙊😁 🔸Jakie super moce mają pająki? 🔸Czy ćmy też zapylają kwiaty? 🔸Kto to jest ptasi weteran? 🔸Kto ma bardzo silny kwas żołądkowy co trawi metal ? 🔸Kto lubi się bawić? 157 ciekawostek i ślicznych ilustracji, oraz słowniczek z ważnymi słowami które zostały użyte w książce 👌 Nam się mega spodobała ,opisy są genialne, niektóre nawet komiczne. Jak Wasze dzieciaki lubią zwierzaki i ciekawostki to w sam raz dla nich 😻

Kto by nie chciał świętować swoich urodzin na księżycu? Retoryczne pytanie, zwłaszcza dla młodych fascynatów podróży kosmicznych. W tej niezwykle ciekawej książce Joyce Lapin opowiada jak mogłaby wyglądać taka impreza, począwszy od samej podróży rakietą kosmiczną, po różne zabawy jakie mogłoby się tam odbywać. Tłumaczy czemu w przestrzeni kosmicznej stajemy się leciutcy jak piórka, skąd się bierze grawitacja, w którym miejscu srebrnego globu najlepiej zrobić świętowanie. W końcu można wylądować i dowiedzieć się co możemy znaleźć na księżycu, czy kogoś spotkamy, czemu skoki mogą przynieść taką frajdę, no i pobawić się w chowanego w kraterach. No i najlepsze na sam koniec, czyli imprezka urodzinowa trwająca całe 30 dni. O tym wszystkim i wielu innych niesamowitych ciekawostkach w tej książce. 

„Szczęśliwe przypadki” to książka dla dzieci autorstwa Soledada Romero Marino, z rysunkami Mantse Galbany. W dość zwięzły i prosty sposób pokazują uboczne efekty pewnych działań naukowych (choć nie zawsze), które nawet nie podejrzewalibyśmy, że nigdy nie zostały zaplanowane. Dzięki ich obserwacjom porażki stały się wynalazkami. Część z nich, zwłaszcza te dotyczące medycyny, zmieniły przebieg historii. Autor nie zanudza czytelnika, mimo że przedstawia kolejne fakty bardzo treściwie i zgodnie z wiedzą historyczną. Nie skupia też się tylko na danym wynalazku, pokazując co jeszcze interesowało danego wynalazcę. Często nie byli to naukowcy, a ludzie ciekawi świata i wyciągający wnioski nawet z projektów, które początkowo brali za porażkę. Lektura przeznaczona jest dla młodych czytelników, szczególnie tych bardzo ciekawych świata naukowców i wynalazców, jednak i dorosły dowie się z niej całkiem ciekawych rzeczy. Zawiera ona przykłady tylko kilku ciekawych przedmiotów, substancji czy właściwości, które kojarzymy z codziennego życiu, a nigdy nie zastanawiało nas skąd mogą pochodzić. Więcej na: https://konfabula.pl/szczesliwe-przypadki/

Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Poznają życie w stanie nieważkości i dowiadują się różnych ciekawostek takich jak : ⭐ Co dzieje się śmieciami w kosmosie? ⭐ Skąd astronauci biorą wodę ? ⭐ Jak w kosmosie je się posiłki ? ⭐ Czy bakterie przeżyją w kosmosie ? ⭐ Czym są elfy ? A gdy dochodzi do wybuchu i awarii, dzieci podejmują się trudnego zadania rozwikłania zagadki i ocalenia załogi. Czy im się uda i co odkryją dowiecie się z książki 😉 Muszę przyznać, że książkę czyta się bardzo przyjemnie i zawiera wiele ciekawych informacji. Jest też fajnie zilustrowana👍 ale to co podoba mi się w niej chyba najbardziej to to, że zawiera dwie opcje historii i sami możemy sobie wybrać zakończenie 😉 na końcu znajdziemy też kosmiczny słownik z trudniejszymi pojęciami ❤ dla małych odkrywców to książka idealna 😉

Całkiem ciekawa książka, czytana z 8-latką. Uważam, że porusza potrzebne tematy i daje możliwość rozwinięcia tych, które nas szczególnie interesują. Dobrym pomysłem są też ćwiczenia na koniec każdego rozdziału, które aktywizują zarówno dziecko jak i rodzica do rozmowy i działania w związku z poruszonym w danym rozdziale tematem. Mogłaby służyć za lekturę obowiązkową.

„Simona Kossak. Mieszkanka dzikiej puszczy” to książka wydana przez wydawnictwo Czarna Owca w znakomitej serii: „Oni zmienili świat”, przedstawiającej dzieciom sylwetki niepospolitych ludzi, którzy zrobili coś niezwykłego, ważnego, przełomowego dla ludzkości. Tym razem mamy okazję poznać kobietę całą sobą, sercem i umysłem, oddaną przyrodzie. Simone, wywodząca się z rodziny malarzy i pisarzy, krewna Juliusza i Wojciecha Kossaków, Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej, Magdaleny Samozwaniec i Zofii Kossak – Szczuckiej, poszła jednak swoją, odmienną drogą i została biologiem. Poznajemy jej niezbyt szczęśliwe dzieciństwo, gdy to musiała pogodzić się z rodzicielskim odrzuceniem. Kiedy już zdecydowała, co chce robić w życiu, okazała się bardzo zdeterminowana i konsekwentna. Jej całym życiem stały się zwierzęta, badanie ich zwyczajów, ochrona ich bezpieczeństwa i zdrowia, filmowanie ich zachowań i upowszechnianie wiedzy o faunie i florze. Simone dała wyraz swojej pasji w książkach i audycjach radiowych. Chcąc być blisko natury, pragnąc w pełni się realizować, przez 30 lat mieszkała w Puszczy Białowieskiej, a swoją tam przeprowadzkę uznała za najlepszą decyzję, jaką podjęła w życiu. Czytając, widzimy, ile musiała na swojej drodze pokonać trudności. Ale zarazem możemy uświadomić sobie, jak ważne jest znalezienie dla siebie sensownego celu, do którego będziemy dążyć, a który będzie spełnieniem naszych marzeń. Bo marzenia i życie w zgodzie z sobą dają szczęście. Ale nie tylko te ważne prawdy przemyca w swojej książce Agnieszka Ludwig – Słomczyńska. Jest tu też całkiem sporo wiedzy różnego rodzaju. Z dziedziny sztuki, jako że ród Kossaków był z nią ściśle związany. Ale też z historii, tej związanej z rodzinnym miastem Simony – Krakowem, i tej ogólniejszej, jak II wojna światowa. Nie możemy też zapomnieć o biologii, która była codziennością i sensem życia Simony. Fauna i flora Puszczy Białowieskiej, ich ochrona, troska o warunki życia zwierząt i wystrzeganie się ingerencji w ich świat. Co istotne, książka została bardzo ciekawie zredagowana. Na jednej stronie zamieszczono zdjęcie, rysunek fragmentu Bitwy pod Racławicami, portrety rodziny Kossaków (schematyczne) i rysunki ptaków. To ogromne urozmaicenie, ale tak zaaranżowane, że nie ma się wrażenia chaosu czy nadmiaru. Między ilustracjami krótkie teksty objaśniające, na kolorowym tle. Często odsyłają one do literatury, która poszerzyć może posiadane już przez nas wiadomości, zawierają wyjaśnienia terminologii, albo też kod QR do wirtualnej prezentacji. To już wymaga pewnego skupienia i posegregowania materiału. Do czytelnika należy decyzja, czy zechce on sięgnąć po dodatkowe materiały, a te z kolei mogą poprowadzić go jeszcze dalej. Tak więc to, co zawiera książka, to wędka, którą będziemy dopiero łowić właściwą wiedzę. Dzieci dostają do ręki narzędzie, które pokaże im, jak rozległy może być pojedynczy temat, do jakich jeszcze dziedzin może się odnosić, w jaki sposób mamy poszukiwać informacji. To niezwykle cenne wskazówki, które uczą samodzielności, oddzielania informacji istotnych od całego mnóstwa zupełnie niepotrzebnych. Do tego posługiwania się drzewem genealogicznym, mapą, rozpoznawania zwierząt i roślin. Zapytacie, jak to możliwe, że na niespełna 20 stronach, mogło się zmieścić aż tyle. To nie kompendium wiedzy, a raczej rodzaj mapy, która pozwala poruszać się po tym naukowym labiryncie. Łapiąc za różne nitki, idziemy ich śladem, zagłębiając się w kolejne korytarze, a tam otrzymujemy dalsze wskazówki. Nigdy nie wiemy, jak długo będziemy szukać, dokąd trafimy i czego się dowiemy. To rewelacyjna metoda pobudzenia u dzieci zainteresowania światem i proponowanie im indywidualnej jego eksploracji, zgodnej z własnymi upodobaniami. Niektóre ścieżki, które otwiera przed nami książka możemy pominąć, w innych zagłębić się na bardzo długo. Uważam taką właśnie formę upowszechniania wiedzy za najlepszą i przynoszącą spektakularne efekty. Książkę ilustrował Marcin Bruchnalski. I spisał się rewelacyjnie. Jego prace są różnorodne, lekkie i zabawne. Najważniejsze zaś, że nie przytłaczają tekstu, a tylko go uzupełniają, wiec nie mamy wrażenia bałaganu, wszystko do siebie pasuje. Rodzice z pewnością będą wdzięczni wydawnictwu Czarna Owca, za tak ciekawe i dające wiele możliwości narzędzie pracy z dziećmi. Dzieci zaś po prostu będą się świetnie bawić czytając książkę i nawet nie zauważą, że przy okazji sporo mogą się nauczyć. Książkę mogłam przeczytać dzięki portalowi: https://sztukater.pl/

"Czy wiesz, jak wygląda w powiększeniu płatek śniegu? Każde ramię gwiazdki dzieli się na mniejsze ramiona, a te z kolei na jeszcze mniejsze - i tak dalej. W dodatku każda cząstka ma taki sam kształt jak całe ramię płatka. Płatek śniegu jest fraktalem - fascynującym obiektem, który zmienił nasz sposób patrzenia na świat". Powyższy cytat pochodzi z książki "To wszystko matematyka" Cariny Louart, Florence Pinaud, która idealnie wpasowuje się w dzisiejszy temat #białe na #fotowtorek_kfs. Przez analogię do śniegu, przez tło zdjęcia i... ze względu na kolor okładki. To książka niezwykła, skierowana do dzieci, które z matematyką rozpoczęły już swoją przygodę z tym przedmiotem, choć ich wiedza nie musi być wcale zaawansowana. Podzielona jest na cztery bloki tematyczne, w których poznajemy historię liczb i liczenia, obecność matematyki w naszej codzienności, jej magię i uniwersalność języka. "To wszystko matematyka" jest pozycją niezwykle ciekawą i uniwersalną w przekazie. Jest kopalnią ciekawostek i wiedzy, podanej w sposób jasny, lekki i przystępny. Taki, który trafi nawet do uprzedzonego do tej dziedziny czytelnika (tak, tak, wiem po sobie). To pozycja, która rozwija matematyczną świadomość, pokazuje, że nie jest to przedmiot czysto teoretyczny, zawierający masę nieprzydatnych informacji do wykucia, ale bardzo "życiowa" dziedzina, z której korzystamy na co dzień. Myślę, że przyjemność z lektury czerpać będą młodsi i starsi czytelnicy, tym bardziej że części informacji, które tu znajdziemy, nie wynosi się ze szkoły. Uwielbiam takie książki, które oswajają naukę i rozbudzają ciekawość, a ta robi to w bardzo dobrym stylu.

Świetna książka, ktora skłoni do refleksji dzieci i ich rodziców. Książka to niewiele tekstu, ale pojawiające się na jej kartach pytania bywają ciekawe i trudne do wyjaśnienia. Całość dopełniają piękne ilustracje. Mój zerówkowicz bardzo polubił te książkę.

Książka o wirusach, która w przystępny i atrakcyjny dla przedszkolaków sposób opowiada o wirusach i ich wpływie na nasze życie. Nie jest to może najpiękniejsza książka i nie każdemu styl ilustracji przypadnie do gustu, ale myślę, że to wartościowa pozycja i warto ją przeczytać.

Mathilda Masters to zdolna bestia. Zna mnóstwo faktów na różne tematy. Tym razem wgryza się w klimat. 123 fakty podzielone na 6 rozdziałów - od powiązań między ... wszystkim, przez zmiany klimatu i ich konsekwencje, aż po metody na zaradzenie problemowi. Wiecie o tym, że zarówno pustynie jak i komary są nam jednak potrzebne? I to bardzo! A kto wiedział, że czekolada przyczynia się do wycinki lasów deszczowych? Albo że to rekin może nas uratować? To nie tylko chwytliwe tytuły - to fakty , które mają skłonić dzieci (a za nimi dorosłych) do zmian i zainteresowania się tematem ochrony środowiska. Autorka już we wstępie pisze, że książkę powinien przeczytać każdy człowiek. I ja się z nią zgadzam. No, może Grecie bym odpuściła ;) Książka w twardej oprawie, szyta. Tekstu dużo, obrazki drobne, ilustrujące dany fakt i nie zaburzające odbioru treści. Czcionka i układ tekstu wygodny do czytania. Niektóre fakty się zazębiają dość mocno. Nawet powiedziałabym że na tyle, że kompilując je tytuł musiałby mieć dwucyfrową liczbę. Brakuje mi też odnośników do stron/miejsc/osób które edukują i pokazują więcej na dany temat. Ale to jedyne kwestie, do których jestem w stanie się przyczepić. Polecam Waszej uwadze (i dodam że pozostałe książki z cyklu też są zacne!).

Książka opowiada o pięknie przyrody zachęcając do poznawania jej tajemnic. Autorka zaprasza czytelników do wędrówki śladami natury. W książce znajdujemy mnóstwo informacji, które przydadzą się podczas wędrówek oraz przyrodnicze ciekawostki. Książka pozwala skupić się na naturze i jej obserwacji, zatrzymać się, aby doświadczyć jej piękna. Autorka zwraca uwagę na szczegóły - sekrety roślin, wyjątkowe cechy fauny i flory, przedstawia różne gatunki takie jak mech, zioła czy grzyby, a elementy, na które nie zwracamy zwykle większej uwagi, stają się fascynujące. 👍

Gotowanie to dla wielu czysta przyjemność i rozkosz, ale dla innych, do których zaliczam się ja, niestety, ale jest to pewnego rodzaju katorga czy przykry obowiązek. Nigdy specjalnie akurat ta czynność, nie sprawiała mi większej satysfakcji, chociaż przyznam, że pozytywne opinie na temat moich potraw zawsze gdzieś tam przyjemnie podbudowywały moje ego. Wychowałam się na tradycyjnej polskiej kuchni, moja mama była pasjonatką gotowania i wymyślania dla naszej rodziny przeróżnych nietypowych dań, podziwiałam ją zawsze za to, że z niczego potrafiła stworzyć fantastyczne jedzenie i za to, że nic nie marnowała, nie wyrzucała nigdy żywności do śmieci, jak to niestety robi wiele osób, choć nie przyznaje się do tego. Nie przywiązuję większej wagi do tego co jem, aczkolwiek staram się odżywiać w miarę zdrowo i regularnie, ale sami zapewne wiecie, jak to jest. Czasem zdarzy się jakieś danie na szybko, czy fast food, mówiąc wprost. Posiadając dwoje dzieci, w tym jedno z dosyć poważnymi problemami żywieniowymi, byłam zmuszona do tego, żeby wziąć się w garść i zająć tą niezbyt lubianą przeze mnie dziedziną życia i wydaje mi się, że nawet nie wyszło mi to tak źle, ale o to musicie już Moi Drodzy Czytelnicy zapytać moich bliskich:))) Książka "Daj gryza..." według mnie jest w miarę dobrym przewodnikiem po jedzeniu nie tylko dla dzieci, do których głównie jest skierowana, ale tak samo do osób w każdym wieku. To takie kompendium wiedzy, nietypowych historii i intrygujących ciekawostek, o których często nie wiemy, czy mamy tylko bardzo ogólne pojęcie. Rozumiem, że autorzy musieli mocno się spiąć w wyborze najważniejszych według nich informacji i w zasadzie nie można się tutaj do czego przyczepić, ale w czasach permanentnego niemalże atakowania nas czy właśnie bardzo młodych ludzi kolorowymi czy krzykliwymi obrazami, trochę jak dla mnie tu tego za dużo, ciężko skupić się na konkrecie , a to chyba też ma znaczenie, żeby przekazać jakąś tam wiedzę. Za dużo tych soczystych, kwiecistych, zbyt intensywnych, efekciarskich bodźców, które niekoniecznie takiego małoletniego czytelnika zachęcą do poznawania historii związanej z jedzeniem. Już nie wspominając o niektórych przepisach kulinarnych, do których składniki raczej ciężko byłoby zdobyć, nie mówiąc o ich wykonaniu. Brak jakiejś konsekwencji, z jednej strony książka skierowana do młodego czytelnika, a z drugiej za dużo tu momentami tzw. dorosłych treści. Mimo to uważam, że można po nią sięgnąć, żeby czegoś tam się jednak dowiedzieć:)

"Astrofizyka dla maluchów" spodobała się moim dzieciom (6 i 3 lata). W prosty sposób wprowadza dziecko w świat zagadnień związanych z kosmosem. I muszę przyznać, że mnie też spodobała się prostota opisu przedstawionych w książce zagadnień. Ilustracje są proste i nie rywalizują z treścią. Tej książki nie czyta się dla ilustracji.

Sięgając po ledwo 64-stronicową książkę Anny Skowrońskiej pt. „Wiatr” nie spodziewałam się, że temat ten zostanie tak dogłębnie potraktowany. Tu bohaterem jest sam wiatr: siła, która może napędzać turbiny wiatrowe, unosić w powietrzu zarówno nasiona jak i samoloty, tworzyć tornada i cyklony. Na tym jednak autorka nie poprzestała. Dzieci dowiedzą się sporo o zielonej energii i dlaczego właściwie tak bardzo nam na niej zależy. Porusza także dość aktualne problemy jak wiatr w miastach – zarówno przewietrzenie zasnutego smogiem Krakowa, jak i zmniejszenia przeciągów w Toronto. Wreszcie możemy też dowiedzieć się ciekawostek związanych z wiatrem w kosmosie: od wiatru na Marsie, po cyklony na Jowiszu i sztormy na Neptunie. Więcej na: https://konfabula.pl/jak-wytlumaczyc-cos-czego-nie-widac-np-wiatr/

"Bałtyk" to wspaniale wydana (Wydawnictwo Zielona Sowa) i bogato oraz pięknie ilustrowana przez Justynę Hołubowską-Chrząszczak publikacja dla dzieci, która przedstawia m.in. ogromną różnorodność gatunkową, niesamowite zjawiska przyrodnicze, a także zagrożenia dla morza i żyjących w nim organizmów. Rafał Jankowski, który jest autorem książki, zwraca uwagę na różne kwestie związane z wyjątkowością Morza Bałtyckiego - jego wiek, zasolenie, głębokość oraz temperaturę. Przedstawia zarówno świat pod wodą, jak i ten na brzegu, nie zapominając przy tym o bałtyckich wyspach. Z uwagi na moje zainteresowanie zagadnieniami biologicznymi, szczególnie doceniam licznie przedstawione gatunki - można przeczytać np. o dość dobrze nam znanych nam mewach, rybitwach, fokach, dorszach, śledziach i mikołajku nadmorskim, ale również o znacznie mniej pospolitych gatunkach jak chociażby: rekinek psi, nurzyk, morświn, maskonur czy kur diabeł. Przedstawione informacje nie byłyby jednak tak atrakcyjne, gdyby nie współgrające z tekstem ilustracje, które pokazują piękno i niezwykłość flory i fauny. Dodatkowym atutem są ciekawostki, np.: "Pierwszą informację o wielorybie w Polsce zapisano w 1291 roku! Niezwykłym gościem był prawdopodobnie kaszalot." W książce nie brakuje także wiadomości na temat różnego rodzaju skarbów, które możemy spotkać udając się w rejony Morza Bałtyckiego. Dwie strony są bowiem poświęcone samym muszlom. I tutaj również nieocenioną pomocą są ilustracje, dzięki którym dostajemy lekcję rozpoznawania ich właścicieli. Ponadto autor słusznie zwraca uwagę, na to, by pamiętać, że muszle "(...) są to elementem przyrody i powinny pozostać w miejscu, które wyznaczyła im natura." "Bałtyk" stanowi pewnego rodzaju opowieść o nadmorskich (i podmorskich) tajemnicach, ale zawiera też sporo powszechnie znanych informacji. Lekturę tej książki z pewnością docenią młodzi czytelnicy interesujący się zagadnieniami przyrodniczymi. Zdobyta wiedza przyda się na lekcjach biologii i geografii. Ja testowałam już na czterolatku i muszę przyznać, że był zafascynowany praktycznie wszystkim - największe wrażenie zrobiła na nim chyba ilustracja z owadem zatopionym w bursztynie. Publikacja ta jest wspaniałą inspiracją do poznawania otaczającego nas świata, a co więcej nawiązuje do problemów, z jakimi aktualnie się borykamy i podpowiada, jak możemy wspomóc naturę, by móc cieszyć się pięknem przyrody. Jeśli nie wiecie, jak sprawdzić czy znalezisko jest bursztynem to autor proponuje prosty test. Osoby zainteresowane tematem zachęcam do osobistego zapoznania się z tą niesamowicie barwną i wartościową publikacją.