Radleyowie

Czy człowiek może uratować Anioła..? Cliff McNish nie należy może do grona najbardziej poczytnych i znanych pisarzy współczesnych. A szkoda. Każdą kolejną jego powieść czytam z nieukrywaną przyjemnością i lekkością, a treści zostają ze mną na długo. Zdecydowanie uważam, że powinien trafić do szerszego grona odbiorców. Tym razem autor porwał się na temat aniołów. I to w niezwykły sposób, bo wprowadzając je bezpośrednio do współczesnego świata, jako prawdziwe, pełne życia istoty, które naprawdę wpływają na ludzkie losy. A przy tym mają też i swoje słabości. I tu rola się odwraca - tym razem człowiek może być stróżem dla swego anioła. Ta przewrotna i intrygująca fabuła została doskonale przez autora przeniesiona i dopracowana w książce. Jego postaci są wyraziste i niejednoznaczne, a przy tym tak dogłębnie prawdziwe, że z łatwością można się utożsamić z ich dylematami i decyzjami. Treści wciągają bezpowrotnie, powieść czyta się jednym tchem. Wzruszające i pełne emocji zakończenie poruszyło mnie i skłoniło do wielu refleksji odnośnie własnego życia. Jest to pozycja, którą każdy powinien przeczytać, jest odpowiednia na każdym etapie życia, zwłaszcza takim, gdy borykamy się z jakimiś trudnościami. Można dzięki "Aniołowi" odetchnąć i uświadomić sobie, że czasem zajmujemy się zbyt błahymi sprawami osobistymi, podczas gdy najlepszą rzeczą byłoby się skupić na drugiej osobie obok nas. Polecam!

Lanny to młoda dziewczyna, która trafia na nocny oddział niewielkiego szpitala, tuż po tym jak została oskarżona o zamordowanie człowieka. Lanny twierdzi, że bardzo dobrze zna ofiarę, ponieważ jest to jej ukochany, którego poznała… dwieście lat temu. Historia, którą przedstawia dziewczyna wydaje się być niedorzeczna, ale mimo to doktor Luke, który miał tamtego wieczora dyżur na oddziale, postanawia pomóc jej w ucieczce, by mogła w spokoju opowiedzieć mu całą swoją historię. Jak to się stało, że dwójka młodych bohaterów przeżyła ponad dwieście lat? Jaką skrywają tajemnicę? Wydarzenia, które mają miejsce w książce dzieją się na dwóch płaszczyznach czasowych: współcześnie oraz dwieście lat temu. Opisywane są naprzemiennie, ale w dość płynny i przejrzysty sposób, dzięki czemu czytelnik nie ma problemu ze zorientowaniem się, w których czasach akurat dzieje się akcja. Autorka wykreowała bohaterów w bardzo ciekawy sposób, ponieważ większość z nich posiada wręcz skrajnie różne cechy. Główna bohaterka jest, co prawda, nieco męcząca, ale nie wpływa to na odbiór całości. Język jakim posługuje się autorka jest dość lekki, momentami nieco archaiczny, ale rozumiem to ponieważ tego wymaga fabuła. Niektóre wydarzenia są dla mnie niezrozumiałe i żałuję, że nie poświecono im większej uwagi, bo warto byłoby poświecić im nieco więcej uwagi. Nie spotkałam się wcześniej z twórczością tej autorki, ale na na pewno sięgnę po jej kolejne dzieło.

Zaczęłam swoją przygodę z tą serią od drugiego tomu "Śmiertelne kłamstwa", bardzo mi się spodobała postanowiłam więc sięgnąć po pierwszy tom z tej serii. "Śmiertelny sekret" jest niesamowitą i powieścią fantastyczna z nutką kryminalną. Poznajemy w niej wspaniałych bohaterów z którymi się utożsamiamy. Powieść a w niej porwania, dotyk który przewiduje przyszłość jak zarówno przeszłość i tajemniczy prześladowca. To jak i wiele więcej można znaleźć w tej powieści która trzyma w napięciu do ostatniej strony, nie wiadomo kiedy czytelnik się na niej znajduje. Pierwsza część jak i druga warte polecenia i zapoznania się z treścią :)

Ta część jest nieco lepsza od poprzedniej. Więcej się dzieje, a rozwój akcji bardziej mnie porwał. Podobało mi się, chociaż sądzę że seria ta jest dla około 13-14 latków i zapewne też dlatego nie byłam nią zbyt mocno usatysfakcjonowana, ale nie jest zła, po prostu lekka, co też jest w pewnym sensie pozytywem🙂

Ogólnie cała seria wypadła dość dobrze. Ta część miała w sobie najwięcej akcji. Jedynie, co mi się nie spodobało, to stereotypowe „pojedyncze łzy”, których pod rząd było kilka. Prócz tego uważam, że seria warta uwagi :) Może zmienić (albo rozjaśnić) spojrzenie na śmierć oraz życie.

Madison staje się strażniczką mrocznych aniołów, choć ciągle stara się zachowywać jak zwykła, żywa nastolatka. Jednak otrzymuje moce których nie może zbagatelizować, zwłaszcza gdy chodzi o ludzkie życie. Dziewczyna chce udowodnić, że wolna wola może wygrać z przeznaczeniem. Druga część podobała mi się trochę bardziej niż pierwsza. Szału nie było, jeśli chodzi o akcję i wszystko bardzo szybko się działo, ale ogólnie nie nudziłam się. Lubię też tych bohaterów. Fajnie było również zobaczyć Madison w "akcji ratunkowej". Dobra, młodzieżowa książka. Chętnie sięgnę po trzecią część.

Książka naprawdę fajna pod względem historii w niej zawartej. To co się dzieje w niej jest zajebiste, ale to było o wiele za bardzo ściśnięte w czasie moim zdaniem. Za dużo działo się na raz, wszystko w ogóle za szybko. Zakończenie było lepsze od całej książki bo wciągnęło mnie rzeczywiście

Zbiory opowiadań to zawsze „pudełko czekoladek” – nigdy nie wiesz, na co trafisz. Ta antologia, zredagowana przez P.C. Cast, gromadzi jedne z najgłośniejszych nazwisk literatury YA tamtego okresu (m.in. Rachel Caine, Kristin Cast, Claudia Gray). To świetny przekrój przez różne wizje wampiryzmu. Plusy: Różnorodność: Każde opowiadanie oferuje inne spojrzenie na wampira. Mamy tu historie mroczne i krwawe, ale też takie, które skupiają się na czystym romantyzmie czy tragicznych wyborach. Perełka od Rachel Caine: Opowiadanie autorki Wampirów z Morganville to jeden z najsilniejszych punktów zbioru – świetnie napisane, z dobrze zarysowanym klimatem. Szybka lektura: Krótka forma sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie. To idealna pozycja na wieczór, gdy nie mamy czasu na całą powieść, a chcemy zanurzyć się w nadnaturalnym świecie. Minusy: Nierówny poziom: Jak to w antologiach bywa, niektóre historie są genialne i zostają w głowie na długo, inne wydają się napisane „na kolanie” i kończą się zbyt gwałtownie. Poczucie niedosytu: Kilka światów przedstawionych w opowiadaniach jest tak fascynujących, że aż żal, iż nie są to pełnowymiarowe powieści. Podsumowując: „Nieśmiertelni” to obowiązkowa pozycja dla miłośników opowieści z kłami w tle. Nawet jeśli nie każde opowiadanie Cię zachwyci, to na pewno znajdziesz tu kilka takich, które przypomną Ci, dlaczego wampiry tak bardzo fascynują nas w literaturze.

Persephonę po tragicznej śmierci siostry dręczą przerażające sny. Dziewczyna przypuszcza, że te sny mają jakieś znaczenie odnośnie śmierci Ateny. W pamiętniku siostry odkrywa wzmiankę o Shadow Hills. Dziewczyna postanawia przenieść się do szkoły w tej miejscowości, by przekonać się co za tym wszystkim się kryje. Spotyka tam chłopaka ze swoich snów. Początek książki bardzo mnie zaciekawił. Czytając zastanawiałam się czy to będzie historia o wilkołakach a może o wampirach. Niestety nie trafiłam w żadne z tych przypuszczeń. Książka opowiada historię kilku nastolatków, którzy mają paranormalne zdolności. Tylko tych zdolności jest jak na lekarstwo. Fabuła tej książki opiera się bardziej na tajemniczej chorobie, która zdziesiątkowała społeczność Shadow Hills. Dziewczyna nie szuka już tego co stało się z jej siostrą tylko zmienia kierunek i stara się wyjaśnić to, co dzieje się w tej miejscowości. Nie czuje się tam bezpiecznie, ktoś czyha na jej życie i dodatkowo tajemnicza śmierć nauczyciela. Phe nie waha się złamać kilku zasad, aby znaleźć odpowiedzi, których szuka. Ma obok siebie Zacha. Tę książkę czytało mi się naprawdę lekko, początek zapowiadał się obiecująco. Lecz im dalej tym mniej się dzieje. Akcja zwolniła by na koniec wyrwać z kopyta i na ostatnich kartkach wcisnąć ubogie wyjaśnienie. Zabrakło mi rownież tajemniczych mocy, ukrytych zdolności przyjaciół Phe, oraz jej mocy która miała się ujawnić z czasem, był tego jak na lekarstwo.

Sięgnęłam po tą książkę z powodu ciekawej okładki.Tak wiem,nie poznaje się książki po okładce.Jednak w tym przypadku było inaczej. Naprawdę książka mnie zaskoczyła.Na szczęście pozytywnie.Opowiada o dziewczynie z nie zwyłym darem.Wie rzeczy, których nie powinna wiedzieć,widzi różne rzeczy : linie,warkocze,kropki i wie czy ktoś kłamie czy nie.Wie co czuja inni: czy są wściekli nawet,gdy tego nie pokazują.Odkrywa tajemnice.Te tajemnice zmienią jej życie raz na zawsze.Pozna niezwykłego chłopaka,będzie miała wątpliwości o tym czy jej rodzina i przyjaciele mówią jej prawdę.A wszystko to przez mały list w złotej kopercie.Było tam nie wiele słów,a mianowicie: Jesteś kimś więcej niż ci się wydaje. I przez te jedyne siedem słów całe życie Beth (głównej bohaterki) zaczyna się zmieniać.Na strychu i wielu innych miejscach znajduje jeszcze więcej złotych kopert zaadresownych do ni jakiej Alef Beth(nie do Elizabeth Beth): Zaszyfrowane wiadomości związane z jej darem o, którym nie miała pojęcia.Karty tarota,siedem kart tak jak siedem słów a mogą zmienić wiele.Z tym darem który zaczął się ujawniać czuje się jeszcze gorzej.Wszyscy uważają ją za wariatką, nawet jej najbliżsi:mama i przyjaciółka.Jednak Richie (poznany przez nią chłopak) jako jedyny uważa że dziewczyna nie postradałą zmysłów.Jest jednak za późno. Beth trafia na oddziała psychiatryczny.Poznaje tam Nesse,niemowę która ma podobny dar umie nówić do ludzi w myślach.Pomaga jej w ucieczce z psychiatryka.lecznie tylko ona jej pomaga. Dee Lee (opiekunka ze szpitala też jej pomaga,jednak nie w ucieczce).Pozwala jej się spotkać z Richiem,który przekaże jej kolejną z kopert. Chłopak ma podobny dar jak Beth.Richie nie zawiedzie jej i pomaga w ucieczce.Dziewczyna zamieża dotrzeć do Nowego Yorku. Tam bowiem chcę się dowiedzieć prawdy: Kim jest?I czy jej matka mówi jej całą prawdę?Kim jest Alef Beth?Czy to jej prawdziwe imię?Jednak później Richie musi ją opuścić.A le dlaczego? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w książce pt Siedem promieni. Jenak za mało jest anpisane o jej matce i czy się z nią pogodziła. Czuję lekki niedosyt.Ale... Jednak : Szczerze polecam!!!

Hmm. Zastanawiam się, co napisać o tej książce. Szybko się ją czyta. Jest to zdecydowanie pozycja przeznaczona dla nastolatków. Zachowanie głównej bohaterki trochę mnie irytowało, a jej relacje z matką są zdecydowanie zaskakujące. Hanna po śmierci ojca ucieka od ciotki Ulli do matki, której nigdy nie widziała. Trafia do miasteczka Portero, w którym dzieją się dziwne rzeczy, a wielu ludzi jest uznanych za zaginionych. Czy dziewczyna, która wydaje się innym szalona i trafi do jeszcze bardziej szalonego miejsca, będzie umiała się odnaleźć w takim miejscu?

Przeczytałam wieki temu jako nastolatka. Pamiętam, że byłam zachwycona tą książką, że tak pozytywnie zaskoczył mnie temat nieumarłych. Nieumarli zawsze kojarzyli mi się z zombie. Z gnijącym ciałem, obrzydliwym widokiem etc. A tu takie zaskoczenie. Jako młodzieżówkę polecam :)

Spodziewalam sie , ze bedzie to ksiazka o Wampirach. Nie wiem jak to sobie wmowilam. ALe mile zaskoczenie. Pomysl jest duzo bardziej nietypowy. DLugo w ksiazce nie wiadomo komu wierzyc, kto jest bialym a kto czarnym charakterem. Zakonczenie tez mnie zaskoczylo. Dodalo nadzieji bo konczy sie powiedzmy szczesliwie. ;) Ksiazka bardzo dobra do czytania, w ogole nie ma dluzyzn. Czyja sie ja szybko i przyjemnie.

Ta książt jest również ciekawa jak pozostałe części. Dla mnie może i jest najlepsza, chociażby dlatego, że sielanka zamienia się w prawdziwe życie przynajmniej w części przyjacielsko-miłosnej. Prawdziwe kłótnie i niedowierzanie. Dopiero pod koniec okazuje się, że demon maczał we wszystkim swoje szpony. Mnie bardzo się podobała, dlatego polecam.

Książka opowiada o grupie nastolatków, w której jeden umiera i staje się duchem. Jego dziewczyna Aura jest pierwszą po przemianie a jej kolega Zachary, z którym robi projekt na historię jest ostatnim z przedprzemiany. Książka opowiada o miłości i trudzie pogodzenia się ze stratą jest w tym sporo żalu. Jest to również niezwykła przygoda i próba poznania prawdy.

Byłam przekonana, że biorę do ręki fantasty dla młodzieży, a okazało się, że otrzymałam baśń dla dużych dziewczynek. Takich około trzydziestki i dla wszystkich tych powyżej, które nie utraciły wiary w świat ukrytej magii pulsującej pod powierzchnią oglądanego na co dzień życia, które zdążyło zszarzeć, spowszednieć, zbrzydnąć i zracjonalizować się do bólu egzystencjalnego istnienia. Margaret, dla najbliższych Garet, była właśnie taką dwudziestosześcioletnią kobietą, skupioną na problemach rodzinnych, przejęta swoim starym ojcem i powodzeniem ekonomicznym prowadzonej przez siebie galerii w Nowym Jorku. Mieście, którego jak się okazało później, zupełnie nie znała. Widziała w nim tylko wieżowce, kanty cegieł i granitu, przecinające się w nieskończoność, zatłoczone przecznice pełne żebraków i bezdomnych oraz chmury zapowiadające deszcz. Właśnie w takie deszczowe popołudnie, przytłoczona problemami i widmem długów, zabłądziła! W mieście, o którym myślała, że dobrze zna! Mało tego. Trafiła do zakątka, który w niczym nie przypominał współczesnych jej czasów. Widok brukowanej ulicy, przy której stały sklepiki, bardziej przypominał czasy dziewiętnastowiecznego Londynu niż jakąkolwiek nowojorską dzielnicę. Witryna jubilerska kusiła antykami, a herbaciarnia zapachem świeżutkich rogalików. Aromat stopionego masła i cukru był tak sugestywny, a rogaliki wszędobylskie na początkowych stronach tej opowieści, jedzone przez bohaterów, podarowywane przez właścicielkę herbaciarni, przynoszone do domu dla przyjaciół i przesyłane kurierem pod drzwi, że nie miałam wyjścia. Też sobie przyniosłam do domu kopiasty talerz tych pyszności z nadzieniem serowym i dżemem i też pachnące stopionym masłem i cukrem. Bez tego załącznika, koniecznego do rozpoczęcia czekającej mnie przygody, dalsze czytanie nabrałoby cech masochizmu. I kiedy tak zaopatrzona mogłam czytać dalej, okazało się, że Garet otworzyła puszkę Pandory, której zawartość i skutki jej działania kazały zapomnieć nie tylko o rogalikach, szarym Nowym Jorku, ale w ogóle o otaczającym mnie realnym świecie. Garet, z duszą naiwnej dziewczynki, chroniąc się przed deszczem, weszła do sklepiku z antykami, a jej właściciel, stary jubiler, poprosił ją o otworzenie zalutowanej, srebrnej szkatułki. Nie winię jej za to, że to zrobiła. Sama postąpiłabym dokładnie tak samo! To, co wydarzyło się później, porwało mnie w wir niebezpiecznej przygody, w sam środek świata ukrytego za fasadami budynków, pod ulicami miasta, nad dachami wieżowców, w nocnym życiu parków pełnych dybuków, goblinów, sylfów, ognistych wróżek, żywiołaków, gnomów i wampirów (tu mi trochę zazgrzytało, ale niech tam!), w którym Garet nie była zwykłą, przeciętną kobietą, ale Strażnicą. Jej pełne imię nie tylko oznaczało perłę, ale w formie skróconej właśnie strażnicę. Kolejną z rodu jej matki strzegącą przejścia pomiędzy światem realnym i tym pełnym magii i alchemii, stojącą "na granicy widzialnego i niewidzialnego, pomiędzy światem naturalnym a nadnaturalnym, pomiędzy złem a dobrem". Otwierając szkatułkę, zaburzyła istniejącą do tej pory równowagę między nimi i odkryła sekret, przed którym chroniła ją matka, pragnąc dla córki innego losu. Musiała więc na własne życzenie stoczyć walkę ze złem, w której stawką był spokój, dobro i dotychczasowe życie Nowego Jorku. Autorzy (pod pseudonimem literackim kryje się małżeństwo – Carol Goodman piszącej dotychczas kryminały i poety Lee Slonimsky’ego) przypomnieli mi, że gdzieś tam we mnie nie umarła dziewczynka o ogromnej chęci czynienia dobra dla świata, że magia i rzeczywistość nakładają się na siebie, a przekroczenie tej granicy zależy tylko od mojej wyobraźni, że magię mogę zobaczyć wszędzie, jeśli tylko tego zapragnę i nie pozwolę życiu przykurzyć je racjonalizmem. Namawiają wręcz – Zajrzyj głębiej, a świat ożyje, stanie się inny, niż go widzisz na co dzień. Pod kurzem wszędobylskiego, szarego, przytłaczającego zła tętni dobro, o które warto powalczyć, by uczynić świat piękniejszym, a siebie lepszym i szczęśliwszym w czerpaniu z radości życia. Zdziwisz się jak wiele pięknych istot, które nie chcą się wyróżniać, przybiera maskę przeciętności i ubiera się w szarość, przemykając niepostrzeżenie po świecie… Skoro mężczyźni mają swojego Piotrusia Pana, to ja mogę mieć swoją Margaret. nostrzuksiazki.pl

Za tobą bale maturalne i wakacje z piekła. Teraz czas umówić się na niesamowite, mroczne, seksowne i przerażające „Randki z piekła”. Natarczywy wampir, romantycznie usposobiony wilkołak, uwodzicielski demon, zmiennokształtny ulegający przerażającej metamorfozie zapraszają na zabójcze randki, jakich dziewczyny z opowiadań autorki Umarli czasu nie liczą i trzech innych bestsellerowych pisarek nie zapomną do śmierci… która może nastąpić nadspodziewanie szybko.

Całkiem ciekawa książka, choć można by ją bardziej dopracować, rozwinąć pewne wątki. Ta książka to mieszanka romansu i akcji z wątkiem biblijnych opowieści oraz historii o Templariuszach. Codzienność Billi jest zupełnie inna niż się wszystkim wydaje. Poza szkołą dziewczyna musi nauczyć się walczyć. To nie jej wybór. Dokonano go za nią. Przynależność do Templariuszy jest u niej dziedziczna. Pomimo wielu przeciwności Zakon przetrwał aż do dzisiaj. Jednak teraz zamiast bronić pielgrzymów w Jerozolimie walczą o ludzkie dusze z Bezbożnym. Pewnego dnia na drodze dziewczyny staje tajemniczy chłopak. Jak się okaże, tajemnica może być jeszcze bardziej zabójcza.

W tym tomie już działo się więcej. Autorka od razu przechodzi do sedna, choć trochę potrwało to by nastolatki rozwiązali zagadkę. Akcja była ciekawa nie nudziła czytelnika, fajnie lekko się czyta. Książka na jedno popołudnie. Nadal mało jest wspomniane o relacjach między bohaterami, a szkoda bo można by było rowniąć to w bardzo ciekawy sposób, na pewno pomysłów by tutaj nie zbrakło. Mimo to polecam. 😉

Historia niespotykana i ta tajemnica bransoletka. Bransoletka? Ten tajemniczy chłopak. To uczucie, które się pomiędzy nimi rodzi. Wielka tajemnica o tym kim jest chłopak. To wszystko tworzy ze sobą zgraną niesamowitą całość. Nie mogę się doczekać drugiej części, gdyż ta pierwsze mnie już wchłonęła i nie chce wypuścić. <3