Przypadki chodzą parami

Dwie pary nowożeńców szukają idealnego miejsca na przyjecie ślubne. Spotykają się w tym samym klimatycznym pensjonacie. Niestety okazuje się, że termin mają również ten sam, a sala jest jedna. Czy ktoś z nich zrezygnuje? Co zrobi właścicielka Marta? A może pomocną dłoń poda dawny znajomy i... właścicielka biura matrymonialnego? Książka jest czwartą częścią serii Kupidyn w spódnicy, wcześniejsze to: Kącik zagubionych serc, Miłość w kolorze bieli oraz Zakochani w słowach. Spotykamy tu bohaterki z poprzednich części, ale pojawiają się też nowe osoby i ich opowieści sercowe. Jest to zabawna i zwariowana historia o poszukiwaniu miłości i relacjach damsko-męskich. Lekkie dialogi, wartka akcja z masą nieporozumień to dobra lektura na wieczór. Minusem dla mnie jest pewna niezgodność w opisie bohaterek z poprzednich części. Inaczej je sobie wyobrażałam. Ten jeden niuans nie zatruwał jednak miłej lektury.

Historia kradzieży zabytkowych rzeźb z wrocławskich kościołów przedstawiona w zabawny sposób. Śledztwo prowadzone przez policję oraz zatrudnionego przez kurię prywatnego detektywa i jego 13. letniego bratanka doprowadza do wielu humorystycznych sytuacji. Zwiedzamy wrocławskie kościoły... i nie tylko:) , przenosimy się do zamku Książ w czasie II wojny św. gdzie pojawiają się postaci księżnej Daisy i Hansa Franka. Lekka historia, którą się czyta szybko i z przyjemnością. Wątek romansowy niejednokrotnie śmieszny. Czy zakończenie akcji pod kryptonimem "Karmazynowa pantera" was zaskoczy ? Czytałam wiele książek wojennych , wszystkie mi się podobały Malwiny Ferenz, ale ta jest inna-romans, tajemnica, historia. Niestety minusy też są ...dużo literówek, ale :) na miłość boską, one się przecież każdemu wydawcy zdarzają :):):)

Od jakiegoś czasu oglądam stories Pani Ani i uwielbiam jej wycieczki na mazury, jej ciepło, jak opowiada o otaczającym świecie. Ale dopiero teraz „Ciebie szukam” trafiła ze stosu pt Kiedyś na stolik nocny. I żałuję że tak późno. Pełna nostalgii dojrzała obyczajówka. Ale pojawia się też wątek sensacyjny. Bardzo życiowa historia Marty wciągnęła mnie od pierwszych stron. Bohaterka, mimo przeciwności próbuje na nowo ułożyć swoje życie, zawalczyć o szczęście. Czy jej się to uda? Autorka porusza wiele trudnych tematów – rozpad małżeństwa, samotność, alkoholizm partnera z którym musi się zmierzyć cała rodzina, samotne rodzicielstwo, trudne relacje rodzinne. Moje pierwsze spotkanie z autorką, jakże udane i już wiem że nie ostatnie.

Bardzo lubię książki p. Izabeli Pietrzyk więc w swojej ocenie nie jestem obiektywna. Książkę czytałam latem, na urlopie, bez pośpiechu, ale z zaciekawieniem i lekką tęsknotą na finał, który lekko mnie zaskoczył. Czekam na więcej książek Tej autorki, bo już wszystkie przeczytałam :)

Książkę czyta się dobrze, napisana jest przystępnym językiem, autorka potrafi zainteresować czytelnika. Podjęty temat również jest ciekawy- kobieta, która ma szczęśliwe życie, dobre małżeństwo, pracę, dbająca o zdrowie i dobre nawyki, nagle dowiaduje się, że w jej macicy zagnieździł się nowotwór. Jest on niezłośliwy i nieszkodliwy, ale kobieta czuje się przez niego zbrukana, oszukana, niekobieca. Próbuje odreagować i zaczyna podejmować lekkomyślne decyzje i próbuje zmienić swoje życie... Spotyka się z mężczyznami, próbując udowodnić sobie, że wciąż jest pełnowartościową kobietą.

Jakiś czas temu pisałam o książce Marty Radomskiej "Tego kwiatu jest pół światu". To pierwszy tom historii szalonej Majki, jej brata Michała i całej gromadki sympatycznych przyjaciół. Z racji tego, że spodobał mi się, kupiłam sobie kolejne dwie części, nie mogłam się powstrzymać przed poznaniem ich dalszych przygód. Właśnie jestem po lekturze drugiej części, z przewrotnym tytułem "O jeden diament za daleko". Czy to, że przeczytałam ją bardzo szybko, może świadczyć o tym, że jest świetna? Według mnie tak. Majka, jak to na nią przystało, po raz kolejny wkręca się w kłopoty, które mogą skończyć się bardzo źle. Jej brat planuje ślub z Alicją, której Maja uczuciem nie darzy. Pewnego dnia niedoszła panna młoda ginie w niewyjaśnionych okolicznościach, do tego dochodzi do napadu na jubilerski sklep, gdzie znika drogocenna kolia z diamentami i co? I wszystkie ślady prowadzą do jednej osoby, do Majki. Jak bym określiła kategorię książki? Jest to lekka komedia o zabarwieniu kryminalmo - romansowym. Czyta się ją z uśmiechem na twarzy. Mimo, że wydawało mi się, że wiem, jak historia się skończy, to i tak byłam zaskoczona. I ostrzegam, tak gdzieś od połowy książka jest nieodkładalna, a dobry humor gwarantowany.

Patrycja- kobieta po przejściach, doktor językoznawstwa, mieszkająca z niepełnosprawną ciotką- szuka sposobu aby dorobić do małej pensji na uczelni. Dostaje propozycję zostania "damą do towarzystwa". Nie w takim sensie, jaki nasuwa się na myśl, ma być opiekunką, towarzyszką i asystentką pewnego starszego profesora. Z czasem okazuje się, że profesor ma całkiem niczego sobie syna. Do tego skrywa jakąś tajemnicę i atmosfera robi się niebezpieczna. Choć równocześnie ekscytująca. Bardzo fajne czytadło na poprawę humoru- absurdalne sytuacje, wątek romantyczny splatający się z kryminalnym. Polecam!

Co łączy tych wszystkich ludzi oprócz problemów? To proste! Aż za proste - Neon Café, czyli ich cel podróży o którym nie mieli pojęcia, a którego tak bardzo potrzebowali. Historie ludzi z problemami - mamy policjanta, budowlańca, pracownika Instytutu czy też osobę pracującą na drapaczy chmur i to nie wszyscy ludzie którzy z jakiegoś powodu musieli trafić do Neon Café. Z jakiegoś powodu to miejsce ich przyciąga, Barman zaskakuje na każdym kroku, aż sami zaczynają dzielić się z nim swoimi troskami i z jakiegoś powodu to im pomaga. Niektóre opowieści chwytają za serce, że nie da się nie uronić łzy, jak zdarzyło mi się przy jednej z nich. Natomiast inne dają do myślenia, i tak naprawdę pokazują życie. Wrocławskie życie. Kryjące w sobie wiele tajemnic, życiowych kłopotów jego mieszkańców, a także uroku któremu mu nie brakuje. „Poranki o zapachu kawy” - tak jak jej poprzedniczka, wprowadziła mnie w stan zadumy i przyjemności z odkrywania życiowych perypetii naszych bohaterów. Czy warto było? Zdecydowanie tak, bo nic tak nie poprawia humoru jak dobra kawa i książka, przy której człowiek może na parę godzin się wyłączyć. Ta pozycja z pewnością wam ten relaks zapewni.

Książki Agaty Przybyłek czytałam dawno i nie miałam przyjemności poznać jej wszystkich powieści więc stwierdziłam, że ponadrabiam i przypomnę sobie te książki już kiedyś czytane. Na pierwszą książkę wybrałam “Tak smakuje miłość”. Podoba mi się cała historia, ten klimat w niej zawarty, czuć tutaj emocje zawarte na stronach powieści. Jest to ciepła opowieść, a zarówno przepyszna nie tylko pod względem kulinarnym, ale także miłosnym. Poza tym dodać do tego dawkę humoru idealna opowieść na chwilę relaksu, pomimo że pogoda nie rozpieszcza nas słonecznymi dniami, a bardziej deszczowymi to idealnie sprawdzi się na poprawę nastroju, uwierzcie. Główną bohaterką Ola jest znaną blogerką kulinarną i nie ma takiego dania, którego nie umiałaby przygotować. Jedyny problem w jej życiu to taki o słowie - MIŁOŚĆ. Podczas remontu starego domu wpada na pomysł aby do swojego programu zaprosić autora powieści. Kiedy pomysł się spełnia na jej horyzoncie pojawia przystojny i młody autor powieści. Polecam!

Trudno ocenić ta książkę. Historia nierealna? Nie koniecznie w tych czasach. Ludzie poznają się przez internet i budują trwałe relacje. Jednak tutaj za bylo za dużo samych pięknych słów a za mało histori. A zakończenie- zdecydowanie na nie. Chyba ze autorka planuje ciąg dalszy...

Trzeci i ostatni tom cyklu "Dom Pod Trzema Lipami. Wszystkie tajemnice się wyjaśniły. Wszystkie panie Majewskie odnalazły swoje przeznaczenie i szczęście. Ciepła, optymistyczna opowieść o sile miłośći, przyjaźni i rodziny. Po drobnym nieporozumieniu, którym kończy się drugi tom, w tym wszstko się wyjaśnia. Klara dostaje więcej niż chocby marzyła.

Lekturka lekka, miła i bardzo przyjemna. Perypetie zawodowe, rodzinne i miłosne Alicji i Piotra. Poznali się dzięki Terpentynie, rudej suczce w typie szpica. I to chyba bardziej ona jest główną bohaterką tej książki. Polecam na odmóżdżenie 👍 bo książka napisana jest z dużą dawką humoru.

Pani Anna Szczęsna uplasowała się na liście moich ulubionych polskich autorów za sprawą "Iskierki nadziei", a "Szeptami drewnianych papug" jedynie potwierdziła, że zasługuje na nie. Może i początkowo lekko się nudziłam, ale tak też było przy pierwszej pozycji. Jednak gdy tylko zaczęłam się zagłębiać bardziej w historię Michaliny to nie byłam w stanie się od niej oderwać. Chciałam wiedzieć co zadzieje się dalej i wiecie co? Ta końcówka zmiotła mnie z planszy oraz zaskoczyła, ponieważ takiego obrotu spraw się nie spodziewałam. Do tego postać Miśki! Może i się wydaje początkowo taką uległą kobieta, ale jednak pokazuje, że wcale taka nie jest, ponieważ okazuje się być niezwykle silną postacią. Wiecie za co jeszcze uwielbiam pozycje od pani Anny? Za to, że oprócz głównej historii, mamy także te dotyczące postaci drugoplanowych i to nie byle jakie! Losy mamy oraz babci Michaliny całkowicie zawładnęły moim sercem. Polecam wam, więc sięgnąć po jakąś pozycję tej autorki, a najlepiej po wszystkie! Jak tylko znajdę chwilę to sięgnę po resztę pozycji!

Książka o przemijaniu,smutku,stracie,ale też o sile przyjaźni,czerpaniu radośći z prostych i zwykłych rzeczy,oraz o miłośći.Miałem tę przyjemność poznać osobiście autorkę na spotkaniu autorskim w bibliotece w Chojnowie.Autorka nie tylko świetnie pisze,ale potrafi też cudownie opowiadać.Nie zawsze idzie to w parze.Ponieważ kupiłem kilka książek,jeszcze trochę czytania zostało,z czego ogromnie się cieszę.

Trzy kobiety, które łączy jeden mężczyzna... I nie, nie jest to miłosny trójkąt... Dla jednej jest synem, dla drugiej bratem, dla trzeciej - mężem. Łączy je to, że każdą z nich oszukał, okazał się kimś innym. Ale również przy okazji każda z nich nie trafia życiowo na dobrego partnera, więc jedynym wyjściem okazuje się... rozwód. Rozwód, który w dzisiejszych czasach wcale nie jest czymś piętnujacym, wręcz przeciwnie - to droga ku wolności, rozpoczęcia życia na nowo i odetchnięcia od toksycznej relacji. Dlatego trzeba pamiętać o tym, że rozwód to nie zawsze rozpad życia, smutek, żal... Ale czasami iskierka w tunelu i jedyna opcja, żeby być jeszcze szczęśliwym 🤩

Wspaniała książka o wzajemnej życzliwości. Starsza Pani mieszka samotnie w dużym domu. Postanawia pożegnać się ze wszystkimi sąsiadami i przeprowadzić do domu starości. Kobieta jest bardzo życzliwa i wnikliwa. Co roku obdarowuje swoich sąsiadów własnoręcznie robionymi kartkami świątecznymi. Ma do tego prawdziwy talent, bo są przepiękne. Tego roku jednak postanawia napisać do każdego list z indywidualną radą do każdego z osobna. Pomysł jest wspaniały. Na tej samej ulicy mieszka także mała dziewczynka, która jest bardzo ciekawa świata i ludzi. Jest bardzo spostrzegawcza i potrafi otworzyć ludzi na innych. Wszyscy bardzo ją lubią mimo, że jest bardzo bezpośrednia. Wspaniale się czyta o takim niewinnym dziecku, które wiele rozumie ale też jest bardzo zadowolone właściwie ze wszystkiego. Książka potrafi wzruszyć i przypomina, że wokół nas są na prawdę bardzo życzliwi ludzie tylko czasami wystarczy trochę ich popchnąć żeby się bardziej otworzyli.

Książka opowiada o historii codziennego życia nauczycielki języka polskiego - Julii. Jest to kobieta cicha, wycofana, zgadzająca się na wszystko. Jest to osoba, która nigdy się nie kłóci o swoje, idzie za głosem innych i choć czasami może się z czymś nie zgadzać - nigdy nie powie tego na głos. Smutne prawda? 🥺 Kobieta ma wrażenie, że jej małżeństwo to już po prostu przyzwyczajenie. Julia po prostu robi to czego oczekuje od niej mąż, gdzieś po drodze gubiąc samą siebie i swoje pragnienia. Nie ma odwagi z kimkolwiek porozmawiać o tym „co ją boli”, nie ma żadnej przyjaciółki. 💔 Pewnego dnia Julia udaje się do kawiarni gdzie staje się światkiem rozmowy dwóch kobiet o portalu dla ludzi, którzy szukają wrażeń. Początkowo jest zbulwersowana ich słowami - jak to żony, matki dzieci, a znajdują sobie mężczyzn na jedną noc i jeszcze się tym sobie nawzajem chwalą? W tamtym momencie jeszcze nie wie, że ta sytuacja będzie miała wprawy na jej życie… a przecież to była tylko podsłuchana rozmowa w kawiarni. 🫣 I tak właśnie Julia trafia na taki sam portal jak kobiety, których rozmowę słyszała. Początkowo chciała tylko zaspokoić swoją ciekawość jak to tam wszystko wygląda, a oczywiście została na dłużej, a to wszystko za sprawą jednego człowieka, który jako jedyny napisał do niej normalną wiadomość - Michała. Tak właśnie rozpoczyna się ich znajomość, która im obojgu przynosi wiele dobrego choć zarówno ona jak i on zdają sobie sprawę, że zdradzają swoich małżonków. Jednak coś ich ewidentnie do siebie ciągnie i nie są w stanie tego zatrzymać. Dzięki sobie nawzajem odkrywają się na nowo - swoje marzenia, pragnienia. Opowiadają sobie o swoich bolączkach co pomaga im zrzucić ze swoich barków ciężar tych spraw. Bo Michał też nie ma łatwego życia ze swoją chorą żoną, która przez to co ją spotkało zobojętniała na wszystko, w tym na niego. Dzięki Michałowi Julia na nowo odkrywa swoją seksualność, która w jej rodzinie zawsze była tematem tabu. I w końcu zaczyna czuć, że wychodzi ze swojej skorupy, w której ukryta była od nastoletnich czasów. Na co wpływ miała również jej sąsiadka Barbara 😊. Ale czy ten związek przetrwa? Czy Julia i Michał zostawią swoje rodziny? A może będą próbowali naprawić swoje małżeństwa, a to wszystko było po to aby spojrzeli na swoje życia z innej strony? 🤔 Koniecznie musicie się dowiedzieć! Książka porusza temat zamknięcia w sobie i późniejszego wychodzenia ze skorupy. Pokazuje jaki wpływ mają na nas inni ludzie - są tacy przez których się zamykamy i tacy dzięki którym otwieramy się na świat. Po lekturze uświadomiłam sobie, że tak jak bohaterka książki cały czas odkładam swoje marzenia na później, a przecież nie o to chodzi w życiu, które mamy tylko jedno! Nowa jest również o seksualności, która faktycznie dla wielu z nas dalej jest tematem tabu. Przeplata się również wątek swoistej hierarchii w rodzinie, traktowanie jednego domownika przez innych. Julia zdecydowanie czuła się przezroczysta nie tylko dla swojego męża, ale również i dzieci. Każdy traktował ją jako osobę która jest i wszystko ogarnia bez słowa sprzeciwu. Cóż to był za szok kiedy kobieta się postawiła. 🙃 Ogólnie bardzo przyjemna pozycja naprawdę warta przeczytania. 👍🏼

"PRZEBUDZONA" - AGNIESZKA LIS Do książki zabierałam się przez 3 lata, jakoś się nie złożyło, nawet mam swój - nie na platformie - ebook. Książka ciekawa, Honorata i Lilianna dwie siostry i jak to zwykle bywa kompletnie różne. Honorata wyjeżdża do Londynu, gdzie poznaje Filipa, z rodziny z wyższych sfer angielskich, tyle, że on jest jak czarna owca, w dodatku zupełnie inny. Lilianna przez nalegania matki Bogusławy zostaje zaproszona na odwiedziny do siostry, do Anglii. Wszystko się zaczyna komplikować, kiedy Filip podstępem uwodzi Lilkę i zaciąga ją do łóżka, mówiąc, że z Honoratą to skończone i to ją chce. Niestety okazuje się to wierutnym kłamstwem i zaręcza się z nią. Lilka w poczuciu winy dostaje natręctwa i co chwile się myje, Wszędzie widzi brud, zarazki, pod prysznicem szoruje się od tego czasu ostrą gąbką. Lilianna jest zdolną pianistką, która dostaje się na studia. Profesor jest zachwycony nią, ale pewnego razu Lilka szukając siebie przestaje grać tak doskonale... Co się stanie i jak skończy się małżeństwo jej siostry, jaką rolę odegra przyjaciółka Lilki Marcelina, postrzelona studentka dowiecie się z książki,. Książka do przed ostatniego rozdziału pędzi, pokazuje świat o jakim nie mamy pojęcia. Zabrakło tego czegoś w ostatnim rozdziale, mam wrażenie, jak by zabrakło pomysłu na jeszcze jeden, kluczowy rozdział, a szkoda. Nie chodzi o to by zostawić pole wyobraźni czytelnikowi, tam zabrakło, epilogu, zakończenia jakieś historii, które też toczą się obok, w tle, a jednak odgrywają ważną rolę. Dlaczego przebudzona? też można by tu wiele jeszcze dopowiedzieć. Książka warta przeczytania, lubię książki Lis, ale ta .... pozostawia duży niedosyt. Nie żałuję, że po nią sięgnęłam, jednak dużo by dało gdyby powstała druga część, wtedy to zakończenie miało by głębszy sens. A może autorka ma / miała taki zamiar. Polecam jeśli lubicie pióro autorki, jest to w zupełnie innym stylu niż pozostałe jej książki. Lektorka dobrze ją dość czyta. OCENA 7/10 29/23 ( 1/04) ilość stron: 362 data wyd: 29.01.2020 czas przewidziany czytania: 5 h 52 min. Czas słuchania 8 h. 19 min. lektorzy empik : Liberek Baśka Anastazja Skończona 4.04.2023 (słuch)

Imbirowa miłość" to moje pierwsze spotkanie z prozą Inki Jabłońskiej. Delikatna okładka, intrygujący tytuł i ciekawy zaraz fabuły może oznaczać tylko jedo - lektura z pewnością będzie udana. Czy tak rzeczywiście było? Lucy i Roksi są bliźniaczkami. Więzy rodzinne to jedyny element wspólny, bo obie kobiety więcej dzieli niż łączy. Po śmierci ciotuchny Matyldy otrzymały w spadku pałacyk w dość opłakanym stanie. Lucy, pochłonięta remontem leczy złamane serce po zdradzie narzeczonego. Zbyt dużo nie może w nim działać z powodu współwłaścicielstwa Roksi, która też przeżywa ciężki okres w swoim życiu. Po utraconej roli w popularnej telenoweli ma zamiar odpocząć gdzieś z dala od plotek i blasku fleszy. Odwiedziny u siostry według niej to bardzo dobry pomysł. Za oknami panuje iście zimowa aura, ale w pałacu robi się coraz bardziej gorąco ze względu na obecność dwóch atrakcyjnych mężczyzn. "Imbirowa miłość" to całkiem sympatyczny debiut literacki. Czy książka jest komedią romantyczną jak głosi nagłówek? Chyba nie. Ja bym ją sklasyfikowała raczej do literatury obyczajowej. Całość została napisana lekko i przyjemnie. Nie ma w niej szalenie pędzącej akcji, i coś takiego nie wszystkim może się spodobać. Mi osobiście wolniejsze tempo w niczym nie przeszkadzało. W towarzystwie Lucy, Roksi i pozostałych bohaterów nie ma mowy o jakiejkolwiek nudzie. Cała grupa została przedstawiona przez autorkę w sposób, który zachęca jeszcze bardziej do zapoznania się z tą historią. Lucy i Roksi jak już wspomniałam wcześniej są bliźniaczkami. Ich relacja z różnych względów nie jest najlepsza. Duży wpływ na to mają różnice jakie są między nimi. Począwszy od charakterów, sposobu bycia, kończąc na podejściu do życia. Nawet na temat pałacu mają odmienne zdania i trudno jest im dojść do porozumienia. Chyba, że wydarzy się bożonarodzeniowy cud. Muszę wspomnieć o bohaterach drugoplanowych, którzy są tutaj tak samo ważni, jak ci główni. Na szczególną uwagę zasługuje postać pani Zenki. Seniorka mimo swojego wieku posiada w sobie nieskończone pokłady energii. Zawsze służy pomocą i pokrzepiających słowem. Jeśli chodzi o relacje damsko-męskie ma w tej dziedzinie spore doświadczenie, którym chętnie dzieli się z innymi. Razem ze swoimi koleżankami tworzy niezłą mieszankę wybuchową. Na własnej skórze przekonała się o tym znajoma Roksi, która wpadła z niezapowiedzianymi odwiedzinami. Jeśli chodzi o panów, to tutaj też jest ciekawie. Franek, to nieśmiały, wrażliwy mężczyzna, który kocha pracować w drewnie. Aleksander posiada sieć własnych restauracji. Dzięki poświęceniu i ciężkiej pracy odniósł sukces. Są przystojni, atrakcyjni, więc mogą cieszyć się dużym powodzeniem u kobiet. Ich znajomość z Lucy i Roksi to prawdziwy emocjonalny rollercoaster. "Imbirowa miłość" to nie tylko zabawne wątki. Autorka porusza w swojej książce również te bardziej poważne tematy. Trudne relacje rodzinne, śmierć bliskich osób, walka o przetrwanie - to kilka z nich. Chwilami robi się wzruszająco i nostalgicznie. Akcja rozgrywa się przed Bożym Narodzeniem, więc nie mogło tutaj zabraknąć całej tej świątecznej otoczki. Za pomocą opisów łatwiej jest nam sobie wyobrazić jak pięknie musiał wyglądać pałac przykryty śnieżnym puchem. Nie mówiąc już o cudownie przystrojonej choince. Z przeczytanych przez nas stron unosi się zapach pieczonych pierników i gotowanych potraw. W tle słychać dźwięki kolęd. Inka Jabłońska stworzyła wyjątkowy i magiczny klimat. Z ciekawością śledziłam przygotowania do wspaniałego koncertu, który zjednoczył ze sobą tylu ludzi. Jeśli jesteście ciekawi jak potoczyły się losy Lucy, Roksi oraz pozostałych bohaterów zachęcam was do lektury "Imbirowej miłości". Dlaczego akurat Imbirowej? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie czytając tę książkę. Uważam, że warta jest swojej uwagi i każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

"Jeszcze będzie przepięknie" stanowi finałowy trzeci tom niezwykle lubianej serii "Dworek w Miłosnej". Ada, po burzliwych doświadczeniach, składa sobie samej obietnicę, że już nigdy więcej nie będzie przez nikogo płakać, a już na pewno nie przez mężczyznę. Igor, postawiony przed trudnym wyborem, próbuje odnaleźć równowagę między ratowaniem małżeństwa a głosem serca, które nie wie co, a raczej kogo wybrać. Z kolei przyjaźń Dawida i Zuzy zostaje wystawiona na poważną próbę, wymagającą od nich lojalności i wzajemnego zrozumienia w obliczu trudnych i skomplikowanych wydarzeń, które zdarzą się w ich młodym życiu. Ciąg dalszy recenzji: https://www.facebook.com/photo/?fbid=1434989665090481&set=pb.100057383845845.-2207520000